Monthly Archives: Μαΐου 2013

Κάλεσμα Αλληλεγγύης από Κινήματα Πόλης στην Κωσταντινούπολη

Το παρακάτω κάλεσμα αλληλεγγύης κυκλοφόρησε σήμερα το πρωϊ. Στο μεσοδιάστημα οι μπάτσοι επιτέθηκαν ακόμα μια φορά στους διαδηλωτές τραυματίζοντας σοβαρά εκατοντάδες, ενώ υπάρχουν πληροφορίες και για ένα νεκρό.  Η μετάφραση είναι στο πόδι και με πολλά νεύρα οπότε και τα λάθη πιθανά.

ΕΠΕΙΓΟΝ ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΟ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΠΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
Από την 27η Μάη, Κωνσταντινοπολίτισσες όλων των κοινωνικών και πολιτικών προελεύσεων, όλων των ηλικιών και από όλη την πόλη συνεχίζουν την ειρηνική αντίσταση στο Gezi Park, το μεγαλύτερο δημόσιο πάρκο της πόλης, που σύντομα θα κατεδαφιστεί λόγω ενός σχεδίου ανάπλασης. Σύμφωνα με το σχέδιο, δέντρα δεκαετιών που υπάρχουν στο πάρκο θα κοπούν και θα ανεγερθεί ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο αντίγραφο των παλαιών Οθωμανικών Στρατώνων (Topçu Kışlası):

http://www.youtube.com/watch?v=RgBRGl341ZA

http://www.bianet.org/english/english/147016-demonstrators-plant-trees-against-destruction-in-taksim-gezi-park
Read the rest of this entry

Advertisements

Εγχειρίδιο του Καλού ΚΝιτη (β’ έκδοση)

Όπως όλες ξέρουμε κάπου στο καλοκαίρι του ’77 ο Οδηγητής κυκλοφορούσε το τευχίδιο με τον (ευρηματικό ομολογουμένως) τίτλο: Για την αγωνιστική ταξική πατριωτική διαπαιδαγώγηση της νεολαίας. Ναι συντρόφισσα αυτό που εσύ κι οι αναθεωρήτριες φίλες σου μάθατε να λέτε «εγχειρίδιο του καλού ΚΝιτη».  Περισσότερα αν θέλεις μπορείς να βρείς εδώ κι ολόκληρο το κείμενο εδώ (όχι προφανώς δε το διάβασα ποτέ ολόκληρο).Για κάποιο λόγο θέλω επίσης να μοιραστώ μαζί σου την άχρηστη (για σένα) πληροφορία ότι ο καλός μου πατέρας με μάλωνε όταν αναφερόμουν απαξιωτικά στο έπος αυτό του Φαράκου. Πάρε κι εικονίτσα για να έχεις πλήρη γνώση.

ΚΝΕ1 Read the rest of this entry

Εμείς κι ο κώλος μας

emeis-ki-o-kosmosΠρώτη παρατήρηση και μάλλον συγκυριακή. Για έναν περίεργο λόγο το word δεν είχε στο «λεξικό» του την λέξη κώλος και χρειάστηκε να την προσθέσω. Ας είναι. Εδώ που φτάσαμε, μάλλον δεν χρειάζεται να κολλάμε στην «παιδεία» ενός προγράμματος. Ειδικά όταν από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, την εποχή του «Εμείς κι ο κόσμος» στο δημοτικό, η παιδεία στην Ελλάδα ήταν ένα αγαθό που καπηλευόταν από την πλειοψηφία του συνόλου που την αποτελούσε, είτε λεγόταν κυβέρνηση, είτε αντιπολίτευση, είτε διοικητικό προσωπικό, είτε εκπαιδευτικό προσωπικό, είτε υπαλληλικό προσωπικό, είτε γονείς, είτε μαθητές.

Κι αν για τους μαθητές απαιτείτε το ακαταλόγιστο, μιας και χρονικά βρίσκονται ακόμα στο στάδιο της μάθησης και της εκπαίδευσης, όλοι οι υπόλοιποι δεν είναι άμοιροι ευθυνών. Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα, μετά από χρόνια και χρόνια «εκπαίδευσης» της ελληνικής κοινωνίας στον κανόνα του «εμείς κι ο κώλος μας», όπου ο καθένας στο μικρόκοσμό του φαντασιωνόταν την επικράτηση του κώλου του (σε μία καθαρά τραβεστί ελληνική εκδοχή του American dream). Κι αν αποδεικνυόταν ότι αυτό το σενάριο δεν είναι τόσο εφικτό; Ε τι μ’ αυτό, αρκούταν να ευχαριστιέται με τα δεινά άλλων κώλων, καταναλώνοντας ως σαν γιγαντιαίο σκουλήκι εντέρου.

Δυστυχώς το σήμερα φαντάζει χειρότερο από την προαναφερθείσα εικόνα. Σπάζοντας το ρεκόρ συνεχούς ύφεσης από την εποχή του μεγάλου κραχ του 1929, αναρωτιέμαι πόσο φοβισμένη πρέπει να είναι μία κοινωνία για να συνεχίζει να βρίσκεται σε μία κατάσταση άρνησης της πραγματικότητας. Δεν λέω, στην Ελλάδα βρισκόμαστε και μετά από έναν δύσκολο χειμώνα, The Summer is Coming και όλοι ανυπομονούν να δραπετεύσουν στις ειδυλλιακές κρυψώνες τους έστω και για λίγο, κάπου που δεν μπορεί κανείς να τους αγγίξει. Φυσικά όλα αυτά, μετά τις Πανελλήνιες. Το παιδί έχει εξετάσεις.

Κάπου εδώ εμφανίζεται ο μοχλός πίεσης. Γιατί όταν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας ζει σε αυτόν τον ρυθμό των Πανελληνίων, τότε ένας που ξέρει να κοιτάει τον κώλο του «ορθά», αυτή τη χρονική στιγμή θα κοιτάξει να πιέσει. Η συγκεκριμένη κυβέρνηση της επιστράτευσης, δεν βρέθηκε προ εκπλήξεως με όλα αυτά που συμβαίνουν. Τα ανάμενε, γιατί τα είχε σχεδιάσει προ πολλού. Μπορεί να πήρε 30 χρόνια για να χτιστεί αυτή η κοινωνία, αλλά σε λιγότερο από 10 χρόνια είμαστε ικανοί να την καταστρέψουμε, κάνοντας αυτό ακριβώς που περιμένουν να κάνουμε. Να αλληλοσπαραχτούμε.

Read the rest of this entry

Καλό δρόμο George Kant

Έφυγε ο George Kant, ή Tug (Η είδηση εδώ)

Η μουσική του, οι απόψεις και η αύρα του μένουν όμως

Η Δισκογραφία του ελεύθερη μέσω του site του

Καλή Αντάμωση παλίκαρε

Καλή Αντάμωση παλίκαρε