Monthly Archives: Αύγουστος 2011

Η Καλύτερη Ομάδα στον Πλανήτη κι η Σοσιαλδημοκρατία

FC Barcelona, έτος ίδρυσης 1899, ομάδα λαϊκής βάσης, σύμβολο του κινήματος για την καταλανική αυτονομία,καταφύγιο
αναρχικών και αριστερών αντιφρονούντων την περίοδο της δικτατορίας του Φράνκο, ‘mes que un club’ (κάτι παραπάνω από ένας σύλλόγος) για τους φιλάθλους και οπαδούς της.. Προφανώς το μάρκετινγκ της ομάδας σε ένα επαγγελματικό ποδόσφαιρο θέαμα, με εκατομμύρια ευρώ να πηγαινοέρχονται κάθε χρόνο, δε θα μπορούσε να μην προβάλει όλη αυτή την παράδοση της ομάδας, προσφέροντας ένα από τα τελευταία ουτοπικά παραμύθια κοινωνικο-πολιτικού χαρακτήρα -μεγάλης κλίμακας και επιτυχίας- στη σύγχρονη βιομηχανία του ποδοσφαιρικού θεάματος.. Κομμάτι αυτής της εικόνας και η απουσία χορηγού από τη φανέλα της Μπάρτσα: ‘Είμαστε το σύμβολο της καταλονίας, ο μόνος που μπορεί να απεικονησθεί πάνω στη φανέλα μας είναι το όραμα της περιοχής και του λαού της’.. Τα χρόνια όμως πέρασαν, το παιχνίδι μεγάλωσε, πολλά λεφτα μαζεύτηκαν κι η Μπάρτσα έπρεπε να ακολουθήσει ή μάλλον και το μάρκετινγκ της Μπάρτσα έπρεπε να ακολουθήσει.. Δυο χρόνια χορηγός της UNICEF για το καλό των παιδιών του τρίτου κόσμου και φέτος που τα λεφτά του Κατάρ βαρέθηκαν να κάθονται: Qatar Foundation..

Read the rest of this entry

Η Αγία Άννα της Συναίνεσης και ο Επιμελής Φασίστας..

Και μετά τους επαίνους και τα αυτοκολλητάκια απ’ την κυρία Άννα, ο επιμελής φασίστας αναλαμβάνει να εξαρθρώσει τη σπείρα ελεύθερης ενημέρωσης του Indymedia, μόνος αλλά λέων, όρθιος ανάμεσα σε άπλυτους με τούφες, τατουάζ και σκουλαρίκια..

Read the rest of this entry

Έχουμε Συναίνεση μη το Γελάς Μωρό μου..

Κλαίω απο συγκίνηση..

Η Αγία Άννα η της Συναινέσεως..

Ένα ρίγος διαπερνάει το σώμα μου..

Η μάνα μου έκαψε το φαγητό γιατί χορεύαμε μαζί..

Η Αδερφή μου πήρε απ το πατάρι τη σημαία και τρέχει στις πλατείες να γιορτάσει..

Θα πάω κι εγώ αλλά πρέπει πρώτα να τα πω..

Στα πανεπιστήμια οι εμπόροι ναρκωτικών – ήταν περισσότεροι από τους φοιτητάς – τρέχουν γεμάτοι πανικό..

Οι άπλυτοι με τις τούφες και τα τατουάζ τρέχουν για μπάνιο και λέιζερ..

Οι οίκοι αξιολόγησης αναβαθμίζουν τη χώρα της υπευθυνότητας..

Τέρμα πια οι έλεγχοι, τέρμα πια οι εκκλήσεις, τέρμα πια οι απειλές..

Ευρωπαίοι ηγέτες και μανατζερέοι με παίρνουν τηλέφωνα να με συγχαρούν..

Κι όλα αυτά χάρη σε ένα όραμα, μια γυναίκα..

την Αγία Άννα της Συναίνεσης..

Εκκλησίες ξεκίνησαν να χτίζονται, στείλε κι εσύ τη μικρή συνεισφορά σου για την Αγία του Έθνους..

Για περισσότερες πληροφορίες: 210-3%-10%-αύριο υπουργός

ΛΑ.(κ)Ο.Σ της ανώτατης παιδείας

Ζητήστε τον κύριο Γιώργο..

Αφίσα Ομάδων Αντιπληροφόρησης

Αναδημοσίευση από Contra Info μέσω Παραλληλογράφου

ΑΦΙΣΑ ΟΜΑΔΩΝ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΘΙΑΣΩΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

ΚΑΙ ΑΠΟΛΟΓΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Read the rest of this entry

Κλέφτες καταστημάτων όλου του κόσμου ενωθείτε | Ο Slavoj Zizek σχετικά με το νόημα των ταραχών

 

Ο Slavoj Zizek στην Αθήνα, στις 19/12/2010, στην εκδήλωση με τίτλο: “Ζώντας στην Εποχή των Τεράτων”. Κλικ για το βίντεο της εκδήλωσης

Η μετάφραση στα Ελληνικά έγινε από το blog «για την κοινωνική αριστερά» στις 21/8/2011

Η επανάληψη, σύμφωνα με τον Χέγκελ, παίζει σημαντικό ρόλο στην ιστορία: όταν κάτι συμβαίνει μόνο μία φορά, μπορεί να εκληφθεί ως ατύχημα, κάτι δηλαδή που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εάν η κατάσταση είχε εξελιχθεί διαφορετικά. Αλλά όταν το ίδιο γεγονός επαναλαμβάνεται, αυτό είναι σημάδι ότι μια βαθύτερη ιστορική διαδικασία εκτυλίσσεται. Όταν ο Ναπολέων ηττήθηκε στη Λειψία το 1813, φάνηκε σαν κακοτυχία. Όταν όμως ηττήθηκε και πάλι στο Waterloo, ήταν σαφές πλέον ότι η εποχή του τελείωνε.

Το ίδιο ισχύει και για τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση. Τον Σεπτέμβριο του 2008, παρουσιάστηκε από κάποιους ως μια ανωμαλία που θα μπορούσε να διορθωθεί με καλύτερους κανονισμούς κλπ. Τώρα που συγκεντρώνονται τα σημάδια μιας επαναλαμβανόμενης οικονομικής διάλυσης, είναι σαφές ότι έχουμε να κάνουμε με ένα διαρθρωτικό φαινόμενο.

Μας λένε ξανά και ξανά ότι ζούμε σε μια κρίση χρέους, και ότι όλοι πρέπει να μοιραστούμε το βάρος και σφίξουμε  το ζωνάρι μας. Όλοι, δηλαδή, εκτός από τους (πολύ) πλούσιους. Η ιδέα μεγαλύτερης φορολόγησής τους είναι ταμπού: αν το κάναμε, το επιχείρημα που επικρατεί είναι ότι οι πλούσιοι δεν θα είχαν πλέον κανένα κίνητρο να επενδύσουν, θα δημιουργούνταν λιγότερες θέσεις εργασίας και όλοι μας θα υποφέραμε. Ο μόνος τρόπος για να σωθούμε στους δύσκολους καιρούς είναι οι φτωχοί να γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι. Τι θα έπρεπε να κάνουν οι φτωχοί? Τι μπορούν να κάνουν?

Αν και οι ταραχές στο Ηνωμένο Βασίλειο προκλήθηκαν από τον πυροβολισμό του Mark Duggan, όλοι συμφωνούν ότι εκφράζουν μια βαθύτερη ανησυχία – αλλά τι είδους? Όπως και με το κάψιμο αυτοκινήτων στα περίχωρα (banlieues) του Παρισιού το 2005, οι εξεγερμένοι του Ηνωμένου Βασιλείου δεν είχαν κανένα μήνυμα να παραδώσουν. (Υπάρχει σαφής αντίθεση με τις μαζικές φοιτητικές διαδηλώσεις το Νοέμβριο του 2010, οι οποίες επίσης στράφηκαν προς τη βία. Οι φοιτητές έκαναν σαφές ότι απέρριπταν τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση). Γι ‘αυτό και είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τους ταραξίες του Ηνωμένου Βασιλείου με μαρξιστικούς όρους, ως ένα περιστατικό που σχετίζεται με την εμφάνιση του επαναστατικού υποκειμένου.

Read the rest of this entry

Ψυχασθενείς Ματατζήδες θα καταδιώκουν διαδηλωτές

Το φετινό καλοκαίρι δε χαρακτηρίστηκε από θερμοκρασίες καύσωνα, αλλά στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο το θερμόμετρο χτύπησε κόκκινο. Οι ανακοινώσεις ολοένα πιο σκληρών αυταρχικών μέτρων από την Ε.Ε. και σειρά αστικών κυβερνήσεων συνδέονται άμεσα με την επέκταση της καπιταλιστικής κρίσης και τις προσπάθειες που κάνει η κάθε άρχουσα τάξη αφενός να την αντιμετωπίσει, αφετέρου να καθορίσει τους νέους γύρους κερδοφορίας έχοντας ως κοινό παρανομαστή την επιβολή εργατικού και κοινωνικού μεσαίωνα. 

Στο πλαίσιο αυτό, κυβερνήσεις όπως η βρετανική και η ελληνική εκμεταλλεύονται τις κοινωνικές εξεγέρσεις που προκάλεσαν τα βίαια αντικοινωνικά μέτρα τους για να προχωρήσουν στην επιβολή ενός σκληρού καθεστώτος Αστυνομικού Κράτους, απαραίτητο συμπλήρωμα του σύγχρονου Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού. Στόχος η συντριβή του εσωτερικού εχθρού-αγωνιζόμενου λαού με ακραία κατασταλτικά μέτρα και μεθόδους, με απαγόρευση των συγκεντρώσεων και της συνδικαλιστικής δράσης, με ποινικοποίηση των ιδεών και αντιμετώπιση της κοινωνικής δράσης ως τρομοκρατική ενέργεια.

Όλες οι εξεγέρσεις που σημειώθηκαν στις καπιταλιστικές μητροπόλεις, από το Λος Άντζελες έως το Παρίσι, από την Αθήνα έως το Λονδίνο ερμηνεύτηκαν με προπαγανδιστικά κλισέ περί «συμμοριών βανδάλων που τα σπάνε», προκάλεσαν συζητήσεις για λήψη εκτρωματικών μέτρων καταστολής στο ίντερνετ θέλοντας να μπλοκάρουν την ελεύθερη πληροφόρηση και τον συντονισμό του κινήματος, την ψήφιση ολοένα πιο σκληρών τρομοκρατικών νόμων, αλλά και μαζικές συλλήψεις.

Read the rest of this entry

Όμορφες δημοκρατίες, όμορφα καίγονται…

Γράφει ο Zaphod

Δεκαεπτάχρονος έφηβος δηλώνει δημόσια σε 400 ανθρώπους «Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε φασαρία. Είναι καιρός να σταματήσουν οι αρχές να μας τραμπουκίζουν και να καταστρέφουν τη χώρα. Είναι καιρός να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας. Πάνω τους ταραχοποιοί» και καταδικάζεται σε ένα χρόνο αναμόρφωσης και απαγόρευσης δημόσιας έκφρασης120 ώρες υποχρεωτικής εργασίας και τρίμηνη απαγόρευση κυκλοφορίαςμεταξύ 6μμ και 7πμ. Ο νεαρός έχει οδηγηθεί στο δικαστήριο κατόπιν παρακολούθησής του από ειδικό σώμα της αστυνομίας, ενώ η μητέρα του αγοριού εξηγεί στο δικαστήριο ότι «είναι καλό παιδί, αλλά, όπως κάθε έφηβος, έχει τις ανόητες στιγμές του».

Όχι δεν πρόκειται για τη δίκη ενός «παιδιού του Σουίνγκ» σε ναζιστικό δικαστήριο του 1938. Ούτε για την εφαρμογή του καραμανλικού νόμου 4000 «περί τεντιμποϊσμού». Ούτε για κάποιο ιρανικό δικαστήριο μουλάδων τοποτηρητών της Σαρίας. Πρόκειται για τη γενέτειρα της αστικής δημοκρατίας, την Αγγλία, εν έτει 2011 μ.Χ. και 304 χρόνια μετά τις «Πράξεις της Ένωσης» του 1707, οπότε και θεμελιώνεται η νεότερη μορφή κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας. Το δε δημόσιο μέσο όπου εκφράστηκε ο 17χρονος είναι τοFacebook, στο οποίο και του απαγορεύτηκε η πρόσβαση (μαζί με τα υπόλοιπα social media) για τους επόμενους δώδεκα μήνες. ΠηγήGuardian 17/8/2011

 

 

Read the rest of this entry

… κι άλλος τρομονόμος – για το καλό μας …

Αναδημοσίευση από Σταυροβελονιές

Νομοσχέδιο με διατάξεις που ποινικοποιούν τη δημόσια έκφραση γνώμης, εφόσον αυτή αποδεδειγμένα παρακινεί μεγάλο αριθμό ατόμων στη διάπραξη κάποιου τρομοκρατικού αδικήματος, έχει στα χέρια του ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιλτ. Παπαϊωάννου. Πρόκειται για τη μεταφορά στην ελληνική έννομη τάξη της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης αλλά και της απόφασης της Ε.Ε. για την πρόληψη της τρομοκρατίας.

Τρία είναι τα νέα τρομο-αδικήματα που τυποποιούνται με το σχέδιο αυτό ως νέες συμμετοχικές μορφές τρομοκρατικής δράσης στο άρθρο 187Α του ποινικού κώδικα: η δημόσια πρόκληση (διέγερση) για τέλεση τρομοκρατικού αδικήματος, η στρατολόγηση σε τρομοκρατική ομάδα και η εκπαίδευση υποψήφιων τρομοκρατών σε χρήση εκρηκτικών υλών (μέσω Διαδικτύου).

Τα αδικήματα αυτά συμπληρώνουν το θεσμικό έκτρωμα της έκτακτης τρομονομοθεσίας που απλώνεται τα τελευταία δέκα χρόνια (κυρίως μετά την 11η Σεπτεμβρίου) σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. Με την εισαγωγή και στην ελληνική νομοθεσία των τριών νέων τρομο-αδικημάτων, ουδείς μπορεί πλέον να εγγυηθεί ότι σ’ αυτά δεν θα συμπεριληφθούν ως ποινικά κολάσιμες, απόψεις, ιδέες και ανοικτές κοινωνικές δράσεις ατόμων, συλλογικών φορέων και πολιτικών οργανώσεων, τους οποίους οι μηχανισμοί καταστολής αυθαιρέτως θα χαρακτηρίσουν «επικίνδυνους» για τη δημόσια τάξη και την ασφάλεια του κράτους.

Ηδη η κυβέρνηση από τον περασμένο Σεπτέμβριο κατήργησε, εν κρυπτώ, τις προστατευτικές διατάξεις προηγούμενου τρομονόμου, οι οποίες δεν θεωρούσαν τρομοκρατία τη δράση υπέρ της ελευθερίας και την άσκηση θεμελιωδών ατομικών, πολιτικών ή συνδικαλιστικών δικαιωμάτων!

Read the rest of this entry

Η Αθήνα μυρίζει μπαρούτι !

Από Δρομο της αριστερας μέσω Αναρχογατούλη

Η Αθήνα αποπνέει θάνατο.

Χιλιάδες μαγαζιά κλειστά, με κιτρινισμένους απλήρωτους λογαριασμούς κάτω από τις πόρτες, σκόνη και παρατημένα ράφια, άδεια. Ζωές που πέρασαν. Δεκάδες μελαμψοί νεαροί με καροτσάκια, άχρηστα πλέον στα σουπερμάρκετ αφού κανένας δεν τα χρησιμοποιεί για τα λιγοστά του ψώνια, μαζεύουν τα παλιοσίδερα μιας κοινωνίας που σκουριάζει ραγδαία. Η μόνη ανακύκλωση που επιβιώνει στην πόλη.

Στον ηλεκτρικό, στους δρόμους και στις καφετέριες, λιγόστεψαν τα παιδάκια που πουλάνε λουλούδια και πολλαπλασιάστηκαν οι ζωντανοί νεκροί που για μια μικρή βοήθεια δηλώνουν ότι μόλις αποφυλακίστηκαν, ότι είναι στην απεξάρτηση ή ότι είναι φορείς του aids.

Στην Ακαδημίας, τη Χαριλάου Τρικούπη, την Μπουμπουλίνας, την Ιπποκράτους, τη Βασιλίσσης Σοφίας, στα πιο κεντρικά σημεία, αργόμισθοι μπάτσοι με ασπίδες αντί για γλάστρες.

Κατεβασμένα ρολά, σκουπίδια, μπουκάλια, κλούβες, ανάπηροι ζητιάνοι, ναρκομανείς, πόρνες και χιλιάδες περαστικοί με σινιέ τσάντες από πεζοδρόμια και κολόνιες από προσφορές περιοδικών που βιάζονται να απομακρυνθούν. Μια πόλη άρρωστη που δεν μπορεί πια να κρυφτεί.

Η Αθήνα μυρίζει μπαρούτι. Είναι μια πόλη που παντού υπάρχουν εκρηκτικά. Σαν της Κύπρου, εύφλεκτα. Ζωσμένα πάνω σε ανθρώπους.

Read the rest of this entry

Ειδικοί φρουροί, για κάθε μαθητή…

Από : διακλαδική πρωτοβουλία μμε

Κλείνουν σχολεία, συγχωνεύονται νοσοκομεία, έχουμε όμως από τις υψηλότερες αναλογίες αστυνομικών ανά κάτοικο στην Ευρώπη. Κι ενώ όλα περικόπτονται, το υπουργείο “Προστασίας του Πολίτη” ανακοινώνει τις προσλήψεις άλλων 1200  ειδικών φρουρών.  Μόλις 600 δάσκαλοι θα προσληφθούν φέτος, για πάνω από 10.000 που συνταξιοδοτούνται.

“Με τόσα δωρεάν δακρυγόνα πού να μείνουν λεφτά για δωρεάν παιδεία;”   Καμία χούντα δεν έγινε χωρίς καταστολή. Κάτι μας λέει ότι το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 22 Αυγούστου θα είναι μόνο η αρχή. Σε λίγο η Ελλάδα θα μοιάζει όλο και περισσότερο με τη Χιλή. Οχι του Πινοτσέτ, του Πινέιρα… Κι εκεί η εξέγερση των μαθητών και φοιτητών  για δημόσια και δωρεάν παιδεία μετράει ήδη νίκες αλλά και θύματα, με διαδηλώσεις εκατοντάδων χιλιάδων, από τις μεγαλύτερες μετά την πτώση του δικτάτορα Πινοτσέτ,  αλλά και σκληρή καταστολή με  εκατοντάδες συλλήψεις.

Στην Ελλάδα  οι τρομονόμοι, οι απαγορεύσεις συναθροίσεων,  η ενισχυμένη αστυνομοκρατία, οι φράχτες, οι πλαστικές σφαίρες, αλλά και το θεσμικό “κυνήγι κουκουλοφόρων μαγισσών” στα μπλογκς, όλα δείχνουν  ότι το κράτος εξοπλίζεται για ένα θερμό φθινόπωρο. Ξέραμε ότι στην τηλεόραση μας μιλάει η αστυνομία, καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι στα μπλογκς μας φακελώνει  η Ασφάλεια. Και πάλι δεν μας φοβίζουν. Μας εξοργίζουν.

Από : διακλαδική πρωτοβουλία μμε

Daniel Harvey-Μην ηθικολογείς, μην κρίνεις, μη βγάζεις φωτογραφίες

Πηγή: Κατάληψη ΕΣΗΕΑ/Μετάφραση απ΄το The Commune από Radical Desire

Υπάρχει στην Αγγλία μια υποτάξη που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Λευκή, με στοιχειώδη μόρφωση, χωρίς κανένα μέσο κοινωνικής ανέλιξης, είναι ένα τέλειο παράδειγμα των αποτελεσμάτων του αγγλοσαξονικού καπιταλισμού και του προγράμματος απανθρωποποίησης που εφαρμόζει. Η αγγλική διαστροφή είναι να κάνει τον πληθυσμό αυτό περήφανο για την αθλιότητα και την άγνοιά του. Η κατάσταση είναι απελπιστική. Έχω περισσότερες ελπίδες για τη νεολαία των δικών μας banlieues.

Jean-Baptiste Clamence, από την Πτώση του Αλμπέρ Καμύ (1956).

Κάποιος ήρθε σήμερα το πρωί και μου είπε ότι σκεφτόταν πως έχει κάτι παράξενο αυτή η χώρα: ανέκαθεν είχε αυτή την υποτάξη που έχουν αποφύγει οι περισσότερες άλλες χώρες στην Ευρώπη. Του αντέταξα τις φασαρίες πριν από μερικά χρόνια στα προάστια του Παρισιού, αλλά το επιχείρημά του παρέμενε αληθές. Οι χώρες αυτές κατασκευάζουν αυτή την αρρωστημένη εικόνα εκλέπτυνσης, υψηλής κουζίνας, υψηλής κουλτούρας, πολιτισμένων αξιών, τσαγιού και διανοουμενισμού, αλλά και στις δύο η αισχρή κρυφή τους όψη ξεσπά και αποκαλύπτεται σε όλους.

Είναι κάτι που θα το λέγαμε «κουλτούρα Φριτσλ», από εκείνον τον Αυστριακό που κατάφερνε να διατηρεί μια ωραία βιτρίνα στο σπίτι του στα προάστια, κουβέντιαζε με τους γείτονες, πήγαινε στη δουλειά, μεγάλωνε παιδιά, ενώ στο μεταξύ κρατούσε ένα φρικτό μυστικό κρυμμένο στο υπόγειό του, την ειδεχθή αιμομικτική οικογένεια που έφτιαχνε. Έτσι μοιάζει και η νεοφιλελεύθερη κοινωνία μας, και αυτό αντανακλούν οι ρεπόρτερ του BBC που δείχνουν τις τρέντι καφετέριες με τις βιτρίνες τους σπασμένες στο Ένφιλντ, ψελλίζοντας τις μειλίχιες, ακατανόητες μπουρδολογίες τους.

Read the rest of this entry

Για την Άμεση Δημοκρατία στους Χώρους Δουλειάς

Ένα εξαιρετικό κείμενο ενός συντρόφου από το amesi-dimokratia.org μέσω In Love With Life

 

Η Άμεση Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια τεχνική διαβούλευσης και απόφασης, ούτε στενά πολιτειακό και συνταγματικό ζήτημα. Είναι ένα ριζικά διαφορετικό από το υπάρχον μοντέλο πολιτικής, που επιχειρεί να υπερβεί κάθε μορφή κομματικής και ιδεολογικής αλλοτρίωσης, ιεραρχίας και αντιπροσώπευσης, επανασυστύνοντας την πολιτική ως συνεργασία πρόσωπο με πρόσωπο, όπως στις πλατείες, ως δημιουργία και υπεράσπιση των «κοινών». Είναι ένα μοντέλο αυτοκυβέρνησης απευθείας από την κοινωνία, με την κοινωνία και για την κοινωνία.

 

Από αυτή την άποψη συνδέεται οργανικά με το ερώτημα της αναδιάρθρωσης ολόκληρης της ζωής μας, της δημιουργίας των κοινών βάσεων μιας νέας ζωής έξω από εξουσιαστικές, αγοραίες και εκμεταλλευτικές δομές. Άλλωστε μόνο τότε μπορούν να αποκτήσουν πραγματικό «υλικό» περιεχόμενο οι αξίες της Άμεσης Δημοκρατίας για ισότητα, αλληλεγγύη, δικαιοσύνη, ελευθερία. Γιατί όσο οι συνθήκες της παραγωγής αγαθών και της κάλυψης των αναγκών μας παραμένουν εγκιβωτισμένες σε σχέσεις ανισότητας, δεσποτείας, καταναγκασμού και αλλοτρίωσης ένα «δίκαιο της ισότητας» δε θα κάνει τίποτε άλλο παρά να αναπαράγει την ανισότητα και τις εξουσιαστικές σχέσεις.

Read the rest of this entry

Βαρέα & ανθυγιεινά: μια πονεμένη ιστορία

Αναδημοσίευση από Cogito Ergo Sum

Η πρεμούρα της εξουσίας για κατάργηση του θεσμού των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων (ΒΑΕ) δεν είναι καινούρια. Η αρχή έγινε επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, το 1990, όταν συστήθηκε η πρώτη γνωμοδοτική επιτροπή κρίσης των ΒΑΕ (νόμος 1902/90), η οποία δεν ολοκλήρωσε το έργο της, παραδεχόμενη πως δεν διέθετε τα απαραίτητα επιστημονικά δεδομένα. Ακολούθησε το ΠΑΣΟΚ, όταν το 1997 ο καθηγητής Σπράος ζήτησε την κατάργηση των ΒΑΕ. Το 2002, πάλι με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, στην εισηγητική έκθεση του νόμου 3029/02, αναφέρεται ότι «η εξέλιξη της τεχνολογίας, η βελτίωση των συνθηκών εργασίας…επιβάλλει τον επανακαθορισμό των ΒΑΕ». Τον Αύγουστο του 2008, επί ΝΔ, κατατίθεται το «πόρισμα Μπεχράκη», με βάση το οποίο εξοστρακίζονται από τη λίστα των ΒΑΕ 300.000 εργαζόμενοι και αυξάνονται τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.

Τα ΒΑΕ θεσμοθετήθηκαν για πρώτη φορά το 1951 με τον Αναγκαστικό Νόμο 1846/51. Εκεί, στην παράγραφο 5 του άρθρου 28, αναφέρεται: «Από της συμπληρώσεως των αυτών ορίων ηλικίας, ήτοι 60ού προκειμένου περί αρρένων και του 55ου προκειμένου περί θηλέων, δικαιούνται συντάξεως…οι ησφαλισμένοι οι επί μακρόν απασχολούμενοι εις ιδιαζόντως βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα καθοριζόμενα διά Κανονισμού». Εκεί, λοιπόν, καθιερώνεται η πρόωρη, κατά πέντε χρόνια, συνταξιοδότηση όσων απασχολούνται σε ΒΑΕ. Στην εισηγητική έκθεση του ίδιου νόμου αναφέρεται:«Διά τας επαγγελματικάς ασθενείας, αίτινες την γένεσίν των οφείλουν εις τας συνθήκας του επαγγέλματος, δεν δίδεται ούτε ορισμός, ούτε γίνεται απαρίθμησις τούτων. Αφήνεται εις κανονισμόν, να καθορίζη ταύτας, επί τη βάσει και των εκάστοτε ισχυουσών περί αυτών διεθνών συμβάσεων εργασίας».

Read the rest of this entry

“Καταδικάζουμε την Ανωνυμία απ’ όπου κι αν προέρχεται”

Από το Εκτός Καρέ

Πόλεμο ξεκινάει η κοσμαγάπητη και σοσιαλιστική κυβέρνησή μας κατα της τρισκατάρατης ανωνυμίας. Όντας κοσμαγάπητη και σοσιαλιστική, επ΄ουδενί δεν θα έβαζε στο στόχαστρο του Υπουργείου-Δικαιοσύνης-και-Κάποιων-Επικοινωνιακών-Νεολογισμών τους πολίτες. Τα βέλη της θα τα στρέψει καθαρά κατά του βορβορώδους υπόκοσμου που υπό το σκότος της ανωνυμίας επιδίδεται σε εκβιασμούς, αλισβερίσια και άνομες συναλλαγές με το σύστημα της εξουσίας.

Από τούδε και στο εξής λοιπόν, καταργούνται τα παραπολιτικά σχόλια στις εφημερίδες, καθώς και οι γενικόλογες κομματικές ανακοινώσεις οι οποίες το όνομα που αναφέρουν είναι “Κάποιοι ως γνωστόν”.

Ειδικότερα δε, στα πλαίσια της πάταξης της αυταπόδεικτα κακιάς ανωνυμίας, καταργούνται δια νόμου οι “κύκλοι προσκείμενοι”, “άτομα απ’ το περιβάλλον του υπουργού/πρωθυπουργού”, καθώς και “άνθρωποι που είναι σε θέση να γνωρίζουν”. Στη θέση τους, θα πρέπει να ονοματίζονται καθαρά οι κατα νόμο υπεύθυνοι κομματικής φράξιας, βουλευτικού πραξικοπήματος, πολιτικής φιλοδοξίας ή/και character assasinaton experts.

Κι αυτή είναι μόνο η αρχή. Θα ακολουθήσει άρση της ανωνυμίας και ανάρτηση στο opengov των συγγραφέων λόγων Πρωθυπουργού, των spin doctors και των επικοινωνιακών ιμάντων φιλοτέχνησης κυβερνητικής εικόνας, μέχρι βαθμού Παπαγάλου β’ .

Εκτιμάται από κύκλους προσκείμενους που είναι σε θέση να γνωρίζουν, ότι έτσι θα εξαλειφθεί η μάστιγα της Ανωνυμίας με τρόπο που αρμόζει σε δημοκρατικό κράτος δικαίου, και σίγουρα όχι με τρόπο που να εξισώνει τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας με πρακτικές που προτιμώνται σε Κίνες, Κορέες και Σαουδικές Αραβίες.

Για την «αισθητική επέμβαση» στην πλατεία

του Νικόλα Σεβαστάκη  

Εδώ και λίγες εβδομάδες έκανε την επανεμφάνισή του το κόμμα της θιγμένης μας αισθητικής. Ίσως η πιο σκληρή αντισυντεχνιακή συντεχνία αυτού του τόπου. Αυτή τη φορά στόχος της λοιδορίας και του πικρόχολου σχολιασμού ήταν το απαράδεκτο «camping» στο Σύνταγμα. Διότι, όπως όλοι γνωρίζουμε, η εικόνα της χώρας απειλήθηκε σοβαρά από την πολιτική ασχήμια της πλατείας. Αισθητικά αποδεκτό είναι μόνο το (α)πολιτικά κόσμιο, δηλαδή η έξωση κάθε ορατής διαμαρτυρίας από τον δημόσιο χώρο. Στο εξής ο καθένας καλείται να πνιγεί ελεύθερα στο ιδιωτικό του άγος, να βιώσει την περιρρέουσα οικονομική και κοινωνική βία ως μοναχική περίπτωση ή ως κακότυχο και κατά βάθος ένοχο νοικοκυριό, μακριά από τα βλέμματα των happy few. Ο δημόσιος χώρος μπορεί να είναι μόνο τουριστικός, εμπορικός, καταναλωτικός. Έστω με κάποιες εμβόλιμες πολιτισμικές δράσεις, φεστιβάλ γαστρονομίας, έξυπνες και προπαντός δροσερές festivities για το πλήθος.

Read the rest of this entry

Ακροδεξιά και ηθικολογία: κατ’ επάγγελμα δολοφονική βαρβαρότητα

Άρθρο του Άγγελου Καλαδούκα (Αναδημοσίευση Από Αφορμή)

Κάθε φορά που διαπράττονται (πραγματικά) «ειδεχθή εγκλήματα», δίδεται η ευκαιρία σε κάθε λογής (και πάλι, κυριολεκτικά) «ειδεχθείς ανθρώπους» να εκφράσουν τον (υποτιθέμενο) αποτροπιασμό τους. Δεν θα μπορούσε από αυτόν τον κανόνα να ξεφύγει το μακελειό που προκάλεσε ο Νορβηγός φασίστας Άντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ (ο τελικός απολογισμός είναι 77 νεκροί -ο ορισμός της φρικώδους πράξης).

Προσέξτε ωστόσο…

Μεγαλοδημοσιογράφοι γλοιώδεις υπηρέτες των αφεντικών τους, ανάλγητοι φραγκοφονιάδες που δεν διστάζουν, για να εισπράξουν την αργυρώνητη αμοιβή τους, να καταγγέλλουν κάθε απεργό ως επικίνδυνο για το «κοινωνικό σύνολο και την εθνική οικονομία», ξαφνικά αποκτούν «ηθική συνείδηση»: επιτέλους, μπορούν να φρικιάσουν μπροστά στο «ειδεχθές έγκλημα» και να «αποδείξουν» με αυτόν τον τρόπο ότι ακόμα διαθέτουν κάποιου είδους «ηθική συνείδηση». Ωστόσο, οι κοινότοπες περιγραφές τους δεν αποκαλύπτουν απλά έλλειμμα φαντασίας, αλλά έλλειμμα οποιασδήποτε ηθικής: «ψυχρός δολοφόνος», «δέσμιος μισαλλόδοξων απόψεων», «ανθρωπόμορφο τέρας που πυροβολούσε επί μιάμιση ώρα ανελέητα». Οι άνθρωποι βρίσκονται, απλά, σε διατεταγμένη αποστολή: οι «ανθρωπιστικές» κορώνες έχουν σκοπό να καταπνίξουν οποιαδήποτε προσπάθεια να αναλυθούν τα γεγονότα στην Νορβηγία, να αναζητηθούν οι βαθύτερες αιτίες.

Και… ασφαλώς, μαζί με τα παραπάνω «καλόπαιδα» των ΜΜΕ και οι πολιτικοί ηγέτες, το ίδιο (και ακόμα παραπάνω) «συγκλονισμένοι» από τα γεγονότα στη Νορβηγία. Ο κατ’ επάγγελμα κενολόγος Κάρολος Παπούλιας (ποιόν άλλο ρόλο έχει ο πρόεδρος της ελληνικής Δημοκρατίας;) μας δίνει το απόλυτο όριο της υποκριτικής και αποπροσανατολιστικής «ηθικολογίας»:

Read the rest of this entry

Ο «καρπός» που «έσπειρε» το σύστημα «βλάστησε»

Άρθρο της Χριστίνας Μαυρουπούλου

Η προσπάθεια αποστασιοποίησης των αστών από τον εθνικιστή αντικομμουνιστή δολοφόνο δεν μπορεί να κρύψει ότι είναι προϊόν της σάπιας καπιταλιστικής κοινωνίας.

 

Μία βδομάδα έχει μεσολαβήσει από το μακελειό στη Νορβηγία, που στοίχισε τη ζωή σε οκτώ ανθρώπους από τη βομβιστική επίθεση στην έδρα της κυβέρνησης στην καρδιά του Οσλο, και την εν ψυχρώ δολοφονία 69 νέων στο νησί Ουτόγια, βόρεια του Οσλο, στην πλειονότητά τους έφηβοι μεταξύ 14 και 19 ετών, που προκάλεσε ο 32χρονος, Αντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ, που δηλώνει εθνικιστής και αντικομμουνιστής.

Στο δήθεν «μανιφέστο» του στο διαδίκτυο των 1.5ΟΟ σελίδων, υπό τον τίτλο «2083 – Ευρωπαϊκή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας», σημειώνει: «Πριν ξεκινήσουμε τη σταυροφορία μας, πρέπει να εκπληρώσουμε το καθήκον μας αποδεκατίζοντας τον πολιτιστικό μαρξισμό»… Ο «αντικομμουνισμός» είναι κινητήριος μοχλός και το μεγαλόπνοο πλάνο του είναι «η ανακατάληψη της Ευρώπης από μια συντηρητική επανάσταση» και «η κάθαρσή της από το Ισλάμ και την κουλτούρα του μαρξισμού». Επίσης, αναφέρει ότι είναι μέλος του χριστιανικούΤάγματος των Ναϊτών, που, όπως λέει, ανασυστάθηκε στο Λονδίνο το 2002, ενώ ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη αναφέρει ότι είναι δύο Βρετανοί, ένας Γάλλος, ένας Γερμανός, ένας Ολλανδός, ένας Ελληνας, ένας Ρώσος, ένας Νορβηγός και ένας Σέρβος, χωρίς όμως να τους κατονομάζει.

Read the rest of this entry