Daily Archives: 23/10/2010

109.000 Νεκροί στο Ιράκ και μυστική συνεργασία Ιραν-ΗΠΑ κατά του Ιρακ, αποκαλύπτει το Wikileaks…

Νέα απόρρητα αμερικανικά έγγραφα, αυτή τη φορά για τον πόλεμο στο Ιράκ, έφερε στη δημοσιότητα η ιστοσελίδα Wikileaks. Από τα τελευταία προκύπτει ότι ο αμερικανικός στρατός «κάλυψε» βασανιστήρια κρατουμένων από το ιρακινό κράτος και σκότωσε εκατοντάδες αμάχους στα οδοφράγματα που είχαν στήσει οι στρατιώτες του. Τα περίπου 400.000 εμπιστευτικά έγγραφα του αμερικανικού στρατού που δημοσιοποιήθηκαν από τον ιστότοπο WikiLeaks αποκαλύπτουν την αλήθεια του πολέμου στο Ιράκ, δήλωσε ο ιδρυτής του ιστοτόπου Τζούλιαν Εσέιντζ. Άμεση ήταν η αντίδραση του ειδικού εισηγητή του ΟΗΕ για τα βασανιστήρια, Μάνφρεντ Νόβακ, ο οποίος κάλεσε τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να ξεκινήσει έρευνα για τις αποκαλύψεις.

Από τα «κύρια συμπεράσματα» της Wikileaks, τα οποία καλύπτουν την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2004 έως 31 Δεκεμβρίου του 2009 στο Ιράκ φαίνεται πως αν και ένας από τους αντικειμενικούς σκοπούς του πολέμου κατά του Ιράκ ήταν να κλείσουν τα κέντρα βασανιστηρίων του Σαντάμ Χουσέιν, καταγράφονται πολλές περιπτώσεις βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης Ιρακινών κρατουμένων από Ιρακινούς αστυνομικούς και στρατιώτες. Επιπλέον, αποκαλύπτουν ότι οι ΗΠΑ γνώριζαν για τα βασανιστήρια που είχε επιτρέψει το ιρακινό κράτος, όμως διέταξαν τα στρατεύματά τους να μην παρέμβουν.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Νέες φωτογραφίες από το αμερικάνικο κολαστήριο του Abu Ghraib στο Ιρακ

Νέες φωτογραφίες από τη φυλακή Abu Ghraib που έστησε ο στρατός των Η.Π.Α. στο Ιράκ. Πρόκειται για υλικό μεταγενέστερο των φωτογραφιών που είχαν δημοσιευτεί στο παρελθόν και που είχαν προκαλέσει διεθνή κατακραυγή για τα εγκλήματα πολέμου των στρατοκρατών.

Ξεκίνησε σαν φυλακή το 2004 με την έναρξη του πολέμου και από την πρώτη στιγμή υπήρξαν καταγεγραμμένα περιστατικά φυσικής, ψυχολογικής και σεξουαλικής βίας, μεταξύ άλλων βιασμούς, βασανιστήρια, ακόμα και δολοφονίες κρατουμένων!

Για τις υπόλοιπες φωτογραφίες πατήστε στο

Read the rest of this entry

Δούλοι, γυναίκες, μισθωτοί

Κάποτε υπήρχαν άνθρωποι που ήταν δούλοι, τους αγόραζαν και τους πουλούσαν. Τόσο ισχυρή είναι η ιδεολογία, που υπήρχαν μεγαλοφυείς φιλόσοφοι, όπως ο Αριστοτέλης, που υποστήριζαν ότι κάποιοι άνθρωποι είναι από τη φύση τους δούλοι. Μετά οι μαύροι ειδικά θεωρήθηκαν φύσει δούλοι. Πολλοί στήριζαν μάλιστα αυτή τη θέση σε δήθεν εμπειρικά δεδομένα: «Οι μαύροι είναι τεμπέληδες, το βλέπουμε», έλεγαν. Ποτέ δεν σκέφτηκαν ότι, αν είσαι δούλος, δεν έχεις κανένα λόγο να σκοτώνεσαι στη δουλειά, αφού το έργο σου δεν σου αναγνωρίζεται.

Για μια μεγάλη περίοδο υπήρχαν άνθρωποι που έδιναν συμβουλές για το «πώς να φέρεσαι στους δούλους σου», πότε να είσαι σκληρός με δαύτους και πότε να τους αντιμετωπίζεις με επιείκεια. Μετά τον 19ο αιώνα, όμως, αυτές οι συμβουλές έγιναν άνευ αντικειμένου. Αφότου ο Ρουσσώ είπε, στα τέλη του 18ου αιώνα, ότι, «αν υπάρχουν σήμερα φύσει δούλοι, είναι επειδή υπήρξαν κάποτε παρά φύσιν δούλοι», η άποψη αυτή επεκράτησε πλήρως. Η αντίθετη άποψη έπαψε να συζητιέται. Θεωρείται έκτοτε σκανδαλώδης.

Κάποτε οι γυναίκες θεωρούνταν κατώτερες από τους άντρες. Ο άντρας που θα έπαιρνε μία στο σπιτικό του αποζημιωνόταν από την οικογένειά της (η αποζημίωση λεγόταν «προίκα»). Σε ορισμένους λαούς μάλιστα ο άντρας την αγόραζε, έδινε αυτός λεφτά στην οικογένειά της. Τόσο ισχυρή είναι η ιδεολογία, που όλοι οι φιλόσοφοι συμφωνούσαν με αυτή την άποψη (μόνον ορισμένοι εξαιρετικά μεγαλοφυείς, όπως ο Πλάτων και ο Καντ, κατόρθωσαν να τη μετριάσουν, αλλά όχι και να την ξεπεράσουν πλήρως). Πολλοί στήριζαν μάλιστα αυτή τη θέση σε δήθεν εμπειρικά δεδομένα: «Οι γυναίκες είναι πονηρές, το βλέπουμε», έλεγαν. Ποτέ δεν σκέφτηκαν ότι, αν είσαι κατώτερος σε δύναμη, ο μόνος τρόπος να αντισταθείς δεν είναι να κάνεις το λιοντάρι αλλά την αλεπού. Αυτό ήταν γνωστό από την εποχή του Αισώπου, αλλά ουδείς σκεφτόταν να το εφαρμόσει στην περίπτωση των γυναικών.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Μια πρέζα φόβο στο φαΐ μας και μιά μάχη…

Βλέπω τους μεγαλομεσάζοντες αλλά και τους μικρεμπόρους του προϊόντος της Εξουσίας, να συμβουλευουν τον Γεώργιο Β’ Παπανδρέου Γ’, να μην συρθεί στο δίλημμα «μνημόνιο- αντιμνημόνιο». Εκεί το παιχνίδι είναι χαμένο από χέρι του φωνάζουν.

Είναι πια γνωστό, δεδομένο και εμπεδωμένο, ότι η εφαρμογή των πολιτικών του μνημονίου- είτε αυτές φέρονται επικοινωνιακά να γίνονται γιατί τις υπαγορεύει το …μνημόνιο, είτε αυτές φέρονται επικοινωνιακά και πάλι, να γίνονται γιατί τις υπαγορεύει ο γεννιτσαρικός νεοφιλευθερισμός της Κυβέρνησης, αποτελούν τον πιο σίγουρο δρόμος για το γκρεμό. Τα μέτρα έχουν πάψει να είναι απλά άδικα. Έχουν πάψει να είναι απλά ανήθικα. Είναι κοινός τόπος πια ότι είναι αναποτελεσματικά και ΑΔΙΕΞΟΔΑ.

Άρα ο Ηγεμών, πρέπει να ανατρέψει το δίλημμα του φωνάζουν. Να ξαναγυρίσει σε …χειμωνιάτικα πια Καστελοριζα και να πει ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι μονόδρομος. Αυτός βέβαια το έλεγε πάντα σε εμάς- αφήστε τώρα τις προεκλογικές ανοησίες που έλεγε σε εσάς, μας δηλώνει με θρασύτατη ειλικρίνεια ο κ. Σαχινίδης-, και επιδιώκοντας ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ να φτάσει και στην απόλυτη κρίση δανεισμού, …«απέδειξε» ο Ηγεμών ότι ε, δεν υπήρχε άλλος δρόμος για τους δανειστές μας.

Μα… Δεν έχει μα και ξεμα…να σήμερα κιόλας είμαστε έτοιμοι να δώσουμε φιλοδώρημα στους χαμηλοσυνταξιούχους …100 ευρώ. Αύριο… πάρε και μία τζούρα ελπίδα. Θα σκάσει το γαϊδούρι αν δεν του πεις ότι να μωρέ…μετά από εκείνη την στροφή… τι θα πει δεν την βλέπεις, την βλέπω εγώ. Εδώ την βλέπει ο Άκερμαν… και με βραβεύει.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Αναδρομή στη γυναικεία παρουσία στην πολιτική ζωή και στις μετονομασίες δρόμων και πλατειών

Oταν κάποιος αναφέρεται στα πρώτα βήματα της Ελληνίδας σε αντιπροσωπευτικούς θεσμούς της δημοκρατίας, μιλά συνήθως για την Ελένη Σκούρα και τη Λίνα Τσαλδάρη. Είναι οι πρώτες γυναίκες που αναδείχτηκαν στα αξιώματα βουλευτή (1953) και υπουργού (1956), αντίστοιχα.

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι η πρώτη ενεργή ανάμειξη της Ελληνίδας με τα κοινά είναι συνδεδεμένη με τις δημοτικές εκλογές και την τοπική αυτοδιοίκηση.

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1934 πρωτοψήφισαν οι κυρίες. Στον Δήμο Αμαλιάδας, αμέσως μετά την απελευθέρωση της πόλης από τους Γερμανούς, αναδείχτηκε η πρώτη γυναίκα δήμαρχος, η Μαρίκα Μπότση – Τσαπαλίρα. Και στον Δήμο Κέρκυρας, το 1956, εκλέχτηκε με όλη την τυπική διαδικασία η Μαρία Δεσύλλα – Καποδίστρια.

Συγχύσεις υπάρχουν και σχετικά με την ονομασία οδών και πλατειών. Η οδός Πανεπιστημίου λέγεται οδός Ελευθερίου Βενιζέλου. Αλλά και η οδός Σταδίου ονομάστηκε αμέσως μετά τον πόλεμο σε οδό Τσόρτσιλ. Η πλατεία Αγάμων έγινε πλατεία Αμερικής. Αλλά και η πλατεία Κολιάτσου είχε αλλάξει σε πλατεία Αυστραλίας.
Στις δημοτικές τις 11ης Φεβρουαρίου του 1934

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Ανθεί στα ελληνικά σχολεία η βία και ο εκφοβισμός

Το ενδιαφέρον των ειδικών έχει προκαλέσει η άνθηση της βίας και του εκφοβισμού σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία, καθώς ποσοστό 10-15% των μαθητών, κυρίως στο δημοτικό και το γυμνάσιο, είναι θύματα ενδοσχολικής βίας, 5% είναι οι θύτες, με τα αγόρια να έχουν την πρωτοκαθεδρία (3/1) και κυρίως σε περιστατικά σωματικής βίας, σε σχέση με τα κορίτσια, που εμπλέκονται σε περιστατικά λεκτικής βίας.

Όπως προκύπτει από 2 Διακρατικά Ευρωπαϊκά Προγράμματα, το ΔΑΦΝΗ και το ΔΑΦΝΗ ΙΙΙ, τα παραπάνω φαινόμενα αποτελούν απόρροια του ελλείμματος ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, της άγνοιας για τον τρόπο διαχείρισης του προβλήματος, αλλά κυρίως της αποσιώπησης λόγω του στίγματος, που εμπεριέχει για τον θύτη, το θύμα αλλά και το σχολείο Σύμφωνα με τους ειδικούς, ακόμη και ο θύτης που ως αυριανός ενήλικας κατά 50% μπορεί να εξελιχθεί σε άτομο με άκρως αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά.

Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, το πρώτο πρόγραμμα έχει ως θέμα την «Αξιολόγηση Αναγκών και Ευαισθητοποίησης για την Ενδοσχολική Βία και τον Εκφοβισμό» (με 4 συνεργαζόμενες χώρες -Ελλάδα, Κύπρο, Γερμανία, Λιθουανία) και φορείς υλοποίησης για την Ελλάδα την Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (ΕΨΥΠΕ) και την Παιδαγωγική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry