Daily Archives: 11/06/2010

33 χρόνια θητείας

Τρεις γενιές…

1947 – 1980: Η γενιά της εφημερίδας, του τηλεφώνου και του περιπτέρου
1980 – 2013: Η γενιά της τηλεόρασης, του κινητού και του σουπερμάρκετ
2013 – 2046: Η γενιά του internet

Κάθε γενιά έχει ένα σκοπό. Το αποτέλεσμα του οποίου δεν είναι ξεκάθαρο, παρά μόνο όταν αυτή έχει ολοκληρώσει τη θητεία της.

Λίγα χρόνια πριν μας αποχαιρετήσει και η δεύτερη γενιά του ελληνικού κράτους, βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να ρίξουμε μια ματιά πίσω και να πάρουμε θέση.

Από το 1947 και εν μέσω εμφυλίου πολέμου,  που το ελληνικό κράτος αποκτούσε την μορφή που διατηρεί μέχρι σήμερα άρχισε τη δράση της η πρώτη γενιά της ιστορίας μας. Και της δικιάς σου και της δικιάς μου.  Οι πρώτες εικόνες της απεικονίζουν μια πραγματικότητα, κατά την οποία ο ένας προσπαθούσε πραγματικά να σκοτώσει τον άλλο. Αρχέγονο συναίσθημα.

Μια μάχη χωρίς ουσία, μιας και η βασιλική οικογένεια, και η πολιτική αυλή της είχαν πρωταρχικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων. Στο άνθος της ηλικίας της, και πριν καν προλάβει να συνειδητοποιήσει τι έχει γίνει, την αναλαμβάνει, ως είθισται, ο στρατός. Η παντελής έλλειψη ενεργητικού ρόλου κατά τη διάρκεια της επταετίας αποτέλεσε τη σημαντικότερη αιτία για να οδηγηθεί σε μία φάση άρνησης του ότι είχε ολοκληρώσει την αποστολή της και αποφασίζει να κοιτάξει την πάρτη της.

Κάπου εδώ μπαίνει στο παιχνίδι η δεύτερη γενιά. Αυτή την οποία, η προηγούμενη, κράτησε απενεργοποιημένη για το σύνολο της ζωής της, θεωρώντας, ακόμα και τώρα, ότι όλο αυτό ήταν προς όφελος της. Απόλυτος ευνουχισμός. Στηριζόμενη ουσιαστικά στο τρίπτυχο της «επιτυχίας» πατρίδα – θρησκεία – οικογένεια, εξαργύρωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το σύνθημα ψωμί – παιδεία – ελευθερία.

Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι η δεύτερη γενιά, προτού μάθει καλά καλά να μιλάει, θεώρησε ότι δε χρειάζεται καν να το πράξει. Βολεύτηκε αντί να διεκδικήσει. Συνομολόγησε αντί να διαφωνήσει και απέτυχε χωρίς να προσπαθήσει. Αλλά ποτέ δεν ξέχασε. Και τώρα καλείται να πάρει την σημαντικότερη ίσως απόφαση της ιστορίας της. Είτε θα επιλέξει να σβήσει ανενεργή, είτε θα υποστηρίξει την επόμενη γενιά στο διαφορετικό τοπίο που της κληρονομεί, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες που της αναλογούν…

Όσον αφορά στη φανταστική τρίτη γενιά της ιστορίας, ένα πράγμα θεωρείται σίγουρο. Ότι η πολυδιάστατη διάδοση της πληροφορίας, δυσκολεύει τη χειραγώγηση της και ως εκ τούτου, εξαρχής, της προσδίδει ένα ενεργητικό ρόλο στα γεγονότα. Η επιτυχία του ρόλου αυτού εξαρτάται από το κατά πόσο θα έχει συμμάχους όλους εμάς, που χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς ταμπού θα ανοίξουμε τα αυτιά μας για να τους ακούσουμε.

 

Τί μας ώθησε να περπατήσουμε..;

Homo-erectus

Νέα έρευνα του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς των ΗΠΑ, έρχεται να δώσει απάντηση στο ερώτημα «τι ανάγκασε τον άνθρωπο να περπατήσει όρθιος στα δυο του πόδια;».Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η πιθανότερη εξήγηση είναι ότι ο άνθρωπος σταμάτησε να περπατάει στα τέσσερα, εξ αιτίας της υπερβολικής ζέστης!

Η έρευνα που έγινε σε μία περιοχή της Κένυας, που θεωρείται λίκνο της εξέλιξης του ανθρώπου, έδειξε ότι την εποχή που τα πρώτα ανθρωποειδή έκαναν την εμφάνισή τους επικρατούσαν υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίες.

Η ανακάλυψη αυτή ενίσχυσε τη λεγόμενη «Υπόθεση Θερμότητας», η οποία υποστηρίζει ότι τα πρώτα ανθρωποειδή συνέχισαν να κινούνται στα τέσσερα άκρα για αρκετό χρόνο μετά τον διαχωρισμό τους από τους πιθήκους.

Οι εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες όμως, οι οποίες επικρατούσαν στις σαβάνες όπου ζούσαν τα πρώτα ανθρωποειδή, έκαναν το έδαφος να καίει, δυσκολεύοντας την κίνηση! Κάπως έτσι οι πρόγονοι μας αναγκάστηκαν να σηκωθούν όρθιοι, ώστε να εκτίθεται μικρότερη επιφάνεια του σώματός τους στο καυτό έδαφος, από ό,τι όταν περπατούσαν στα τέσσερα.

Ο όρθιος άνθρωπος (Homo erectus)

Η πιο παλιά ονομασία του Homo Erectus ήταν «πιθηκάνθρωπος ο άλαλος», αφού τον 19ο αιώνα τον θωρούσαν σαν τον συνδετικό κρίκο μεταξύ ανθρώπου και πιθήκου. Έζησε πριν από 1.600.000 έως 400.000 χρόνια.

Από τα πιο γνωστά απολιθώματα Homo erectus είναι αυτά του «Συνανθρώπου του Πεκίνου» ο οποίος είχε χωρητικότητα εγκεφάλου 1000 cm3 και διέθετε μάλλον συνείδηση του εαυτού του. Έκανε χρήση της φωτιάς, η οποία στάθηκε σημαντικός παράγοντας στην πολιτιστική και κοινωνική εξέλιξη του ανθρώπου.

Η λογική αξιοποίηση του χεριού του «Ανθρώπου του όρθιου», τον οδήγησε στην κατασκευή εργαλείων, μια κατεξοχήν ανθρώπινη ιδιότητα που είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση της εγκεφαλικής χωρητικότητας.

Από : Απολίτιστο

Νέο βίντεο ντοκουμέντο από το Mavi Marmara

Το βίντεο δείχνει σκηνές πριν την πειρατική επίθεση των Ισραηλινών στο πλοίο αλλά και την ενστικτώδη αντίδραση των επιβατών στη δολοφονική επιχείρηση. Το πλήρες βίντεο, διάρκειας μίας ώρας περίπου, θα παρουσιαστεί σήμερα σε ειδική συνέντευξη τύπου στα Ηνωμένα Έθνη. Κατάφερε να το διασώσει η αμερικανίδα σκηνοθέτης και ακτιβίστρια Ιara Lee. Πρόκειται για την επικεφαλής του δικτύου «Cultures of Resistance» και ήταν μία από τους ελάχιστους Αμερικανούς που βρίσκονταν στο πλοίο.

EXCLUSIVE: New Video Smuggled Out from Mavi Marmara of Israel’s Deadly Assault on Gaza Aid Flotilla.

Εκδήλωση ενάντια στην κρατική τρομοκρατία

Κλικ για μεγέθυνση

Από την υπόθεση της ζαρντινιέρας και του φοιτητή με τα πράσινα παπούτσια, στον φοιτητή με τις πιτζάμες, το δολοφονικό χτύπημα με την μηχανή του Δελτά σε διαδηλώτρια στην Αθήνα, την προφυλάκιση του Μάριου Ζέρβα, την υπόθεση των διώξεων στο Αγρίνιο καθώς και σε εκατοντάδες άλλες υποθέσεις διαπιστώνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με μια δικαστική και κατασταλτική εξουσία που επανειλημμένα είτε στηρίζει τις κατηγορίες που αποδίδει στους διαδηλωτές στο κενό, είτε αποδίδει άσυλο και κάλυψη στην βία και την αυθαιρεσία των ένστολων αγριάνθρωπων που αποτελούν το σώμα τις ΕΛ.ΑΣ.

Το δόγμα Χρυσοχοίδη περί μηδενικής ανοχής σηματοδοτεί μια εποχή όπου πλέον ενοχοποιείται όχι αυτός που «παρανομεί» αλλά η κάθε αντικαθεστωτική δράση και άποψη ως παραβατικότητα. Το «η Αθήνα μοιάζει με την Καμπούλ» του Χρυσοχοίδη στις αρχές του 2009 δεν ειπώθηκε για να περιγράψει τόσο την εικόνα της Αθήνας εκείνο τον καιρό. Αλλά περισσότερο για να προϊδεάσει την κοινωνία για τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίζεται από εδώ και πέρα από το υπουργείο δημοσίας τάξης. Δηλαδή ως μία κατεχόμενη από ξένο στρατό χώρα.

Μας επιβάλλουν ένα μέλλον χωρίς αμοιβή στην εργασία, χωρίς πρόνοια, χωρίς κοινωνική συνοχή χωρίς δικαιοσύνη, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς αυτεξούσιο. Με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την χρεοκοπία της κυβέρνησης, οδηγούμαστε στο ΔΝΤ εξαιτίας μιας πολιτικής η οποία ερήμην μας, αποφασίζετε και μας επιβάλετε εδώ και δεκαετίες. Το κοινωνικό κράτος κατέρρευσε και τώρα ζητά την δικιά μας προσφορά, την δικιά μας θυσία για να διορθωθούν τα αδιόρθωτα. Η ιστορία επαναλαμβάνετε διαρκώς αλλά ποτέ ως φάρσα πάντα ως τραγωδία. Κράτος και κεφάλαιο καταστρέφουν και μετά ζητάνε εμείς να πληρώσουμε αυτά για τα οποία ευθύνονται.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: