Daily Archives: 02/09/2010

To Graffiti του μηνα απο το Art Crimes

To Art Crimes είναι ένα site αφιερωμένο στην τέχνη του δρόμου. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια μας φέρνει κοντά σε graffiti από όλο τον κόσμο μέσα από αμέτρητες, άριστα ταξινομημένες, φωτογραφίες.

Το Φονικό των δελφινιών και φαλαινών ξεκίνησε και φέτος αλλά επιτέλους πρέπει να σταματήσει…

Το Video δεν είναι ούτε διασκεδαστικό, ούτε ευχάριστο. Μόλις χθες ξεκίνησε ξανά η βάρβαρη πολιορκία και ο εγκλωβισμός των Δελφινιών στην επαρχία Taiji της Ιαπωνίας. Κάθε χρόνο, οι ψαράδες εγκλωβίζουν 2000 και πλέον Δελφίνια σε έναν συγκεκριμένο όρμο, επιλέγουν καμιά δεκαριά «τυχερά» που θα πουληθούν για άρτο και θεάματα σε ενυδρεία και στη συνέχεια αρχίζει η σφαγή.

Η συμπεριφορά του ανθρώπινου είδους έναντι των συγκατοίκων του στον πλανήτη αναδεικνύει διαρκώς το πόσο πίσω είναι ακόμα ο άνθρωπος από τον Άνθρωπο.

Κάποιοι, ίσως θεωρήσουν αυτό το ζήτημα ως προκλητική πολυτέλεια επειδή είμαστε σε εποχή κρίσης.

Κατά τη γνώμη μου, το συγκεκριμένο ζήτημα –όπως και όλα τα ζητήματα που αφορούν την συμπεριφορά μας προς τον Κόσμο του οποίου είμαστε μέρος και μέλοςείναι απείρως πιο σημαντικό από την «Οικονομική Κρίση» καθώς τονίζει με τον πλέον δραματικό τρόπο την απόλυτη αποτυχία μας σε επίπεδο Αξιών.

Η «οικονομική κρίση» είναι μέρος της Αξιακής αποτυχίας του είδους μας.

Το συγκεκριμένο video αφορά στη γενοκτονία των Δελφινιών και της Φάλαινας στην πολιτισμένη Ευρωπαϊκή ήπειρο.

Θυμίζω πως τα Δελφίνια και οι Φάλαινες , είναι πλάσματα με εξαιρετικά ανεπτυγμένη νοημοσύνη και διαθέτουν επίσης ισχυρή συναισθηματική νοημοσύνη.

Πρόκειται για πλάσματα που δεν είναι «κατώτερα» ή «ανώτερα» αλλά απλώς Διαφορετικά, με εκλεπτυσμένο κώδικα επικοινωνίας, αλτρουισμού και αυτοθυσίας.

Στον προχριστιανικό ή μάλλον στον προ-μονοθεϊστικό κόσμο τα Δελφίνια και οι Φάλαινες, αντιμετωπιζόντουσαν όπως ακριβώς τους αρμόζει. Με απόλυτο σεβασμό.

Διαβάστε σχετικά και κατεβάστε το εξαιρετικό Ντοκυμαντερ του Ψυχογιού : The Cove ( Ο Όρμος)

Χώροι υγειονομικής χρήσης ναρκωτικών: πολιτικάντικο ημίμετρο ή πανάκεια;

Εντάξει, ωραία. Ας δεχτούμε πως η ιδέα είναι κάπως ριζοσπαστική ή υπερμοντέρνα. Η εγκατάσταση ειδικών κέντρων όπου οι χρήστες λαμβάνουν και χρησιμοποιούν τη «δόση» τους εντελώς ατιμώρητα, είναι πράγματι κάτι που δικαιολογημένα τρομοκρατεί πολλούς ανθρώπους.

Από την άποψη αυτή, η Γαλλία και η Ιταλία φαίνεται πως πάσχουν από κανονική «βελονοφοβία».Οι κυβερνήσεις αμφοτέρων των χωρών συστηματικά απορρίπτουν σχετικά αιτήματα της αντιπολίτευσης για επιστημονική επιτήρηση της χρήσης «σκληρών» ναρκωτικών.

Στη Γαλλία τουλάχιστο, η ίδρυση κέντρων χρήσης ναρκωτικών βρίσκεται υπό συζήτηση. Από το 2006 όμως, η Ιταλία αρνείται και να τη συζητήσει καν, αρκούμενη στην ύπαρξη των «stanze del buco» (των «τρυπών» ή των «βρομότοπων» όπου γίνεται σήμερα η χρήση)Που πάντως προφανώς δεν αφορούν την κοκαΐνη: στη Ρώμη οι ερευνητές της ατμόσφαιρας έχουν διαγνώσει μια αφύσικη συγκέντρωση αλκαλοειδών στον αέρα…

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

«Δεν δημιούργησε ο Θεός το σύμπαν»

Το σύμπαν δεν είχε ανάγκη τον Θεό για να δημιουργηθεί, υποστηρίζει ο βρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ σε ένα νέο βιβλίο που πρόκειται να κυκλοφορήσει, σύμφωνα με αποσπάσματα που δημοσιεύονται σήμερα από την εφημερίδα «The Times».

«Το σύμπαν είχε ανάγκη από ένα δημιουργό; Όχι», απαντά ο διασημότερος βρετανός επιστήμονας. Το χέρι του Θεού δεν ήταν απαραίτητο για να δημιουργηθεί το σύμπαν, το οποίο σχηματίσθηκε από μόνο του, με τη λογική των νόμων της φυσικής, εξηγεί.

«Επειδή υπάρχει ο νόμος της βαρύτητας, το σύμπαν μπορεί να δημιουργηθεί από μόνο του, εκ του μηδενός. Η αυθόρμητη δημιουργία είναι ο λόγος για τον οποίο υπάρχει κάτι, για τον οποίο υπάρχει το σύμπαν, για τον οποίο υπάρχουμε εμείς», προσθέτει ο επιστήμονας.

«Δεν είναι απαραίτητο να επικαλούμαστε τον Θεό για να ενεργοποιήσει το σύμπαν», αποφαίνεται.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Καπιταλισμός: μια ιστορία αγάπης

Ο Αμερικανός σκηνοθέτης Μάικλ Μουρ, μετά την κατά μέτωπο επίθεση στον Μπους με το Fahrenheit 9/11 κι αφού ξεγύμνωσε το σύστημα υγείας των ΗΠΑ στο Sicko, αποφάσισε, όπως είπε, ότι έφτασε ο καιρός να κάνει «μία ρομαντική ταινία με ζήτημα τις σχέσεις». Έτσι, το Capitalism: a Love Story (Καπιταλισμός: μια ιστορία αγάπης) έχει τα πάντα: πόθο, πάθος, ρομάντζο και 14.000 θέσεις εργασίας να εξαλείφονται καθημερινά.

«Είναι μία απαγορευμένη αγάπη, είναι ο καπιταλισμός», δηλώνει. Πιο επίκαιρος από ποτέ και με αφορμή τη συγκυρία της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης που ξεκίνησε από την πατρίδα του, επικεντρώνεται στους κολοσσούς του χρηματοοικονομικού συστήματος, που η απληστία τους να γίνουν ακόμη πιο πλούσιοι, οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Παράλληλα, ασκεί κριτική στην οικονομική πολιτική της Αμερικής λίγο πριν και κατά τη διάρκεια της ανόδου του Ομπάμα στην κυβέρνηση. Όντας πάλι άμεσος και πιστός στην πραγματικότητα ζητά από εργαζόμενους της Γουόλ Στριτ να τον βοηθήσουν και να μοιραστούν μαζί του τις γνώσεις και την εμπειρία τους σχετικά με την κατάρρευση της αμερικανικής οικονομίας.

Στο Capitalism: a Love Story, o Μάικλ Μουρ συνεχίζει να ξεγυμνώνει τα κακώς κείμενα των ΗΠΑ και να διεκδικεί έτσι τα πρωτεία στη «Μαύρη Λίστα» των Αμερικανών. Η ταινία προβλήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2009, ημερομηνία που σηματοδοτεί όχι μόνο τα 20 χρόνια από τότε που Μουρ έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο αλλά και την ημέρα που πριν από έναν χρόνο εγκρίθηκεη πρώτη ένεση 700 δισεκατομμυρίων δολαρίων της αμερικανικής κυβέρνησης προς τις χρεοκοπημένες τράπεζες.

Από : Tvxs

Μπορείτε να το κατεβάσετε από ΕΔΩ και ελληνικούς υπότιτλους από ΕΔΩ

Αρέσει σε %d bloggers: