Daily Archives: 09/04/2020

Transcendental epidemiology μαν!

Σάλος ή κοινώς χαμούλης ξέσπασε με την εγκύκλιο της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου πως ούτε λίγο ούτε πολύ οι εκκλησίες θα είναι ανοιχτές τη Μεγάλη Εβδομάδα αλλά και – κυρίως – με τη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Στέλιου Πέτσα, πως:
«παρεμπιπτόντως μπορεί κάποιος όταν κάνει κάποια άλλη έξοδο από το σπίτι του, για άλλους λόγους που δικαιολογούν αυτήν την έξοδο, να μπορεί να περάσει για ατομική λατρεία και από την εκκλησία της ενορίας του. Αυτό που θα φροντίσουμε σε συνεργασία πάντα με την Εκκλησία, είναι να μην υπάρξει συνωστισμός».

Άθεα Τομάρια!

Read the rest of this entry

Θάνατος

Δύσκολες λέξεις έχουν κατακλύσει την ειδησιογραφία και ως εκ τούτου την καθημερινότητά μας εδώ κι ενάμιση μήνα. Ο «θάνατος» και οι «νεκροί» είναι δυο από αυτές που η χριστιανοταλιμπανική μας κοινωνία φοβάται να εκφέρει. Συνήθως ο τόνος επιταχύνει και η ένταση της φωνής χαμηλώνει όταν βγαίνουν από τα χείλη. Σε κάποιες περιπτώσεις βέβαια χαμηλώνει τόσο πολύ που γίνεται σιωπή.

Προσωπικά έχω αποκτήσει μια περίεργη εξοικείωση γύρω από τέτοιες συζητήσεις. Περίεργη για τους άλλους, για εμένα απελευθερωτική. Σημαντικά γεγονότα στην παιδική κυρίως ηλικία μου με φέρανε δίπλα-δίπλα στην εικόνα ενός νεκρού ανθρώπινου σώματος. Και η εικόνα αυτή δε διαγράφεται, κυρίως όταν το σώμα είναι παιδικό.

Πώς μπορεί μια τέτοια εμπειρία να δράσει με τον καιρό απελευθερωτικά;

Σε εμένα η ανάμνηση αυτή λειτουργεί πλέον ως φάρος που ασταμάτητα υπενθυμίζει πόσο εύκολος είναι ο θάνατος. Πόσο εύκολα μπορεί το κουμπί να σβήσει. Και το σημαντικότερο που κατάλαβα αργότερα, πως η ευκολία αυτή είναι  σχεδόν πάντα* αντιστρόφως ανάλογη με την ύψος της κοινωνικής θέσης.

Έτσι εύκολος είσαι θάνατε; Εύκολα θα σε συζητάω λοιπόν κι εγώ.

Read the rest of this entry

Για το κομμένο ρεύμα στη ΒΙΟΜΕ τώρα και για το μετά

Την 1η Απριλίου, εκμεταλλευόμενη την απαγόρευση κυκλοφορίας, η κυβέρνηση έκοψε το ρεύμα στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ.

ΑΣ

Υπογράφουμε για την επανασύνδεση εδώ

Παρακάτω αναδημοσιευμένη η ανακοίνωση της συλλογικότητας των εργαζόμενων και δυό σκέψεις από φίλους της σελίδας για το πως οι υποδομές αλληλεγγύης σαν την ΒΙΟΜΕ μπορούν να παράξουν έναν κόσμο που το να ζυγίζεις νεκρούς και κέρδη ή να διαλέγεις ποιές αξίζουν να πεθάνουν και ποιές όχι θα έχουν τη θέση που τους αξίζει: θα είναι προϊστορία.

Read the rest of this entry
Αρέσει σε %d bloggers: