Monthly Archives: Αύγουστος 2010

Αν είναι δυνατόν : Για κακούργημα παραπέμπεται φερόμενος διαχειριστής του gamato.info

Ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης καλείται να απολογηθεί ένας εκ των φερόμενων ως διαχειριστών της δημοφιλούς ιστοσελίδας «gamato.info» από την οποία χιλιάδες χρήστες του διαδικτύου «κατέβαζαν» δωρεάν ταινίες, μουσική και λογισμικό.

Σύμφωνα με παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, ο κατηγορούμενος συνελήφθη τον περασμένο Μάρτιο από αστυνομικούς της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος σε έφοδο που πραγματοποίησαν στο σπίτι του στην περιοχή Νεάπολη της Θεσσαλονίκης.

Την ίδια περίοδο συνελήφθησαν σε διάφορες περιοχές της χώρας άλλα πέντε άτομα που φέρονται να ήταν διαχειριστές του gamato.info.

Οι έρευνες των διωκτικών αρχών ξεκίνησαν μετά από μήνυση που κατέθεσε η Εταιρία Προστασίας Οπτικοακουστικών Έργων (ΕΠΟΕ).

Όπως προέκυψε από τις έρευνες των αρχών, κατά τη διάρκεια των τρεισήμισι χρόνων της λειτουργίας του «gamato.info», οι περίπου 800.000 χρήστες του, «κατέβασαν» δωρεάν συνολικά 3,2 εκατομμύρια τίτλους κινηματογραφικών τανινών, μουσικών κομματιών και λογισμικού ηλεκτρονικών υπολογιστών. Σύμφωνα με την εταιρεία, η ζημιά που προκλήθηκε έφτασε τα 15 εκατομμύρια ευρώ.

Όπως αναφέρεται στο παραπεμπτικό βούλευμα, ο κεντρικός «server» της ιστοσελίδας ήταν εγκατεστημένος στην Ολλανδία.

Διαβάστε σχετικά :

Από : Tvxs

Advertisements

Το τείχος στην Παλαιστίνη

Σε μερικές μέρες ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούτ Αμπάς, και οι σύμβουλοί τους θα καταφθάσουν στις ΗΠΑ για νέες συνομιλίες υπό την αιγίδα του Προέδρου Ομπάμα. Θα δούμε τηλεοπτικά ρεπορτάζ με δημοσιογράφους που προσπαθούν να ερμηνεύσουν την πρόοδο των διαπραγματεύσεων από το πόσο θερμές ήταν οι χειραψίες. Θα διαβάσουμε άρθρα με αναλύσεις επί αναλύσεων. Θα ακούσουμε εικασίες, προτροπές, διαμαρτυρίες. Στο μεταξύ, το πρόβλημα θα βαθαίνει, οι πληγές θα μολύνονται, η ελπίδα θα σβήνει.

Τον Ιούνιο του 2005 τα ταξίδια μας στις διαχωριστικές γραμμές, μας έφεραν στην σκιά του Τείχους που κόβει την «Γη της Επαγγελίας» στα δύο (*). Στόχος μας να σταθούμε σε αυτόν τον διαχωρισμό, ακριβώς όπως κάναμε και στους άλλους διαχωρισμούς (στο Τείχος που χωρίζει το Μεξικό από τις ΗΠΑ, στην Πράσινη Γραμμή της Κύπρου, στο Κόσοβο, στο σύνορο Αιθιοπίας-Ερυθραίας, στο Κασμίρ, στο Μπέλφαστ). Ο οδηγός μας στην Δυτική Όχθη ήταν Παλαιστίνιος αλλά και Ισραηλινός πολίτης. Από εκείνους που το χωριό τους πέρασε στο Ισραήλ το 1948, όχι το 1967. Όλη του την ζωή ήταν οπαδός του Αραφάτ. Αν και άθεος, μόλις πρόσφατα είχε κάνει το μεγάλο βήμα: προσχώρησε στην Ισλαμική Χαμάς εγκαταλείποντας την Φατάχ και τον Μαχμούτ Αμπάς, τον διάδοχο του Αραφάτ. Καθώς περνούσαμε από την κατεχόμενη πόλη της Καλκίλια, τον πίεσα να σχολιάσει την αδιαλλαξία της νέας του οργάνωσης.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Χιλή: Βίντεο των παγιδευμένων ανθρακωρύχων

Προηγούμενο σχετικό άρθρο : Η νέα εποχή του χαλκού

Τις πρώτες εικόνες της ομάδας των 33 ανθρακωρύχων που έχουν παγιδευτεί σε ένα ορυχείο μετέδωσε χθες το βράδυ η Χιλιανή τηλεόραση. Οι ανθρακωρύχοι φαίνονται οργανωμένοι και χαλαροί, ενώ εξηγούν το πως έχουν οργανώσει τη ζωή τους σε βάθος 700 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της γης.

Η δημόσια τηλεόραση TVN μετέδωσε σύντομα αποσπάσματα από το βίντεο, συνολικής διάρκειας 45 λεπτών, που έχει ήδη παρουσιαστεί στις οικογένειες των εγκλωβισμένων. Τα αποσπάσματα που μεταδόθηκαν δείχνουν περίπου δέκα άνδρες. Το βίντεο γυρίστηκε με τη χρήση μικρο-κάμερας που τους εστάλη με μια από τις ειδικές βολίδες που χρησιμοποιούνται για τον ανεφοδιασμό τους, μετά την πρώτη τους επαφή με τις ομάδες των διασωστών, την Κυριακή.

Οι ανθρακωρύχοι έχουν παγιδευτεί εδώ και τρεις εβδομάδες, μετά από μια κατάρρευση υπόγειων στοών στις 5 Αυγούστου, στο ορυχείο χαλκού Σαν Χοσέ στη βόρεια Χιλή. Οι επιχειρήσεις διάσωσης θα χρειαστούν από τρεις έως τέσσερις μήνες, σύμφωνα με τις αρχές.

Από : Tvxs

Ο Nόμος 4000 περι «Τεντιμποϊσμού»

Η ΨΗΦΙΣΗ

Ο Nόμος 4000 ψηφίστηκε από την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1958 και ήταν ο νόμος που καθόριζε την αντιμετώπιση των νεαρών ταραχοποιών, που ήταν γνωστοί ως ‘τεντιμπόις’. Με βάση το νόμο, τιμωρούνταν η εξύβριση. Η αστυνομία συνελάμβανε όσους νεαρούς είχαν «ανάρμοστη συμπεριφορά» σε δημόσιο χώρο (με οτιδήποτε αυτό συνεπάγεται…) και τους οδηγούσε στο κρατητήριο, όπου γινόταν σε αυτούς κούρεμα με την ψιλή και τους έσκιζαν τα ρεβέρ από τα παντελόνια τους. Ο Νόμος ήταν αμφιλεγόμενος και προήγαγε τη διαπόμπευση. Επίσης, όριζε ότι θα ασκούνταν δίωξη και εναντίον των γονέων των ανήλικων ταραξιών.

Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ – Η ΑΡΧΗ

Στις 3 Σεπτεμβρίου του 1958 οι πρώτοι τέσσερις νεαροί οδηγήθηκαν στην Ασφάλεια όπου οι αστυνομικοί τους κούρεψαν με την ψιλή και στη συνέχεια τους περιέφεραν μπροστά στους εμβρόντητους περαστικούς, με χειροπέδες και με κρεμασμένη στο λαιμό πινακίδα, που έγραφε ‘Είμαι τεντιμπόης». Επίσης, τους έσκισαν τα ρεβέρ των παντελονιών τους. Αυτή ήταν η πρώτη εφαρμογή του προβλεπόμενου μέτρου, το οποίο προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις, ακόμα και ηρωοποίηση των τεντιμπόηδων.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Νόμος 4000 καταργήθηκε το 1983. Η τελευταία φορά που εφαρμόστηκε ήταν το 1981.

Η Αληθινή Ιστορία του Eξπρές του Μεσονυχτίου

Το 1970 Ο 22άχρονος Αμερικανος Φοιτητής Μπίλι Χέϊς επισκέπτεται την Τουρκία.Κατα την αναχώρησή του ,στο Αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, η αστυνομία ανακαλύπτει πως ο νεαρός Αμερικανός Τουρίστας κρύβει στα εσωρουχά του μικροποσότητα Χασίς.

Αμέσως ανακρίνεται και συλλαμβάνεται . Στην συνέχεια ακολουθεί ενας Γολγοθας που κανένας μεχρι τότε δεν μπορούσε να φανταστεί.

Ο Χέις καταδικαζεται σε 4 χρόνια φυλάκισης και εκτίει την ποινή του στις Φυλακές της Πόλης.Εκει ακολουθούν Βασανισμοί και εξευτελισμοί απο σαδιστές δεσμοφύλακες.

Ο Μπίλι Χεις προσλαμβάνει εναν Δικηγορο ο οποίος ομως τον πρόδωσε επειδή ήταν διευθαρμενος. Επίσης οι Δικαστες που δίκασαν τον Χέϊς ηταν διευθαρμένοι και προκατελημένοι εναντίον του. Μονο του Στηριγμα σε αυτήν την Ιστορία ήταν η κοπέλα του και οι γονείς του.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Μαρκ Μπόιλ – Χωρίς χρήματα και χωρίς άγχος…

Ο Mark Boyle σταμάτησε να χρησιμοποιεί χρήματα κάποια στιγμή του 2008. Σήμερα, κοντά δυο χρόνια μετά, ο 31χρονος Βρετανός παραμένει ταπί κι όχι απλά ψύχραιμος αλλά πανευτυχής.

Ο Μπόιλ, απόφοιτος οικονομικού πανεπιστημίου και άλλοτε διευθυντής σε επιχειρήσεις, πλέον ζει σε ένα τροχόσπιτο κοντά στον πόλη του Μπρίστολ. Τα τρόφιμά του τα καλλιεργεί ο ίδιος σε μια οργανική φάρμα στην οποία εργάζεται ως εθελοντής τρεις ημέρες την εβδομάδα (σημειώνεται πως ο 31χρονος δεν καταναλώνει ούτε κρέας ούτε ζωικά προϊόντα). Το φαγητό του το ετοιμάζει σε ένα φούρνο με ξύλα και το ηλεκτρικό του ρεύμα το εξασφαλίζει με τη βοήθεια ενός ηλιακού ταμπλό.

Με την πολύτιμη συνδρομή της ηλιακής ενέργειας φορτίζει και τον φορητό ηλεκτρονικό του υπολογιστή ενώ έχει ακόμη και κινητό τηλέφωνο αλλά μόνο για εισερχόμενες κλήσεις. Όσο για τα λοιπά καθημερινά, τα δόντια του τα πλένει όχι με οδοντόπαστα αλλά με ένα μείγμα από κόκαλα σουπιάς και μάραθο, και τα ρούχα του στο χέρι με ένα αυτοσχέδιο απορρυπαντικό φτιαγμένο από ξηρούς καρπούς.

«Συζητούσα με ένα φίλο για τα προβλήματα της υφηλίου και συνειδητοποίησα πως όλα τους συνδέονται με τα νομίσματα, τότε ήταν που αποφάσισα να απαρνηθώ το χρήμα, πούλησα το σπίτι μου και παράτησα τη δουλειά μου, δεν έχω υπάρξει περισσότερο ευτυχής και υγιής στη ζωή μου», δηλώνει ο Μπόιλ ο οποίος μάλιστα έκανε την περιπέτειά του βιβλίο με τον τίτλο «The Moneyless Man: A Year of Freeconomic Living».

Από : Απολίτιστο

Η νέα Εποχή του Χαλκού

Mια συγκινητική, δραματική και συναρπαστική ιστορία διάσωσης. Έτσι περιγράφουν τα περισσότερα ΜΜΕ την ιστορία των 33 χιλιανών μεταλλωρύχων που από τις 5 Αυγούστου ζουν κλεισμένοι στα σπλάχνα της γης, 700 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.

Πέρασαν 17 ημέρες για να διαπιστωθεί ότι οι αγνοούμενοι ζούσαν. Είχαν καταφέρει να επιβιώσουν σε μια κρύπτη ασφαλείας, ένα καταφύγιο 50 τ.μ., εφοδιασμένο με τα αναγκαία, όπου πρόλαβαν να τρυπώσουν λίγα δευτερόλεπτα προτού καταρρεύσει η στοά. Και ύστερα ήρθαν οι μικροκάμερες και η επικοινωνία του πάνω με τον κάτω κόσμο. Η κρατική χιλιανή τηλεόραση έδειξε ένα σύντομο βίντεο, τη ζωή εν τάφω των 33 τυχερών μες στην ατυχία τους μεταλλωρύχων. Γυμνοί έως τη μέση έψαλαν τον εθνικό ύμνο της πατρίδας τους και φώναξαν «Ζήτω η Χιλή! Ζήτω οι μεταλλωρύχοι».

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Η απληστία γεννά την πείνα στον κόσμο

Του Afua Hirsch / The Guardian

Ο καύσωνας, οι πυρκαγιές δασών και η ξηρασία που έπληξαν τη Ρωσία και την Κεντρική Ασία ίσως να είναι πρωτόγνωρα φαινόμενα στη σύγχρονη ιστορία. Υπάρχει, όμως, κάτι το συνηθισμένο στην απειλούμενη επισιτιστική κρίση, καθώς η τιμή των σιτηρών παραμένει 50% υψηλότερη από ό,τι ήταν πριν από δύο μήνες. Πέρασαν μόλις δύο χρόνια από την προηγούμενη τέτοια κρίση. Μια απότομη εκτίναξη στις τιμές αγροτικών προϊόντων το 2007-08 είχε προκαλέσει πανικό από την Ιταλία μέχρι και την Αϊτή, αποκαλύπτοντας τις δομικές δυσλειτουργίες των παγκόσμιων αγορών τροφίμων.

Οι δυσλειτουργίες αυτές δημιουργούν με τη σειρά τους πρωτόγνωρες ανθρωπιστικές καταστροφές στις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Ο Νίγηρας, για παράδειγμα, υφίσταται τη χειρότερη επισιτιστική κρίση των τελευταίων ετών, χωρίς τα διατροφικά προϊόντα να σπανίζουν στη χώρα. Αν και βουνά σιτηρών στοιβάζονται στις υπαίθριες αγορές της πρωτεύουσας Νιαμέι, η τιμή τους είναι απαγορευτική για τους καταναλωτές….

Για συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Μητέρα Τερέζα : Αγία της Καλκούτα ή διπλωμάτης του Βατικανού;

Σύμβολο αγιοσύνης και ανιδιοτέλειας. Την οσία, πλέον, Τερέζα τη γνωρίζουν ακόμη και τα μικρά παιδιά. Για τον κόσμο, είναι η Αγία των Φτωχών που αφιέρωσε τη ζωή της στους άστεγους και αρρώστους του πλανήτη μας. Η μικροσκοπική μοναχή, η οποία γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου του 1910, έμεινε στην ιστορία για το φιλανθρωπικό της έργο στην Ινδία. Είναι όμως έτσι;

Η ιστορία της είναι λίγο πολύ γνωστή. Ίδρυσε τους Ιεραπόστολους της Ελεημοσύνης, έλαβε το Νόμπελ Ειρήνης και στο τέλος της ζωής της οσιοποιήθηκε. Όλος ο δυτικός κόσμος είναι περήφανος για την Μητέρα Τερέζα. Ένας άνθρωπος, μία γυναίκα που απαρνήθηκε τις ανέσεις του πολιτισμού μας για να ζήσει στην ανέχεια και να σταθεί στο πλάι των λιγότερο ευνοημένων. Κατά τον Μιχίρ Μποζ, η Μητέρα Τερέζα είναι η στάχτη που ρίχνουμε εμείς οι δυτικοί στα μάτια μας, για να πιστεύουμε ότι κάναμε κάτι για τον τρίτο κόσμο. Κι αισθανόμαστε όλοι καλύτερα με αυτή τη σκέψη…

Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, η αλβανικής καταγωγής μικροσκοπική μοναχή, έχει αρκετούς επικριτές. Περισσότερο σφοδρός απ’ όλους, ο Κρίστοφερ Χίτσενς. Δεν τη βλέπει ως την Αγία της Καλκούτα αλλά ως ένα διπλωμάτη του Βατικανού. Για τον Χίτσενς, «η Μητέρα Τερέζα και η αίρεσή της δεν επεδίωκε την καταπολέμηση της φτώχειας. Αντίθετα, παρότρυνε τους φτωχούς να αποδεχτούν τη μοίρα ενώ παρουσίαζε τους πλούσιους ως τους ευλογημένους του Θεού».

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Δεκάδες καθημερινά οι νεκροί μετανάστες στα σύνορα των ΗΠΑ

72 πτώματα σε ένα ράντσο στο Σαν Φερνάντο όχι πολύ μακριά από το Τέξας του Τζορτζ  Μπους και των πετρελαιάδων. 58 άντρες και 14 γυναίκες, μετανάστες από τη Νότια και την Κεντρική Αμερική που προσπάθησαν να περάσουν τα σύνορα με τις ΗΠΑ.

58 άντρες και 14 γυναίκες από την Ονδούρα, το Εκουαδόρ το Ελ Σαλβαδόρ, ακόμη και από τη Βραζιλία και ποιός ξέρει από που αλλού, που απήχθησαν και σφαγιάστηκαν απλά γιατί αρνήθηκαν να γίνουν σκλάβοι των συμμοριών. Συμμοριών όπως της Φαμίλια,  στη νότια Πολιτεία Γκερέρο, «αφεντικό» της διακίνησης στο παραθεριστικό θέρετρο Ακαπούλκο, το καρτέλ της Οαχάκα, το καρτέλ του Χουάρες, το καρτέλ της Σιναλόα, τα καρτέλ του Κόλπου, το καρτέλ της Τιχουάνα, η Φαμίλια Μιτσοακάνα, το καρτέλ των αδελφών Μπελτράν- Λέιβαοι Λος Σέτας (παραστρατιωτικό «τάγμα θανάτου» που αποτελείται από gafes, πρώην στελέχη των ειδικών δυνάμεων του στρατού εκπαιδευμένα από Ισραηλινούς για την καταστολή εξεγέρσεων κλπ), οι Λος Νέγκρος.

Για συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Έφυγε ο άνθρωπος που έβλεπε την ζωή υπέροχη…

Ο στιχουργός αμέτρητων επιτυχιών, όπως το ‘What a wonderful world’, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών.

Ο Αμερικάνος George David Weiss πέθανε από φυσικά αίτια στο σπίτι του στο Oldwick του New Jersey, όπως ανέφερε η σύζυγός του, Claire. Ο ταλαντούχος μουσικό είχε γράψει στίχους που τραγουδήθηκαν από τον Frank Sinatra, τον Perry Como και τον Elvis Presley.

Συνεργάστηκε σε πολλά μιούζικαλ του Μπρόντγουει συμπεριλαμβανομένου του Mr. Wonderful και του Maggie Flynn. Παρόλα αυτά η μητέρα του ήταν αντίθετη με την επιλογή του να εισηγηθεί στην μουσική βιομηχανία και προσπαθούσε να τον πείσει να γίνει δικηγόρος. Ο Weiss ήταν αρχηγός της στρατιωτικής μπάντας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά τελικά η σύνθεση τραγουδιών ήταν το ταλέντο του.

Πηγή φωτογραφίας: cannabisculture Mediasoup

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ…

22 Αυγούστου, 3:30 τα ξημερώματα κατέληξε αιφνίδια ένας 19χρονος νεοσύλλεκτος στο Κέντρο Εκπαίδευσης Κορίνθου. Διάγνωση: πνευμονικό οίδημα. Βαριές οι ευθύνες του Υγειονομικού που στην διάρκεια της κατάταξης περιορίζεται σε εικονικές εξετάσεις, ενώ γονείς καταγγέλλουν ότι το παλικάρι αντιμετώπιζε όλο το απόγευμα άσθμα και διαρκές έντονο βήχα, εκλιπαρώντας αξιωματικό να επισκεφτούν τα ιατρεία. Απάντηση: «σκάσε και κοιμήσου, θα πάμε το πρωί».

19 Αυγούστου, κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης στη Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών, σκοτώνεται πέφτοντας από ύψος 22 μέτρων, ο Σημαιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού Γ.Λυκάκης.

16 Αυγούστου, παρ ολίγο νέα τραγωδία όταν πανάρχαιο ελικόπτερο τύπου UH-1H Χίουι, παρουσιάζει μηχανική βλάβη και πραγματοποιεί έκτακτη προσγείωση στο Βόλο.

13 Αυγούστου, ο 27χρονος Π.Π., επιστρέφοντας μόλις από αναβολή στο Κ.Ε.Κορίνθου, έχοντας κριθεί υγιείς, αισθάνεται δυσφορία, παρουσιάζει αναπνευστικά προβλήματα και στο Γενικό Νοσοκομείο Κορίνθου που μεταφέρεται πεθαίνει. Η διάγνωση: «πνευματικό οίδημα», αποκρύπτοντας τις ευθύνες Υγειονομικού και Διοίκησης της μονάδας.

11 Αυγούστου, ελικόπτερο με τριμελές πλήρωμα της Π.Α. τύπου ΑΒ-205 απογειώνεται από την Σαντορίνη. Σε 15 λεπτά ο κινητήρας του «κράτησε» και το ελικόπτερο «βούτηξε». Με αυτοθυσία ο πιλότος καταφέρνει να το προσγειώσει σε ξέρα, ένα μίλι από την Ανάφη.

30 Ιουλίου, σκοτώνονται από πτώση ενός άχρηστου πολεμικού ελικοπτέρου Απάτσι ο Ταγματάρχης Α.Δ. και ο Αρχιλοχίας Κ.Γ. Τα Απάτσι παρουσιάζουν κατασκευαστικό πρόβλημα στα ηλεκτρονικά συστήματα, υπήρξαν για χρόνια, 12 από αυτά, αποθηκευμένα σε ακατάλληλες συνθήκες (εκτεθειμένα στη υγρασία του Ελληνικού) καθώς ο Μεϊμαράκης δεν τα παραλάμβανε εξαιτίας αθέτησης της συμφωνίας από την Boeing. Στην υπηρεσία τα ενέταξε διαταγή του Βενιζέλου, ενώ ακολούθησε σύγκρουση με την εταιρεία που διεκδικεί την πανάκριβη συντήρηση τους.

Πηγή : ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

Το ταξίδι μιας πλαστικής σακούλας (video)

Το παρακάνω βίντεο με τίτλο “The Magestic Plastic Bag” αποτελεί μία αξιόλογη προσπάθεια ενημέρωσης του κοινού ενάντια στη χρήση πλαστικών αντικειμένων (επικεντρώνεται στις πλαστικές σακούλες) και η παραγωγή του έγινε από τον οργανισμό Heal The Bay. Ο σχολιασμός γίνεται από τον διάσημο ηθοποιό Jeremy Irons.

Από : Τηλεόραση και ραδιόφωνο

Φ. Νίτσε: «Θα πίστευα μοναχά σε ένα θεό που ξέρει να χορεύει»

Στις 25 Αυγούστου 1900, ο Γερμανός φιλόσοφος και φιλόλογος Φρήντριχ Νίτσε έπνευσε τα λοίσθια στην πόλη της Βαϊμάρης. Η σκέψη του επηρέασε σημαντικά μετέπειτα φιλοσόφους, λογοτέχνες και καλλιτέχνες και έθεσε νέες βάσεις στις υπαρξιακές ανησυχίες για τον άνθρωπο, τη φύση του και τα συστήματα του.

Γεννήθηκε το 1844 στο Ρένκεν της Πρωσικής Σαξονίας, από θρησκόληπτους γονείς. Ξεκίνησε σπουδές κλασικής φιλολογίας και θεολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης τις οποίες όμως εγκατέλειψε, καθώς δεν έδωσαν απάντηση στην θρησκευτικές του αμφιβολίες. Στη συνέχεια, σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, υπό τον καθηγητή Φρήντριχ Βίλχελμ Ριτσλ.

Δημοσίευσε τα πρώτα του φιλοσοφικά άρθρα εμπνευσμένος από την επαφή του με τη φιλοσοφία του Σόπενχαουερ. Παράλληλα, έχοντας ήδη μυηθεί στον κόσμο της κλασικής μουσικής, γνώρισε το μεγάλο μουσικό δραματουργό Ρίχαρντ Βάγκνερ. Η φιλία τους θα διαρκέσει χρόνια μέχρι τη στιγμή που οι προοδευτικές ιδέες του Νίτσε θα έρχονταν σε σύγκρουση με τη θρησκοληψία, το σωβινισμό και τον αντισημιτισμό του Βάγκνερ.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Ένα κείμενο του Σταύρου Κουγιουμτζή…

Γράφουν τα Μουσικά Προάστια

Με συγκίνηση λάβαμε από τη Μαρία Κουγιουμτζή ένα χειρόγραφο του πατέρα της, του μεγάλου συνθέτη Σταύρου Κουγιουμτζή. Περιγράφει τη γνωριμία του με τη μουσική αλλά και με τους εργατικούς αγώνες. Την ευχαριστούμε θερμά για την ευγενική παραχώρηση του χειρογράφου. Μ.Π.

Κλικ για μεγέθυνση...

«Ήταν η χρονιά που έγινε η μεγάλη απεργία των καπνεργατών. Η μητέρα μου είχε πάρει μέρος, κι ένας αστυνομικός τη χτύπησε με τον υποκόπανο του όπλου του και την τραυμάτισε ελαφρά στον ώμο. Δύο άλλοι τρέξανε να την πιάσουν, πιο εκεί περίμενε μια κλούβα. Η μητέρα μου τους ξέφυγε και τράβηξε προς τις Σαράντα Εκκλησιές.

Εκεί έμεινε στο σπίτι μιας ξαδέρφης της ώσπου να ησυχάσουν τα πράγματα.

Ήταν το 1936, τότε που σκοτώθηκε κι ένα παλικάρι.

Ένα παλικάρι που αργότερα έγινε αμάραντα λουλούδια στον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου και Μίκη Θεοδωράκη. Τραγούδι.

Όταν ήμουν πέντε χρονών, η μητέρα μου αγόρασε ένα γραμμόφωνο και καμιά δεκαριά πλάκες. (Έτσι λέγαμε τότε τους δίσκους.) Κυρίως με σμυρναίικα τραγούδια και κάνα δύο οπερέτες. Τέτοιο πράγμα δεν είχα ξαναδεί. Ήταν κάτι σαν βαλίτσα. Τραγούδια άκουγα κάθε βράδυ στη γειτονιά μας, γιατί αυτοί οι ξεριζωμένοι τα μόνα πράγματα που μπόρεσαν να φέρουν από τις πατρίδες τους ήταν τα τραγούδια τους και οι ψυχές τους. Τραγούδια όμως από μηχάνημα πρώτη φορά άκουγα.

Μ’ αυτό το γραμμόφωνο περνούσα πολλές ώρες κάθε μέρα. Έμαθα να το κουρντίζω, να βάζω πλάκες και ν’ αλλάζω βελόνα. Ήταν κάτι μαγικό. Αλλά εκείνο που με μάγευε πιο πολύ, ήταν οι ετικέτες των δίσκων. Ήταν κάτι πολύχρωμες ζωγραφιές σαν τα σκαλιστά.

(…)

Σταύρος Κουγιουμτζής

«Έχει πανσέληνο απόψε κι είναι ωραία…»

Τ’ Αυγουστιάτικο φεγγάρι, χιλιοτραγουδισμένο, μαγευτικό, ερωτικό, γεμίζει με φως την ωραιότερη νύχτα του χρόνου, την Πανσέληνο του Αυγούστου. Λένε, ότι τα φεγγάρια ήταν δώδεκα, ένα για κάθε μήνα. Μετά οι θεοί αποφάσισαν, να χαρίσουν στους ανθρώπους ακόμη ένα. Το δέκατο τρίτο φεγγάρι, προσφορά, σ’ αυτούς, που ζουν έρωτες ανεκπλήρωτους….

Θυσία στον έρωτα, στα πάθη και στα παθήματα. Προσφορά, στους μοναχικούς, στους μόνους, στους απανταχού ερωτευμένους. Αυγουστιάτικο φεγγάρι, πύρινο, έτσι όπως αντικαθρεφτίζεται στις θάλασσές μας. Ανάκλαση φωτιάς, ποιητικά λόγια, πολλά αβάσταχτα, συναισθήματα…

Θρύλοι, παραδόσεις και έρευνα

Το δέκατο τρίτο, όμως, φεγγάρι συνδέεται με θρύλους και παραδόσεις.

Για τους παραδοσιακούς λαούς η Σελήνη αντιπροσώπευε πάντα τη σκοτεινή πλευρά της φύσης, την αόρατη όψη της. Εκείνη ελέγχει παλίρροιες, βροχές, ύδατα, πλημμύρες κι εποχές και ως εκ τούτου τη διάρκεια της ζωής. Η Πανσέληνος συμβολίζει την ολότητα, την ολοκλήρωση, την ισχύ και την πνευματική δύναμη.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Φόρος παραθύρου…

Από το 1784 έως το 1811 η Βρετανική κυβέρνηση επέβαλε περίεργους φόρους όπως τον φόρο γαντιών, ημερολογίων, αρωμάτων, ταπετσαρίας και το τέλος ζαριών! Προφανώς ήταν στο σκεπτικό των φόρων… πολυτελείας!

Ο πιο γνωστός και τραβηγμένος ήταν ο φόρος παραθύρων που επιβλήθηκε για πρώτη φορά το 1697. Αρχικά κάθε σπίτι χρεωνόταν με 2 σελίνια αν είχε λιγότερα από 10 παράθυρα. Από 10 έως 12 ο φόρος ήταν 4 σελίνια και όσοι είχαν περισσότερα από 20 παράθυρα πλήρωναν 8 σελίνια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλοί να… χτίσουν τα παράθυρα τους.

Βασική προϋπόθεση ήταν το χτίσιμο να γίνεται με υλικά ίδια με αυτά του τοίχου. Ειδικοί επιθεωρητές είχαν αναλάβει να ελέγχουν μη τυχόν και κάποια από τα «μπαζωμένα» παράθυρα είχαν ανοιχθεί. Το 1851 ο φόρος αυτός καταργήθηκε μιας και είχε δημιουργήσει μεγάλη δυσαρέσκεια γιατί στερούσε από τους κατοίκους (και δη τους φτωχούς) το φως της ημέρας.

Από : newbeast.gr

Η ιστορία των Skinheads

Οι περισότεροι άνθρωποι αντιδρούν αρνητικά στόν όρο «skinhead».Ως μία πολιτισμική οργάνωση,οι skinheads αντιμετοπίζονται ώς ηλίθιοι, βίαιοι και ρατιστές.Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι πολλοί αναμείχθηκαν σε ακροδεξιές και ρατσιστικές οργανώσεις,αλλά η προέλευση τους ήταν πολύ πιο συνδεδεμένη με πολυφυλετικά κινήματα της εργατικής τάξης από κάθε είδους θεωρίες περί λευκής ράτσας.

Η κουλτούρα των «skinheads» αναδύεται ώς αποτέλεσμα δύο διαφορετικών συμπεριφορών στη κουλτούρα και τη κοινωνία της Βρετανίας στης αρχές της δεκαετίας του εξήντα.Το πρώτο ρέυμα το οποίο έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές στην Βρετανική νεολαία άρχησε να διαιρείται σε διάφορες φατριές.Καθώς η μέση τάξη είχε πρόσβαση στης διάφορες ανέσεις της εποχής, η εργατική τάξη είχε πολύ περιορισμένες δυνατότητες.Το ευρή καταναλωτικό σκηνικό που επικρατούσε υπονόμευαι την ανικανότητα της εργατικής τάξης να πάρει μέρος σε αυτό.Αυτό οδήγησε στην εμφάνιση ενός «σκληρού τρόπου ζωής»,που τους ανάγκασε να ξεχωρίσουν απο τον κοινονικό περίγυρο -έτσι ξυρίσαν το κεφάλι τους,φόρεσαν στενά jeans,τιράντες και εργατικές μπότες.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

23 Αυγούστου 1927: Σάκο και Βαντσέτι – Η εκτέλεση της ιδεολογίας

Η δολοφονία δύο αναρχικών αγωνιστών

80 πριν, η Πολιτεία της Μασαχουσέτης και η κυβέρνηση των ΗΠΑ δολοφόνησαν τους Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti στην ηλεκτρική καρέκλα, δύο Ιταλούς μετανάστες, ενόχους για το ότι υπήρξαν αναρχικοί, ριζοσπάστες αντιμιλιταριστές και ενεργά στελέχη του εργατικού κινήματος.

Ήταν ο (τότε) υπουργός Δικαιοσύνης Palmer που ενέπνευσε την πολιτική του τρόμου, με την οποία επιδιώχθηκε προς τα τέλη της δεκαετίας του 1910 και στις αρχές αυτής του 1920 να «απελευθερωθούν» οι δρόμοι από τους ριζοσπάστες μετανάστες, τους αναρχικούς και τους κομμουνιστές, που αντιστέκονταν στην κυβέρνηση και δραστηριοποιούνταν στις συνδικαλιστικούς αγώνες και τις απεργίες της εποχής. Η πολιτική αυτή βρήκε την πραγμάτωσή της, εντούτοις, από το δικαστή Thayer καθώς και τον (τότε) κυβερνήτη της Πολιτείας Fuller. Οι Sacco και Vanzetti δολοφονήθηκαν επειδή ήσαν «μπάσταρδοι αναρχικοί», ακόμα και αν οι κατηγορίες περί ανθρωποκτονίας εναντίον τους κατέρρευσαν. Το 1997, ο τότε κυβερνήτης ζήτησε επίσημα συγγνώμη. Ήταν ένα δικαστικό λάθος. Μια ποινή θανάτου με την οποία καταδικάστηκαν πάρα πολλοί.

Σήμερα, η φρίκη του «λάθους» αυτού, οι εκθέσεις της τεράστιας παγκόσμιας κινητοποίησης που απαιτούν αναθεώρηση της δίκης και της αναγνώρισης της αθωότητας των Sacco και Vanzetti, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συλλογικής μνήμης του εργατικού και του επαναστατικού κινήματος.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας

Κοιτάζοντας μια ανοιχτή φλέβα της Λατινικής Αμερικής

Του Στέλιου Τσιλιούκα*

Santarem

Οι σύντροφοι μου διηγήθηκαν κάτι συγκλονιστικό. Η τεράστια έκταση της Βραζιλίας και η πρόσφατη ιστορία της δουλείας δημιουργούν μια πραγματικότητα απίθανη για τους Ευρωπαίους. Στην περιοχή του Παρά, μια επαρχία (μεγέθους ευρωπαϊκου κράτους) δίπλα στον Αμαζόνιο, οι υποδομές είναι ελάχιστες, η μετακίνηση και η επικοινωνία αρκετά δύσκολες έως και αδύνατες. Υπάρχουν αγροκτήματα τα οποία βρίσκονται 15-20 ώρες δύσκολου καρόδρομου χωρίς σημεία ανεφοδιασμού.

Οι τσιφλικάδες της περιοχής παρασέρνουν φτωχούς εργάτες υποσχόμενοι ένα καλό συμβόλαιο. Η πραγματικότητα που τους επιβάλλεται είναι τελείως διαφορετική. Η διαμονή και η διατροφή που παρέχει το αφεντικό κοστολογείται (απο τον ίδιο φυσικά) υψηλότερα απο τον μισθό του εργάτη, ο οποίος αναγκάζεται να δουλεύει αδιάκοπα σε συνθήκες ημιδουλείας υπο την απειλή ιδιωτικών μισθοφόρων-πιστολέρος.

Αυτή η μορφή εκμετάλλευσης δεν αποτελεί μια ξεχασμένη-ξεπερασμένη δομή χαμένη στις ζούγκλες του Αμαζονίου καθώς οι τεράστιες εκτάσεις υπενοικιάζονται απο τους ντόπιους τσιφλικάδες σε γνωστές πολυεθνικές για την παραγωγή χαρτιού από μονοκαλλιέργειες ευκαλύπτου και αιθανόλης από ζαχαροκάλαμο. Είναι πιθανό το πάμφθηνο χαρτί-υγείας που σπαταλάμε κάθε μέρα στην Ευρώπη να έχει παραχθεί υπό αυτό το καθεστώς ημιδουλείας.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry