Daily Archives: 17/03/2010

Λευτεριά στον Μάριο Ζ. (Τα σαμπουάν που έγιναν Μολότοφ…)

Ο Μάριος συμμετείχε στην πορεία 11 Μαρτίου 2010. Στην κατοχή του είχε μια τσάντα στην οποία είχε ένα μπουρνούζι, γυαλιά κολύμβησης, σαμπουάν κλπ, σύνεργα της δουλειάς του δηλαδή, καθότι είναι δάσκαλος κολύμβησης σε μικρά παιδιά.

Σε μια ξαφνική επίθεση των ΜΑΤ επί της οδού Πανεπιστημίου στο ύψος της οδού Σίνα, ο Μάριος προσαγάγετε.

Έπειτα οι ειλικρινέστατοι και εντιμότατοι μας μπάτσοι, μετατρέπουν τα σαμπουάν σε μολότοφ και κατηγορούν τον Μάριο για κακουργηματικές πράξεις.

Η ανακρίτρια στην Ευελπίδων δέχεται να ακούσει την Μαρτυρία μόνο ενός φίλου του και δε ζητά να δει τους δεκάδες άλλους μάρτυρες που ζήτησαν να καταθέσουν.

Έτσι ο Μάριος κρίνεται προφυλακιστέος!

Γιατί; Γιατί θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε από εμάς! Αυτό θέλουν. Να μας τρομοκρατήσουν! Η τρομοκρατία τους όμως δε θα περάσει! Γίνεται πλέον σαφές σε όλους μας ότι οι ΠΟΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ… ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΙΑ ΑΝ «ΗΘΕΛΕΣ» ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ! ΑΝ ΗΣΟΥΝ, Ο.ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΕΚΑΝΕΣ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ!!!


ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ!!!

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΤΩΡΑ!

Υπογράφουμε για την άμεση αποφυλάκιση του Μάριου Ζ. εδώ:

http://petitiononline.com/mariosz/petition.html

To «γιατί» στην αυτοκτονία

ΚΑΘΩΣ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ

ΤΟ «ΓΙΑΤΙ» ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ο θάνατος που οριοθετεί το τραγικότερο σημείο στο ευρύ φάσμα των..

ανθρώπινων συναισθημάτων στην περίπτωση της αυτοκτονίας, πέρα από την τραγικότητά του, εμπεριέχει και τα καταθλιπτικά στοιχεία που δημιουργούν οι υποκειμενικές ενοχές συγγενών και φίλων για την αδυναμία τους να προβλέψουν και να αποτρέψουν το γεγονός. Επιπρόσθετα στην κοινή γνώμη γεννάται και το απλό φαινομενικά, αλλά φοβερά δύσκολο να απαντηθεί, μονολεκτικό ερώτημα του «γιατί»;



Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται στον ελλαδικό χώρο μια έξαρση του τραγικού αυτού φαινόμενου. Νέα παιδιά, μεσήλικες άνδρες και γυναίκες, αλλά και άτομα της τρίτης ηλικίας προερχόμενα από κάθε κοινωνικοοικονομική ομάδα της σύγχρονης αστικοβιομηχανικής Ελλάδας, θέτουν τέρμα στη ζωή τους, αναιρούν το ύψιστο και ανεπανάληπτα μοναδικό αγαθό της ύπαρξής τους βυθίζοντας ταυτόχρονα σε απόγνωση και πένθος τις οικογένειές τους. Σήμερα τα άτομα που αυτοκτονούν δεν το πράττουν μόνο για τους κλασικά δεδομένους λόγους της ερωτικής απογοήτευσης ή της ανεπανόρθωτης οικονομικής καταστροφής, αλλά επιπρόσθετα επειδή απέτυχαν στις πανελλήνιες εξετάσεις, επειδή δεν προσαρμόζονται στις απαιτήσεις της στρατιωτικής ζωής, επειδή βαρέθηκαν την ανιαρότητα της ζωής ή και αυτό είναι ταυτόχρονα και τραγικότερο και σημαντικότερο, έτσι, χωρίς κανένα εμφανή λόγο.

Φυσικά, καθώς αυξάνουν τα τραγικά στατικά δεδομένα της αυτοκτονίας αυξάνει και η ένταση και η συχνότητα του ερωτηματικού «γιατί;«. Οι κοινωνιολόγοι αναζητούν την ερμηνεία του φαινόμενου σε δομολειτουργικά αίτια της κοινωνικής οργάνωσης των σύγχρονων κοινωνικών συστημάτων, ενώ οι ψυχολόγοι την εστιάζουν σε ενδογενή ή εξωγενή ψυχοπαθολογικά αίτια, σε ανεπάρκεια της προσωπικότητας του ατόμου ή στην αδυναμία του να ικανοποιήσει θεμελιακές υπαρξιακές και ψυχοσυναισθηματικές του ανάγκες.

Πατήστε στο «Διάβαστε τη συνέχεια» για την συνέχεια του άρθρου

Read the rest of this entry