Daily Archives: 06/07/2010

Ελεύθερος στρατηγός των SS από το 1952

Έναν εγκληματία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου εντόπισε η βρετανική εφημερίδα Sun ο οποίος κυκλοφορεί ελεύθερος και ζει ευτυχισμένος σε μια επαρχιακή πόλη της Γερμανίας. Ο Κλας Φάμπερ, 88 χρονών σήμερα, ήταν ένα από τα «μεγάλα κεφάλια» των SS και της Γκεστάπο, εντάχθηκε μάλιστα εθελοντικά, και θεωρείται υπεύθυνος επίσημα για 22 θανάτους αλλά ήταν επίσης υπεύθυνος για μαζικές δολοφονίες ατόμων και έτσι ο αριθμός των θυμάτων του είναι κατά πολύ μεγαλύτερος.

Ο Φάμπερ δικάστηκε κανονικά το 1947 για εγκλήματα πολέμου και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Το 1952 με άλλους έξι Γερμανούς στρατιωτικούς κρατούμενους δραπέτευσε από τη φυλακή του στην Ολλανδία και βρήκε καταφύγιο στην Γερμανία, όπου τους υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες φιλοναζιστές πολίτες.

Ο Φάμπερ είναι Ολλανδός, αλλά επειδή επιτέλεσε τόσο «σημαντικό» έργο στο πλευρό του Χίτλερ, ο ίδιος με ειδικό νόμο του έδωσε την γερμανική υπηκοότητα όπως και σε όσους ξένους δούλευαν γι’ αυτόν. Μετά τη διαφυγή του στην Γερμανία, ο Φάμπερ θεωρείται πλέον προστατευμένος ως Γερμανός πολίτης και θα πρέπει να εκδοθεί ώστε να δικαστεί και φυλακιστεί στην Ολλανδία απ’ όπου δραπέτευσε. Όμως οι Γερμανοί, βασιζόμενοι στο νόμο του Χίτλερ που ακόμα έχει ισχύ (!!) αρνούνται να εκδώσουν τον πρώην στρατηγό της SS όλα αυτά τα χρόνια, αν και θεωρείται ο πέμπτος πιο περιζήτητος ναζιστής.

Από το 1952 ο Κλας Φάμπερ ζει μια ήσυχη και ειρηνική ζωή, εργαζόμενος μέχρι να βγει στην σύνταξη στην αυτοκινητοβιομηχανία της Audi, παντρεμένος και με τρία παιδιά τη στιγμή που είναι ίσως ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος εν ζωή. Η Γερμανία όλα αυτά τα χρόνια του έχει δώσει ασυλία και δεν συζητά καν το ενδεχόμενο έκδοσής του.

Είναι απορίας άξιο πως μια χώρα που προσπαθεί να αποκηρύξει αυτό το ανόσιο παρελθόν της συντηρεί μέσα στα σπλάχνα της έναν άνθρωπο που σκότωσε εκατοντάδες ανθρώπους στυγνά και με τη θέλησή του. Και το πιο τραγικό απ’ όλα είναι ότι αυτός δεν έχει μετανιώσει για τίποτα απ’ όλα αυτά…

Άρθρο της Τουρλή Μαρία

Βίντεο από την απεργία στη χώρα των Βάσκων στις 29.6

Στις 29 Ιουνίου στη Χώρα των Βάσκων πραγματοποιήθηκε, με επιτυχία απ’ ό, τι γράφει το σχόλιο, γενική απεργία ενάντια στα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Από : La Haine org

Σκοτώνει και η πρέζα της «δημοκρατίας» σας, κ. Καστανίδη

Θυμίζει τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για «πράσινη ανάπτυξη», τη «νέα Ελλάδα της δημιουργίας», τα «κίνητρα» και τη «στήριξη» ώστε να ενισχυθεί «ο κόσμος της υπαίθρου» και «τα χωριά να μην ερημώσουν». Στην πράξη, λίγους μήνες μετά, το «όραμα» που νίκησε στην κάλπη ξεφούσκωσε μέσα σε επείγοντα μέτρα και περικοπές και το «σοσιαλιστικό» σκάφος χάθηκε για πάντα στα βάθη του ΔΝΤ, των τραπεζών και των μνημονίων.

Ο μισός πληθυσμός της χώρας παραμένει εγκλωβισμένος και όμηρος μιας πόλης φυλακής όπως η Αθήνα και τα χωριά παραμένουν στο δικό τους σκοτάδι, την εγκατάλειψη και την απομόνωση. Έτσι έγινε και με τους χρήστες τοξικών ουσιών.

Στην αρχή απλώνεται η «θεωρία», ακόμα και διά στόματοςΓεωργίου Παπανδρέου: «Οι τοξικομανείς δεν είναι εγκληματίες, η θέση τους δεν είναι στη φυλακή αλλά στην κοινωνία, η θεραπεία και η επανένταξη είναι η προτεραιότητά μας»! Στο τέλος οι «διαφημίσεις» κατεβαίνουν και ανεβαίνουν οι ποινές!

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Εκατόν τρία χρόνια από τη γέννηση της Φρίντα Κάλο

«Είναι αδύνατο να ξεχωρίσεις τη ζωή από τη δουλειά αυτού του εξαιρετικού προσώπου. Οι πίνακές της είναι η αυτοβιογραφία της», είχε δηλώσει ένας Μεξικανός κριτικός τέχνης το 1954, μετά την 1η και μοναδική προσωπική έκθεση της Φρίντα Κάλο στη γενέτειρά της. Η Φρίντα Κάλο γεννήθηκε στην πόλη του Μεξικού στις 6 Ιουλίου του 1907.

Σε ηλικία μόλις 6 ετών αρρώστησε από πολιομυελίτιδα, με αποτέλεσμα το ένα της πόδι να μείνει ημιπαράλυτο. Με πείσμα και διάθεση για μόρφωση, καταφέρνει το 1922 να γίνει δεκτή στο Preparatoria, το σημαντικότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα του Μεξικού, όπου είναι ένα από τα 35 κορίτσια σε σύνολο 2.000 μαθητών. Στη σχολή πρόκειται να γνωρίσει τον μελλοντικό σύζυγό της, τον ζωγράφο τοίχων Ντιέγκο Ριβέρα, ο οποίος είχε αναλάβει να ζωγραφίσει έναν τοίχο του ιδρύματος.

Το 1925, η Κάλο υπέστη ένα σοβαρό ατύχημα, που καθόρισε την υπόλοιπη ζωή της. Το λεωφορείο στο οποίο επέβαινε συγκρούστηκε με ένα τραμ, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στο δεξί της πόδι και τη λεκάνη της. Το ατύχημα εξάλειψε κάθε ελπίδα της να γίνει μητέρα, γεγονός που κατάφερε να αποδεχτεί πολλά χρόνια αργότερα. Το 1926, και ενώ βρισκόταν σε ανάρρωση, ζωγράφισε το πορτραίτο της. Το τελευταίο αποτελεί την αρχή μιας νέας σειράς πινάκων, όπου καταγράφει τα γεγονότα της ζωής της και τις συναισθηματικές της αντιδράσεις σε αυτά.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Πού είναι οι γυναίκες;

Του Yves Simon*

(Το κείμενο αυτό το βρήκα στην ange-ta, η οποία το μετέφρασε από τη Monde, 19.06.2010)

Σύμφωνα με τον Αμάρτυα Σεν, βραβείο Νόμπελ Οικονομίας,εκατό εκατομμύρια γυναίκες απουσιάζουν σήμερα από τον κόσμο μας! Ναι, σωστά διαβάσατε!! Εκατό εκατομμύρια γυναίκες δηλώνουν απούσες. Πού είναι; Εξαφανισμένες, ακρωτηριασμένες, ναρκωμένες με μεθαμφεταμίνες, πεθαμένες από υποσιτισμό και από έλλειψη φροντίδας, από μελαγχολία ή από AIDS, πριν να φθάσουν στην ηλικία του ενός έτους.

Έφηβες ακόμα προτιμούν να πεθάνουν παρά να ζήσουν στα πορνεία της Κίνας και της Ινδίας.

Εκατό εκατομμύρια είναι παραπάνω από μιάμιση φορά ο γαλλικός πληθυσμός: μητέρες, αδελφές, νέα κορίτσια που δεν θα κρατήσουμε ποτέ στην αγκαλιά μας για να τους πούμε λόγια αγάπης.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Πλησιάζει στο τέλος της η δίκη των δολοφόνων του Γρηγορόπουλου

Η «ΩΡΑ των κατηγορουμένων» για την υπόθεση της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου πλησιάζει. Πέντε μήνες μετά την έναρξη της δίκης στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αμφισσας οι ειδικοί φρουροί Επαμεινώνδας Κορκονέας και Βασίλης Σαραλιώτης απολογούνται εντός της εβδομάδας, δίνοντας τη δική τους εκδοχή για όσα συνέβησαν το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2008 στα Εξάρχεια.

Οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής Νίκος Κωνσταντόπουλος και Ζωή Κωνσταντοπούλου στην τελευταία συνεδρίαση παρέδωσαν στο δικαστήριο έγγραφα που συνδέονται με το θύμα. Ανάμεσα σε αυτά περιλαμβάνεται η τελευταία έκθεση που είχε γράψει στο σχολείο του με θέμα «Μιλάμε διαφορετικά ανάλογα με την ηλικία, το επάγγελμα και τις κοινωνικές περιστάσεις». Σε ανύποπτο χρόνο ο Αλέξης Γρηγορόπουλος έγραφε: «Η ηλικία μας περνά από διάφορα στάδια. Τα κυριότερα είναι η παιδική ηλικία, η εφηβεία, η ενηλικίωση και μετά έπονται καριέρα, παιδιά κ.λπ. και στο τέλος γίνεσαι ηλικιωμένος. Τα παραπάνω στάδια δεν μπορεί να τα αποφύγει κανείς…».

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry