Monthly Archives: Οκτώβριος 2010

Bassoforte : Η γέννηση ενός υβριδικού οργάνου – Ακούστε τον υπέροχο ήχο του και πάρτε μια ιδέα από τον τρόπο… κατασκευής!

Όταν έχεις ένα χαλασμένο μουσικό όργανο, έχεις και δύο επιλογές: Η πρώτη είναι να το πετάξεις στα σκουπίδια και να φύγεις τρέχοντας λες και δεν έγινε τίποτα, σαν κανένας πρωτάρης μαφιόζος που έχει πετάξει κάποιο πτώμα στα σκουπίδια. Η δεύτερη επιλογή δεν απαιτεί ούτε τρέξιμο, ούτε στεναχώριες αλλά μόνο άπλετο χρόνο και δημιουργικότητα. Για να μην μακρηγορούμε όμως, μιλάμε για τη δημιουργία νέου οργάνου από τα απομεινάρια ενός παλιού.

Ο καλλιτέχνης Diego Stocco, είχε αυτή ακριβώς την ιδέα και αποφεύγοντας τη πρώτη λύση, δημιούργησε ένα νέο όργανο που το ονόμασε Bassoforte.  Συνδύασε το “μανίκι” από ένα ηλεκτρικό μπάσο, με τα πλήκτρα από ένα κλασσικό πιάνο (Bass + Pianoforte).

Στο παρακάτω βίντεο, μας δείχνει το πως δημιουργήθηκε αυτό το υβριδικό όργανο και στη συνέχεια μας παρουσιάζει ένα κομμάτι του, που χωρίς πλάκα είναι πάρα πολύ όμορφο:

Αναδημοσίευση από : Fridge

Για το τραγούδι στη σελίδα του Diego Stocco πατήστε ΕΔΩ

Read the rest of this entry

Ενέργεια: στη Νότιο Αφρική το μεγαλύτερο ηλιακό πάρκο

Το μεγαλύτερο ηλιακό πάρκοτου κόσμου σχεδιάζει να κατασκευάσει η Νότιος Αφρική, που εξακολουθεί να στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στις ρυπογόνες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής.

Πιο συγκεκριμένα, γιγάντιοι ηλιακοί συλλέκτες και φωτοβολταϊκά θα τοποθετηθούν στην επαρχία Cape, η οποία σύμφωνα με την κυβέρνηση είναι από τις πιο ηλιόλουστες παγκοσμίως.Η παραγόμενη ισχύς ετησίως αναμένεται να ξεπερνά τα 5 GW, καλύπτοντας το 1/10 των ενεργειακών αναγκών της χώρας. Το project θα χρηματοδοτηθεί από 200 επενδυτές, ξένους και εγχώριους, οι οποίοι θα συναντηθούν αυτή την εβδομάδα για να συμφωνήσουν τις λεπτομέρειες.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Guardian, η κυβέρνηση ελπίζει ότι με την κατασκευή του έργου η μεγαλύτερη οικονομία της Αφρικής θα καταφέρει να μειώσει τις υψηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Σημειώνεται ότι η Νότιος Αφρική στηρίζεται σε ποσοστό 90% σε ρυπογόνες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής και παρόλαυτά 1 στους 6 κατοίκους εξακολουθεί να μην έχει πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα.

Υπενθυμίζεται ότι τον Απρίλιο η Παγκόσμια Τράπεζα δέχτηκε οξεία κριτική από περιβαλλοντικές οργανώσεις γιατί ενέκρινε δάνειο ύψους 3.75 δισεκατομμυρίων δολαρίων στη Νότιο Αφρική για τη δημιουργία γιγάντιας μονάδας ηλεκτροπαραγωγής. Το ζήτημα της ενέργειας πρωτοστατεί στην πολιτική ατζέντα της Νοτίου Αφρικής, όπου μετά το τέλος του άπαρτχάιντ ούτε το 4% των νοικοκυριών δεν είχε πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα. Τα τελευταία 16 χρόνια σημειώθηκε σημαντική πρόοδος και περίπου το 83% των κατοίκων έχει συνδεθεί με το δίκτυο, ωστόσο τα προβλήματα παραμένουν έντονα στις φτωχογειτονιές.

Πηγή : Econews

Αίσχος! Καμία ποινική ευθύνη για τη σύλληψη του φοιτητή με τις πιτζάμες…

Διαβάστε σχετικά :

Δεν προέκυψαν ποινικές ευθύνες για τους αστυνομικούς που φόρτωσαν, στην κυριολεξία, ένα σακίδιο με μολότοφ στον 24χρονο φοιτητή με τις πιτζάμες. Επειτα από έρευνα που διενήργησε η Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, εκδόθηκε απ’ τον εισαγγελέα Ευάγγελο Μαδεμλή απαλλακτική διάταξη για τους ελεγχόμενους αστυνομικούς, με το αιτιολογικό ότι «δεν είχαν δόλο» στα αδικήματα της «ψευδορκίας» και της «ψευδούς καταμήνυσης» σε βάρος του φοιτητή Γιώργου Δημητρίου.

Η δικαστική έρευνα ξεκίνησε με παραγγελία τού τότε προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, Δημήτρη Παπαγεωργίου, που ζήτησε επείγουσα προκαταρκτική εξέταση, με βάση το δημοσίευμα της «Ε» της 10ης Δεκεμβρίου 2009. Την εξέταση των ερασιτεχνικών βίντεο και τη λήψη μαρτυρικών καταθέσεων πραγματοποίησαν δύο πταισματοδίκες, σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Με την παραπάνω δικογραφία συσχετίστηκε και η έγκληση του φοιτητή, που ζητούσε την ποινική δίωξη των αστυνομικών.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Μια ανασκόπηση του γαλλικού Οκτώβρη – Διαβάστε επίσης το κείμενο «…Quelle est cette vie? » (Τι ζωή είναι αυτή) της ομάδας proletairesenavant

Ο Οκτώβρης φτάνει στο τέλος του και μαζί φαίνεται να τελειώνει και το μεγαλύτερο κοινωνικό κίνημα που γνώρισε η Γαλλία από το 1995 κι έπειτα.

Στα μέσα του μήνα, στο φόρτε της κινητοποίησης,  ένα τρίτο των βενζινάδικων ήταν άδεια και τρία εκατομμύρια πολιτών διαδήλωναν κάθε τέσσερις μέρες. Εκατοντάδες λύκεια ήταν υπό κατάληψη, η πρόσβαση σε λιμάνια, σταθμούς και αεροδρόμια έκλεινε κατά τακτά διαστήματα.

Κυλιόμενες απεργίες εμπόδιζαν την κανονική λειτουργία δημόσιων υπηρεσιών (εφορίες, δήμοι, σχολεία, πανεπιστήμια) αλλά και στρατηγικών ιδιωτικών τομέων (διυλιστήρια, μεταφορές, ενέργεια). Σοβαρά επεισόδια  μεταξύ αστυνομίας και μαθητών κατέληγαν συχνά σε σκηνές αστικής βίας που θύμιζαν μικρογραφία των Δεκεμβριανών.

Το πιο σημαντικό όμως ήταν ότι η αίσθηση της κανονικότητας  για εκατομμύρια Γάλλους πήγε περίπατο. Περπατώντας στους δρόμους μιας χαμένης επαρχιώτικης γειτονιάς κάποιος μπορούσε να συναντήσει μια ομάδα συνδικαλιστών με αυτοκόλλητα της CGT να βαδίζουν προς άγνωστο προορισμό με αποφασιστικό βήμα σαν να είχαν μια μεγάλης σημασίας αποστολή να εκτελέσουν.

Για τη συνέχεια και το κείμενο πατήστε στο  Read the rest of this entry

Υποβρύχιο μουσείο γλυπτικής στο Κανκούν – Φωτογραφίες

Ένα υποβρύχιο μουσείο γλυπτικής έχει δημιουργηθεί στο Εθνικό Πάρκο της Δυτικής Ακτής του Isla Mujeres στο Κανκούν, με τη βοήθεια του καλλιτέχνη Jason de Caires Taylor. Τα γλυπτά που κοσμούν το μουσείο είναι προσβάσιμα μόνο υποβρύχιως και είναι πραγματικού μεγέθους χύτευσης αγάλματα, των κατοίκων της περιοχής.

Για τις υπόλοιπες φωτογραφίες και την περιγραφή πατήστε στο

Read the rest of this entry

Φωτογραφίες που άλλαξαν το ρου της ιστορίας

Μια εικόνα ίσον με 1000 λέξεις. Κάποιες φωτογραφίες όμως κατάφεραν να φέρουν την αλλαγή. Άλλες φορές με τα παραπλανητικά τους μηνύματα, άλλες πάλι με όσα δεν φοβήθηκαν ν’ αποκαλύψουν.

Για τις δείτε μία-μία με την περιγραφή τους πατήστε στο

Read the rest of this entry

Όχι στις διώξεις των δύο ψυχολόγων που μίλησαν για τις συνθήκες νοσηλείας στο Δρομοκαϊτειο

Μάθαμε μέσα από τον τύπο για τις διώξεις που επεβλήθησαν σε δύο ψυχολόγους από τον Πρόεδρο του Ιδρύματος ΨΝΑ Δρομοκαΐτειο, τον κ.Παναγιώτη Τσική.

Οι κυρίες Δώρα Κουτζανέλλου και Στέλλα Γαλιανού με άρθρο τους στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (12/6/2010) με σοβαρότητα και επώνυμα περιέγραψαν την άθλια κατάσταση που επικρατεί στο ΨΝΑ Δρομοκαΐτειο και αντί να εκτιμηθεί η έντιμη προσφορά τους, γιατί για προσφορά πρόκειται κατά τη γνώμη μας προς την απληροφόρητη κοινωνία, είχαν μια άδικη και εκδικητική μεταχείριση από τη Διοίκηση.

Κατ΄ αρχάς μετατέθηκαν δυσμενώς, και στη συνέχεια απειλούνται με ποινική και πειθαρχική δίωξη από τη διοίκηση του νοσοκομείου, για να αποσύρουν τις καταγγελίες τους (διαβάστε ρεπροτάζ ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ).

Εμείς συμπαραστεκόμαστε στις δύο ψυχολόγους, και κυρίως το δικαίωμα της δημοσιοποίησης των απόψεων τους, και καλούμε το Δ.Σ. του ΨΝΑ:

  • α) να πάρει υπ΄ όψιν την αναφορά και τις καταγγελίες για τη συνθήκες διαβίωσης των ασθενών και
  • β) να άρει τις διώξεις και τις απειλές και να αποκαταστήσει τις κυρίες Δώρα Κουτζανέλλου και Στέλλα Γαλιανού.

Οι διώξεις των εργαζομένων δεν τιμούν κανέναν.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

«Ανησυχία»: δωρεάν ebook από τις εκδόσεις Καστανιώτη για την εξέγερση του Δεκέμβρη 2008

«Ανησυχία: Μια καταγραφή του αυθόρμητου τον Δεκέμβριο του 2008» είναι ο τίτλος του λευκώματος σε επιμέλεια του Ευθύμιου Γουργουρή και του Αλέξανδρου Κυριακόπουλου που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη το 2009, ένα χρόνο μετά την εξέγερση. Πρόκειται για μια συλλογή με προκηρύξεις, αφίσες και φωτογραφίες σε 289 έγχρωμες σελίδες που προσπαθούν να καταγράψουν το στίγμα όσων συνέβησαν στην εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008.

Το βιβλίο κυκλοφορεί τυπωμένο με τιμή € 19,00, αλλά έχει ανέβει από τις εκδόσεις Καστανιώτη και στο issuu.com, όπου μπορείτε να το διαβάσετε δωρεάν μέσα από τον browser με τα ιδιαίτερα εξελιγμένα εργαλεία ανάγνωσης του issuu ή, κάνοντας μια δωρεάν εγγραφή στο issuu.com ή sign in με το λογαριασμό που ήδη έχετε, να το κατεβάσετε σε PDF στον υπολογιστή σας. Μπορείτε επίσης να το κάνετε embed στο blog ή το site σας όπως έχω κάνει κι εγώ στο τέλος του post (κάντε κλικ πάνω στο βιβλίο για full screen, πατήστε escape όταν είστε στο full screen για να επανέλθει στις αρχικές διαστάσεις).

Ένας χρόνος μετά. Η συλλογική μνήμη έμεινε να θυμάται τις καταστροφές και τις οδομαχίες. Ενδεχομένως να μην άκουσε ποτέ για έναν κόσμο ο οποίος τον Δεκέμβρη του 2008 ονειρευόταν. Έναν κόσμο που έζησε μέσα στα κείμενα και στις προκηρύξεις που μοιράζονταν σε πορείες και καταλήψεις. Στα πεταμένα φέιγ βολάν και στα έκτακτα έντυπα δρόμου που κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι. Ένα κόσμο που αποτυπώθηκε στους τοίχους της πόλης με ζωγραφιές, γκραφίτι, αφίσες, αυτοκόλλητα και συνθήματα. Πότε με ύφος καταγγελτικό πότε με ονειροπόλο, ο κόσμος αυτός υπήρξε. Ανησύχησε.

Ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Κυριακόπουλος και ο φωτογράφος-γραφίστας Ευθύμιος Γουργουρής συγκέντρωσαν στο λεύκωμα Ανησυχία όσο περισσότερα ντοκουμέντα από τον κόσμο αυτό μπόρεσαν, προτού αυτά οριστικά χαθούν.

Διαβάστε δωρεάν Το ebook στο issuu.com

Πηγή : Ηλεκτρονικός Αναγνώστης

Κάρτα Πολίτη ή Κάρτα Υπηκόου;

Μεσούσης της κρίσης το Ελληνικό κράτος επιστρατεύει την τεχνολογία ως έσχατη λύση για την αναδιοργάνωση των τελματωμένων και αναποτελεσματικών υπηρεσιών του. Δύο κάρτες για όλο τον πληθυσμό σχεδιάζουν πυρετωδώς αφενός η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του Υπουργείου Οικονομικών και αφετέρου η Ειδική Γραμματεία για την Διοικητική Μεταρρύθμιση του Υπουργείου Εσωτερικών.

Σκοπός και των δύο καρτών είναι η ενίσχυση της ικανότητας του κρατικού μηχανισμού όχι απλώς και μόνο για την ταχεία είσπραξη εσόδων αλλά και για την άσκηση αποτελεσματικού κοινωνικού ελέγχου ενόψει των επικείμενων κοινωνικών αναταραχών, που αναπόφευκτα φέρνουν οι πολιτικές διάλυσης του κοινωνικού ιστού.

Με τη μεν ηλεκτρονική «φοροκάρτα» η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του Υπουργείου Οικονομικών φιλοδοξεί να αντικαταστήσει το δυσλειτουργικό σύστημα έκδοσης «χάρτινων» αποδείξεων με ένα σύστημα αυτόματης καταχώρισης κάθε συναλλαγής των πολιτών με το δημόσιο ή με ιδιώτες σε μία κεντρική βάση δεδομένων του Υπουργείου Οικονομικών με τη μεσολάβηση τραπεζικών ιδρυμάτων.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Πρόβα παρέλασης

Και να θυμάστε ότι σήμερα γιορτάζουμε την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Όποιος δεν παρελάσει, θα φάει αποβολή...

…Λοιπόν, κάντε τετράδες. Οι άριστοι μπροστά, τα στουρνάρια πίσω. Έτσι. Θα κάνουμε βήματα για την παρέλαση. Δεν θα ακούω «κιχ». Άχνα! Μέσα η κοιλιά, έξω το στήθος. Θα ακούγεται μόνο το ποδοβολητό σας. Εν-δυο, εν-δυο… Με περηφάνεια. Εν-δυο, εν-δυο, τρία κι εμπλοκή. Ψηλά τα κεφάλια, άδεια είναι έτσι κι αλλιώς, δεν τα βαραίνει τίποτα. Λοιπόν… Σας είπαν, βέβαια, οι δασκάλες για την επέτειο. Έχετε καταλάβει γιατί θα παρελάσουμε; Επέτειος του «Όχι». Πριν από εβδομήντα χρόνια οι παππούδες, οι προπαππούδες σας, όσοι ζούσαν τέλος πάντων από τους προγόνους σας – ρωτήστε τις μανάδες σας ποιοι – είπαν «όχι» στους Ιταλούς.

Αν θέλετε τη γνώμη μου, μαλακίες έκαναν… Τα καλύτερα «όχι» είναι τα «ναι» Θέλω να πω, δεν μπορείς να είσαι μόνο στείρα άρνηση. Πρέπει να έχεις θετική πρόταση.Δηλαδή, ας έλεγαν στους Ιταλούς «θέλετε να περάσετε; Ωραία! Πόσα δίνετε; ’Η να τους πουν «γιατί από την Αλβανία, ρε παιδιά», δεν πάτε άπ΄τον άλλο δρόμο ή με το καράβι. Τέλος πάντων, δεν είχαν θετική σκέψη, το φάγανε το κεφάλι τους.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Η αστικοποίηση καταστρέφει κάθε χρόνο μια «Ιταλία».

Κάθε χρόνο έως και 30 εκατομμύρια εκτάρια καλλιεργημένης έκτασης, δηλαδή έκταση ίση με την Ιταλία, χάνονται λόγω της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, της εκβιομηχάνισης και της αστικοποίησης, υποστηρίζει ο ειδικός εισηγητής των Ηνωμένων Εθνών για το δικαίωμα στη διατροφή, Όλιβερ ντε Σούτερ.

«Η τάση αυτή έχει δραματικές συνέπειες για εκατοντάδες εκατομμύρια αγρότες, αλιείς και αυτόχθονες λαούς», υπογραμμίζει ο ντε Σούτερ με την ευκαιρία της παρουσίασης της έκθεσής του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

«Σήμερα 500 εκατομμύρια μικροκαλλιεργητές υποφέρουν από την πείνα επειδή το δικαίωμά τους στη γη δέχεται επίθεση. Ενώ ο αγροτικός πληθυσμός αυξάνεται και ο ανταγωνισμός με τις μεγάλες βιομηχανικές οντότες μεγαλώνει, οι εκτάσεις που καλλιεργούν οι μικροϊδιοκτήτες λιγοστεύουν χρόνο με το χρόνο. Συχνά οι καλλιεργητές μεταφέρονται σε εδάφη που είναι άγονα, ορεινά ή χωρίς άρδευση», πρόσθεσε.

Στην έκθεση σημειώνεται ότι ο συνδυασμός της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, της αστικοποίησης και της αγοράς μεγάλων εκτάσεων από ξένους επενδυτές συνιστά ένα «εκρηκτικό κοκτέιλ».

«Σε παγκόσμια κλίμακα, 5-10 εκατομμύρια εκτάρια αγροτικής έκτασης χάνονται κάθε χρόνο λόγω της υποβάθμισης (του περιβάλλοντος) και άλλα 19,5 εκατομμύρια λόγω της εκβιομηχάνισης και της αστικοποίησης», εξήγησε ο Σούτερ.

Το γεγονός αυτό έχει «τεράστιες επιπτώσεις στους μικρούς καλλιεργητές, τους ιθαγενείς, τους κτηνοτρόφους και τους αλιείς που βασίζονται στην πρόσβαση στη γη και το νερό για να υπάρξουν», κατέληξε.

Πηγή : Vima via Greek Forests

Κάρλα: η ολική επαναφορά μιας λίμνης

Τα νερά επιστρέφουν όπως και η ζωή στη λίμνη Κάρλα, που μετά από 50 χρόνια ξαναγίνεται το σημείο συνάντησης του ανθρώπου με το υγρό στοιχείο, διαμορφώνοντας ένα πολιτιστικό τοπίο σε διαλεκτική σχέση με το φυσικό περιβάλλον.

Σημαντικότατες είναι οι αλλαγές που υπέστη τόσο η λίμνη Κάρλα όσο και οι πολύπαθοι κάτοικοι της περιοχής της. Ο κάρλιος πολιτισμός, που ήκμασε στα νερά της, χάθηκε το 1962 και οι πρώην ψαράδες προσπαθούν σαράντα χρόνια τώρα να επιβιώσουν ως αγρότες και κτηνοτρόφοι. Το 2000, άρχισαν τα έργα επαναπλημμυρισμού της λίμνης, στα όρια του Ν. Μαγνησίας.

Ενδιαφέρον προκαλούν τα στοιχεία, που αναφέρονται από το σχηματισμό της έως την αποξήρανσή της, του Kέντρου για τη μελέτη και προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς στη Λίμνη Βοιβηίδα – Κάρλα (ΚΕΜΕΒΟ) -Μουσείο Λιμναίου Πολιτισμού Κάρλας. Για αιώνες αναπτύχθηκε στα νερά της ένας λιμναίος πολιτισμός, ιδιόμορφος. Οι άνδρες των παρακάρλιων χωριών για 9 μήνες έμεναν σε καλύβες από λούρα και ραγάζια μέσα στη λίμνη. Ψάρευαν με δίχτυα ή κατίκια και πουλούσαν την ψαριά τους στους εμπόρους, ενώ πλήρωναν 25% επί των αλιευμάτων φόρο στο Δημόσιο, αποτελώντας έτσι ένα σημαντικό έσοδο για το κράτος.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Τάσος Λειβαδίτης: Ο «ανατρεπτικός» ποιητής

Ο Αναστάσιος-Παντελεήμων Λειβαδίτης (20 Απριλίου 1922 -30 Οκτωβρίου 1988) ήταν σημαντικός Έλληνας ποιητής.

Γιος του Λύσανδρου και της Βασιλικής, γεννήθηκε στην Αθήνα το βράδυ της Αναστάσεως του 1922 είχε τέσσερα μεγαλύτερα αδέρφια, μια αδερφή και τρεις αδερφούς. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όμως τον κέρδισε η λογοτεχνία και συγκεκριμένα η ποίηση. Ανέπτυξε έντονη πολιτική δραστηριότητα στο χώρο της αριστεράς με συνέπεια να εξοριστεί από το 1947 έως το 1951. Στο Μούδρο, στη Μακρόνησο και μετά στον Αϊ Στράτη κι από κει στις φυλακές Χατζηκώστα στην Αθήνα, απ’ όπου αφέθηκε ελεύθερος το 1951. Το «Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου» θεωρήθηκε «κήρυγμα ανατρεπτικό» και κατασχέθηκε. Τελικά το δικαστήριο (Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, 10 Φεβρουαρίου 1955) τον απάλλαξε λόγω αμφιβολιών.

Στο ελληνικό κοινό ο Τάσος Λειβαδίτης εμφανίστηκε το 1946, μέσα από τις στήλες του περιοδικού Ελεύθερα Γράμματα (τεύχ. 55,15-11-46) με το ποίημα «Το τραγούδι του Χατζηδημήτρη». Το 1947 συνεργάστηκε στην έκδοση του περιοδικού «Θεμέλιο». Το 1952 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική σύνθεση με τίτλο «Μάχη στην άκρη της νύχτας» και εργάστηκε επίσης σαν κριτικός ποίησης στην εφημερίδα Αυγή, από το 1954 – 1980 (με εξαίρεση τα έτη 1967-74 που η εφημερίδα είχε κλείσει λόγω δικτατορίας) και το περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης» (1962-1966), όπου δημοσίευσε πολιτικά και κριτικά δοκίμια.

Για τη συνέχεια του αφιερώματος πατήστε στο  Read the rest of this entry

109.000 Νεκροί στο Ιράκ και μυστική συνεργασία Ιραν-ΗΠΑ κατά του Ιρακ, αποκαλύπτει το Wikileaks…

Νέα απόρρητα αμερικανικά έγγραφα, αυτή τη φορά για τον πόλεμο στο Ιράκ, έφερε στη δημοσιότητα η ιστοσελίδα Wikileaks. Από τα τελευταία προκύπτει ότι ο αμερικανικός στρατός «κάλυψε» βασανιστήρια κρατουμένων από το ιρακινό κράτος και σκότωσε εκατοντάδες αμάχους στα οδοφράγματα που είχαν στήσει οι στρατιώτες του. Τα περίπου 400.000 εμπιστευτικά έγγραφα του αμερικανικού στρατού που δημοσιοποιήθηκαν από τον ιστότοπο WikiLeaks αποκαλύπτουν την αλήθεια του πολέμου στο Ιράκ, δήλωσε ο ιδρυτής του ιστοτόπου Τζούλιαν Εσέιντζ. Άμεση ήταν η αντίδραση του ειδικού εισηγητή του ΟΗΕ για τα βασανιστήρια, Μάνφρεντ Νόβακ, ο οποίος κάλεσε τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να ξεκινήσει έρευνα για τις αποκαλύψεις.

Από τα «κύρια συμπεράσματα» της Wikileaks, τα οποία καλύπτουν την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2004 έως 31 Δεκεμβρίου του 2009 στο Ιράκ φαίνεται πως αν και ένας από τους αντικειμενικούς σκοπούς του πολέμου κατά του Ιράκ ήταν να κλείσουν τα κέντρα βασανιστηρίων του Σαντάμ Χουσέιν, καταγράφονται πολλές περιπτώσεις βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης Ιρακινών κρατουμένων από Ιρακινούς αστυνομικούς και στρατιώτες. Επιπλέον, αποκαλύπτουν ότι οι ΗΠΑ γνώριζαν για τα βασανιστήρια που είχε επιτρέψει το ιρακινό κράτος, όμως διέταξαν τα στρατεύματά τους να μην παρέμβουν.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Νέες φωτογραφίες από το αμερικάνικο κολαστήριο του Abu Ghraib στο Ιρακ

Νέες φωτογραφίες από τη φυλακή Abu Ghraib που έστησε ο στρατός των Η.Π.Α. στο Ιράκ. Πρόκειται για υλικό μεταγενέστερο των φωτογραφιών που είχαν δημοσιευτεί στο παρελθόν και που είχαν προκαλέσει διεθνή κατακραυγή για τα εγκλήματα πολέμου των στρατοκρατών.

Ξεκίνησε σαν φυλακή το 2004 με την έναρξη του πολέμου και από την πρώτη στιγμή υπήρξαν καταγεγραμμένα περιστατικά φυσικής, ψυχολογικής και σεξουαλικής βίας, μεταξύ άλλων βιασμούς, βασανιστήρια, ακόμα και δολοφονίες κρατουμένων!

Για τις υπόλοιπες φωτογραφίες πατήστε στο

Read the rest of this entry

Δούλοι, γυναίκες, μισθωτοί

Κάποτε υπήρχαν άνθρωποι που ήταν δούλοι, τους αγόραζαν και τους πουλούσαν. Τόσο ισχυρή είναι η ιδεολογία, που υπήρχαν μεγαλοφυείς φιλόσοφοι, όπως ο Αριστοτέλης, που υποστήριζαν ότι κάποιοι άνθρωποι είναι από τη φύση τους δούλοι. Μετά οι μαύροι ειδικά θεωρήθηκαν φύσει δούλοι. Πολλοί στήριζαν μάλιστα αυτή τη θέση σε δήθεν εμπειρικά δεδομένα: «Οι μαύροι είναι τεμπέληδες, το βλέπουμε», έλεγαν. Ποτέ δεν σκέφτηκαν ότι, αν είσαι δούλος, δεν έχεις κανένα λόγο να σκοτώνεσαι στη δουλειά, αφού το έργο σου δεν σου αναγνωρίζεται.

Για μια μεγάλη περίοδο υπήρχαν άνθρωποι που έδιναν συμβουλές για το «πώς να φέρεσαι στους δούλους σου», πότε να είσαι σκληρός με δαύτους και πότε να τους αντιμετωπίζεις με επιείκεια. Μετά τον 19ο αιώνα, όμως, αυτές οι συμβουλές έγιναν άνευ αντικειμένου. Αφότου ο Ρουσσώ είπε, στα τέλη του 18ου αιώνα, ότι, «αν υπάρχουν σήμερα φύσει δούλοι, είναι επειδή υπήρξαν κάποτε παρά φύσιν δούλοι», η άποψη αυτή επεκράτησε πλήρως. Η αντίθετη άποψη έπαψε να συζητιέται. Θεωρείται έκτοτε σκανδαλώδης.

Κάποτε οι γυναίκες θεωρούνταν κατώτερες από τους άντρες. Ο άντρας που θα έπαιρνε μία στο σπιτικό του αποζημιωνόταν από την οικογένειά της (η αποζημίωση λεγόταν «προίκα»). Σε ορισμένους λαούς μάλιστα ο άντρας την αγόραζε, έδινε αυτός λεφτά στην οικογένειά της. Τόσο ισχυρή είναι η ιδεολογία, που όλοι οι φιλόσοφοι συμφωνούσαν με αυτή την άποψη (μόνον ορισμένοι εξαιρετικά μεγαλοφυείς, όπως ο Πλάτων και ο Καντ, κατόρθωσαν να τη μετριάσουν, αλλά όχι και να την ξεπεράσουν πλήρως). Πολλοί στήριζαν μάλιστα αυτή τη θέση σε δήθεν εμπειρικά δεδομένα: «Οι γυναίκες είναι πονηρές, το βλέπουμε», έλεγαν. Ποτέ δεν σκέφτηκαν ότι, αν είσαι κατώτερος σε δύναμη, ο μόνος τρόπος να αντισταθείς δεν είναι να κάνεις το λιοντάρι αλλά την αλεπού. Αυτό ήταν γνωστό από την εποχή του Αισώπου, αλλά ουδείς σκεφτόταν να το εφαρμόσει στην περίπτωση των γυναικών.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Μια πρέζα φόβο στο φαΐ μας και μιά μάχη…

Βλέπω τους μεγαλομεσάζοντες αλλά και τους μικρεμπόρους του προϊόντος της Εξουσίας, να συμβουλευουν τον Γεώργιο Β’ Παπανδρέου Γ’, να μην συρθεί στο δίλημμα «μνημόνιο- αντιμνημόνιο». Εκεί το παιχνίδι είναι χαμένο από χέρι του φωνάζουν.

Είναι πια γνωστό, δεδομένο και εμπεδωμένο, ότι η εφαρμογή των πολιτικών του μνημονίου- είτε αυτές φέρονται επικοινωνιακά να γίνονται γιατί τις υπαγορεύει το …μνημόνιο, είτε αυτές φέρονται επικοινωνιακά και πάλι, να γίνονται γιατί τις υπαγορεύει ο γεννιτσαρικός νεοφιλευθερισμός της Κυβέρνησης, αποτελούν τον πιο σίγουρο δρόμος για το γκρεμό. Τα μέτρα έχουν πάψει να είναι απλά άδικα. Έχουν πάψει να είναι απλά ανήθικα. Είναι κοινός τόπος πια ότι είναι αναποτελεσματικά και ΑΔΙΕΞΟΔΑ.

Άρα ο Ηγεμών, πρέπει να ανατρέψει το δίλημμα του φωνάζουν. Να ξαναγυρίσει σε …χειμωνιάτικα πια Καστελοριζα και να πει ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι μονόδρομος. Αυτός βέβαια το έλεγε πάντα σε εμάς- αφήστε τώρα τις προεκλογικές ανοησίες που έλεγε σε εσάς, μας δηλώνει με θρασύτατη ειλικρίνεια ο κ. Σαχινίδης-, και επιδιώκοντας ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ να φτάσει και στην απόλυτη κρίση δανεισμού, …«απέδειξε» ο Ηγεμών ότι ε, δεν υπήρχε άλλος δρόμος για τους δανειστές μας.

Μα… Δεν έχει μα και ξεμα…να σήμερα κιόλας είμαστε έτοιμοι να δώσουμε φιλοδώρημα στους χαμηλοσυνταξιούχους …100 ευρώ. Αύριο… πάρε και μία τζούρα ελπίδα. Θα σκάσει το γαϊδούρι αν δεν του πεις ότι να μωρέ…μετά από εκείνη την στροφή… τι θα πει δεν την βλέπεις, την βλέπω εγώ. Εδώ την βλέπει ο Άκερμαν… και με βραβεύει.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Αναδρομή στη γυναικεία παρουσία στην πολιτική ζωή και στις μετονομασίες δρόμων και πλατειών

Oταν κάποιος αναφέρεται στα πρώτα βήματα της Ελληνίδας σε αντιπροσωπευτικούς θεσμούς της δημοκρατίας, μιλά συνήθως για την Ελένη Σκούρα και τη Λίνα Τσαλδάρη. Είναι οι πρώτες γυναίκες που αναδείχτηκαν στα αξιώματα βουλευτή (1953) και υπουργού (1956), αντίστοιχα.

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι η πρώτη ενεργή ανάμειξη της Ελληνίδας με τα κοινά είναι συνδεδεμένη με τις δημοτικές εκλογές και την τοπική αυτοδιοίκηση.

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1934 πρωτοψήφισαν οι κυρίες. Στον Δήμο Αμαλιάδας, αμέσως μετά την απελευθέρωση της πόλης από τους Γερμανούς, αναδείχτηκε η πρώτη γυναίκα δήμαρχος, η Μαρίκα Μπότση – Τσαπαλίρα. Και στον Δήμο Κέρκυρας, το 1956, εκλέχτηκε με όλη την τυπική διαδικασία η Μαρία Δεσύλλα – Καποδίστρια.

Συγχύσεις υπάρχουν και σχετικά με την ονομασία οδών και πλατειών. Η οδός Πανεπιστημίου λέγεται οδός Ελευθερίου Βενιζέλου. Αλλά και η οδός Σταδίου ονομάστηκε αμέσως μετά τον πόλεμο σε οδό Τσόρτσιλ. Η πλατεία Αγάμων έγινε πλατεία Αμερικής. Αλλά και η πλατεία Κολιάτσου είχε αλλάξει σε πλατεία Αυστραλίας.
Στις δημοτικές τις 11ης Φεβρουαρίου του 1934

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Ανθεί στα ελληνικά σχολεία η βία και ο εκφοβισμός

Το ενδιαφέρον των ειδικών έχει προκαλέσει η άνθηση της βίας και του εκφοβισμού σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία, καθώς ποσοστό 10-15% των μαθητών, κυρίως στο δημοτικό και το γυμνάσιο, είναι θύματα ενδοσχολικής βίας, 5% είναι οι θύτες, με τα αγόρια να έχουν την πρωτοκαθεδρία (3/1) και κυρίως σε περιστατικά σωματικής βίας, σε σχέση με τα κορίτσια, που εμπλέκονται σε περιστατικά λεκτικής βίας.

Όπως προκύπτει από 2 Διακρατικά Ευρωπαϊκά Προγράμματα, το ΔΑΦΝΗ και το ΔΑΦΝΗ ΙΙΙ, τα παραπάνω φαινόμενα αποτελούν απόρροια του ελλείμματος ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, της άγνοιας για τον τρόπο διαχείρισης του προβλήματος, αλλά κυρίως της αποσιώπησης λόγω του στίγματος, που εμπεριέχει για τον θύτη, το θύμα αλλά και το σχολείο Σύμφωνα με τους ειδικούς, ακόμη και ο θύτης που ως αυριανός ενήλικας κατά 50% μπορεί να εξελιχθεί σε άτομο με άκρως αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά.

Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, το πρώτο πρόγραμμα έχει ως θέμα την «Αξιολόγηση Αναγκών και Ευαισθητοποίησης για την Ενδοσχολική Βία και τον Εκφοβισμό» (με 4 συνεργαζόμενες χώρες -Ελλάδα, Κύπρο, Γερμανία, Λιθουανία) και φορείς υλοποίησης για την Ελλάδα την Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (ΕΨΥΠΕ) και την Παιδαγωγική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Το φαινόμενο ΑΠΟΧΗ και γιατί το φοβούνται !!!

Πατήστε στη φωτογραφία για να δείτε την ανάλυση του Dentnews για την αποχή

Δυστυχώς, αυτό ΔΕΝ φαίνεται να το λαμβάνουν υπόψη, ούτε ο πολιτικός λόγος των κομμάτων, ούτε οι δημοσκοπικές αναλύσεις. Και τελικά οδηγούνται, κόμματα και αναλυτές, να ΜΗΝ λαμβάνουν υπόψη το τι ζητάει και θέλει ένας ολόκληρος λαός.

Πως φαίνεται αυτό; Από το ότι ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΙΠΟΤΕ να πουν για την “τερατώδη” ποσότητα ψηφοφόρων που αρνούνται να τοποθετηθούν. Κανείς τους.

Κόμματα και ηγεσίες εννοούν ως τοποθέτηση μόνο το να πάρεις είτε το δικό τους μέρος είτε του αντιπάλου κόμματος. Ακου τώρα σοφία πολιτική! Ετσι. Αν δεν πας με το ένα ή με το άλλο κόμμα, σημαίνει για όλους αυτούς ότι ΔΕΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗΚΕΣ. Υπάρχεις ακόμη (ευτυχώς δηλαδή) αλλά είσαι κάτι σαν σκιά. Χωρίς υπόσταση.

Και προχωρούν και πέρα από αυτό. Εφόσον ΔΕΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗΚΕΣ, αγνοούν από τις περαιτέρω αναλύσεις τους, οτιδήποτε αφορά αυτή την μη-τοποθέτησή σου. Και προβαίνουν μόνο σε επίμονες προτροπές να πας να ψηφίσεις (οτιδήποτε, ακόμη και το “αντίπαλο” κόμμα), ώστε να σου κάνουν την τιμή, να σε συμπεριλαμβάνουν στις αναλύσεις τους.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry