«Πολυτεχνείο για πάντα» – Ποίημα του Γιάννη Ποταμιανού

Πολυτεχνείο για πάντα

Ναι, τη νύχτα εκείνη

μοσχοβόλησαν τα όνειρα

Οι άνθρωποι έγιναν ψηλότεροι

Καθώς καβάλησε η αποκοτιά

τ’ αφηνιασμένο άτι

Χέρι με χέρι πορεύτηκε το όνειρο

κι’ η ελπίδα

Ναι, έτσι γράφεται η ιστορία

καβάλα στην απόγνωση

—-Για τη συνέχεια πατήστε στο—-

Όταν χύνεται το αίμα

απ’ τις φλέβες μας

και κοκκινίζει το πλακόστρωτο

Ναι, έτσι κατακτιέται το δίκιο

Σαν φτύνεις τη χαμέρπεια

Σαν αντιστέκεσαι στις ύαινες,

που ροκανίζουν τη λεβεντιά

Ναι, έπεσαν οι μάσκες

εκείνη τη νύχτα

κι’ έμενε ο καθείς με γυμνό

το πρόσωπό του

Κι’ έμεινε ο καθείς μόνος

μπρός στο χρέος του

Φρουρός στις Θερμοπύλες

Ναι, τότε ήταν που γράφτηκε

η ιστορία

Μελάνι ανεξίτηλο στο κούτελο

του μέλλοντος

Ναι, είμαι περήφανος που πίστεψα

στο όνειρο

Κι’ ας έμεινε όνειρο, ακόμα

Ήταν όμορφη η έφοδος στ’ αστέρια

το βράδυ εκείνο

Κι’ ας έκλαψε το φεγγάρι

Ας μούσκεψαν με αίμα και δάκρια

τα γένια μας

Εμείς με τ’ όνειρο καλά κρυμμένο

στο αμπέχονο

δραπετεύαμε προς το μέλλον

Καθώς, με το σημάδι κατακούτελα

και τους νεκρούς μας

παραμάσχαλα

ανηφορίζαμε την Ιστορία

 

7 Νοέμβρη 2010

Γιάννης Ποταμιάνος

Σημείωση: Το χαρακτικό είναι απόσπασμα από σύνθεση του Α. Τάσσου (Αλεβίζου) για το Πολυτεχνείο.

kyan23 : Το ποίημα το αφιερώνω προσωπικά στον πατέρα μου…

Advertisements

Posted on 16/11/2010, in Ανεξάρτητη Μουσική, Ιστορία - Θρησκείες and tagged , , , , . Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: