Daily Archives: 05/04/2011

Μαζί τα φάγαμε | Πως ένας λαός εκλέγει τους προδότες του

Ζητούν από τους πολίτες να φερθούν με τρόπους, με savoir vivre, με παιδεία. Ποιοι; Αυτοί που τόσα χρόνια συντηρούν έναν φαύλο κύκλο, όπου η γνώμη του πολίτη, ο Λόγος, δεν υπάρχει απλά. Ποιος ακούει τον καθημερινό άνθρωπο; Ποιος νιώθει τις αγωνίες του; Που; Στην κάλπη; Εκεί που η ψήφος μοιάζει με το αποτέλεσμα της πλύσης εγκεφάλου; Πως μπορείς να πολεμήσεις την αυθαιρεσία ενός κομματικού συστήματος που βρίσκει “χορηγούς”, σώζει τράπεζες και χρησιμοποιεί μεγαλύτερο μέρος του προυπολογισμού για τα έξοδα της Βουλής απ’ ότι για την παιδεία; Με…διάλογο;

Αυτοί που λεηλάτησαν το δημόσιο χρήμα προμελετημένα και με πλήρη επίγνωση του εγκλήματος ενάντια στον λαό; Έγκλημα κοινωνικό, πράξη προδοσίας. Χυδαιότητα που προστατεύεται από τον νόμο (λέγε με βουλευτική ασυλία) σαν σπάνιο είδος υπό εξαφάνιση. Κερδίζουν τηλεθέαση αυτοί που μας ειρωνεύονται, παίζουν με τις αξίες και τα ιδανικά, ψάχνουν συνενόχους πατώντας στην ανοχή. Αυτοί που έβρισκαν πελάτες, γέμισαν το δημόσιο με αργόσχολους, χάιδεψαν τους συνδικαλιστές για να καταστείλουν την λαική οργή, ρήμαξαν τις ευρωπαικές επιδοτήσεις και κονδύλια, έκαναν πάρτυ με εργολάβους και φόρτωσαν επαγγέλματα με στρατιές ψηφοφόρων τους. Βέβαια υπήρχε τόσα χρόνια κι ο αντίλογος του “έλα μωρέ στην Ελλάδα είμαστε”.

Read the rest of this entry

Μια απλή αλήθεια | Περί Καπιταλισμού και Φουκοσίμα

Κοντεύει να συμπληρωθεί μήνας από την ημέρα που ξαναγύρισε στην καθημερινότητά μας η κουβέντα για τον πυρηνικό όλεθρο, χάρη στην Φουκουσίμα. Κι ενώ επί τόσες μέρες η ανθρωπότητα ανησυχεί και εργαζόμενοι θυσιάζουν την ζωή τους για να τιθασσεύσουν το πυρηνικό θηρίο, οι υπεύθυνοι της καταστροφής (πολιτεία και επιχείρηση) μας έχουν φλομώσει στα «ναι μεν, αλλά» και στις αντιφατικές πληροφορίες. Λες κι έχει σημασία αν η ραδιενέργεια που έχει εκλυθεί είναι 10.000.000 φορές υψηλότερη από τη μέγιστη επιτρεπόμενη ή «μόνο» 10.000 φορές υψηλότερη…

Η αλήθεια είναι ότι για την επιστροφή του πυρηνικού ολέθρου στην Ιαπωνία, 65 τόσα χρόνια μετά την Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, δεν φταίει κάποια αβλεψία ή κάποια αστοχία. Δεν φταίει κάποια «μυωπική» κυβερνητική απόφαση ή κάποια «κακή» εταιρεία. Η ιστορία είναι απλή:

Η Ιαπωνία έπρεπε να στηρίξει με κάθε θυσία την μεταπολεμική της ανάπτυξη. Την γνωστή ανάπτυξη που θεοποιεί το κέρδος και παραβλέπει τον ανθρώπινο παράγοντα, την οικολογία, τις κοινωνικές αξίες κλπ. Στο όνομα αυτής της ανάπτυξης, λοιπόν, οι ιαπωνικές κυβερνήσεις δρομολόγησαν την εγκατάσταση πυρηνικών σταθμών,  παρ’ ότι η χώρα βρίσκεται πάνω σε ένα από τα πιο σεισμογόνα ρήγματα του πλανήτη και με ιστορικό σε τσουνάμι. Εννοείται ότι για να υλοποιηθεί αυτό το σχέδιο, παραβλέφθηκαν όλα τα επιστημονικά δεδομένα και όλες οι προειδοποιήσεις. Έτσι, οι πυρηνικές «επενδύσεις» πραγματοποιήθηκαν και παραδόθηκαν σε μεγάλες επιχειρήσεις.

Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: