Γράμμα από το Μάντσεστερ

man1

Αγαπητέ Πιτσιρίκο,

Σου γράφω από το Μάντσεστερ όπου ο Μαρξ κι ο Ένγκελς συναντιόνταν στη βιβλιοθήκη για να γράψουν τα κείμενα τους και στα pubs για να πιούνε τις μπύρες τους (γουάουυυυ)!!! Παρακολουθώ εδώ και καιρό αυτό το φασούλι που έχεις ανοίξει με τα γράμματα αναγνωστών από το εξωτερικό, τόσο καιρό που το φασούλι έγινε φασολάδα. Να σου πω την αλήθεια Πιτσιρίκο, δε μου αρέσει η φασολάδα, το αγαπημένο μου φαγητό είναι τα γιαπράκια. Γιαπράκια Πιτσιρίκο λέμε στην Κοζάνη τους λαχανοντολμάδες. Φοβάμαι οτι θα μου πεις «άσχετοι οι λαχανοντολμάδες τί θες και με κουράζεις;» αλλά νομίζω είναι το ίδιο σχετικοί με το πώς περνάω στο Μάντσεστερ.


Ας πω όμως κάτι και γι’ αυτό. Στο Μάντσεστερ ήρθα το 2008, πριν το «ξεσπασμα της καταιγίδας» (sic) που γράφουνε και οι προηγούμενοι αναγνώστες σου. Ήρθα για να κάνω τα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά μου, να γίνω «χρειαζούμενο παιδί στην κοινωνία» που λέει κι η γιαγιά μου. Και επιτέλους έφτασα στο θέμα του γράμματος: την κοινωνία. Γιατί οι προσωπικές εμπειρίες είναι εξαιρετικά σημαντικές αλλά τί να κάνουμε δεν είναι το παν.
Με εντυπωσιάσε στα γράμματα που διάβασα στο μπλογκ σου ότι ελάχιστα αναφέρονται στην πολιτική στις κοινωνίες που μεταναστεύουν κι αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Δεν ξέρω πόσο ασχολούνταν οι συγκεκριμένοι αναγνώστες με την πολιτική στην ελλάδα αλλά μοιάζει οι ελληνίδες μετανάστριες να ασχολούμαστε περισσότερο με τα πολιτικά της ελλάδας απ’ ότι της χώρας που ζούμε πια. Προφανώς όταν λέω πολιτική δεν εννοώ τα κόμματα αλλά παρόμοια οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα ελάχιστων που καθορίζουν τις ζωές όλων και κυρίως την αντίσταση σ’ συτά: τη δημιουργία χώρων και χρόνων πέρα απ το κυρίαρχο. Μπορεί να είναι διαφορετικοί οι λόγοι που η καθεμιά μας το κάνει αυτό αλλά σίγουρα δεν είναι ότι βρήκαμε τον επίγειο παράδεισο στην αγγλία, γερμανία, σουηδία, ολλανδία. Τουλάχιστον το Μαντεστερ δεν έχει μόνο τη ρόδα που σου στέλνω αλλά και αυτή την εικόνα.homeless_man_begging_small
H ουσία, Πιτσιρίκο, παραμένει ότι οι μετανάστριες παραμένουν πολιτικά υποκείμενα τρίτης διαλογής. Θεσμικά και πρακτικά. Η κρίση νομίζω λοιπόν, Πιτσιρίκο, μαζί με τους ευέλικτους, ταξιδιάρικους (και ίσως χαρούμενους, ίσως δυστυχείς) μετανάστες δημιουργεί και πολιτικά υποκείμενα περισσότερο ατομοκεντρικά, περισσότερο ευνουχισμένα. Το θέμα δεν είναι που λες, Πιτσιρίκο, η φυγή ή η επιστροφή στην Ελλάδα αλλά η συλλογική προσπάθεια να φτιάξεις εδώ και τώρα με φίλες και συντρόφισσες τον κόσμο που θα συντρίψει την εκμετάλλευση, τους κόσμους της χειραφέτησης.
Φιλικά,
Stoned Sparrow
(Αγαπητέ Stoned Sparrow, είσαι τόσο κόκαλο που αντί να στείλεις το γράμμα στον Πιτσιρίκο το έστειλες στο Stoned Sparrow. Κοίτα να καθαρίσει λίγο το μυαλό σου και μιλάμε.)

Advertisements

Posted on 17/01/2013, in Απόψεις / Θεωρίες, Κόσμος, Κοινωνία, Μεταναστευτικό, Πολιτική and tagged , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: