Daily Archives: 14/04/2011

Οι εξοπλισμοί της τελευταίας 30ετίας αντιστοιχούν σε πάνω από το 1/3 του συνολικού μας χρέους: έχουμε ξοδέψει σχεδόν 100 δις!

Πηγή : Αριστερή Στρουθοκάμηλος

Παρουσιάστηκε σήμερα στο ευρωκοινοβούλιο, με οικοδεσπότη τον ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Μιχ. Τρεμόπουλο, η φετινή έκθεση του διεθνούς φήμης Ινστιτούτου SIPRI (Stockholm International Peace Research Institute) για την εξέλιξη των εξοπλιστικών δαπανών τη χρονιά που πέρασε. Η συγκεκριμένη έκθεση παρουσιάζεται κάθε χρόνο στις 12 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά των Στρατιωτικών Δαπανών.

Ο Μιχάλης Τρεμόπουλος είπε μεταξύ άλλων:

Από το άνοιγμα της εκδήλωσης:

«Η Έκθεση του SIPRI έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ευρώπη αλλά κυρίως για την Ελλάδα, η οποία ήταν μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων πελατών όπλων σε απόλυτα μεγέθη για την περίοδο 2005-2009.

Μια χώρα που ενώ βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, εξακολουθεί και ξοδεύει σε όπλα μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ από κάθε άλλη χώρα της Ευρώπης των 27, έστω κι αν τον τελευταίο χρόνο έχει ελαττώσει τις εξοπλιστικές δαπάνες της.

Μια χώρα που αν και δεν συμμετέχει πια σε στρατιωτικές αποστολές του ΝΑΤΟ έχει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά δαπανών για προσωπικό και εξοπλισμούς, και που πάντοτε επένδυε στην διπλωματία των στρατιωτικών εξοπλισμών για να επηρεάσει εταίρους για τις εθνικές της θέσεις.

Οι εξοπλισμοί της τελευταίας 30ετίας αντιστοιχούν σε πάνω από το 1/3 του συνολικού μας χρέους: έχουμε ξοδέψει σχεδόν 100 δις για να καταβαραθρώσουμε οικονομικά τη χώρα μας, να γιγαντώσουμε τη διαφθορά και να τρώμε τις σάρκες της χώρας μας συντηρώντας τριβές με τις γειτονικές χώρες, πρόσφορες για εσωτερική πολιτική εξαργύρωση. Επιπλέον, συντηρούμε περισσότερους στρατηγούς (ανώτατους αξιωματικούς κάθε βαθμού) από τη Γερμανία και σχεδόν όσους και οι ΗΠΑ. Με την αποστρατεία τους, στελεχώνουν τις κλαδικές αποστράτων των κομμάτων εξουσίας, και επηρεάζουν και την πολιτική ζωή.»

Read the rest of this entry

Αρχή «Προστασίας» (σ.σ.αποκάλυψης) Δεδομένων: Κάμερες και στα σχολεία

Τη χρήση καμερών σε σχολικά συγκροτήματα μεγάλης έκτασης κατά τις ώρες λειτουργίας τους νομιμοποιεί, κατ’ εξαίρεση, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, όπου δεν είναι πρακτικός ο έλεγχος των απομακρυσμένων εγκαταστάσεών τους. Με οδηγία που εξέδωσε, καταργεί προγενέστερη οδηγία του 2000 και ανάβει το πράσινο φως για την παρακολούθηση ιδιωτικών χώρων που είναι προσβάσιμοι στο κοινό, όπως γραφεία, τράπεζες, πολυκατοικίες, νοσοκομεία.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την «Ελευθεροτυπία», η Αρχή δίνει, κατ’ εξαίρεση, το δικαίωμα στις διοικήσεις των σχολείων, όπου δεν είναι πρακτικός ο έλεγχος των απομακρυσμένων εγκαταστάσεων, να λειτουργούν κάμερες που εστιάζουν σε απομακρυσμένα σημεία, αφού ληφθεί υπόψη η γνώμη του διδακτικού προσωπικού, του συλλόγου γονέων και των μαθητικών συλλόγων, όπου υπάρχουν. Αρχικά, προτείνει τη δοκιμαστική λειτουργία του συστήματος ώστε να αξιολογηθούν οι επιπτώσεις στην ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών, ενώ παρέχει τη δυνατότητα πρόσβασης στα στοιχεία που συλλέγονται.

Γενικότερα, η Αρχή επισημαίνει στην οδηγία της ότι η λειτουργία των καμερών πρέπει να γίνεται σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή μόνον εάν ο σκοπός που επιδιώκεται με την τοποθέτηση της κάμερας δεν μπορεί να επιτευχθεί με ηπιότερα μέσα (προσωπικό ασφαλείας, συναγερμός κλπ) τα οποία είναι εξίσου αποτελεσματικά, αλλά λιγότερο επαχθή για τον άνθρωπο.

Read the rest of this entry

Λευτεριά στον Τάσο Μαντέλη!

Γράφει ο Πιτσιρίκος

Το Τριμελές Εφετείο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 ετών με αναστολή στον πρώην υπουργό της Siemens Τάσο Μαντέλη, για την κατηγορία της μη υποβολής δήλωσης «πόθεν έσχες» το 2006 και το 2007. Όλες τις υπόλοιπες χρονιές, ο κ. Μαντέλης τα δήλωνε όλα κανονικά – με το νι και με το σίγμα.

Ο Τάσος Μαντέλης δεν παρέστη στο δικαστήριο αλλά έστειλε μήνυμα με τον δικηγόρο του πως «το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ’ όλα τα κελιά», ενώ δεν παρέλειψε να τονίσει πως «το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα».

Η εισαγγελική πρόταση προς το δικαστήριο ήταν να του επιβληθεί ποινή φυλάκισης 4 ετών, για να κάτσει ο κ. Μαντέλης αυτά τα τέσσερα δύσκολα –για τη χώρα μας- χρόνια στη φυλακή και να βγει το 2015 που η Ελλάδα θα είναι και πάλι στην πρώτη γραμμή ανάπτυξης και ευημερίας.

Βέβαια, η εισαγγελική πρόταση δεν έγινε δεκτή, αφενός γιατί, αν ο κ. Μαντέλης πήγαινε στη στενή, θα άρχιζε να κελαηδάει και να δίνει όλα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που τα έπιαναν από τη Siemens και αφετέρου γιατί μπορεί –μετά την καταδίκη του- να εξεταζόταν το πόθεν έσχες των δικαστών που θα τον καταδίκαζαν και να αποδεικνυόταν πως είναι πιο πλούσιοι και από τον Μπιλ Γκέιτς.

Στον κ. Μαντέλη επιβλήθηκε πρόστιμο 7.500 ευρώ και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για έναν χρόνο. Το πρόστιμο ήταν τόσο χαμηλό που –για να μην τον βάλουν τον άνθρωπο σε ταλαιπωρία- το πλήρωσαν οι δικαστές από την τσέπη τους.

Read the rest of this entry

Η έκθεση/απάντηση μιας μαθήτριας του Λυκείου Σητείας στο Υπουργείο Παιδείας

Το Υπ. Παιδείας έστειλε εντολή να γράψει ένας μαθητής από κάθε Λύκειο μια έκθεση με θέμα το κοινοβούλιο και τους τρόπους βελτίωσής του και να σταλεί σε αυτό. Η συγκεκριμένη μαθήτρια βγήκε λίγο εκτός θέματος…

ΘΕΜΑ: «Το Καινοβούλιο εκλέγεται από τους πολίτες για να εκφράζει τη δημοκρατική τους βούληση, να προασπίζει και να προωθεί το δημόσιο και εθνικό συμφέρον. Αφού λάβετε υπόψην σας τα παραπάνω, να γράψετε ένα άρθρο στο οποίο θα εκφράζετε τη γνώμη σας για το ελληνικό Κοινοβούλιο και θα προτείνετε τρόπους βελτίωσης του ρόλου του, αν κρίνετε πως αυτό είναι αναγκαίο.»

Καταρχήν, θέλω να ενημερώσω τον αναγνώστη -όποιος κι αν είναι αυτός- ότι θα κινηθώ εκτός θέματος. Βλέποντας ότι το θέμα αφορά την πολιτική είναι σχεδόν αδύνατο να κρατήσω το μυαλό μου καθαρό και νηφάλιο. Οργή και θυμός ξεσπάνε μέσα μου. Και να φανταστώ αυτό δεν γίνεται μόνο σε μένα. Διαβάζοντας παραπάνω ότι το Κοινοβούλιο «προωθεί το δημόσιο και εθνικό συμφέρον» γέλασα. Είναι ειρωνία! Ποιο δημόσιο; Ποιο εθνικό συμφέρον; Ελάτε! Πείτε την αλήθεια! Όλα γίνονται για να χορταίνουν οι λίγοι. Οι πλούσιοι να χαίρονται τα κέρδη που οι φτωχοί εργαζόμενοι χύνουν ιδρώτα για να τα βγάλουν. Η πλουτοκρατία και ο καπιταλισμός ακμάζουν στην Ελλάδα! Για ποιο «δημόσιο και εθνικό συμφέρον» μου μιλάτε; Μήπως εννοείτε το συμφέρον των πολιτικών; Και τι πολιτικών! Λαμόγια οι περισσότεροι…

Οι σκέψεις μου είναι τελείως ανοργάνωτες μέσα στο κεφάλι μου. Θέλω να εκφράσω την οργή, την απογοήτευση, τη θλίψη που μου προκαλούν οι πολιτικοί της Ελλάδας. Αν είχα έναν από αυτούς μπροστά μου, θα τον ρώταγα: Με ποιο δικαίωμα γκρεμίζεις τα όνειρα και τις φιλοδοξίες μου; Γιατί ενώ θα έπρεπε να με υπερασπίζεσαι, παλεύεις να μου κόψεις τα πόδια; Γιατί υπάρχει τόσο ψέμα; Γιατί είμαι αναγκασμένη να ζήσω σε ένα σύστημα που φθίνει; Πού είναι η παρρησία που πρέπει να σας χαρακτηρίζει;

Read the rest of this entry

Samuel Beckett, χωρίς υπέρτιτλους..

Με αφορμή τη γέννηση σα χθές, 13 Απριλίου, του Samuel Beckett, αντί για κατεβατά ένα μικρό απόσπασμα από το τέλος του Ακατανόμαστου, παρέα με μια σύντομη αναφορά στη ζωή του.
Ο Beckett γεννήθηκε στο Φόξροκ της Ιρλανδίας τη Μεγάλη Παρασκευή του 1906. Το 1923 βρίσκεται να φοιτά στο Κολλέγιο Τρίνιτυ του Δουβλίνου, όπου σπούδασε Γαλλικά και Ιταλικά (ήταν μάλιστα μανιώδης αναγνώστης του Δάντη). Το 1928 στο Παρίσι γνωρίζεται με τον James Joyce, δένονται με στενή φιλία και προσφέρεται να γίνει γραμματέας του. Ύστερα από μία μικρή παρένθεση, όπου δίδαξε ως καθηγητής στο Τρίνιτυ, εγκαθίσταται στο Παρίσι από το 1937 – μόνιμα «αυτοεξόριστος» πλέον από τη γενέτειρα του. Το 1940, με την εισβολή των ναζιστικών στρατευμάτων στη Γαλλία, ο Beckett θα συμμετάσχει στη Γαλλική Αντίσταση, με διάφορους τρόπους, όπως πχ οδηγός ασθενοφόρου των Γάλλων στρατιωτών, ενώ αργότερα δραστηριοποιήθηκε στον «80 πυρήνα Αντίστασης», όπου ανέλαβε χρέη συλλογής, επεξεργασίας και μετάφρασης πολυποίκιλων πληροφοριών σε σχέση με τη στρατηγική των γερμανικών στρατιωτικών τμημάτων. Προς το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αφού κατορθώνει και απελευθερώνει τη σύντροφό του από την Γκεστάπο που μόλις την είχε συλλάβει (πρόκειται για τη Suzanne Dumenil, την οποία θα παντρευτεί το 1961), επανασυνδέεται με τις δυνάμεις της Αντίστασης (το 1944 πλέον), όταν και κορυφώνει τη δράση του, κρύβοντας εκρηκτικά στο σπίτι του, εκπαιδευόμενος στην καραμπίνα και στήνοντας βραδινές ενέδρες σε Γερμανικές περιπόλους. Η μεταπολεμική περίοδος θα τον βρει με μία σοβαρή ψυχολογική κατάρρευση (οι επιπτώσεις του Πολέμου), ωστόσο αρχίζει σταδιακά τη λογοτεχνική και κυρίως τη θεατρική του παραγωγή. Σταθμό στη ζωή του θα αποτελέσει το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας που του απονέμεται το 1969, οπότε μοιράζει 73.000 δολάρια σα βοηθήματα σε καλλιτέχνες, ζωγράφους και σκηνοθέτες, έτσι ώστε να ενθαρρύνει την άνοδο πρωτοποριακών παραστάσεων. Ο Samuel Beckett πεθαίνει το 1989.
Αρέσει σε %d bloggers: