Daily Archives: 01/04/2011

Η δημοκρατία, η Κερατέα και… οι καλοί ναζί [φλαςμπακ]

Χωρίς όρια η προπαγάνδα των μμε και των αφεντικάδων, αφού βλέπουν πως μέσα από τον αγώνα της Κερατέας, περνάνε μηνύματα αξιοπρέπειας και αντίστασης. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το άρθρο που ακολουθεί στο πρωτοσέλιδο της Καθημερινής…..

«Η Δημοκρατία και η Κερατέα»

Οσα συμβαίνουν στην Κερατέα είναι άκρως επικίνδυνα για τη Δημοκρατία μας. Η κυβέρνηση και το κράτος δείλιασαν όταν σημειώθηκαν τα πρώτα κρούσματα ανεξέλεγκτων ενεργειών διαμαρτυρίας και σήμερα δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση που μοιάζει με κανονικό εμφύλιο πόλεμο. Η κλιμάκωση, όμως, της αντιπαράθεσης μπορεί να προκαλέσει σύντομα ακόμη και νεκρούς. Οι υπεύθυνοι πολίτες της περιοχής, ο Μητροπολίτης Λαυρεωτικής και άλλοι παράγοντες της τοπικής κοινωνίας οφείλουν να βάλουν ένα «φρένο» στον παραλογισμό της βίας και σε όσους οργανώνουν και εκτελούν δολοφονικές επιθέσεις εναντίον αστυνομικών.

Αλλά και η κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει πίσω, γιατί θα εξευτελισθεί και θα δώσει το μήνυμα ότι όποιος είναι αντίθετος με κάποια απόφαση μπορεί να την ακυρώσει ακολουθώντας το «μοντέλο της Κερατέας». Ενα μοντέλο που, όσο δίκιο και αν πιστεύουν ότι έχουν οι κάτοικοι της περιοχής, μπορεί να τινάξει στον αέρα τα θεμέλια της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Η «δημοκρατία» τους που τόσο πολύ απειλείται, έχει σαπίσει και βρωμάει μπαγιάτικο δακρυγόνο …

70 χρόνια αντιδραστική προπαγάνδα… 1941 πριν καλά καλά οι Γερμανοί καταλάβουν τη χώρα η εφημερίδα Καθημερινή είχε πάρει θέση:

«Ο αθηναϊκός λαός αντιμετωπίζει τα γεγονότα με σταθεράν πεποίθησιν ότι όλα βαίνουν προς το καλύτερον, ότι λήξαντος του πολέμου, διά την Ελλάδα τουλάχιστον, ανοίγεται η περίοδος της ειρήνης και της εντός των πλαισίων της ειρήνης αυτής παραγωγικής δραστηριότητος… Αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων απέναντι του ελληνικού πληθυσμού, τας αρετάς και τα προτερήματα του οποίου δεν ήργησαν να γνωρίσουν, θα τον συντρέξουν- περί τούτου δεν υπάρχει αμφιβολία- εις πάσαν θετικήν και οικοδομητικήν του προσπάθειαν».
«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», 29/4/1941 (πηγή : ριζοσπάστης, τελευταίο κομμάτι του άρθρου)

Κάθε ομοίοτητα με τα σημερινά άρθρα είναι… συμπτωματική

Πηγή : Indymedia via Active Propaganda

Η γενιά των 3.000 ευρώ

Από σήμερα, απαγορεύονται τα μετρητά σε συναλλαγές άνω των 3.000 ευρώ – θα γίνονται μόνο με πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες ή με τραπεζικές επιταγές. Από την 1/1/2012, το όριο θα είναι 1.500 ευρώ και θα μειώνεται διαρκώς μέχρι να καταργηθεί εντελώς το χρήμα και να πληρώνουμε με προϊόντα.

Χτες ήταν η τελευταία ημέρα που μπορούσε κάποιος να πληρώσει με μετρητά για αγορές άνω των 3.000 ευρώ και στα μαγαζιά έγινε πανζουρλισμός.

Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες είχαν βγει στους δρόμους και αγόραζαν με μανία ακριβά προϊόντα, για να εκμεταλλευτούν την τελευταία ευκαιρία που είχαν να ψωνίζουν με μετρητά πάνω από 3.000 ευρώ.

Ήδη στις βιτρίνες των καταστημάτων –δίπλα στα προϊόντα- έχουν εμφανιστεί πινακίδες που γράφουν «Μόνο 2.999,99 ευρώ», ώστε να δελεάζονται οι καταναλωτές και να ψωνίζουν αβέρτα.

Πρόβλημα παρουσιάζεται στο εμπόριο ναρκωτικών, αφού μια πλούσια ποσότητα καλής κοκαΐνης κοστίζει περισσότερο από 3.000 ευρώ -και οι καταναλωτές μπορεί να μην έχουν πάνω τους κάρτα ή επιταγές-, αλλά η κυβέρνηση σκοπεύει να δείξει ανοχή στο συγκεκριμένο θέμα, ώστε οι έμποροι ναρκωτικών να συνεχίσουν να εξυπηρετούν τους πελάτες τους με μετρητά.

Read the rest of this entry

Μετά το ΠΑΣΟΚ είναι αδύνατον να γραφεί ποίηση

«Mετά το Αουσβιτς, είναι αδύνατον να γραφεί ποίηση» Αντόρνο

ΒΟΣΠΟΡΟΥ ΚΑΙ ΛΑΟΔΙΚΕΙΑΣ

Ο μικρός 8 ετών. Μόνο. Στην Κοκκινιά. Κυριακή 9 το βράδυ. Παραμονή της Ημέρας της Ποίησης. 9 το βράδυ. Μια ώρα περισσότερη από τα χρόνια του. Μπροστά στον μεγάλο κάδο, απέναντι από το τυροπιτάδικο.Βοσπόρου και Λαοδικείας.

Σκαλίζει τα σκουπίδια με το δεξί, με το αριστερό σηκώνει από κάτω ένα πενιρλί. Καμένο. Από τα πεταμένα του τυροπιτάδικου. Που δεν τα φάγαμε όλοι μαζί. Αυτός από τα καμένα. Υστερα πίνει λίγο νερό από ένα μπουκαλάκι βαθιά μέσα στον κάδο. Που χωράει ολόκληρος. Τα αυτοκίνητα μπροστά στο ΣΑΒΒΑ φεύγουν με φρέσκα πενιρλί και νεράκια.

Πάει 9.30. Ψάχνει ακόμα στα σκουπίδια. Για σάπιες μπουγάτσες, πατημένες σπανακόπιτες, χτεσινές κιμαδόπιτες, στραπατσαρισμένες πίτσες. Να πάει και στο σπίτι. Που δεν είναι στο Καστρί. Ούτε στο Λαγονήσι. Στη Νίκαια. Το 2011. Το πρωί δεν θα πάει σχολείο. Γιατί δουλεύει στους κάδους. Με ειδικότητα τα τυροπιτάδικα. Οχι του Μπουένος ΄Αιρες. Της Νίκαιας. Το 2011. Που τα φάγαμε όλοι μαζί. Και ο μικρός μαζί. Από τα καμένα πενιρλί. Βοσπόρου και Λαοδικείας. Σε λίγο ξημερώνει η μέρα της ποίησης. Χωρίς τον πιτσιρίκο.

Από : Πειρατές του ονείρου