Daily Archives: 22/03/2011

Με αφορμή μια μικρή αλλαγή στο διαγωνισμό καρφωμάτων του ΝΒΑ: Slam Spectacle

Το ότι το NBA, έχει αναγέγει την παραγωγή θεάματος προς -ακριβότερη ή φθινότερη- κατανάλωση είναι μια διαπίστωση τόσο προφανής όσο το ότι όταν βρέχει πέφτει στη γη νερό. Το γεγονός ότι συνολικά οι αθλητικές δραστηριότητες -σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό- είναι πια ένα συνολικό θέαμα γύρω απ’ το οποίο περιστρέφονται, επενδύονται, ξεπλένονται και κερδίζονται δισεκατομμύρια είναι αντίστοιχου επιπέδου διαπίστωση με το ότι η μπάλα είναι στρόγγυλη. Οι τελευταίες διοργανώσεις Ολυμπιακών αγώνων από τη Βαρκελώνη του 1992 μέχρι το Πεκίνο του 2008 -με ενδιάμεσο σταθμό και την Αθήνα του 2004 και τις επιπτώσεις αυτής της επιλογής των ορθολογιστικών και εκσυγχρονιστικών ταγμάτων του Σημίτη- αποτελούν παραδειγματική περίπτωση ανάδειξης του εφήμερου αλλά ταυτόχρονα πανάκριβου θεάματος στο επίκεντρο της λειτουργίας του ύστερου καπιταλισμού. Γιγάντιες εγκαταστάσεις χτίζονται σε χρόνους ρεκόρ για να φιλοξενήσουν για σύντομο χρονικό διάστημα «αθλητικά θεάματα» προσφέροντας στην ουσία κάτι λιγότερο ή περισσότερο από μια παραγωγή του Χόλυγουντ, με πρωταγωνιστές υπερανθρώπους κατασκευασμένους από φαρμακοβιομηχανίες και εργαστήρια που τυπικά παράνομα, ουσιαστικά με ασφάλεια και κρατικές ενισχύσεις παράγουν το λιγότερο επικίνδυνα «βοηθήματα».

Read the rest of this entry

Καταγγελία της κυρίας Ναταλίας Ρασούλη

Αθήνα 19/3/2011

ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ Μ.Μ.Ε.

Θα παρακαλούσα να γνωστοποιήσετε τα εξής:

Τα δύο CD τα οποία θα δωθούν αυτή την Κυριακή 20 Μαρτίου από τις εφημερίδες «ΤΟ ΒΗΜΑ» και το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» (και τα οποία είναι αντίστοιχα: «Η Εκδίκηση της Γυφτιάς» και το « Πότε Βούδας πότε Κούδας») δίνονται χωρίς την ηθική συγκατάθεση των νόμιμων κληρονόμων και υπευθύνων για τη διαχείριση του πνευματικού και καλλιτεχνικού έργου του Μανώλη Ρασούλη.

Ασκώντας το ηθικό δικαίωμα για λογαριασμό του πατέρα μου και σεβόμενη τη μνήμη, τις πεποιθήσεις, τις αρχές του και την προσωπικότητά του, θεωρώ αυτήν τη βιαστική κυκλοφορία από τις δισκογραφικές εταιρείες με προφανή σκοπό το εμπορικό κέρδος, ως θίγουσα την τιμή και την υπόληψη τόσο τη δική μου ως ασκούσα το ηθικό δικαίωμα του πατέρα μου, όσο και τη μνήμη ενός ανθρώπου που όλη του η πορεία και η φιλοσοφία είχε ως σκοπό την προαγωγή του Πολιτισμού και όχι το κέρδος.

Είναι γνωστό ότι η δισκογραφία περνάει μεγάλη κρίση τα τελευταία χρόνια. Ο Μανώλης Ρασούλης είναι αυτός που τελικά θα την βγάλει από την κρίση; Δεν περίμεναν ούτε να περάσουνε μερικά εικοσιτετράωρα από τον θάνατο και την ταφή του για να βγάλουν ξανά στην επιφάνεια ένα υλικό που κάλλιστα θα μπορούσαν να είχαν βγάλει όσο ζούσε. Ουδείς επικοινώνησε μαζί μου και βεβαίως καμία άδεια δεν δόθηκε από εμένα ως προς το ηθικό πλαίσιο και στοιχείο αυτής της επανακυκλοφορίας, ειδικά κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες οδύνης για μένα προσωπικά και γενικότερα για την οικογένεια του Μανώλη Ρασούλη.

Μία ειδικότερη απρέπεια είναι ότι το CD της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ» δίνεται σε ταυτόχρονη κυκλοφορία με κάποιο άλλο CD του Γιώργου Νταλάρα, ο οποίος είχε σύρει τον Μανώλη Ρασούλη αρκετές φορές στα δικαστήρια.

Δυστυχώς πληροφορήθηκα τυχαία σήμερα, Σάββατο 19 του μηνός, ότι πρόκειται να γίνουν όλα αυτά που προανέφερα και λόγω χρόνου δεν μπόρεσα να εμποδίσω την κυκλοφορία των CD.

Εκφράζω την απογοήτευση και τη λύπη μου για την ασέβεια με την οποία αντιμετωπίζουν κάποιοι το καλλιτεχνικό έργο του πατέρα μου.

Ευχαριστώ πολύ,

Ναταλία Ρασούλη

Πηγή : Πιτσιρίκος via Twisted

Read the rest of this entry

… με των λαών το αίμα τη Γη ξαναμοιράζουν

« Όταν κάθισε η σκόνη από το βομβαρδισμό ψάχναμε μέσα στα ερείπια να βρούμε χέρια, πόδια, γιατί ξέραμε ότι ήταν κόσμος εκεί. Δεν έφυγε κανείς»

Η μαρτυρία καταγράφηκε από ανταποκρίτρια αγγλικού καναλιού και είναι μία από τις αποδείξεις ότι οι ιμπεριαλιστές βομβάρδισαν «στρατιωτικούς στόχους», δηλαδή τους ανθρώπους που και στη Λιβύη, όπως στο Ιράκ, όπως στο Αφγανιστάν, όπως στη Γιουγκοσλαβία, δε λένε να δεχτούν ότι το δικό τους πρόβλημα θα το λύσουν άλλοι, απ’ έξω, με βόμβες.

Πράγματα ακατανόητα για τύπους σαν τον Πρετεντέρη στα ΝΕΑ, που έσπευσε για μια ακόμα φορά χτες να φανεί «επιμελέστερος» κουνώντας το δάχτυλο σ’ όσους καθυστέρησαν να μακελέψουν το λαό της Λιβύης για να τον …σώσουν.

Τι κι αν από τους ίδιους τους Αμερικάνους δηλώνεται πως δεν είναι καθαρό ποιος είναι ο αντίπαλος, τι κι αν από μερίδα της ελληνικής αστικής τάξης ανάβονται λαμπάδες για να τελειώσει γρήγορα ό,τι γίνεται, καθώς υπάρχει κίνδυνος για τις μπίζνες, τι κι αν ακόμα και ανάμεσα σ’ όσους έβαλαν την υπογραφή τους για το μακέλεμα επικρατεί ένας ψιλοπανικός καθώς διαπιστώνουν ότι η επίθεση στη Λιβύη μπορεί να γίνει και μπούμερανγκ.

Read the rest of this entry

«Όλοι μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή…» [χωρίς σχόλια]

Αναδημοσίευση από Σαίτα – Πετάει Ελέυθερη 

Το παρακάτω κείμενο αυτό αποτελεί την ιστορική απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων Σκουάμις στον Πρόεδρο των ΗΠΑ που ζητά να αγοράσει τη γη της φυλής του.

Αν και γραμμένο το 1855, είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Η δυσαρμονία του ανθρώπου με τη φύση δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη όσο σήμερα. Η θυσία κάθε αξίας στο κέρδος δεν ήταν ποτέ πιο γενικευμένη. Η περιθωριοποίηση από τη λαίλαπα του δυτικού καπιταλισμού όλων των μη δυτικών τρόπων ζωής και σκέψης, που τόσα έδωσαν στην ανθρωπότητα, δεν ήταν ποτέ πιο αισθητή. Η απάντηση του ινδιάνου αρχηγού Seatle λέει τα διαχρονικός αυτονόητα σε μια εποχή που έγινε κανόνας το παράλογο και ταριχεύτηκε η ελπίδα …;

«Ο ουρανός που πάντα έχει ένα δάκρυ συμπόνιας για το λαό μου που μας φαίνεται αιώνιος και αμετάβλητος μπορεί τώρα να αλλάξει. σήμερα είναι καθαρός αύριο όμως ίσως σκεπαστεί με σύννεφα. τα λόγια μου είναι σαν τα αστέρια ποτέ δεν αλλάζουν.

Σ’ αυτά λοιπόν που θα πει ο Σηάτλ μπορεί ο Μεγάλος Λευκός Αρχηγός της Ουάσινγκτον να βασιστεί με σιγουριά. Όπως βασίζεται στις εναλλαγές των εποχών Ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον μας στέλνει μήνυμα πως θέλει να αγοράσει τη γη μας. Καλοσύνη του, παρ’ όλο που ξέρουμε ότι δεν έχει ανάγκη τη φιλία μας.

Read the rest of this entry