Daily Archives: 18/05/2020

Αναδρομή στην νομοθετική καταχώρηση της Ταυτότητας Φύλου στην Ελλάδα

Αναδημοσίευση από E-Lawyer

sex-orientation-greece-2

Σήμερα που είναι η διεθνής ημέρα κατά της ομοφοβίας, λεσβιοφοβίας, αμφιφοβίας και τρανσφοβίας, ας θυμηθούμε πόσο φοβική και πόσο φιλελεύθερη είναι η ελληνική νομοθεσία και γενικά η Ελληνική Δημοκρατία, η οποία από την Παρασκευή 15.5.2020 θα βρίσκεται στην Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Διότι μπορεί σήμερα να είχαμε το πρώτο σχετικό μήνυμα από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά χρειάστηκε να περάσουν 200 χρόνια από την ίδρυσή μας ως κράτος για ένα τέτοιο βήμα.

Ο πρώτος Ποινικός Νόμος του νέου Ελληνικού Κράτους θεσπίστηκε το 1835, επί Όθωνος. Στο άρθρο 282 τιμωρείτο η «παρα φύσιν ασέλγεια» με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους. Οι ποινές αυτές δεν ήταν θεωρητικές. Από την έρευνά μου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως εκείνης της εποχής είδα ότι ανακοινώνονταν και ονόματα ανθρώπων που είχαν μπει φυλακή, όταν ήταν να απολυθούν μετά την έκτιση της ποινής τους. Παραθέτω εδώ μια περίπτωση απόλυσης δύο ανδρών από τις φυλακές που παρέμειναν λόγω «αρσενοκοιτίας» του 1833 στο Μεσολόγγι. (Σημειωτέον ότι η αρσενοκοιτία στην γνωστή ευαγγελική περικοπή αφορά την επί χρήμασι σεξουαλική επαφή). Η αναφορά σε αυστηρότερη τιμωρία κατά το άρθρο 274 αφορούσε την περίπτωση ασέλγειας σε ανήλικο κάτω των 12 ετών που τιμωρείτο με την αυξημένη ποινή του βιασμού.

Η διάταξη αυτή που ποινικοποιεί την «παρά φύσιν ασέλγεια» δεν περιλήφθηκε στον «Ποινικό Κώδικα» του 1951, ο οποίος είναι σχεδόν ο ίδιος με τον σημερινό ΠΚ του 2019. Η «παρά φύσιν ασέλγεια» αποποινικοποιήθηκε λοιπόν στην Ελλάδα το 1951 (όχι όμως και στην Κύπρο που διατηρούσε το παλαιό ποινικό δίκαιο της βικτωριανής Αγγλίας κι έπρεπε να προσφύγουν στο ΕΔΔΑ για να κηρυχθεί αντίθετη στα ανθρώπινα δικαιώματα η ποινικοποίηση!). Στον νέο ΠΚ παρέμειναν βέβαια κάποιες ομοφοβικές διατάξεις, όπως η διαφορά στην ηλικία συναίνεσης: 15 για ετεροφυλοφιλικές επαφές, αλλά 17 για ομοφυλοφιλικές. Το περίφημο άρθρο 347 του Ποινικού Κώδικα καταργήθηκε μόλις το 2015, με το νομοσχέδιο για το σύμφωνο συμβίωσης. Αντίθετα απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς, η κατάργηση του άρθρου 347 είχε λιγότερες ψήφους από αυτές για το σύμφωνο (δεν το ψηφισε π.χ. το ΠΑΣΟΚ άγνωστο για ποιον λόγο).

Για 50 χρόνια είχαμε νομοθετική σιωπή. Μια γκρίζα ζώνη δημιουργήθηκε το 1982 όταν ο Αστικός Κώδικας στα άρθρα περί γάμου δεν περιέλαβε την ετερότητα φύλου, κάτι που όμως από τον Άρειο Πάγο το 2017 κρίθηκε ότι δεν επιτρέπει τον γάμο ανάμεσα σε ομόφυλα ζευγάρια.

Read the rest of this entry

Αλέκος Παναγούλης. Ο άνθρωπος που περιφρόνησε τους βασανιστές του… [φωτογραφίες και βίντεο]

Αφιερωμένο στον Τρανό μου

  • Κείμενα από Μηχανή του Χρόνου εδώ και εδώ
  • Φωτογραφίες, βίντεο και τραγούδια από kyan

panagoulis-alekos-1

«Δεν επιδίωξα να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Δεν είμαι ικανός να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Επιδίωξα να σκοτώσω έναν τύραννο» είχε πει ο Αλέξανδρος Παναγούλης μετά την απόπειρα κατά του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου. Φυλακίστηκε και βασανίστηκε φριχτά. Ποτέ όμως δεν έπαψε να ονειρεύεται την ελευθερία του.

Για την απόπειρα δολοφονίας του απριλιανού δικτάτορα συνελήφθη και οδηγήθηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ. Τα βασανιστήρια ήταν πρωτοφανή σε αγριότητα κυρίως α από τον ταγματάρχη της ΕΣΑ Θεόδωρο Θεοφιλογιαννάκο. Συνεχίστηκαν μέχρι να δικαστεί. Στη δίκη εμφανίστηκε καταπονημένος αλλά δεν είχε κατονομάσει κανέναν συνεργό του. Ανέλαβε εξ ολοκλήρου την ευθύνη για την επίθεση και καταδικάστηκε από το Στρατοδικείο δις εις θάνατον. Παρά τις πιέσεις του δικηγόρου να αιτηθεί χάρη εκείνος αρνήθηκε. Σύντομα οι διεθνείς αντιδράσεις κατά της εκτέλεσης του πήραν μεγάλες διαστάσεις. Τελικά η εκτέλεση αναβλήθηκε και ο Παναγούλης οδηγήθηκε στις φυλακές του Μπογιατίου στον Αγ. Στέφανο Αττικής.

Η πρώτη απόδραση

Από εκεί για πρώτη φορά, τον Ιούνιο του 1969, προσπάθησε να δραπετεύσει με την ανέλπιστη βοήθεια του στρατιώτη Γιώργου Μωράκη, o οποίος του άνοιξε το κελί και του έδωσε μια στολή εξόδου. Έφυγαν μαζί πηδώντας τη μάντρα. Στη συνέχεια επιβιβάστηκαν στο λεωφορείο της γραμμής με κατεύθυνση την Αθήνα. Ωστόσο τέσσερις μέρες μετά την απόδραση συνελήφθη και οδηγήθηκε πάλι στο Μπογιάτι. Ο Παναγούλης είχε πει: «Με συνέλαβαν στο σπίτι ενός προδότη, του Τάκη Πατίτσα. Αυτός ο Πατίτσας είχε επαφές με την Ελληνική Αντίσταση από το 1967. Δούλευε σε ένα ταξιδιωτικό γραφείο και μας είχε εφοδιάσει με μερικά κλεμμένα διαβατήρια». Ο Πατίτσας έλαβε 500 χιλιάδες δραχμές για να παραδώσει τα κλειδιά του σπιτιού του στην Αστυνομία.

Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: