Daily Archives: 01/09/2010

Ο εθνικός φουκαράς…

Ο μεροκαματιάρης που δουλεύει σαν σκυλί από ήλιο σε ήλιο για να θρέψει τα παιδιά του έχει και αυτός μια παρηγοριά, ανήκει σε ένα έθνος που του ανυψώνει το ηθικό και τον κάνει κάποιον

Ο αληθινός εχθρός, λέει στον φουκαρά μεροκαματιάρη η εθνική του ιδεολογία, δεν είναι ο πλούσιος γείτονας του που έχει κόψει χίλια κεφάλια σαν το δικό του για να βρεθεί εκεί που βρίσκεται, αλλά ο αλβανόφωνος μετανάστης που θα του πάρει την δουλειά μιλάει μια γελοία γλώσσα και είναι και μουσουλμάνος

Ο ίδιος αυτός ο φουκαράς, όχι μόνο θα το χαψει, αλλά θα υπερασπιστεί με δέος τον πλούσιο γείτονα γιατί πιστεύει ότι είναι αδερφός πατριώτης και ότι κατάφερε το κατάφερε με μαεστρία και στο κάτω κάτω βρε αδερφέ είναι μάγκας και ελληνας.

Ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό αυτού του φουκαρά ότι το κράτος του έριξε στάχτη στα μάτια και τον έπεισε ότι το κάθε οικονομικό μέτρο που παίρνει είναι καθαρά για τα εθνικά συμφέροντα και το κύρος της πατρίδας του και όχι για τα συμφέροντα του καπιταλα γείτονα του.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Όταν ήρθαν να πάρουν τους Ρομά δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν Ρομά

Βαθιά μαχαιριά στην καρδιά της πέμπτης γαλλικής δημοκρατίας αποτελούν οι πρόσφατες κινήσεις του Νικολά Σαρκοζί εναντίον των Ρομά. Κινήσεις με τις οποίες ελπίζει να κλέψει και πάλι την ψήφο της Άκρας Δεξιάς από την παράταξη του Ζαν Μαρί Λεπέν και να συγκαλύψει τον ταξικό χαρακτήρα των επερχόμενων κοινωνικών συγκρούσεων πίσω από ένα μανδύα εθνικών και φυλετικών στοιχείων.

Με τη δημοτικότητά του να βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και ενώ ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τη «μητέρα όλων των μαχών» για το ασφαλιστικό, ο γάλλος πρόεδρος διαφημίζει τις ομαδικές απελάσεις των Ρομά με το βλέμμα στραμμένο στις προεδρικές εκλογές του 2012. Μέσα σε λίγες ημέρες σχεδόν 700 άτομα αναγκάστηκαν να επιβιβαστούν σε ειδικά ναυλωμένα αεροπλάνα που τους μετέφεραν σε αεροδρόμια της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας. Οι απελάσεις, που θύμισαν σε αρκετούς τις διώξεις των Εβραίων από την κατοχική κυβέρνηση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, προκάλεσαν την αντίδραση του ΟΗΕ, της ΕΕ ακόμη και του Βατικανού. Παρόλα αυτά έγιναν δεκτές σαν μια «μάλλον καλή ιδέα» από κυβερνήσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη που αναζητούν αποδιοπομπαίους τράγους εν όψει επερχόμενων κοινωνικών συγκρούσεων.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Ψήφος στα 16 : η νέα μεταπολίτευση;

Η κρίση που διέρχεται το ελληνικό πολιτικό σύστημα τους τελευταίους μήνες, μετά την ανάδυση φαινομένων ευρείας διαφθοράς και την προσφυγή της χώρας σε διαδικασίες διεθνούς οικονομικού ελέγχου (μηχανισμός στήριξης ΕΕ-ΔΝΤ), έχει πυροδοτήσει μια συζήτηση για την αδήριτη ανάγκη ανανέωσης του.

Ο εμπλουτισμός της «δημοκρατίας» μας θα απαιτούσε την ζωογόνο συνεισφορά του νεανικού εκλογικού σώματος, το οποίο συνήθως τηρεί παθητική στάση ή αποστασιοποιείται από τα κοινά.

Το τμήμα του πληθυσμού που ανήκει στις ηλικιακές κλάσεις των 16 και 17 χρόνων είναι κατά κανόνα άφθαρτο, δεν έχει ακόμη «μολυνθεί» από τη νόσο της κομματικής εξάρτησης, ούτε έχει προστρέξει στην πολιτική διαμεσολάβηση για τις συναλλαγές του με το δημόσιο τομέα.

Επιπλέον, οι 16άρηδες και 17άρηδες διαθέτουν πολύ περισσότερες παραστάσεις και ερεθίσματα σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες λόγω του τηλεοπτικού πλουραλισμού και της επέλασης του Ιντερνετ. Άλλωστε, από τα 15 και μετά οι νέοι μπορούν να νυμφευθούν, να ενταχθούν στο εργατικό δυναμικό, να εγκαταλείψουν το σχολείο, να υποστούν τις συνέπειες του ποινικού δικαίου κι, επομένως, δεν υπάρχει σοβαρός λόγος για να στερούνται την πρόσβαση στους μηχανισμούς πολιτικής συμμετοχής.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry