Daily Archives: 24/08/2010

Ένα κείμενο του Σταύρου Κουγιουμτζή…

Γράφουν τα Μουσικά Προάστια

Με συγκίνηση λάβαμε από τη Μαρία Κουγιουμτζή ένα χειρόγραφο του πατέρα της, του μεγάλου συνθέτη Σταύρου Κουγιουμτζή. Περιγράφει τη γνωριμία του με τη μουσική αλλά και με τους εργατικούς αγώνες. Την ευχαριστούμε θερμά για την ευγενική παραχώρηση του χειρογράφου. Μ.Π.

Κλικ για μεγέθυνση...

«Ήταν η χρονιά που έγινε η μεγάλη απεργία των καπνεργατών. Η μητέρα μου είχε πάρει μέρος, κι ένας αστυνομικός τη χτύπησε με τον υποκόπανο του όπλου του και την τραυμάτισε ελαφρά στον ώμο. Δύο άλλοι τρέξανε να την πιάσουν, πιο εκεί περίμενε μια κλούβα. Η μητέρα μου τους ξέφυγε και τράβηξε προς τις Σαράντα Εκκλησιές.

Εκεί έμεινε στο σπίτι μιας ξαδέρφης της ώσπου να ησυχάσουν τα πράγματα.

Ήταν το 1936, τότε που σκοτώθηκε κι ένα παλικάρι.

Ένα παλικάρι που αργότερα έγινε αμάραντα λουλούδια στον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου και Μίκη Θεοδωράκη. Τραγούδι.

Όταν ήμουν πέντε χρονών, η μητέρα μου αγόρασε ένα γραμμόφωνο και καμιά δεκαριά πλάκες. (Έτσι λέγαμε τότε τους δίσκους.) Κυρίως με σμυρναίικα τραγούδια και κάνα δύο οπερέτες. Τέτοιο πράγμα δεν είχα ξαναδεί. Ήταν κάτι σαν βαλίτσα. Τραγούδια άκουγα κάθε βράδυ στη γειτονιά μας, γιατί αυτοί οι ξεριζωμένοι τα μόνα πράγματα που μπόρεσαν να φέρουν από τις πατρίδες τους ήταν τα τραγούδια τους και οι ψυχές τους. Τραγούδια όμως από μηχάνημα πρώτη φορά άκουγα.

Μ’ αυτό το γραμμόφωνο περνούσα πολλές ώρες κάθε μέρα. Έμαθα να το κουρντίζω, να βάζω πλάκες και ν’ αλλάζω βελόνα. Ήταν κάτι μαγικό. Αλλά εκείνο που με μάγευε πιο πολύ, ήταν οι ετικέτες των δίσκων. Ήταν κάτι πολύχρωμες ζωγραφιές σαν τα σκαλιστά.

(…)

Σταύρος Κουγιουμτζής

«Έχει πανσέληνο απόψε κι είναι ωραία…»

Τ’ Αυγουστιάτικο φεγγάρι, χιλιοτραγουδισμένο, μαγευτικό, ερωτικό, γεμίζει με φως την ωραιότερη νύχτα του χρόνου, την Πανσέληνο του Αυγούστου. Λένε, ότι τα φεγγάρια ήταν δώδεκα, ένα για κάθε μήνα. Μετά οι θεοί αποφάσισαν, να χαρίσουν στους ανθρώπους ακόμη ένα. Το δέκατο τρίτο φεγγάρι, προσφορά, σ’ αυτούς, που ζουν έρωτες ανεκπλήρωτους….

Θυσία στον έρωτα, στα πάθη και στα παθήματα. Προσφορά, στους μοναχικούς, στους μόνους, στους απανταχού ερωτευμένους. Αυγουστιάτικο φεγγάρι, πύρινο, έτσι όπως αντικαθρεφτίζεται στις θάλασσές μας. Ανάκλαση φωτιάς, ποιητικά λόγια, πολλά αβάσταχτα, συναισθήματα…

Θρύλοι, παραδόσεις και έρευνα

Το δέκατο τρίτο, όμως, φεγγάρι συνδέεται με θρύλους και παραδόσεις.

Για τους παραδοσιακούς λαούς η Σελήνη αντιπροσώπευε πάντα τη σκοτεινή πλευρά της φύσης, την αόρατη όψη της. Εκείνη ελέγχει παλίρροιες, βροχές, ύδατα, πλημμύρες κι εποχές και ως εκ τούτου τη διάρκεια της ζωής. Η Πανσέληνος συμβολίζει την ολότητα, την ολοκλήρωση, την ισχύ και την πνευματική δύναμη.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Φόρος παραθύρου…

Από το 1784 έως το 1811 η Βρετανική κυβέρνηση επέβαλε περίεργους φόρους όπως τον φόρο γαντιών, ημερολογίων, αρωμάτων, ταπετσαρίας και το τέλος ζαριών! Προφανώς ήταν στο σκεπτικό των φόρων… πολυτελείας!

Ο πιο γνωστός και τραβηγμένος ήταν ο φόρος παραθύρων που επιβλήθηκε για πρώτη φορά το 1697. Αρχικά κάθε σπίτι χρεωνόταν με 2 σελίνια αν είχε λιγότερα από 10 παράθυρα. Από 10 έως 12 ο φόρος ήταν 4 σελίνια και όσοι είχαν περισσότερα από 20 παράθυρα πλήρωναν 8 σελίνια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλοί να… χτίσουν τα παράθυρα τους.

Βασική προϋπόθεση ήταν το χτίσιμο να γίνεται με υλικά ίδια με αυτά του τοίχου. Ειδικοί επιθεωρητές είχαν αναλάβει να ελέγχουν μη τυχόν και κάποια από τα «μπαζωμένα» παράθυρα είχαν ανοιχθεί. Το 1851 ο φόρος αυτός καταργήθηκε μιας και είχε δημιουργήσει μεγάλη δυσαρέσκεια γιατί στερούσε από τους κατοίκους (και δη τους φτωχούς) το φως της ημέρας.

Από : newbeast.gr