Επιστολή στους μηδίσαντες

Στην Αθήνα απαγορευόταν να συλλάβουν δούλο που έβρισκε άσυλο σε ναό.

Δεν με θυμώνει ότι σήμερα πλαστικόφρακτοι πραιτοριανοί της Εξουσίας, κατ’ εντολήν της, ξυλοκόπησαν, γρονθοκόπησαν και συνέλαβαν, τους σύγχρονους δούλους που ζήτησαν καταφύγιο στον ναό. Ούτως ή άλλως τα άσυλα είναι ιερά και απαραβίαστα μόνο σε δημοκρατικά καθεστώτα. Ούτως οι άλλως τα αυταρχικά καθεστώτα με πραιτοριανούς πορεύονται… Και με πραιτοριανούς πλαστικόφρακτους ΚΑΙ με πραιτοριανούς που παριστάνουν τους πολίτες.

Δεν με θυμώνει που, η Κυβέρνηση του Γεωργίου Β’ Παπανδρέου Γ’, θεωρεί ότι η Ακρόπολη δεν είναι ο Ναός, Ναός της δημοκρατίας, αλλά ένα μνημειάκι που έχει έσοδα από τα τουριστικά εισιτήρια και προβολή στο διαδικτυο.

Δεν με θυμώνει που ο Υπουργός ΟΠΑΠ, Τζόγου και «Πολιτισμού» στους απλήρωτους δούλους που διαφεντεύει, καταθέτει την …άποψη «τέρμα το καλαμπουράκι της Ακρόπολης».

Δεν με θυμώνει που οι μαντατοφόροι της εξουσίας, οι «δημοσιογράφοι» διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους. Η δουλειά του «δούλου» της εξουσίας είναι να φροντίζει έτσι ώστε η εικόνα του αφεντικού τους να μην ραγίζει. Να μην ραγίζει στις εικόνες των ξένων τηλεοπτικών δικτύων, στα ραπόρτα των ελεγκτών των πιστωτών και πάνω από όλα στα μάτια αυτών που τον έχρισαν σαν τον « άνθρωπο τους στην Ελλάδα.»

Αλλά κοίτα κάτι περίεργο. Δεν θυμώνω. Αναγουλιάζω. Αηδιάζω…
Αηδιάζω από το συρφετό των άναρθρων κραυγών των «πολιτών» χούλιγκαν.

Αυτών που «υπερασπίζονται» την Ακρόπολη σαν τουριστικό μνημείο.

Αυτών, που τόσο βάρβαρα, με αυτόν τον εστετ χουλιγκανισμό,παθαίνουν νευρικό κλονισμό και φωνάζουν ότι «διασυρόμαστε εθνικά» γιατί πολίτες, συν-πολίτες τους, εργαζόμενοι, συν-αδελφοι τους διεκδικούν, το επί 2 χρόνια απλήρωτο, μεροκάματο τους, ζητούν ένα μεροκάματο, ζητούν εργασιακή ασφάλεια, ζητούν έναν ουρανό. Και τον ζητούν στον τόπο που υπηρετούν. Στο Ναό.

«Χάνει τα πολιτικά του δικαιώματα ο πολίτης εκείνος που, όταν υπάρχει στάση στην πόλη, δεν συμπαραστέκεται και μένει ατάραχος ή ασυγκίνητος στα δημόσια πράγματα».

Στην ερώτηση σας …εστέτ χουλιγκάνοι μου, για το ποια σημασία μπορεί να έχουν τα …πολιτικά δικαιώματα και η απώλεια τους, όταν ο …Εφιάλτης φάνηκε και οι …Μήδοι διαβήκανε, τι να απαντήσω; Για τους μηδίσαντες …ασφαλώς δεν έχουν καμία σημασία. Και είναι μάταιος κόπος και η οποιαδήποτε εξήγηση.

Αναδημοσίευση από Κατερίνα

Advertisements

Posted on 15/10/2010, in ΕΠΙΣΚΙΑΣΙΣ and tagged . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: