Θεσσαλονίκη – Istanbul με μια στάση Manchester

Χθες, η κυριακάτικη Μακεδονία δημοσίευσε γεμάτη χαρά και περιφάνεια τα αποτελέσματα του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το νέο τοπόσημο της Θεσσαλονίκης. Το όνομα αυτού «Ξενοφόρα». Το νέο σούπερ, μέγκα, ουάου πρότζεκ φιλοδοξεί, λέει, να αναδείξει τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της πόλης μέσα από δραστηριότητες κατανάλωσης κουλτρούρας και κουλτούρας κατανάλωσης. Η αλήθεια είναι ότι η ιδέα των προοδευτικών ελίτ της πόλης (είδες πως μπορεί να σε κάνει να φαίνεσαι ο Άνθιμος κι ο Ζορρό;) είναι copy-paste της ίδια παλιάς, φθαρμένης λογικής μάρκετινγκ των πόλεων σαν προϊόντα. Τόσο παλιά και φαθρμένη που δεν αξίζει καν να της κάνεις κρτική γι αυτό. Ξενοφόρα, λοιπόν, και city branding για μια Θεσσαλονίκη της προόδου, της ανάπτυξης και του πολυπολιτισμού. Ποιός νοιάζεται για τους μετανάστες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης; Εξάλλου είναι βέβαιο ότι στο έργο που θα πάρει κάποιος απ’ τους γνωστούς – πασίγνωστους νεκροθάφτες των πόλεων θα δουλέψουν μετανάστες.Ίσως θάψουμε και μερικούς στα θεμέλια για να στεργιώσει το έργο όπως κάναμε με τους Ολυμπιακούς. Ποιός δίνει δεκάρα για τους άστεγους και τα πρεζάκια; Μόνο τους παρακαλούμε να μην πλησιάζουν την Ξενοφόρα. Μπορεί να τους δουν οι τουρίστες και να τρομάξουν. Στην τελική ας κάνουν μια φιέστα, ας γίνουν λίγο δημιουργικοί και χίπστερ. Τότε, μπορεί να γίνουν φίλοι μας. Σε μια χώρα που οι επιχειρήσεις κράτησης μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης έχουν το όνομα «Ξένιος Δίας» και οι αντίστοιχες επιχειρήσείς για τους τοξικομανείς το όνομα «Θέτις», το όνομα «Ξενοφόρα» είναι σχεδόν εύηχο. Ποιόν νοιάζει το νερό και οι υποδομές της πόλης. Ωπ! συγνώμη γι αυτά θα κάνουμε δημοψήφισμα. Τί άλλο να κάναμε δηλαδή; Οι Δήμοι δεν έχουν λεφτά γι αυτά. Πρέπει να μπουν στο χάρτη.


Σήμερα, στο Μάντεστερ κεντρική είδηση είναι ότι κλείνει το Μουσείο Επιστήμης και Βιομηχανίας. Αυτά είναι εικόνες του γκρίζου παρελθόντος. Στην τελική ποιός τους γαμεί και τους εργάτες; Τώρα έχουμε νέους, ευέλικτους κι ωραίους πρεκάριους να κάνουμε κιμά. Για να γίνουν πιο λαμπερές οι πόλεις μας, να πήξουμε στον τουρίστα. Απ το παράθυρό μου βλέπω ένα council house (πες το εργατική κατοικία να συνεννοούμαστε). Το πραγματικό τοπόσημο του Μάντσετερ. 70 διαμερίσματα τρύπες. Πρεζάκια, αλκοολικοί, άνεργοι, πρεκάριοι, εσύ, εγώ στοιβαγμένοι σε κτίρια γκρίζα σα φυλακές. Παραγωγοί μιας πόλης στην οποία δεν έχουν κανένα μερίδιο. Παραγωγοί εμπειριών, συναισθημάτων, υποδομών, υλικών μόνο για τα μάτια του τουρίστα.  Οι ανθρώπινες μπαταρίες του Matrix μάλλον δεν ειναι sci-fi. Το πραγματικό τοπόσημο των πόλεων του ύστερου καπιταλισμού.

Κι ύστερα;
Κι ύστερα ο ήλιος και η φωτιά.
Κι ύστερα η Istanbul.

Advertisements

Posted on 10/06/2013, in Ανεξαρτησία στην κοινωνία, Δημόσιος Χώρος, ΕΠΙΣΚΙΑΣΙΣ, Πολιτική and tagged , , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: