Monthly Archives: Ιουλίου 2010

Antoine de Saint-Exupery… «Μικρός Πρίγκιπας» – μεγάλος φιλόσοφος

Σαν σήμερα, 31 Ιουλίου 1944 έφυγε από τη ζωή ο Γάλλος συγγραφέας και «πατέρας» του «Μικρού Πρίγκιπα», Antoine de Saint-Exupery. Όσοι έχουν διαβάσει τα βιβλία του θα συμφωνήσουν ότι δεν επρόκειτο για έναν απλό μυθιστοριογράφο αλλά ένα φιλόσοφο της ανθρώπινης ύπαρξης. Πιλότος ο ίδιος, εργάστηκε για χρόνια στην πολιτική αεροπορία και υπήρξε βασικός συντελεστής στη δημιουργία της πρώτης διεθνούς γαλλικής εμπορικής εταιρείας, από την οποία και ξεπήδησε η Air France. Ήταν δοκιμαστής αεροπλάνων, πολέμησε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και παρασημοφορήθηκε γι’ αυτό πριν σκοτωθεί το 1944.

«Η Γη των ανθρώπων» και το «Ταχυδρομείο του Νότου» είναι από τα πιο γνωστά έργα του. Μας γνώρισε το μικρό του Πρίγκιπα στις σελίδες του βιβλίου που έμελε να μεταφραστεί σε περίπου 60 γλώσσες και να αποτελέσει το τρίτο σε πωλήσεις βιβλίο στην παγκόσμια ιστορία μετά τη Βίβλο και το «Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ. «Ο μικρός Πρίγκιπας» βρίσκεται συνήθως στα ράφια με τα παιδικά βιβλία, πρόκειται όμως για ένα βαθιά φιλοσοφημένο κείμενο που έχει θέση σε κάθε βιβλιοθήκη.

Στις 31 Ιουλίου του 1944 κατέπεσε στην περιφέρεια της Μασσαλίας ένα αεροπλάνο τύπου Lightning P-38. Ο Exupery ήταν ο πιλότος του. Στις 8.45 το πρωί είχε απογειωθεί από το αεροδρόμιο Μπαστία της Κορσικής για επιχείρηση στα νότια της Γαλλία. Ήταν το τελευταίο του ταξίδι.

Στις 7 Σεπτεμβρίου του 1998 ο Ζαν Κλοντ Μπιανκό, ψαράς από τη Μασσαλία, βρήκε κατά τύχη στα δίχτυα του το βραχιόλι του συγγραφέα. Το 2000 ο αρχαιολόγος Λυκ Βαρνέλ, ψάχνοντας την περιοχή όπου ψάρευε ο Μπιανκό, θα ταυτοποιήσει επισήμως τμήμα της μηχανής και της ουράς του αεροπλάνου του Exupery. Τα αίτια της πτώσης παρέμειναν άγνωστα, έως το Μάρτιο του 2008 όταν ο πρώην πιλότος της Λουφτβάφε Χορστ Ρίπερτ επιβεβαιώνει ότι στις 31 Ιουλίου του 1944 είχε καταρρίψει ένα αεροπλάνο τύπου Lightning P-38 στη ζώνη όπου βρισκόταν ο Exupery.

Πηγή : Tvxs

Δείτε επίσης: Στο φως άγνωστες φωτογραφίες του Antoine de Saint-Exupery

Advertisements

Οδοντίατρος συγκεντρώνει χρήματα για αποστολή παροχής οδοντιατρικής φροντίδας στην Ουγκάντα

Μία οδοντίατρος από το Steep της Αγγλίας, η Heidi Robinson, συγκεντρώνει χρήματα για να συμμετάσχει σε μία εκστρατεία παροχής οδοντιατρικής φροντίδας σε ασθενείς στην Ουγκάντα.

Η αποστολή θα ξεκινήσει το Νοέμβριο για την Ουγκάντα και θα είναι διάρκειας τριών εβδομάδων. Στην προσπάθεια της να εξοικονομήσει τα έξοδα του ταξιδιού και των λοιπών εξόδων αναλωσίμων για την παροχή της βοήθειας, έχει ξεκινήσει μία διαδικασία συγκέντρωσης χορηγιών και δωρεών. Μέχρι στιγμής έχουν συγκεντρωθεί περίπου 1.000 λίρες από τις 3.000 περίπου που είναι ο στόχος της Heidi.

Η περιοχή αυτή έχει υποφέρει από εμφυλίους πολέμους, φτώχεια, κρούσματα πολλών ασθενειών (όπως HIV) και αντιμετωπίζει υψηλό δείκτη ανεργίας, χαμηλό προσδόκιμο ζωής (50 χρόνια) όπως επίσης έχουν καταμετρηθεί πάνω από 2 εκατομμύρια ορφανά παιδιά, αναφέρει η Heidi.

Η ίδια είχε ζήσει στο παρελθόν, σε μικρή ηλικία στην Ουγκάντα, αφού ο πατέρας της, οδοντίατρος κι αυτός δούλευε στην Καμπάλα. Επέστρεψαν στην Αγγλία, όταν η κατάσταση στη χώρα έγινε υπερβολικά ασταθής. Ως φοιτήτρια οδοντιατρικής, είχε συμμετάσχει πάλι σε μία αποστολή στο Ναιρόμπι και είχε επισκεφθεί ακόμη και για το ταξίδι του μέλιτος της την Κένυα.

Η ιστοσελίδα της, που δημιουργήθηκε για να στηρίξει και να συγκεντρώσει τα χρήματα για το ταξίδι στην Ουγκάντα, έχει όλες τις πληροφορίες.

www.myugandandentalmission.info

Πηγή : Dentnews

Το πάρκο με τις μινιατούρες στην Αυστρία – Δείτε τις φωτογραφιες

Στο Klagenfurt της Αυστρίας υπάρχει το επονομαζόμενο «πάρκο με τις μινιατούρες«. Για την ακρίβεια είναι ένα πάρκο στο οποίο υπάρχουν κατασκευασμένα κτήρια και μνημεία από όλον τον κόσμο με ακριβή λεπτομέρεια όπως τα πραγματικά αλλά σε μικρότερη κλίμακα.

Θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι το εν λόγω πάρκο «χρωστά» την ύπαρξή του σε ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες εδώ και 40 χρόνια το χρηματοδοτούν και το συντηρούν. Τα έσοδα απο τους επισκέπτες και το αντίτιμο της εισόδου στο εν λόγω πάρκο πηγαίνουν σε φιλανθρωπικό οργανισμό για τα παιδιά.

Θαυμάστε τις φωτογραφίες παρακάτω και αν βρεθείτε ή σχεδιάζετε να πάτε στην Αυστρία αξίζει να επισκεφθείτε το πάρκο αυτό. Ξεχωρίζει φυσικά η μινιατούρα του Παρθενώνα στον βράχο της Ακρόπολης της Αθήνας…

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Πηγή : ClopyPaste

Λούης Ψυχογιός.. ενας ακτιβιστής δημιουργός με βραβείο Οσκαρ.. συνέντευξη στον Αλ.Μαραγκό

Προηγούμενο σχετικό άρθρο : The Cove – Ο Όρμος (2009)

Μετά το βραβευμένο με Οσκαρ Καλύτερου Ντοκυμαντέρ “The Cove” ο Λούης Ψυχογιός επιστρέφει και πάλι στην μεγάλη οθόνη αυτή την φορά σε 3D!

Το «The Cove», του σκηνοθέτη ελληνικής καταγωγής , παρουσιάζει τους ακτιβιστές που προσπαθούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε ένα κόλπο στην ιαπωνική πόλη Taiji όπου τα δελφίνια παγιδεύονται και φονεύονται κάθε χρόνο στα πλαίσια ετήσιου κηνυγιού.

Η ταινία δεν προβλήθηκε στην Ιαπωνία, εκτός από το Τόκιο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου, αλλά λέγεται ότι μια τροποποιημένη έκδοση θα προβληθεί σε ορισμένες πόλεις το τρέχον έτος.

“Τώρα γυρνάμε ένα 3D φιλμ για την μαζική εξαφάνιση της άγριας ζωής από την ανθρωπότητα” αποκαλύπτει χαρακτηριστικά στον Αλέξανδρο Μαραγκό και συνεχίζει “νομίζω πως είναι το μεγάλυτερο θέμα αυτή την εποχή”.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη συνέντευξη που δημοσιεύεται στο Momentum: www.alexandrosmaragos.com/

Πηγή : Καλά Νέα

Nick Vujicic – Χωρίς άκρα, αλλά και χωρίς όρια…

Thx to Alejandra

Ο Nick Vujicic γεννήθηκε χωρίς χέρια και πόδια αλλά αυτές οι λεπτομέρειες δεν τον σταμάτησαν. Ο γενναίος αυτός 26χρονος, παρότι δεν έχει άκρα, παίζει ποδόσφαιρο και γκολφ και κάνει σέρφινγκ. Έχει ένα πολύ μικρό πόδι αριστερά, που του επιτρέπει να ισορροπεί και να κλωτσάει.

Το ονομάζω «τυμπανόξυλο του κοτόπουλου», αστειεύεται ο Nick, που γεννήθηκε στην Μελβούρνη στην Αυστραλία, αλλά τώρα ζει στο Λος Άντζελες. Θα είχα χαθεί χωρίς αυτό. Όταν μπαίνω στο νερό μπορώ και επιπλέω γιατί το 80% του σώματός μου είναι πνευμόνια και το τυμπανόξυλό μου λειτουργεί σαν προπέλα !

«Είναι πολύ ταπεινός και έχει συνέχεια προτάσεις γάμου από γυναίκες» λέει ο φίλος του Nick Steve Appel από το Λος Άντζελες. Θέλει να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια αλλά περιμένει μέχρι να γνωρίσει το κατάλληλο κορίτσι.

Όταν γεννήθηκε, ο πατέρας του είχε σοκαριστεί τόσο πολύ, ώστε βγήκε από το δωμάτιο για να κάνει εμετό. Η αλλόφρων μητέρα του δεν είχε κουράγιο να τον κρατήσει παρά όταν έγινε τεσσάρων μηνών.

Δεν υπήρχε ιατρική εξήγηση για την ανικανότητά του – ένα σπάνιο φαινόμενο που αποκαλείται Phocomelia – και ο Nick με τους γονείς του πέρασαν πολλά χρόνια αναζητώντας γιατί η μοίρα τους φέρθηκε τόσο σκληρά.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Η φρικτή παράδοση της κλειτοριδεκτομής

Αν και η πρακτική της κλειτοριδεκτομή συναντάται συνήθως στις χώρες της Αφρικής, δυστυχώς δεν είναι λίγα τα κορίτσια που αναγκάζονται να υποστούν αυτή τη βάρβαρη επέμβαση που τις τραυματίζει σωματικά και ψυχικά για όλη τους τη ζωή, σε περίπτωση που δεν πεθάνουν.

Παρά το γεγονός ότι αυτή η τακτική απαγορεύεται στην Βρετανία, περίπου 500 με 2000 κορίτσια υποβάλλονται συνήθως τα καλοκαίρια σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων στη Βρετανία είτε στο εξωτερικό, από γυναίκες που ζουν στη χώρα ή καλούνται από τρίτες χώρες.

Η τελετή γίνεται όταν τα κορίτσια φτάσουν περίπου στην ηλικία των 12 ετών, χωρίς να ζητηθεί η συναίνεσή τους. Πέρα από το πολύ ισχυρό κίνητρο της παράδοσης, πιστεύεται εξασφαλίζει καθαριότητα και αυξημένη απόλαυση στον άνδρα και μειωμένη για τη γυναίκα για να αποφεύγεται η σεξουαλική ελευθεριότητα εκ μέρους της. Ωστόσο έρευνες έχουν δείξει ότι για πολλές από τις ακρωτηριασμένες γυναίκες η σεξουαλική επαφή είναι μία οδυνηρή εμπειρία.

Παρίστανται πολλές γυναίκες που κατά κύριο λόγο συγκρατούν το κορίτσι για να μην ξεφύγει. Την «επέμβαση» πραγματοποιούν άλλες γυναίκες πολύ συχνά με βρώμικα εργαλεία· οι μολύνσεις, καμιά φορά θανατηφόρες, και η ακατάσχετη αιμορραγία, επίσης θανατηφόρα σε κάποιες περιπτώσεις, είναι ο κανόνας. Όσες υπέστησαν τον ακρωτηριασμό περιγράφουν τον εξοντωτικό πόνο που ένιωθαν.

Στη Βρετανία ο ακρωτηριασμός απαγορεύεται με νόμο από το 1985 με ακόμα αυστηρότερα μέτρα από το 2003 ενώ προβλέπονται και διώξεις για τους γιατρούς που συνεργούν σε αυτόν, αν και μέχρι σήμερα δεν έχουν ασκηθεί.
Ο χριστιανισμός και ο ισλαμισμός είναι αντίθετοι με την πρακτική που φαίνεται ότι ξεκίνησε στην αφρικανική ήπειρο όπου τελείται ακόμα και σήμερα σε 28 αφρικανικές χώρες και μερικές ασιατικές.

Το πρώην μοντέλο, και νυν ακτιβίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,  Γουόρις Ντίρι (Waris Dirie) από τη Σομαλία έχει γράψει το γνωστό βιβλίο «Το λουλούδι της ερήμου» το 1998. Η ίδια η Ντίρι είχε υποστεί σε ηλικία μόλις 3 ετών κλειτοριδεκτομή και στο βιβλίο της περιγραφεί αυτή την εμπειρία σαν την «ημέρα που άλλαξε ολόκληρη η ζωή της» . To 2009 κυκλοφόρησε και η ομότιτλη ταινία «The Desert Flower» βασιμένη στο βιβλίο της Ντίρι.

Άδειες για… να σκοτώσουν

Διευθυντής φυλακών έδινε άδειες και όπλα σε κρατούμενους για να βγαίνουν και να εκτελούν συμβόλαια θανάτου στο Μεξικό

Απίστευτη αποκάλυψη στο Μεξικό όπου διευθυντής και οι δεσμοφύλακες σωφρονιστικού ιδρύματος, της φυλακής της περιοχής Ντουράνγκο έδιναν άδειες σε κρατούμενους για να βγαίνουν και να εκτελούν συμβόλαια θανάτου. Μάλιστα χρησιμοποιούσαν ακόμα και τα όπλα των φρουρών της φυλακής.

Όπως αποκάλυψε ο εκπρόσωπος Τύπου της Ομοσπονδιακής Εισαγγελίας Ρικάρντο Νακέρα οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι «Τους επέτρεπαν να φεύγουν και να χρησιμοποιούν τα όπλα των φρουρών και τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα για τις εκτελέσεις τους». Διευκρίνισε επίσης ότι τα συμβόλαια θανάτου που εκτελούσαν οι εγκληματίες κρατούμενοι αφορούσαν ξεκαθαρίσματα λογαριασμών μεταξύ αντίπαλων συμμοριών.

Εκτιμάται ότι οι κρατούμενοι βρίσκονται πίσω από το μακελειό που είχε γίνει στις 18 Ιουλίου στην πόλη Τορεόν, όταν μια ομάδα ενόπλων εισέβαλε σε πάρτι γενεθλίων που γινόταν εκεί και σκότωσε δεκαεφτά άτομα και τραυμάτισε άλλα δεκαοχτώ.

Julian Assange, Δείτε έναν αληθινό ακτιβιστή της ενημέρωσης…

Ο άνθρωπος αυτός έχει λάβει σαφείς προειδοποιήσεις, να µην ταξιδέψει ποτέ στις ΗΠΑ.

Τον λένε Julian Assange, είναι Αυστραλός πολίτης – αλλά «βάση» δεν έχει. Μετακινείται διαρκώς…

Λέγεται µάλιστα πως δεν µένει ποτέ πάνω από 2 νύχτες στο ίδιο µέρος. Ο λόγος; Επειδή διευθύνει µια µικρή ιστοσελίδα (µε µεγάλο στόµα…) ονόµατι Wikileaks.

Ο 39χρονος Assange είναι ο ιδρυτής, ο διευθυντής, το πρόσωπο και το πνεύµα που καθοδηγεί τη Wikileaks, την αυτοαποκαλούµενη «υπηρεσία πληροφοριών των πολιτών». Το παγκόσµιο καταφύγιο όλων όσων αποφασίζουν να καταγγείλουν παράνοµες πράξεις και έχουν τις αποδείξεις για αυτές, αλλά θέλουν να παραµείνουν ανώνυµοι για ευνόητους λόγους (φόβους).

Στα 3 χρόνια λειτουργίας της, η Wikileaks έχει πετύχει πολλά. Έχει δηµοσιεύσει απόρρητα ντοκουµέντα για:

  • Ρίψη τοξικών αποβλήτων στην Αφρική.
  • Πρωτόκολλα από τη διαβόητη Αµερικανική βάση του Γκουαντάναµο.
  • Ντοκουµέντα διαφθοράς στην οικογένεια του πρώην προέδρου της Κένυας.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Urban Guerrilas : Αφιέρωμα The Clash

Ήταν καλοκαίρι του 1976 όπου η Μεγάλη Βρετανία πλήττονταν από ένα πρωτοφανή -σε διάρκεια και ένταση- κύμα καύσωνα. Ταυτόχρονα η παγκόσμια οικονομία είχε ήδη εισέλθει σε ύφεση σηματοδοτώντας το τέλος της “χρυσής εποχής του καπιταλισμού”. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφωνόταν αποτέλεσε την απαρχή ενός κύματος κοινωνικών αναταραχών και απεργιών που θα κορυφωθούν με δύο γεγονότα – σταθμός στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας. Η εκλογή της νεοφιλελεύθερης Μάργκαρετ Θάτσερ το 1979 και στον αντίποδα, μερικά χρόνια αργότερα, ο μεγαλειώδης αγώνας των ανθρακωρύχων που αποτέλεσε τη κορύφωση των εργατικών αγώνων όπως διεξήχθησαν τα προηγούμενα χρόνια. Σε αυτές τις συνθήκες προέκυψε ένα από τα πιο πρωτοπόρα συγκροτήματα στην ιστορία της rock μουσικής τόσο σε αισθητικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Όπως αναφέρει ο πρόλογος του αφιερώματος, αποτέλεσαν τη φωνή της ταξικής συνείδησης των εργατικών στρωμάτων της Βρετανίας, χωρίς το παραμικρό ίχνος διανοουμενίστικης επιτήδευσης, ενώ η μουσική τους έγινε το σύμβολο του αγώνα κατά της θατσερικής επέλασης. Από την άλλη συνδυάσαν με έναν μαγικό τρόπο ετερόκλητα μεταξύ τους μουσικά είδη όπως την rock με τα reggae, τα rhythm ‘n’ blues και τη soul. Με λίγα λόγια μιλάμε για τους… Clash.

Για τη συνέχεια του αφιερώματος πατήστε στο Read the rest of this entry

Κωνσταντίνα Κούνεβα : «Δεν έχω θυμό με τους δράστες»

Τα παράθυρα στο σπίτι που της παραχώρησε ο ΟΕΚ στα Πετράλωνα είναι κλειστά και εκείνη φοράει φόρμα και κάλτσες. Η μητέρα της είναι στο πλευρό της από την πρώτη μέρα και η Τζένη, η αποκλειστική νοσοκόμα, είναι δίπλα της σε κάθε της κίνηση. «Θέλετε κρύο τσάι» ρωτάει εκείνη για να σπάσει τη βουβαμάρα. «Ζεσταίνεστε; Ξέρετε, δεν κάνει να με φυσάει ο αέρας γιατί δεν πρέπει να κρυώσω» συνεχίζει. Η φωνή βγαίνει μέσα από «το κόσμημα στο λαιμό», όπως χαρακτήρισε η ίδια την τραχειοστομία της, συμμετέχοντας στην παράσταση των Γερμανών Rimini Ρrotokoll στο Ηρώδειο. Το ραμμένο αριστερό της μάτι πού και πού δακρύζει.

Η υπόθεσή της παίρνει για τρίτη φορά τον δρόμο για το αρχείο. Πώς άραγε νιώθει τώρα; «Ημουν σίγουρη από την αρχή,φάνηκε από την πρώτη μέρα ότι δεν θέλουν να κάνουν σωστή δουλειά. Δεν έγινε σωστή έρευνα, δεν έδωσαν καθόλου σημασία». Γιατί άφησαν τόσες μέρες να χαθούν; «Δεν θέλω να ασχοληθώ με αυτό. Είναι δικό τους πρόβλημα.Και πρέπει εκείνοι να απαντήσουν. Υποψιάζομαι ότι αυτή είναι απλώς η συνείδησή τους και το μόνο προφανώς που τους αφορά είναι να πάρουν τον μισθό τους. Ισως γιατί εγώ δεν ήμουν με κανέναν,δεν είχα ποιον να με υποστηρίξει, γιατί δεν είχε λεφτά η μαμά μου να πληρώσει κάποιον για να κάνει σωστά τη δουλειά του. Γιατί ήμασταν μόνες. Και γι΄ αυτό άλλωστε με υποστήριξε όλη η υπόλοιπη κοινωνία. Με βοήθησε το σωματείο μου αλλά και όλο αυτό το κίνημα αλληλεγγύης που ενεργοποιήθηκε από τις πρώτες κιόλας ημέρες και μου συμπαραστέκονται και σ΄ εμένα αλλά και στην οικογένειά μου μέχρι και σήμερα. Και βέβαια οι γιατροί μου».

Για τη συνέχεια πατήστε στο

Read the rest of this entry

Γένοβα Ιούλης 2001 : Μια Ιστορία και ένας δρόμος

Τέτοιες μέρες, το 2001, βρισκόμασταν στον απόηχο της συνόδου των G8 στη Γένοβα της γειτονικής Ιταλίας.  Οχτώ πρόεδροι θα βρίσκονταν (μαντρωμένοι) στο Palazzo Ducale για   να καθορίσουν τις τύχες των λαών του κόσμου… Στην ιστορία του κινήματος ενάντια στη σύγχρονη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, οι μέρες αυτές έμειναν στη μνήμη ως οι χειρότερες , από πλευράς καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πολλοί διαδηλωτές τραυματίζονται και συλλαμβάνονται απο τις δυνάμεις της “τάξης”. Οι καραμπινιέροι βαρούν  αδιακρίτως και στο ψαχνό. Η αστυνομία ΔΟΛΟΦΩΝΕΙ εν ψυχρώ… κάνει εφόδους σε σπίτια, κοινωνικά κέντρα και κτίρια όπου στεγάζονται μέσα ενημέρωσης και νομικές υπηρεσίες τόσο κατα τη διάρκεια της συνόδου όσο και μετά. Χαρακτηριστική η έφοδος  στo σχολείο Diaz.

Ακολουθεί άρθρο απο τα αρχεία της  Ελευθεροτυπίας 29/07/2001

“Αγαπημένη μου Δουλτσινέα,

με δυο σφαίρες στο κεφάλι πυροβολήθηκε η θέληση των Ανθρώπων να αντισταθούν στην πολιτική του διαρκούς κέρδους. Θανατώθηκε προς στιγμή μέσα απ’ το άψυχο σώμα του 23χρονου Κάρλο Τζουλιάνι, που αφού εκτελέστηκε εν ψυχρώ από τους δούλους, των κυρίων που ζουν στα παλάτσα, ξανασκοτώθηκε από τις ρόδες του τζιπ, που πέρασε από πάνω του για σιγουριά. Οτι δεν θα ξανασηκωθεί να τους πετάξει τον πυροσβεστήρα, φωνάζοντάς τους κατάμουτρα την Αλήθεια που φρικιάζουν ν’ ακούσουν. Οτ’ είναι τυλιγμένοι με πανοπλίες παλιάτσικες, σηματάκια, κορδονάκια, φιγουρατζίδικα εξαρτήματα μιας αποκριάς που κορδώνεται μπροστά στον καθρέφτη, και προσπαθεί να ντύσει το μηδέν με κάτι που να το κάνει μισό, έστω, ένα.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Αθλιότητες περί Τροκτικού και Γκιόλια

Τον δολοφονημένο Σ. Γκιόλια, τον έμαθα με αφορμή το τέλος του.

Το «διαβόητο» Τρωκτικό, το είχα ακουστά, αλλά δεν το είχα επισκεφτεί πάνω από δυο φορές καθώς με μια ματιά αυτό που εισέπραξα, ήταν ένα είδος διαδικτυακής «μετεξέλιξης» της «κλασικής» Αυριανικής αθλιότητας.

Το όλο παιχνίδι που παίζεται γύρω από τα blogs και τη διάβρωσή τους από συστηματικά ανώνυμους «δημοσιογράφους» και εντολοδόχους ποικίλλων και συντεταγμένων συμφερόντων, το βρίσκω όχι μόνο άθλιο αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνο.

Έχουν γεμίσει τόσο το ελληνικό διαδίκτυο όσο και το κυπριακό, από διάφορα δήθεν ιστολόγια που «αποκαλύπτουν» και «καταγγέλλουν» χρησιμοποιώντας μια στάνταρ μαγειρική που συνδυάζει είτε λίγο κιλότα, είτε ακραία χυδαίο ψευτοχιούμορ , με αρκετό συναίσθημα και μπόλικη βαρύγδουπη πολιτικολογία.

Τα χαρακτηριστικά αυτού του είδους «ιστολογίων» είναι παντού κοινά:

1. Συστηματική σπίλωση, λοιδορία, προσωπικές συκοφαντικές επιθέσεις κατά όσων «δεν γουστάρουν», δηλαδή όλους που δεν ταυτίζονται μαζί τους.

2. Η κουκούλα της ανωνυμίας και,

3. Η απόλυτη απουσία τους από τον οποιοδήποτε διάλογο με άλλα blogs-εκτός από τις περιπτώσεις στις οποίες επιβραβεύουν τους οπαδούς τους.

Σε αυτή την τελευταία πρόταση βρίσκεται και η κύρια αιτία που όλοι αυτοί –κατά τη γνώμη μου– δεν είναι bloggers και κατά συνέπεια η παρουσία τους και το πλαίσιο που τους διέπει δεν πρέπει να αφορά τα blogs γενικά.

Για τη συνέχεια του πολύ ενδιαφέροντος άρθρου πατήστε στο Read the rest of this entry

El Libertador – Σιμόν Μπολίβαρ

Ο ίδιος

Ένας άνθρωπος «δέσμιος» του οράματός του

Ο Σιμόν Μπολίβαρ γεννήθηκε μια μέρα σαν σήμερα το 1783 στο Καράκας της Βενεζουέλας και η φιλοσοφία της ζωής του συνοψίζετε στην φράση που είπε κάποτε: «Αν η φύση είναι αντίθετη θα την πολεμήσουμε και θα την κάνουμε να μας υπακούσει». Ο μεγάλος επαναστάτης είχε ένα όραμα και θα έκανε τα πάντα για να το υλοποιήσει. Ήταν έτοιμος να τα βάλει με τον οποιοδήποτε και το οτιδήποτε για να δει το όνειρο του να υλοποιείται.

Η «γέννηση» του ατίθασου και επαναστατικού πνεύματος ήταν θέμα συγκυριών. Γόνος αριστοκρατικής οικογένειας κρεολών με βασκικές ρίζες, ο Μπολίβαρ ήταν μάλλον απίθανο να διαλέξει τον δρόμο της αντίδρασης. Οι γονείς του όμως πέθαναν όταν ήταν νηπιακή ηλικία και τον ανέλαβε ο θείος του. Προσέλαβε παιδαγωγούς να μορφώσουν τον μικρό Σιμόν. Ένας από αυτούς, ο Σιμόν Καρένιο Ροντρίγκες τον μύησε στα έργα σπουδαίων ευρωπαίων διανοητών και ξύπνησε μέσα του αυτό που ίσως να έμενε κοιμισμένο για πάντα.

Στα 16 του χρόνια, το 1799 ο Μπολίβαρ έκανε το πρώτο του ταξίδι στην Ευρώπη και έμεινε στην Ισπανία τρία χρόνια. Εκεί, το 1801, παντρεύτηκε μια νεαρή αρχοντικής οικογένειας, την Μαρία Τερέσα ντελ Τόρο. Ο γάμος κράτησε λίγο, καθώς σ’ ένα ταξίδι τους στο Καράκας, το 1803, η κοπέλα προσβλήθηκε από κίτρινο πυρετό και πέθανε. Στον Μπολίβαρ είχε ήδη γεννηθεί το όραμα μια ελεύθερης Λατινικής Αμερικής και σε μια επίσκεψή του στη Ρώμη ορκίστηκε πάνω στον Ιερό Λόφο (Monte Sacro) να κάνει τα πάντα για αυτό.

Για τη συνέχεια του αφιερώματος πατήστε στο Read the rest of this entry

Έθιμο που σοκάρει : Σιδερώνουν το στήθος κοριτσιών!

Αποτελεί ένα από τα παραδοσιακά έθιμα στο Καμερούν και προκαλεί έκπληξη και σχεδόν αποτροπιασμό σε όποιον πολίτη του δυτικού κόσμου μαθαίνει για αυτό.

Προκειμένου να «προστατεύσουν» τις κόρες τους από το να μείνουν έγκυες σε μικρή ηλικία ή να πέσουν θύματα σεξουαλικής επίθεσης, οι γονείς τους χρησιμοποιούν καυτές πέτρες, κέλυφος από καρύδες και άλλα αντικείμενα, για να «πιέσουν» με κάποιο τρόπο το στήθος τους από το να αναπτυχθεί φυσιολογικά.

Καθώς η διατροφή του πληθυσμού του Καμερούν βελτιώθηκε τα τελευταία χρόνια, τα νεαρά κορίτσια φτάνουν στην εφηβεία από την ηλικία των 9 ετών. Η απάνθρωπη διαδικασία «σιδερώματος» του στήθους τους ξεκινάει πολλές φορές από εκείνη ακριβώς τη στιγμή της ζωής τους.

Φιλανθρωπικές οργανώσεις προσπαθούν να ενημερώσουν τον πληθυσμό και τα παιδιά στο σχολείο για τις σοβαρές επιπτώσεις που μπορεί να έχει αυτό το «έθιμο» στην υγεία των κοριτσιών, όπως εγκαύματα, παραμορφώσεις και ψυχολογικά προβλήματα.

Για να δείτε τα βίντεο, (ένα μικρού μήκους ντοκιμαντέρ για την απάνθρωπη διαδικασία στην οποία υπόκεινται τα μικρά κορίτσια στο Καμερούν), πατήστε στο Read the rest of this entry

Δεκαετία του ’80 – Άρχισε νωρίς, τελείωσε αργά

Η «δεκαετία του 1980» στην Ελλάδα είναι μια δεκαετία που άρχισε νωρίς και τέλειωσε αργά. Συμπύκνωσε στο εσωτερικό της πολύπλευρες διαστάσεις της Μεταπολίτευσης του 1974, ενώ εγκαινίασε μια σειρά κοινωνικών, οικονομικών, αλλά και πολιτισμικών μετασχηματισμών, που επρόκειτο να σημαδέψουν τη χώρα για πολλά χρόνια.

Μπορούμε να κατανοήσουμε τη δυναμική της δεκαετίας του 1980 μέσα σε επάλληλους κύκλους που περιλαμβάνουν την Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο. Σε αυτό το πλαίσιο, τα έτη 1981 και 1989 κατέχουν κεντρική σημασία. Η επίσημη ένταξη της Ελλάδας στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, το 1981, είχε καταλυτικές επιπτώσεις για τη χώρα, ενώ σηματοδότησε την απαρχή μιας πορείας διεύρυνσης της ΕΟΚ. Η Ελλάδα έγινε το δέκατο μέλος της Κοινότητας καταλαμβάνοντας μια ιδιαίτερη, συμβολική θέση στη μετάβαση από τον μονοψήφιο στον διψήφιο αριθμό των χωρών που σταδιακά εντάχθηκαν στην ΕΟΚ. Αυτή η συμβολική θέση ενισχύθηκε από το γεγονός ότι η Ελλάδα εντάχθηκε μόνη της, ενώ προηγουμένως ομάδες κεντροευρωπαϊκών κυρίως χωρών γίνονταν μέλη της Κοινότητας, εγκαινιάζοντας έτσι τη διεύρυνση προς τον «μεσογειακό Νότο».

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Κατρίνα: Το έγκλημα που συγκλόνισε τον κόσμο στη γέφυρα Danziger

Στις 4 Σεπτεμβρίου του 2005 η αστυνομία της Νέας Ορλεάνης άνοιξε πυρ εναντίον απεγνωσμένων επιζησάντων του τυφώνα. Δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν και άλλοι τραυματίστηκαν. Σήμερα τέσσερις άνθρωποι πρόκειται τελικά να δικαστούν, έπειτα από τέσσερα χρόνια και μετά από μια επαίσχυντη επιχείρηση συγκάλυψης.

Η Γέφυρα Danziger δε θα ήταν τίποτα περισσότερο από ένα όνομα στο χάρτη εάν η επιχείρηση συγκάλυψης είχε πετύχει. Όμως πλέον ξέρουμε πως σημαίνει πολλά περισσότερα καθώς οι ενάγοντες κατηγορούν τέσσερις αστυνομικούς της Νέας Ορλεάνης πως πυροβόλησαν εν ψυχρώ άοπλους πολίτες, σκοτώνοντας δύο, στα υποστηρίγματά της. Εδώ είναι που οι τελευταίοι δεσμοί εμπιστοσύνης μεταξύ μιας πόλης και των φρουρών της εκλείπουν.

Τα φερόμενα εγκλήματα έλαβαν χώρα μια εβδομάδα μετά το χτύπημα του Τυφώνα Κατρίνα το 2005. Μακροχρόνια το πιο ντροπιαστικό γεγονός ίσως να είναι πως πήρε σχεδόν πέντε χρόνια για να ετοιμαστεί το ομοσπονδιακό κατηγορητήριο. Αλλά η παρουσίασή του από τον υπουργό Δικαιοσύνης Eric Holder έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Οι κατηγορούμενοι, σε περίπτωση που βρεθούν ένοχοι, ενδέχεται να περάσουν την υπόλοιπη ζωή τους στη φυλακή ή και να αντιμετωπίσουν τη θανατική ποινή.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Με τους κουκουλοφόρους της γραβάτας τι θα γίνει;;;

Επώνυμη ανωνυμογραφία

Η δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια επιβεβαίωσε όσα γράφαμε στη στήλη με αφορμή την πρώτη δολοφονική επίθεση της «Σέχτας» και θύμα έναν αστυνομικό («Ποιοι γαζώνουν στο σκοτάδι», 20/6/09), ότι δηλαδή «η μαφιόζικη δολοφονία κρύβει …μαφιόζους».

Ο Νίκος Χατζηνικολάου από το βραδινό δελτίο της Δευτέρας στο Alter υποδείκνυε τους δικούς του υπόπτους. Ηταν -ποιος άλλος;- ο ενοχλητικός ιστότοπος Indymedia, ο οποίος είχε τολμήσει στο παρελθόν να αναφερθεί απαξιωτικά για τις αναρτήσεις του δολοφονημένου δημοσιογράφου στο γνωστό ιστολόγιο Troktiko.

Την επομένη, τη σκυτάλη κατά του Indymedia παρέλαβε το πρωί το Βήμα και το απόγευμα ο Νίκος Στραβελάκης στο Mega με καθυστέρηση ενός 24ώρου. Βέβαια ο κ. Χατζηνικολάου επανήλθε, για να θυμίσει ότι αυτός είχε πρώτος την ιδέα. Το αποτέλεσμα ήταν κωμικοτραγικό. Μέσα στη φούρια τους να ενοχοποιήσουν το Indymedia, οι συνεργάτες του κ. Χατζηνικολάου διάβασαν ένα μήνυμα από το Indymedia, στο οποίο καταδικαζόταν η βία και υποδεικνυόταν ως μόνη μέθοδος πάλης ο αγώνας των ιδεών και των αποκαλύψεων.Χατζηνικολάου, Παυλόπουλος και Μακρή έκαναν ότι δεν κατάλαβαν αυτό που άκουσαν.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

36 χρόνια Δημοκρατίας των ολίγων,της ασυδοσίας και της ατιμωρησίας

Η επέτειος της αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα!
Μια φράση που 36 χρόνια μετά ακούγεται ως οξύμωρη και ειρωνική τουλάχιστον στη χώρα όπου γεννήθηκε η Δημοκρατία.

Με χαρές και πανηγύρια,μόλις κατέρρευσε το χουντικό καθεστώς υπό το βάρος της προδοσίας της Κύπρου,ο Ελληνικός λαός υποδέχτηκε το σωτήρα «εθνάρχη»Κωνσταντίνο Καραμανλή στις 24 Ιουλίου του 1974.

Το σύνθημα Ε-Ε-ΕΡΧΕΤΑΙ!!! δονούσε την ατμόσφαιρα.
Πομπές και παράτες για έναν Καραμανλή που την κοπάνησε με το ψευδώνυμο Τριανταφυλλίδης το 1963,όταν κατάλαβε πως θα χάσει τις επερχόμενες εκλογές,αφήνοντας τη χώρα να φτάσει μέσα από περιπέτειες στην Απριλιανή δικτατορία.Ο ίδιος ηγέτης την ξανακοπάνησε για την προεδρία της Δημοκρατίας αυτή τη φορά,όταν κατάλαβε πως χάνει οριστικά τις επικείμενες εκλογές του 1981.

Στα χρόνια που κυβέρνησε,αυταρχικά υπό τη σημαία της ΝΔ,με μια απίστευτη «σοσιαλμανία» κρατικοποίησε τα πάντα,από Ολυμπιακή μέχρι Ηλεκτρικό σιδηρόδρομο και Ναυπηγεία Σκαραμαγκά!!!

Για τη συνέχεια του άρθρου πατήστε στο Read the rest of this entry

Προσαγωγές και τραμπουκισμοί των ΜΑΤ στα Εξάρχεια – (Video)

ΜΑΤ εισέβαλαν στα Εξάρχεια στην περιοχή γύρω από το πάρκο Ναυαρίνου. Εισέβαλαν στο πάρκο, όπου ξυλοφόρτωσαν και τραμπούκισαν αδιακρίτως. Οι τραμπουκισμοί συνεχίστηκαν προς την πλευρά της Μεσσολογγίου όπου έγιναν δυο προσαγωγές. Στην περίπτωση της πρώτης προσαγωγής υπήρξαμε αρκετοί μάρτυρες της βιαιοπραγίας, την στιγμή που ο άνθρωπος ήταν δεμένος πισθάγκωνα.

Όλα ξεκίνησαν περίπου στις 2:40π.μ όταν ομάδα περίπου 30 ατόμων εκτόξευσε βόμβες μολότοφ στην διμοιρία που βρίσκεται στην οδό Ιπποκράτους. Τα ΜΑΤ επιτέθηκαν και βιαιοπραγούσαν σε όποιον βρισκόταν μπροστά τους.

Από : Giant

Δείτε φωτογραφίες από την ναζιστική επίθεση του Ισραηλινού τρομοκράτους σε Παλαιστινιακό σχολείο στις 19 Ιανουαρίου 2009

Δεν χρειάζονται και πάρα πολλά λόγια για να προλογίσουμε την κτηνωδία που αποτυπώνεται στις φωτογραφίες που ακολουθούν. Θεωρήσαμε αναγκαία την ευρεία δημοσιοποίηση των εν λόγω φωτογραφιών διότι είναι ακριβώς τέτοιες εικόνες που αποκαλύπτουν την αγριότητα του σιωνιστικής ναζιστικής κατοχής των Παλαιστινιακών εδαφών, τις οποίες συσκοτίζουν τα απανταχού συστημικά ΜΜΕ και τις εμποδίζουν να φτάσουν σε ένα ευρύ κοινό από φόβο μήπως και κατανοήσει επιτέλους ο πολύς κόσμος την εγκληματική φύση του Κράτους του Ισραήλ. Ένα Κράτος που συνεχίζει ανενόχλητο την γενοκτονική εκστρατεία που έχει εξαπολύσει εδώ και χρόνια κατά του δύσμοιρου Παλαιστινιακού πληθυσμού, η οποία αποβλέπει στην εκπλήρωση του βασικού στρατηγικού στόχου του Σιωνιστικού κινήματος, που ταυτόχρονα αποτελεί και την αναγκαία συνθήκη για την συντήρηση και την αναπαραγωγή του «καθαρού» Εβραϊκού κράτους με τη ρατσιστική μορφή που αυτό έχει σήμερα. Δηλαδή, να αναγκάσει τους Παλαιστίνιους με την κρατική τρομοκρατία, τις σφαγές και τις μαζικές δολοφονίες (φυσική συστημική βία), καθώς και με διάφορες έμμεσες μορφές οικονομικής και πολιτιστικής συστημικής βίας που κάνουν ανυπόφορη την ζωή για όσους Παλαιστίνιους εξακολουθούν να επιβιώνουν στα κατεχόμενα, σε βίαιο εξανδραποδισμό και μαζική εγκατάλειψη των Παλαιστινιακών εδαφών.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Read the rest of this entry