Daily Archives: 30/01/2011

«Sunday, Bloody Sunday», 39 χρόνια μετά

Σαν σήμερα, πριν από 39 χρόνια, τη «Ματωμένη Κυριακή», τα τραγικά γεγονότα στο Ντέρρυ της Β. Ιρλανδίας θα σημαδέψουν με χρώμα κόκκινο την ιστορία της.

Στις 30 Ιανουαρίου 1972, η «Ένωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της Βόρειας Ιρλανδίας» διοργανώνει πορεία διαμαρτυρίας. Αιτία αποτέλεσε η κατάσταση που επικρατούσε όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα ενώ, βασικοί στόχοι ήταν, η αποφυλάκιση των πολιτικών κρατουμένων και η αποχώρηση των βρετανικών στρατευμάτων από την Β. Ιρλανδία.

Φοιτητές, εργάτες και οργανώσεις είχαν συγκροτήσει την Ένωση, η οποία κυρίως υποστήριζε την ισοτιμία όλων των πολιτών, την απόσυρση των νόμων που επέβαλλαν διακρίσεις, τη δίκαιη λύση των στεγαστικών ζητημάτων και διανομή των αγροτικών εκτάσεων, τη διάλυση της Βασιλικής Προτεσταντικής Αστυνομίας και την κατάργηση του άρθρου πέντε, το οποίο προέβλεπε κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης.

Read the rest of this entry

Πώς το δακρυγόνο, από όπλο του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου, χρησιμοποιήθηκε ως μέσο καταστολής του «εσωτερικού εχθρού» από τις αστυνομίες

Είναι γνωστό ότι τα «δακρυγόνα», οι χημικές ουσίες που οι αστυνομίες όλης της υφηλίου χρησιμοποιούν ως μέσα καταστολής διαδηλώσεων, από την άποψη του ισχύοντος διεθνούς δικαίου συνιστούν πολεμικά όπλα, η χρήση των οποίων στις διακρατικές συγκρούσεις συνιστά έγκλημα πολέμου (βλ. «Ιός» 26.1.2002).

Μάλλον άγνωστη παραμένει, αντίθετα, η προϊστορία τους: το γεγονός, δηλαδή, πως κατασκευάστηκαν ακριβώς για να χρησιμοποιηθούν ως πολεμικά όπλα στα πεδία των (πραγματικών) μαχών. Η δε εισαγωγή τους στο αστυνομικό οπλοστάσιο έγινε μόνο μετά από έντονους προβληματισμούς και αντιπαραθέσεις.

Η πρώτη μαζική χρήση «δακρυγόνων» σημειώθηκε από το γαλλικό στρατό τον Αύγουστο του 1914, στις αρχές του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου. Με τη γενίκευση της σύρραξης όλοι οι εμπόλεμοι χρησιμοποίησαν τότε, εκτός από τα πασίγνωστα θανατηφόρα αέρια, και σημαντικές ποσότητες «δακρυγόνων». Τα τελευταία θεωρούνταν πρόσφορα για την προσωρινή εξουδετέρωση των αντίπαλων στρατιωτών, καθώς επιδρούσαν στον ανθρώπινο οργανισμό σε πολύ μικρότερες δόσεις απ’ ό,τι τα ασφυξιογόνα.

Στη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου παρασκευάστηκε για πολεμική χρήση και η χλωρακετοφενόνη (CN), το ευρύτερα χρησιμοποιημένο «δακρυγόνο» στη διάρκεια του 20ού αιώνα και προπομπός του CS που -σε διάφορες παραλλαγές- δοκιμάζουν σήμερα στο πετσί τους διαδηλωτές, απεργοί και λοιποί «ταραξίες». Η σχετική απόφαση για τη στρατιωτική παραγωγή και χρήση του πάρθηκε από το τμήμα ερευνών του αμερικανικού στρατού στις 11 Απριλίου 1918, ο σχετικά σύντομος όμως τερματισμός των εχθροπραξιών δεν επέτρεψε τη χρήση του στο πεδίο της μάχης.

Read the rest of this entry

6η ημέρα εξέγερσης στην Αίγυπτο [ενημέρωση+φωτογραφίες+video]

Τρίζει το καθεστώς Μουμπάρακ

Ούτε οι υποσχέσεις μεταρρυθμίσεων, ούτε η χρήση βίας μπόρεσαν να ανακόψουν τη λαϊκή οργή στην Αίγυπτο. Χιλιάδες διαδηλωτές βρέθηκαν και το Σάββατο στους δρόμους των μεγάλων πόλεων για πέμπτη ημέρα, ζητώντας από τον Χόσνι Μουμπάρακ να εγκαταλείψει την εξουσία. Δεν υπάρχει επίσημη εκτίμηση για τον αριθμό των νεκρών, αλλά ιατρικές πηγές αναφέρουν ότι ξεπερνούν τους 100. Αστάθμητος παράγοντας ο στρατός, ο οποίος βγήκε από το βράδυ της Παρασκευής στους δρόμους, αλλά κανείς δεν γνωρίζει αν θα στηρίξει τον Αιγύπτιο πρόεδρο μέχρι τέλους ή θα στραφεί τελικά εναντίον του.

Την Κυριακή, χιλιάδες κρατούμενοι, μεταξύ των οποίων και αρκετοί ισλαμιστές, δραπέτευσαν από τη φυλακή του Ουάντι Νατρούν, 100 χλμ βόρεια του Καΐρου, εκμεταλλευόμενοι στάση που πραγματοποιήθηκε, όπως ανέφερε πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας.

Η απαγόρευση της κυκλοφορίας δεν εμπόδισε πολλούς Αιγύπτιους να μείνουν στις κεντρικές πλατείες και οδούς του Καΐρου, της Αλεξάνδρειας και του Σουέζ. Στο Κάιρο, περίπου χίλιοι διαδηλωτές επιχείρησαν να μπουν στο υπουργείο Εσωτερικών και δέχτηκαν πυρά, από τα οποία τουλάχιστον 3 έχασαν τη ζωή τους.

Για τη συνέχεια της ενημέρωσης, τις φωτογραφίες και τα βίντεο πατήστε στο  Read the rest of this entry

Αλέν Μπαντιού «Η νεολαία θα εξεγερθεί ξανά όπως τη δεκαετία του ΄60»

Ο διασημότερος εν ζωή γάλλος φιλόσοφος προτείνει «τοπικές δράσεις παντού», λέει τα χειρότερα για τον Νικολά Σαρκοζί και πιστεύει ότι η παγκόσμια εξέγερση είναι προ των πυλών

Τον αποκαλούν «γκουρού της γαλλικής Αριστεράς».Ο ίδιος φέρει με υπερηφάνεια τον τίτλο του μαρξιστή.Αλλά και του φιλοσόφου που ανήκει στην περίφημη γαλλική σχολή της δεκαετίας του ΄60 μαζί με τον Αλτουζέρ,τον Λακάν,τον Ντεριντά,τον Λιοτάρ και τον Ντελέζ. «Είμαι ο τελευταίος επιζών» λέει κρατώντας αποστάσεις από τους νεότερους συναδέλφους του που «υπερασπίζονται την καθιερωμένη τάξη και τον καπιταλισμό».Συναντήσαμε τον Αλέν Μπαντιού την περασμένη Τετάρτη στην Αθήνα, την οποία επισκέφθηκε καλεσμένος του Γαλλικού Ινστιτούτου.Αρχισε τη συζήτηση λέγοντας ότι μιλάει πολύ καλά αρχαία ελληνικά, τα οποία όμως δεν τον βοηθούν καθόλου να καταλάβει τα σύγχρονα που μιλούν οι πολλοί έλληνες φίλοι του. 

Κατηγορούν τον Μπαντιού ότι «μισεί τη δημοκρατία». Αλλωστε δηλώνει ότι «η δημοκρατία δεν είναι παρά ένα όργανο προπαγάνδας του καπιταλισμού» . Μας διευκρινίζει όμως ότι απορρίπτει τη σημερινή μορφή οργάνωσης των κρατών και όχι τις ιδέες περί ελευθερίας, ισότητας και αδερφοσύνης. Τον ρωτάμε αν έχει υπόψη του κάποιο καλύτερο πολίτευμα από το δημοκρατικό. «Τα τρομοκρατικά και δεσποτικά κράτη που δήλωναν κομμουνιστικά απέτυχαν» λέει. «Συνεπώς πιστεύω ότι το ερώτημα παραμένει,προς το παρόν,ανοιχτό».

Ο Μπαντιού είναι βέβαιος ότι ύστερα από μια περίοδο αδράνειας της νεολαίας, «βρισκόμαστε σήμερα μπροστά σε μια νέα περίοδο νεολαιίστικης εξέγερσης.Μόνο που η εξέγερση αυτή είναι προς το παρόν εντελώς τυφλή διότι δεν έχει μνήμη,το ιστορικό της παρελθόν είναι πολύ αδύναμο. Ηδη έχουμε την Τυνησία και την Αίγυπτο.Θα υπάρξει μια νέα παγκόσμιαεξέγερση της νεολαίας όπως συνέβη στη δεκαετία του ΄60». Η κρίση μπαίνει «υποχρεωτικά» στη συζήτηση. Ο Μπαντιού λέει ότι δεν τον εντυπωσιάζει τόσο η ίδια η κρίση γιατί «ήταν πάντα πιθανή και κάποια στιγμή αναπόφευκτη,ιδίως αφότου απελευθερώσαμε πλήρως το χρηματοπιστωτικό σύστημα». Αυτό που τον ενδιαφέρει περισσότερο είναι η αδυναμία της απέναντι πλευράς την οποία αποκάλυψε η κρίση: «Είναι εντυπωσιακό να βλέπουμε ότι παντού η απάντηση των κρατών,των κυβερνήσεων,των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων είναι πανομοιότυπη- πρέπει να σώσουμε το σύστημα.Κανείς δεν έχει άλλη ιδέα εκτός από το να σώσουμε το σύστημα».

Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: