Monthly Archives: Οκτώβριος 2020

Οι τρεις δολοφονίες του Ζακ Κωστόπουλου και γιατί αυτή η δίκη είναι υπόθεση όλων μας

Γράφει η Λουκία Αργυριάδου για το Alterthess

Ο Ζακ Κωστόπουλος δολοφονήθηκε τρεις φορές.

Την πρώτη φορά ο Ζακ δολοφονήθηκε σε ένα κοσμηματοπωλείο της Γλάδστωνος, όπου κατέφυγε για να ζητήσει βοήθεια. Εκεί, ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού, φοβούμενος την απώλεια της προσωπικής του περιουσίας από έναν άγνωστο, έναν διαφορετικό, προτίμησε σε αγαστή συνεργασία με έναν φίλο του να κυνηγήσει, να εγκλωβίσει και να ξυλοκοπήσει τον αμυνόμενο παρία με τη «φέρουσα ικανότητα» δράστη, κλωτσώντας τον επανειλημμένα στο κεφάλι και στο σώμα μέσα σε σπασμένα γυαλιά και παρατώντας τον τελικά ημιθανή και αιμόφυρτο στο πεζοδρόμιο.

Την δεύτερη φορά ο Ζακ δολοφονήθηκε από τους υπαλλήλους του κράτους. Όταν οι μπάτσοι κλήθηκαν στο σημείο για να συλλάβουν τον φερόμενο ως δράστη, αντίκρυσαν έναν άνθρωπο ημιθανή και ανήμπορο να αντισταθεί και να αντιδράσει. Και οι μπάτσοι, οκτώ στον αριθμό, πάντα με βαθιά ένστικτα ενσυναίσθησης και συμπόνιας, φόρεσαν χειροπέδες στον αναίσθητο Ζακ, έκαναν πως τον ακινητοποίησαν χρησιμοποιώντας ό,τι απόθεμα βίας τους επιτρεπόταν σε κοινή θέα, χτυπώντας τον με γκλοπ και πατώντας τον στο τραυματισμένο του σώμα, στον λαιμό, στο κεφάλι.

Την τρίτη φορά ο Ζακ δολοφονήθηκε από την κοινωνία. Δολοφονήθηκε από τους περαστικούς που κοντοστάθηκαν να κοιτάξουν τη μανία με την οποία οι δολοφόνοι του ξεσπούσαν πάνω στο άτυχο σώμα ενός ανυπεράσπιστου ανθρώπου και κανείς τους δεν αντέδρασε. Κανείς τους δεν τους εμπόδισε. Δολοφονήθηκε από τους τραυματιοφορείς που παρατηρούσαν τους μπάτσους να συλλαμβάνουν με περισσή βία και αναλγησία ένα κορμί που αργόσβηνε και κανείς τους δεν μίλησε. Κανείς τους δεν τους σταμάτησε. Δολοφονήθηκε από τα κανάλια όταν αποπειράθηκαν την ίδια κιόλας μέρα να «ξεπλύνουν» την δολοφονία με αιτιάσεις όπως «ήταν ναρκομανής, ήταν επικίνδυνος, κρατούσε μαχαίρι, απείλησε με σπασμένο γυαλί». Δολοφονήθηκε από τους νοικοκυραίους που σιωπηλά συμφωνούσαν ότι ο καθένας πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί για να υπερασπιστεί την περιουσία του, το βιός του. Γιατί η ανθρώπινη ζωή για τους ευυπόληπτους πολίτες δεν έχει για όλους την ίδια αξία. Δεν έχει την ίδια αξία η ζωή ενός καταστηματάρχη που πληρώνει τους φόρους, παίρνει δάνεια, έχει οικογένεια και παιδιά με τη ζωή ενός ανθρώπου που παλεύει να ζήσει, που είναι οροθετικός, queer, drag queen, που ζει τη ζωή του όχι όπως του την όρισε η πατριαρχική ελληνική κοινωνία, αλλά με πάθη και διεκδίκηση για να ζήσει, για να αναπνεύσει μέσα στον βούρκο της.

Ο Ζακ Κωστόπουλος, η Zackie Oh, είναι δική μας απώλεια. Η δολοφονία της, που συντελέστηκε καταμεσήμερο μέσα στο κέντρο της Αθήνας, έδειξε με τον πιο γλαφυρό τρόπο τα πιο βαθιά βίαια ένστικτα των υπεράνω υποψίας φιλήσυχων πολιτών, εκείνων που θα σου μιλήσουν με χαμόγελο για το τρίπτυχο «ησυχία, τάξη και ασφάλεια». Εκείνων που ακόμα πιο δυνατά θα δηλώσουν υπέρμαχοι του «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια». Αυτών που σωματοποιούν το τέρας του μικροαστισμού, ένα μείγμα φιλελευθερισμού, πατριαρχίας και φασισμού.

Κι εμείς απέναντι.

Την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου, ξεκινάει στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών η δίκη για τη δολοφονία Κωστόπουλου. Ήδη ξεκινάει μία άδικη δίκη καθώς στους δολοφόνους έχει απαγγελθεί η κατηγορία της θανατηφόρου σωματικής βλάβης και όχι αυτή της ανθρωποκτονίας από πρόθεση. Αυτή όμως η δίκη και το αποτέλεσμά της είναι υπόθεση όλων μας, Για εμάς που η αξία της ζωής δεν καθορίζεται από την τάξη, τη θρησκεία, τη φυλή, την ταυτότητα φύλου ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Γιατί μετράμε τους δικούς μας νεκρούς, δολοφονημένους από το κράτος, τον φασισμό, την πατριαρχία. Για τον Αλέξη, τον Λουκμάν, τον Παύλο, τον Βαγγέλη, την Ελένη. Για να μη χάσουμε καμία άλλη. Για να κερδίσει η ζωή.

Για τη Zackie Oh. Με τις Zackie Oh. Μέχρι να νικήσουμε το τέρας.

Γράφει η Λουκία Αργυριάδου για το Alterthess

Δημιουργώντας πρόσφυγες: Ο εκτοπισμός που προκλήθηκε από τον «πολέμο κατά της τρομοκρατίας» των ΗΠΑ και των συμμάχων τους

Άρθρο της Άντζελα Ιωαννίδου από το Πόλη Κ

Ολόκληρη η έκθεση στην οποία βασίστηκε το άρθρο εδώ στα αγγλικά

https://episkiasis.files.wordpress.com/2020/10/displacement_vine-et-al_costs-of-war-2020-09-08-1.pdf

Τουλάχιστον 37 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί μετά τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» των ΗΠΑ, σύμφωνα με νέα έκθεση. Οι λεπτομέρειες περιέχονται σε μια καταδικαστική έκθεση ενώ η εισροή προσφύγων από χώρες που έχουν υποστεί πολέμους συνεχίζεται προς τα δυτικά κράτη.

Η έκθεση με τίτλο «Δημιουργώντας πρόσφυγες: Ο εκτοπισμός που προκλήθηκε από τον πόλεμο των Ηνωμένων Πολιτειών μετά την 9/11», τμήμα του πρότζεκτ Costs of War του Πανεπιστημίου Brown επισημαίνει ότι ο αριθμός των προσφύγων «υπερβαίνει τους εκτοπισμένους από κάθε πόλεμο από το 1900, εκτός από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο».

Επισημαίνοντας τον καταστροφικό αντίκτυπο του εικοσαετούς «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο αριθμός 37 εκατομμύρια είναι μια «πολύ συντηρητική εκτίμηση» και ότι ο πραγματικός αριθμός θα μπορούσε να φτάσει τα 59 εκατομμύρια.

Ενώ η έκθεση αναφέρει τον αριθμό των ανθρώπων, κυρίως αμάχων, που εκτοπίστηκαν από χώρες που στοχεύουν οι ΗΠΑ στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», όπως το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, η Σομαλία και οι Φιλιππίνες, ο υψηλότερος αριθμός προσφύγων προέρχεται από χώρες της Μέσης Ανατολής. Με 9.2 εκατομμύρια εκτοπισμένους στο Ιράκ, η αμερικανική εισβολή στο Αραβικό κράτος το 2003 θεωρείται ως ο κύριος καταλύτης για τις προσφυγικές κρίσεις.

«Από τότε που η κυβέρνηση Τζορτζ Μπους ξεκίνησε έναν “παγκόσμιο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας” μετά τις επιθέσεις της Αλ Κάιντα στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο αμερικανικός στρατός διεξήγαγε πόλεμο συνεχώς για σχεδόν δύο δεκαετίες», αναφέρει η έκθεση. Προσθέτει ότι οι αμερικανικές δυνάμεις επιτέθηκαν σε έως και 24 χώρες εκείνη την εποχή.

Αναφέρεται επίσης ότι «κανείς δεν έχει υπολογίσει» τον συνολικό αριθμό των ανθρώπων που εκτοπίστηκαν από τους αμερικανικούς πολέμους από το 2001, εξηγώντας ότι οι υπάρχουσες αναφορές είναι «στιγμιότυπα» που δεν εξηγούν συνολικά όλα τα θύματα των αμερικανικών πολέμων.

Τα ευρήματα της έκθεσης προκάλεσαν συζητήσεις σχετικά με το πόση ευθύνη πρέπει να αναγνωρίσουν οι ΗΠΑ και άλλα δυτικά κράτη που εντάχθηκαν στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», δεδομένης της καταστροφής που προκάλεσε τη φυγή εκατομμυρίων ανθρώπων και διέλυσε τις χώρες τους.

Οι New York Times επεσήμαναν ότι μετά από προηγούμενους πολέμους, οι ΗΠΑ δέχτηκαν μερικές φορές μεγάλο αριθμό προσφύγων από τις χώρες στις οποίες επιτέθηκαν. Μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ, για παράδειγμα, η Αμερική έχει αποδεχθεί περίπου ένα εκατομμύριο Ασιάτες από τα νοτιοανατολικά ως πρόσφυγες πολέμου, μερικοί από τους οποίους ζούσαν προσωρινά σε στρατόπεδα στο Γκουάμ και στο στρατόπεδο Pendleton του Ναυτικού Σώματος των ΗΠΑ στη Νότια Καλιφόρνια.

Ωστόσο, κανένα τέτοιο πρόγραμμα δεν έχει αναπτυχθεί από τις ΗΠΑ ή τους δυτικούς εταίρους του για να φιλοξενήσει πρόσφυγες που προκλήθηκαν από τους πολέμους τους από το 2001 και μετά. Αντ’ αυτού, υπήρξε άρνηση αποδοχής θυμάτων του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» και επικίνδυνης αύξησης των ακροδεξιών ομάδων που έχουν εκμεταλλευτεί την εισροή προσφύγων για να εξυπηρετήσουν τα πολιτικά τους συμφέροντα.

Read the rest of this entry
Αρέσει σε %d bloggers: