Corona Calendar : the Awakening

Distance Socializing Ημέρα 18

 

Και σήμερα δεν είμαι φυσιολογικός.

Όχι ότι ποτέ ήμουν, αλλά η αλήθεια να λέγεται, πλέον νιώθω ότι, όπως και οι περισσότεροι φαντάζομαι, έρχομαι σε μία καθημερινή πάλη και αντίθεση με τη φύση μου, αυτή της κοινωνικοποίησης.

Γιατί όμως από τη 18η μέρα και όχι πιο πριν;

Μάλλον επειδή χτες πέθανε ο Μανώλης Γλέζος. Σχεδόν 100 χρόνια έζησε, και τα έζησε πραγματικά. Μέχρι το μεδούλι ρούφηξε από το κόκκαλο της ζωής. Παράδειγμα για όλους μας ως Άνθρωπος. Αντίο Μανώλη και thanks for the fish.

Μπορεί μετά από 3 μέρες συνεχών βροχών, ο ήλιος και η ζέστη, που με βγάλανε από το σπίτι μαζί με τα υπόλοιπα ανθρώπινα σαλιγκάρια να ήτανε αρκετά για να τονώσουν την ψυχολογία μου και να βρεθώ εδώ που βρίσκομαι και να γράφω.

Για τη χτεσινή μέρα; Ή και για όλες τις υπόλοιπες μέχρι τώρα; Θα έχω όρεξη ξανά αύριο για να το πιάσω απλά από εχτές ή θα είναι μικρές σούμες στη χάση και στη φέξη της απομόνωσης; Αλήθεια τη διαφορά έχει το χτες, με το προχτές και μια τυχαία μέρα από τις προηγούμενες 18;

Θα σας πω εγώ. Καμία. Πάντα η διαφορά είναι στο σήμερα. Και σήμερα κάτι έγραψα μετά από καιρό.

Δε διαφωνώ, σκουριασμένος είμαι αρκετά. Πάω μία βόλτα, να με δει ο ήλιος να ξεσκουριάσω και τα λέμε ξανά, κάποια άλλη στιγμή.

Distance Socializing Ημέρα 19

 

Τελικά απ’ ότι φαίνεται εδώ είμαι και σήμερα. Βρέχει και έξω, καιρός για σπίτι, λες και υπάρχει άλλη επιλογή.

Μια από τα ίδια το χτες, σαν να ζούμε τη μέρα της μαρμότας όλοι μαζί ομαδικώς.

Οπότε για να ξεφύγει λίγο το μυαλό, το σήμερα θα είναι δημοσιογραφικό, πάει και τελείωσε!

Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία προσπαθούν να σώσουν ότι σώζεται. Βοήθεια μηδέν από τους παραδοσιακούς συμμάχους τους, αλλά ποιους να μου πεις; Τους Αμερικανούς και τους Άγγλους, που τρέχουν ολοταχώς στον γκρεμό, φωνάζοντας ακόμη και τότε, ότι έχουν δίκιο και καλώς πράττουν, όπως πράττουν;

Η τους νεόκοπους Γερμανο-Ολλανδο-Σουηδούς; Καλύτερα αυτούς να τους κάνουν πέρα sooner, than later, γιατί στο τέλος μετά την εκατόμβη νεκρών, που θα έχουν κεράσει από τις πολιτικές τους όλα αυτά τα χρόνια, θα ζητήσουν και τα ρέστα.

Στα δικά μας, κλείσανε με αυστηρά μέτρα την παραλία Θεσσαλονίκης, ένα από τα ελάχιστα μέρη στην πόλη για να κάνεις έναν περίπατο, χωρίς να κινδυνεύεις να σε πατήσουν αμάξια, μιας και τα πεζοδρόμια σπάνια δεν έχουν άλλα αμάξια να εμποδίζουν το δρόμο σου.

Βέβαια το γεγονός ότι τα ΜΜΕ χρησιμοποίησαν τρικ και υλικό από παλιότερα πλάνα για να καταδείξουν το πόσο ανεύθυνοι είναι οι Θεσσαλονικείς, είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Τι να κάνουμε όμως που, η κυβέρνηση πρέπει κάπως να φτιάξει τον αποδιοπομπαίο τράγος της.

Εξάλλου, εμείς φταίμε κύριε ΜενουμεΣπιτάκιΜου, που όλες οι κοινωνικές ομάδες στην Ελλάδα είναι με την ατομική ευθύνη;

 

Distance Socializing Ημέρα 20

 

Νομίζω σήμερα απλά είμαι για να είμαι εδώ μαζί σας.

Η βροχή συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, σε κάποιες περιοχές χιόνισε κι όλας!

Πιο μένουμε σπίτι καιρός δε γίνεται, δώσε ένα τζάκι σε όλους τζάμπα Κούλη και να δεις μείωση της καμπύλης μετάδοσης μετά!

Διάβασα σήμερα το πρωί, ότι ο Τραμπ σκέφτεται να κλείσει τις πτήσεις εσωτερικού στις ΗΠΑ. Για να καταλάβετε, το να επιτρέπονται οι πτήσεις εσωτερικού εκεί είναι σαν αυτή τη στιγμή να μπορούσες να μετακινηθείς οπουδήποτε στην Ευρώπη χωρίς κανένα έλεγχο. Τι σκατά έχει δηλαδή στο κεφάλι του, αλήθεια;

Εύκολα μπορεί να πει κανείς, «καλά να πάθουν» για τις ΗΠΑ, μία χώρα που έχει κεράσει πόλεμο, πόνο, θάνατο και φτώχεια σχεδόν σε κάθε σημείο του πλανήτη που την παίρνει (και την έπαιρνε πολύ τα τελευταία 50 χρόνια). Από την άλλη σάμπως και αυτοί που πρέπει θα την πληρώσουν; Πάλι ο απλός κόσμος, κυρίως ο πιο φτωχός και «ασήμαντος» για τους πίνακες και τις στατιστικές τους θα την πληρώσει.

Μιλώντας για «ασήμαντους». Μόλις έκλεισα το τηλέφωνο. Ήταν από τη σταθερή τηλεφωνία του μαγαζιού. Μάλλον το μένουμε σπίτι δεν ισχύει για τους υπαλλήλους των τηλεφωνικών κέντρων. Σιγά μην είναι μεταδοτικός ο ιός στις επιχειρήσεις αυτές, ΣΤΑΝΤΑΡΤ θα τηρούνται οι προβλεπόμενες αποστάσεις στο χώρο! Το ίδιο και στα μειωμένα δρομολόγια του Μετρό, όπου ο ιός χάνει τη μεταδοτικότητά του, όταν συνωστίζονται όλοι αυτοί οι υπάλληλοι για να πάνε στις δουλείες τους.

Εξάλλου για να λέμε την αλήθεια, είναι αρκετά σημαντική εργασία να κάνεις προσφορές για πιο γρήγορο ίντερνετ με μία έξτρα χρέωση 10€ το μήνα σε ένα κατάστημα, που είναι κλειστό μετά από εντολή της κυβέρνησης. Τα τηλεφωνικά κέντρα όμως ας μείνουν ανοιχτά!

Τελικά δεν ήμουν εδώ απλά για να είμαι. Σκατά στο κεφάλι των πολιτικών που σκέφτονται με γνώμονα το χρήμα για αποφάσεις, που αφορούν τη ζωή των ανθρώπων!

 

Distance Socializing Ημέρα 22

 

Με χάσατε μια μέρα.

Τι να κάνεις, είχα επικίνδυνες αποστολές.

Ζώστηκα με τα γάντια μου, φόρεσα την καλή μου την μάσκα και αρματώθηκα με το αντισηπτικό μου για να πάω σούπερ, φούρνο και σε ένα βιολογικό μαγαζάκι για το γάλα της μικρής!

Δίπλα και απέναντι από το φούρνο, δύο τράπεζες. Κόσμος πολύς περίμενε απ’ έξω, μιας και ως γνωστόν ο ιός δεν κολλάει έξω από τράπεζες. Κυρίως ηλικιωμένοι, οι λεγόμενοι και ως «ευπαθής ομάδα». Αντί να πάρουν μέτρα για να τους βελτιώσουν την κατάσταση τους αφήνουν να συνωστίζονται μες τον κωλόκαιρο για να πάρουν μετρητά να πληρώσουν τα βερεσέδια του προηγούμενου μήνα σε φαρμακεία και παντοπωλεία, νερό, τηλέφωνο και ρεύμα. Δώστε τα δωρεάν ρεεεεεεεεεεεεε!

Το αξιοπερίεργο της αποστολής μου ήταν ότι μόνο στον φούρνο δεν υπήρξε μανούρα μεταξύ του κόσμου. Μάλλον γιατί ήμουν μόνος όταν πήγα και ο εγκλεισμός δεν με έχει πειράξει τόσο, ώστε να μανουριάζω με τον εαυτό μου ή τους ήρωες υπαλλήλους που σε τόσο δύσκολους καιρούς εξυπηρετούν τον κόσμο που τους έχει ανάγκη.

Αντιθέτως και στο βιολογικό και στο σούπερ, υπήρξε ένταση. Στο βιολογικό γιατί η ιδιοκτήτρια ήθελε να βάλει γάντια αυτή που ήταν πρώτη στην ουρά και η οποία το πήρε προσωπικά, γιατί ως νοσοκόμα του ΕΚΑΒ γνωρίζει για το «ιϊκό φορτίο», πως μεταφέρεται και ότι ο περισσότερος κόσμος κάνει λάθος χρήση στα γάντια. Στο σούπερ η διαμάχη δεν ήταν τόσο πολύπλοκη, απλά ήταν ο «χώρος σου» και ο «χώρος μου», αφού είχε φτάσει φορτηγό για ξεφόρτωμα και τα παιδιά που δουλεύουν εκεί δεν είχαν το χρόνο να κάνουν και τους μπάτσους στην είσοδο, με αποτέλεσμα να μπουν περισσότεροι στο σούπερ, απ’ όσο αντέχει ο ολοκαίνουριος αγοραφοβικός εαυτός μας τη σήμερον ημέρα.

Ευτυχώς όλα αυτά είναι κοντά στο σπίτι μου, οπότε γύρισα γρήγορα, απολυμάνθηκα και χαιρέτησα τον κόσμο για τις επόμενες 2-3 μέρες…

Distance Socializing Ημέρα 24

 

Το λοιπόν, αύριο απ’ ότι φαίνεται κλείνουμε βδομάδα, που τα λέμε αγαπητέ εαυτέ μου και όσους τύχουν ποτέ να σε διαβάσουν.

Δεν έχουν αλλάξει και πολλά σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα, παραδόξως ως χώρα δείχνουμε να τα καταφέρνουμε καλύτερα από «ανώτερες» οικονομικά τουλάχιστον χώρες.

Παίζει και να έχω ξεσκουριάσει κάπως, το οποίο είναι κάποια αλλαγή! Η τεμπέλική μου φύση πάντως με καλεί συνεχώς, οπότε σήμερα δεν θα ασχοληθώ και πολύ μαζί σου φίλε μου.

Για να μη μου στεναχωριέσαι όμως, σου υπόσχομαι ότι από αύριο, θα κάνουμε μία νέα αρχή. Με το πριν δεν πολύ-ασχοληθήκαμε, κυρίως το σήμερα κοιτούσαμε.

Το λοιπόν, από αύριο θα τα λέμε κυρίως για το μετά. Και σε όσους δεν αρέσουν αυτά που θα ακούσουν, τι να πεις, ας γράψουν το δικό τους ημερολόγιο, σωστά;

 

Posted on 08/04/2020, in Κορωνοϊός, Πολιτική and tagged , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: