Daily Archives: 28/04/2011

Starbucks, ή, το πρώρο τέλος της ιστορίας

Από Radical Desire

Στο Starbucks–σε όποιο Starbucks και να πας, παγκόσμια–, το ρολόι είναι παγωμένο στο σημείο αποκορύφωσης της φιλελεύθερης ουτοπίας πριν την κρίση του 2007. Η μουσική είναι πάντοτε τζαζ ή φολκ — μια μουσική πακεταρισμένης διαμαρτυρίας που συνοδεύει ήρεμα νωχελικούς αναγνώστες που αναζητούν ένα πολιτισμένο περιβάλλον για τις ατομικές τους αναζητήσεις. Υπάρχουν πάντα χρήστες λάπτοπ, τούς οποίους περιβάλλει, σχεδόν αναπόφευκτα, μια σχετική αίγλη εμβρίθειας, σε αντίθεση με τους λούμπεν χρήστες των νετ καφέ, χωμένους στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα τσατ ρουμ και τα ποδοσφαιρικά σάιτ. Η επίπλωση έχει μια συγκρατημένη –αλλά και πλήρως τυποποιημένη– ζεστασιά, σε αντίθεση με το θλιβερό νεοκιτς των περισσότερων συνηθισμένων καφετεριών. Το στυλ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μέσω κάποιου παράδοξου όρου όπως «μεταμοντέρνος κλασικισμός». Τα διατιθέμενα αγαθά εκπροσωπούν ένα είδος φαντασμαγορικού παντρέματος Ευρώπης και Αμερικής –biscotti, croissant, και espresso machiato από τη μία, cheesecake, muffins και carrot cake απ’ την άλλη– του οποίου το υποσυνείδητο ή κατεσταλμένο είναι οι ετικέτες «Made in China» κάτω από τα φλυντζάνια ή τα θερμός, και φυσικά, οι τριτοκοσμικές ζώνες παραγωγής του καφέ. Τα μοτίβα και οι εικονογραφήσεις των προϊόντων παραπέμπουν σε ένα αέναο φίφτις κουλ ή ένα μίγμα νίου έιτζ και καλοπροαίρετου χιπισμού. Κάπου στον χώρο δηλώνεται κάποιου είδους φιλανθρωπική εμπλοκή.

Read the rest of this entry