Θάνατος

Δύσκολες λέξεις έχουν κατακλύσει την ειδησιογραφία και ως εκ τούτου την καθημερινότητά μας εδώ κι ενάμιση μήνα. Ο «θάνατος» και οι «νεκροί» είναι δυο από αυτές που η χριστιανοταλιμπανική μας κοινωνία φοβάται να εκφέρει. Συνήθως ο τόνος επιταχύνει και η ένταση της φωνής χαμηλώνει όταν βγαίνουν από τα χείλη. Σε κάποιες περιπτώσεις βέβαια χαμηλώνει τόσο πολύ που γίνεται σιωπή.

Προσωπικά έχω αποκτήσει μια περίεργη εξοικείωση γύρω από τέτοιες συζητήσεις. Περίεργη για τους άλλους, για εμένα απελευθερωτική. Σημαντικά γεγονότα στην παιδική κυρίως ηλικία μου με φέρανε δίπλα-δίπλα στην εικόνα ενός νεκρού ανθρώπινου σώματος. Και η εικόνα αυτή δε διαγράφεται, κυρίως όταν το σώμα είναι παιδικό.

Πώς μπορεί μια τέτοια εμπειρία να δράσει με τον καιρό απελευθερωτικά;

Σε εμένα η ανάμνηση αυτή λειτουργεί πλέον ως φάρος που ασταμάτητα υπενθυμίζει πόσο εύκολος είναι ο θάνατος. Πόσο εύκολα μπορεί το κουμπί να σβήσει. Και το σημαντικότερο που κατάλαβα αργότερα, πως η ευκολία αυτή είναι  σχεδόν πάντα* αντιστρόφως ανάλογη με την ύψος της κοινωνικής θέσης.

Έτσι εύκολος είσαι θάνατε; Εύκολα θα σε συζητάω λοιπόν κι εγώ.

Το αστεράκι πιο πάνω στο «σχεδόν πάντα*» το προσέξατε; Πλάκωσε κορωνοΪός εδώ κι ένα τρίμηνο, ένας ιός που όντας τέτοιος δε μπορεί να διακρίνει κοινωνική θέση. Άρα η ευκολία του θανάτου είναι πια ίδια για όλους μας, σωστά; Όχι, λάθος.

Εντάξει, η ευκολία μετάδοσης του ιού σε όλους είναι ίδια. Για την ευκολία θανάτου συζητώ όμως. Για παράδειγμα ρωτώ : πόσο πιθανό είναι κολλήσουν τον ιό ταυτόχρονα κάποιοι εφοπλιστές, κάποιοι τραπεζίτες και κάποια νεοναζί-νεοφιλλελευθερα ζόμπι και λόγω είτε της μόλυνσης από αυτόν είτε από έλλειψη υποδομών και περίθαλψης να πεθάνουν. (Σχεδόν) ανύπαρκτη.

Αντιστροφή της ερώτησης : πόσο πιθανό είναι να συμβεί το ίδιο σε κάποιους άνεργους σε κάποια χώρα; Συμβαίνει ήδη. Ένα παράδειγμα είναι η χώρα που έχει εθνικοποιήσει ένα είδος «ονείρου» (που μεταξύ μας ασχέτως κορωνοϊου πρόκειται για ξεκάθαρο εφιάλτη). Στις «ηνωμένες» πολιτείες Αμερικής ο ιός SARS-COV2 διαλύει τους φτωχούς μαύρους άνεργους. [1]. Τα ποσοστά ανεργίας είναι τα ψηλότερα μετά την περίοδο της μεγάλης Ύφεσης (big depression από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 μέχρι και τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο). [2]

Η ίδια ερώτηση για ένα σύνολο ανθρώπων σε ένα κρατικό κέντρο κράτησης. Νεκρή βρέθηκε σήμερα στο κελί της τριανταπεντάχρονη κρατούμενη στις γυναικείες φυλακές Θήβας. Η γυναίκα είχε παραπονεθεί για προβλήματα υγείας αλλά δεν την μετέφεραν στο νοσοκομείο, όπως ζητούσε, απλά της έδιναν depon. [3] Ακολούθησαν εξεγέρσεις και άρνηση σίτισης. Δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα αν είχε μολυνθεί από τον ιό για να μπορέσουμε να απαντήσουμε πλήρως στην ερώτηση. Το απεύχομαι.

Σε κάποιο κέντρο κράτησης προσφύγων; Εκεί τα πράγματα είναι ακόμα πιο θολά. Το «δε μας νοιάζει τι θα γίνει με αυτούς» της κυβέρνησης οδήγησε πρόσφυγες και μετανάστες στην Λέρο σε ηρωικές πράξεις για την αντιμετώπιση του ίου [4] . Πράξεις αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης φωτεινά παραδείγματα για όλες μας.

Η περιφρόνηση όμως για αυτούς τους ανθρώπους, χωρίς ιατρικό προσωπικό και στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής φέρνει πάλι το ίδιο αποτέλεσμα σε άλλο κέντρο κράτησης στη Μόρια. Θάνατο. [5] Τα νεοφιλελεύθερα ζόμπι που θα επιβίωναν στο προηγούμενο υποθετικό σενάριο για εκείνα, θα λέγανε με ύφος ότι πέθανε από συμπλοκές και όχι από τις συνθήκες που ιός και κυβέρνηση συνεργικά δημιούργησαν. Μπούλο.

Με την ίδια ευκολία ο θάνατος πλησιάζει πιο εύκολα γυναίκες, και καλά λόγω καραντίνας, [6] , γιατί δεν έχω αυταπάτες ότι η θέση των γυναικών είναι ισότιμη με των αντρών στο μεγαλύτερο κομμάτι του κόσμου, ακόμα και στις Ευρώπες και τις Αμερικές ναι.

Τα στοιχεία αυτά μας οδηγούν σε κάποια συμπεράσματα :

α) Ο Θάνατος είναι δίπλα μας. Πάντα ήταν. Για κάποιους λίγο κοντύτερα, ειδικά τώρα.

β) Όσοι έχουμε σαπούνι, πλένουμε καλά τα χέρια μας. Όσο περισσεύει, το μοιραζόμαστε. Όσοι πλένουνε φασίστες θα μας βρουν απέναντί τους

γ) Βοηθάμε με όποιο τρόπο μπορούμε ευπαθείς ομάδες

δ) Εμπιστευόμαστε την επιστήμη (κάποια από τις επόμενες μέρες θα αναλυθεί καλύτερα αυτό το σημείο) και όχι τις θεωρίες συνωμοσίας.

ε) Τασσόμαστε υπέρ  του ψηφίσματος που βγάλανε οι Γυναίκες ενάντια στην εθνοπατριαρχική πανδημία [7]

Πηγές που αξιοποιήθηκαν :

[1]Ο κορωνοϊός σκοτώνει φτωχούς μαύρους στις ΗΠΑ (από Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων Σπάρτακός)

[2]Η υψηλότερη ανεργία από τη Μεγάλη Yφεση στις ΗΠΑ: 15 εκατ. άνθρωποι έμειναν χωρίς δουλειά (από Καθημερινή)

[3] Θάνατος κρατούμενης στις φυλακές Θήβας και εξέγερση (από το Μωβ)

[4] Λέρος: Αλληλεγγύη, το όπλο των προσφύγων ενάντια στον SARS-COV2 (από Press project)

[5] Ένας ακόμα νεκρός στη Μόρια (από Κόντρα)

[6] Οι κίνδυνοι του να είσαι γυναίκα μέσα στην πανδημία (από alterthess)

[7] Να σταματήσει το νέο μαζικό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας (από Εφ. Συν.)

Κλείνω το άρθρο με το τραγούδι Πρέβεζα σε μουσική Γιάννη Γλέζου και ποίηση Κώστα Καρυωτάκη

About kyan

Raised on the mountains of western Greece, studied by the sea in the north of Greece, went underwater (The Netherlands) to work. Music, hip-hop in particular, is my specialty. Most of my posts are in Greek and they rant about the defeat of capitalism and the rise of the weak.

Posted on 09/04/2020, in Αλληλεγγύη, Κορωνοϊός, Μεταναστευτικό, Πολιτική and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: