Daily Archives: 21/07/2010

Η αγάπη, η μοίρα και το στρατόπεδο συγκέντρωσης

Οι ιστορίες που βλέπουμε καμιά φορά στον κινηματογράφο φαντάζουν ίσως υπερβολικές για να συμβούν στ’ αλήθεια. Οι ερωτευμένοι που χάνονται εξαιτίας μιας παρεξήγησης για να βρεθούν τυχαία χρόνια μετά και η ηθική που μπαίνει πάνω από τα συναισθήματα καταστρέφοντας μια αγάπη.

Το ανθρώπινο μυαλό όμως δεν μπορεί να συλλάβει πολύ περισσότερα απ’ όσα τελικά μπορούν όντως να συμβούν.

Η ιστορία του Τζέρζι και της Σίλα δεν είναι ταινία αλλά θα μπορούσε να γίνει. Οι δυο τους γνωρίστηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς και κατόρθωσαν αυτό που ελάχιστοι είχαν καταφέρει: να δραπετεύσουν απ’ την κόλαση.

Ο Τζέρζι Μπιελέκι ήταν ένας 19χρονος Πολωνός καθολικός ο οποίος οδηγήθηκε στο στρατόπεδο του Άουσβιτς τον Απρίλιο του 1940 με την κατηγορία της αντίστασης. Με τον αριθμό 243 οδηγήθηκε για δουλειά στις αποθήκες, όπου ήταν σχετικά πιο εύκολο να βρεις ένα κομμάτι ψωμί για να επιβιώσεις. Δυο χρόνια αργότερα, το 1942, ενώ δούλευε στις αποθήκες, είδε να μπαίνουν μέσα μια ομάδα Εβραίων κοριτσιών. Ανάμεσά τους ξεχώρισε μια μελαχρινή ντροπαλή κοπελίτσα. Ήταν η Σίλα Σιμπούλσκα. Αμέσως ανάμεσά τους δημιουργήθηκε μια έντονη φιλία που δεν άργησε να μετατραπεί σε έρωτα. «Κάναμε σχέδια να παντρευτούμε και να ζήσουμε για πάντα μαζί», θυμάται ο Μπιελέκι σήμερα στα 89 του χρόνια.

Για τη συνέχεια της ιστορίας πατήστε στο Read the rest of this entry

Ενημερωτική εκδήλωση για τη δίκη της Άμφισσας – 23 Ιουλίου 2010

Η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Δράσης ενάντια στη Συγκάλυψη της Κρατικής Δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου διοργανώνει εκδήλωση στην πλ. Εξαρχείων, την Παρασκευή 23 Ιούλη και ώρα 8:00μμ, που περιλαμβάνει:

* Προβολή διαφανειών

* Συζήτηση και ενημέρωση για τη δίκη της Άμφισσας

* Έκθεση ντοκουμέντων για την αστυνομική βία: 130(!) δολοφονίες από το 1974 μέχρι σήμερα (στη συντριπτική τους πλειοψηφία παρέμειναν εντελώς ατιμώρητες)

* Συναυλία (Συγκρότημα «Ορθολογιστές», «Vlassis ProdActive» κ.ά.).

Σωτήρης Πέτρουλας

Βρισκόμαστε στον Ιούλη του 1965. Το παλάτι, έχει ωθήσει σε παραίτηση την κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου, μετά την απαίτηση του Γεωργίου Παπανδρέου να αναλάβει το υπουργείο άμυνας ενώ τα ανάκτορα ήθελαν αυτό το κρίσιμο υπουργείο σε κάποιον «δικό τους», και έχει επιβάλει πραξικοπηματικά την κυβέρνηση των αποστατών (Νόβας, Μητσοτάκης κ.α.), πυροδοτώντας τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση.

Όλη η χώρα συγκλονίζεται από μαζικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία. Με κάθε τρόπο ο λαός εκδηλώνει την πίστη του στη νόμιμη κυβέρνησή που είχε εκλέξει ενάμιση μόλις χρόνο πριν με 52,7% και 171 έδρες.

Στις 21 Ιούλη η ΕΦΕΕ καλεί τους φοιτητές σε συγκέντρωση στα Προπύλαια με κεντρικά συνθήματα «Να φύγει η αυλόδουλη κυβέρνηση» «Την κυβέρνηση εκλέγει ο λαός και όχι το παλάτι και οι αμερικανοί» κ.α.

Στη συμβολή των οδών Σταδίου και Χρ. Λαδά, η αστυνομία κατόπιν διαταγών του υπουργού δημόσιας τάξης, ναυάρχου Τούμπα, επιτίθεται στους συγκεντρωμένους. Ο 23χρονος αγωνιστής φοιτητής της ΑΣΟΕΕ, Σωτήρης Πέτρουλας πέφτει νεκρός, ενώ τραυματίζονται εκατοντάδες και συλλαμβάνονται 258 άτομα στην πλειοψηφία τους νεολαίοι, ανάμεσά τους και 28 μαθητές. Η επίθεση της αστυνομίας και οι ξυλοδαρμοί συνεχίζονται επί πέντε ώρες κατά τη διάρκεια των οποίων νεαροί ξυλοκοπούνται άγρια ακόμα και μέσα στο σταθμό Α΄βοηθειών.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Οι ευκαρυωτικοί οργανισμοί «εμφανίστηκαν στη Γη πολύ νωρίτερα».

Οι ευκαρυωτικοί οργανισμοί, στους οποίους ανήκουν οι περισσότερες μορφές ζωής που γνωρίζουμε σήμερα, εμφανίστηκαν στη Γη πριν από 2,1 δισ. χρόνια, πολύ νωρίτερα από ό,τι είχε εκτιμηθεί ως σήμερα, καταλήγει μελέτη που παρουσιάζεται στο εξώφυλλο του περιοδικού Nature.

Οι πρώτες μορφές ζωής που εμφανίστηκαν στη Γη ήταν μονοκύτταροι προκαρυωτικοί οργανισμοί, των οποίων το βασικό χαρακτηριστικό είναι η απουσία ορισμένων εσωτερικών δομών, και ειδικότερα η απουσία οργανωμένου πυρήνα.

Στην κατηγορία των προκαρυωτικών οργανισμών κατατάσσονται μόνο τα βακτήρια και τα αρχαιοβακτήρια, τα οποία κυριάρχησαν στον πλανήτη για μεγάλο μέρος της ιστορίας του.

Όλες οι υπόλοιπες μορφές ζωής, από τα έντομα μέχρι τον άνθρωπο, κατατάσσονται στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς, οι οποίοι συγκεντρώνουν το γενετικό υλικό τους σε έναν ευδιάκριτο πυρήνα στο κέντρο των κυττάρων.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Σαν σήμερα 21 Ιουλίου αυτοκτόνησε ο Κώστας Καρυωτάκης

Στις 20 Ιουλίου 1928 αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει προσπαθώντας μάταια να πνιγεί. Την επόμενη μέρα, αφού επισκέφτηκε ένα καφενείο της Πρέβεζας, λίγες ώρες αργότερα αυτοκτόνησε με περίστροφο κάτω από έναν ευκάλυπτο, έχοντας πάνω του ένα σημείωμα, το οποίο έγραφε:

Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερό μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς, τις περσότερες, να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι’ αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική.
Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξη τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περσότεροι, μαζύ με τους αιώνες. Σ’ αυτούς απευθύνομαι. Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τ’ αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος.
Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέση την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.
Κ.Γ.Κ.

Και για ν’ αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι αν επιχειρήσουνε να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης να δέσουν και μια πέτρα στο λαιμό τους. Ολη νύχτα απόψε, επί 10 ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ηπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ωρισμένως, κάποτε, όταν μου δοθή ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου.
Κ.Γ.Κ.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Ροζαλία Λομπάρντο, ετών δύο: Η ωραιότερη μούμια του κόσμου…

Την έλεγαν Ροζαλία Λομπάρντο και υπήρξε, ένα πανέμορφο κοριτσάκι, που πέθανε στα δύο μόλις χρόνια του, από αναπνευστική λοίμωξη, το 1920, στο Παλέρμο, της Σικελίας.

Στην πόλη αυτή, του Ιταλικού Νότου, συνηθιζόταν τότε η ταρίχευση των σωμάτων των νεκρών και η τοποθέτησή τους στις κατακόμβες της μονής των καπουτσίνων μοναχών, οι οποίες μέχρι και σήμερα αποτελούν ένα μακάβριο μουσείο θανάτου. Το μικροκλίμα στην κρύπτη φρόντιζε ώστε τα πτώματα να διατηρούνται σε εξαιρετική κατάσταση.

Ο πατέρας της Ροζαλίας, ο στρατηγός Μάριο Λομπάρντοδεν άντεχε να αποχωριστεί την κορούλα του και έπεισε τους μοναχούς της Μονής των Καπουτσίνων στο Παλέρμο να του παραχωρήσουν μια θέση στην υπόγεια κρύπτη τους, την Catacombe dei Cappuccini. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να την επισκεφθεί και να τη δει όποτε ήθελε. Για να καταφέρει να διατηρήσει το πρόσωπό της όσο πιο όμορφο γινόταν, κάλεσε τον φημισμένο ταριχευτή Αλφρέντο Σαλάφια για βοήθεια.

Ο Σαλάφια ήταν Ιταλός χημικός, που είχε ανακαλύψει μία μυστική φόρμουλα, για τη διατήρηση των σωμάτων μετά τον θάνατο. Ξεκίνησε ταριχεύοντας μικρά ζώα και στη συνέχεια ανθρώπους! Τελειοποιώντας την τεχνική του, κατάφερε να κάνει τη μικρή Ροζαλία, ένα παιδί, που όποιος το δει, θρηνεί για αυτό σαν να «έφυγε», μόλις χθες κι ας είναι νεκρό εδώ και ενενήντα ολόκληρα χρόνια. Ίσως τελικά η φθορά, ορίζει, ακόμη και για τη θλίψη, μία ημερομηνία λήξης…

Για τη συνέχεια και το βίντεο πατήστε στο Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: