Του στρατού τα … εννιάμηνα

…Η προπαγάνδα έχει πιάσει που λέτε από νωρίς δουλειά, εθνικές εορτές, παρελάσεις, εθνικιστική ιστορία, ποιήματα, φουστανέλες, ‘’ζήτω το έθνος’’ να φωνάζουν όλα μαζί τα πιτσιρίκια στην εκκλησία, ανάταση εθνικού φρονήματος σε κάθε ευκαιρία (ακόμα και στην eurovision..), άρματα να παρελαύνουν στο κέντρο κάθε πόλης  και εθνικόφρονες να σκούζουν στα καθεστωτικά μμε, συζήτησεις στη παρέα για το τι έιναι ο στρατός και οτι πρέπει να το περάσουν όλοι γιατι …σε κάνει άντρα λέει (πριν τι ήσουν;;), γιατι είναι τιμή λέει, γιατι έχουμε εχθρούς που  μας ζηλεύουν λέει. Όλα αυτά κάνουν εξαιρετικά καλά την δουλειά τους, και έτσι όλοι είναι λιγο πολύ εξοικειωμένοι με την υποχρεωτική στράτευση και ξέρουν οτι κάποια στιγμή πρέπει να υπηρετήσουν.

Γιατί, για σκεφτείτε έναν άνθρωπο που να μην έχει ακούσει ποτέ του για τον στρατό και την θητεία,να μην ξέρει καν τι σημαίναι τακτικός στρατος, στρατιωτική εκπαίδευση και πειθαρχία και ξαφνικά αυτόν τον άνθρωπο να τον κλέισουν σε ένα στρατόπεδο υποχρεωτικά για 9 μήνες. Έχεις ήδη χάσει την ελευθερία σου, για αυτό αντέχεις την υποχρεωτική στράτευση, απλά άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο..

Στο κέντρο όπου παρουσιάζεσαι χωρίζουν όλους τους στρατιώτες σε ομάδες των 30-40 ατόμων που λέγονται διμοιρίες και για ..αρχηγό έχουν έναν αξιωματικό,τον διμοιρίτη,ο οποίος συνήθως έχει τον βαθμό του ανθυπολοχαγού ειναι καπου στα 23-24 χρονών και έχει αποφοιτήσει απο την ευελπίδων. Αυτός λοιπόν προσπαθεί απεγνωσμένα να σου μεταδώσει τα εθνικιστικά ‘’ιδεώδη’’ για να πας καλά στην παρέλαση και να βαράς δυνατά το αριστερό (πόδι). Οπότε ανακατεύονται σε μικρό χρονικό διάστημα η αρχαία Σπάρτη με το Βυζάντιο και ο λόγος του Παλαιολόγου με την φάλαγγα των Σπαρτιατών και πόση μεγάλη τιμή είναι εν κατακλείδι να παρελάσεις με καλό βήμα και οτι οι γονείς σου θα κλαίνε απο συγκίνηση. Οι περισσότεροι 18αριδες όμως το έτρωγαν το παραμυθάκι και καταχτυπούσαν τα πόδια τους σαν το χταπόδι στο τσιμέντο για να είναι ευχαριστημένος ο διμοιρίτης και ο φωνακλάς ταξίαρχος..

Για τη συνέχεια πατήστε στο 

Μου έκανε εντύπωση το πόσο καλή δουλειά κάνουν εκεί στην ευελπίδων, πόσο εύκολα φανατίζεται κανείς και χάφτει αμάσητα όλα τα παραμυθάκια που του σερβίρει για ιστορία ο στρατός και θυμάμαι χαρακτηριστικά τον διοικητή λόχου να μας λέει το πρωι στην αναφορά, λόγω κάποιων ‘’παραπτωμάτων’’ στα οποία έιχαν υποπέσει κάποιοι, οτι : ’’φοβάμαι για την εθνική μας κυριαρχία παλικάρια, ήδη έχουμε απωλέσει την κυριαρχία μας στο μισό αιγαίο’’… ΝΑΙ, αυτά ακριβώς ήταν τα λόγια του και εγώ νόμιζα οτι μπροστα μου έχω τον ΓΑΠ.

Αφού λοιπόν πάρεις μια πρώτη γεύση και τελειώσεις την βασική εκπαίδευση η οποία σε εκπαιδεύει τόσο ώστε να μπορείς να καλύψεις τις ανάγκες του στρατού και της πατρίδας σε περίπτωση που χρειαστεί (έτσι λένε), υποτίθεται οτι είσαι μάχιμος με λίγα λόγια, παίρνεις την μετάθεσή σου για την μονάδα όπου και θα συνεχίσεις να προσφέρεις αδιαμαρτύρητα τις πολύτιμες υπηρεσίες σου..

Στην μονάδα..είσαι ψάρι όπως λένε, γιατί δεν ξέρεις πως λειτουργεί ο στρατός, δεν ξέρεις πως να κινηθείς για να πετύχεις αυτό που θές και συνήθως δεν ξέρεις τα δικαιώματα σου γιατί κανείς δεν στα έχει πει, δεν προβλέπεται.. Οι παλιοί τρίβουν τα χέρια τους γιατι ήρθε η σειρά τους να κάνουν στους νέους αυτά που πέρασαν αυτοί από τους παλιούς, και έτσι η αγγαρεία πάει σύννεφο. Ο στρατός, το εξουσιαστικό σύστημα του, η ιεραρχική δομή του και ο φόβος της τιμωρίας έχει πετύχει την διαιώνιση αυτής της κατάστασης έτσι ώστε να μην υπάρχει ομοψυχία και αλλυλεγγύη ανάμεσα στους στρατιώτες και καμία διάθεση βέβαια για διεκδίκηση,οτι κάνεις μόνος σου. Το διαίρει και βασίλευε στην καλύτερα εκτελεσμένη μορφή του, δηλαδή οι παλιοί βλέπουν τους νέους σαν εχθρούς που πρέπει να περάσουν τα ίδια και έτσι τα προβλήματα είναι πολλά και ανακυκλώσιμα.. Πολλοί γλέιφουν του υπ και α-ξιωματικούς για να τους..καβατζώνουν, άλλοι δεν χρειάζεται έχουν το βύσμα τους (μεγάλο θέμα) και με ένα τηλέφωνο στον εκάστοτε διοικητή κανονίζεται η δουλειά , διαφορετικά την πάτησες μάγκα μου..

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως στον στρατό είναι αυτή η αδιανόητη κατάσταση που βρίσκονται όλοι καθώς προσπαθούν να αποφύγουν οποιαδήποτε ευθύνη.. Ο στρατός είναι ίσως το χειρότερο τμήμα του δημόσιου τομέα, η μετακίληση ευθυνών στον από πάνω ή στον δίπλα είναι όλη η ουσία του, σε αυτό το ..σπορ επιδίδονται όλοι , απο τον στρατώτη μέχρι τον ταγματάρχη και δεν ξέρω και εγώ ποιον άλλο..

Όποιος είναι καλός σε αυτό επιβιώνει, αλλιώς υπάρχουν οι κυρώσεις, για τον καθένα συγκεκριμένες. Στους επ.οπ,ποινή φυλάκισης ισοδυναμεί με μείωση μισθού, στους στρατιώτες παραπάνω θητεία, στους αξιωματούχους στέρηση βαθμού κ.ο.κ, και για αυτό ποτέ δεν λειτουργεί τίποτα σωστά, ακομα και η περαίωση πολύ απλών γραφειοκρατικών θεμάτων καταντάει πονοκέφαλος και καλύτερα να τα έχεις καλά  με αυτούς που βγάζουν τις υπηρεσίες και με το γραφείο της στρατολογίας..

Καθώς λοιπόν αποκτάς εμπειρία στο πως να συμπεριφέρεσαι,να μιλάς και γενικότερα να κινείσαι στο στρατό φτάνεις σε σημείο να συχαίνεσαι τον εαυτό σου γιατι ασυνειδητα σου ρυθμίζουν την συμπεριφορά ενώ εσύ νομίζεις οτι είσαι πιο έξυπνος και τους ξεφεύγεις. Τρανό παράδειγμα είναι το στρατόπεδο στο οποίο υπηρετώ, υπάρχουν δυο διαφορετικά τάγματα με στρατιώτες διαφορετικών όπλων, π.χ πεζικο και πυροβολικο, και οι μεν και οι δε υποστηρίζουν οτι γραφουν ‘’εκεί που δεν πιάνει μελάνι’’ τον στρατό, την εξουσία που τους ασκείται καθημερινά τους αξιωματικούς και γενικά όλο το σύστημα, πως γίνεται όμως οι πεζικάριοι να βρίζουν τους πυροβολικάριους και το ανάποδο; πως γίνετα να ξεχωρίζουν τα τάγματα και να λένε εγω είμαι του πεζικού και όλα τα σχετικά;; έχουν πέσει ξεκάθαρα στην παγίδα του συστήματος και χωρίς αντίσταση, οποιαδήποτε προσπάθεια για συναίνεση, ενότητα, αλληλεγγύη (πολύ σημαντικό) ή έστω φιλία, δεν πιάνουν τόπο, γιατί όλοι έχουν συμφέρον να υποστηρίξουν το τάγμα τους και τον διοικητή τους..

‘Ετσι λοιπόν σε αναγκάζουν προκειμένου να μην λιώνεις μόνο εσύ στην δουλειά να συμπεριφέρεσαι με τρόπο …συνομωτικό και πονηρία σε κάθε σου κίνηση, τόσο που γίνεται καθημερινότητα. Για αυτο ‘’ο εθελοντισμός βλάπτει’’ στον στρατό και αν δεν προσέξεις θα σε εκμεταλλευτούν τόσο πολύ που θα νιώθεις εξευτελισμένος κάθε ώρα και στιγμή ή το λιγότετο μαλάκας,δεν υπάρχει μέση οδό ή θα το ..’’φας’’ ή θα γλυτώσεις,εκτός και έχεις βύσμα..

Για αυτό όλος ο στρατός συνοψίζεται στις εξής λέξεις : εικόνα, ανευθυνότητα, τεμπελιά, συνωμοσία, κουτοπονηριά, διπροσωπία, χαφιεδισμός, ρατσισμός,  σεξισμός, ατομικισμός, αδιαφορία, αχρηστία, εκμετάλλευση, δουλεία και μοναξιά, αφόρητη μοναξιά…

Τελειώνοντας αυτό το κείμενο να πω στους παλιούς που μου έλεγαν οτι θα καταλάβω που χρησιμεύει ο στρατός μόλις τελειώσω, απλά να πανε να γαμηθούνε γιατι είναι τόσο ηλίθιοι όσο τους αξίζει, επίσης να το πώ αυτο και σε όσους μου έλεγαν οτι :’’άνετα θα πήγαινα στον στρατό για ενα δυο μήνες ακόμα’’, είναι οι περισσότερο ανελεύθεροι άνθρωποι που ευτυχώς για αυτούς δεν θα το καταλάβουν ποτέ. Όποιος μπορεί να γλυτώσει την στράτευση πραγματικα ας το κάνει και να μην νιώσει ούτε δευτερόλεπτο ντροπή αλλά περήφανος που δεν πέταξε στα σκουπίδια 9 μήνες από την ζωή του..

Σχολιαστές

Advertisements

Posted on 11/10/2010, in Ανεξαρτησία στην κοινωνία and tagged , , . Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: