Category Archives: Ανεξάρτητη Μουσική

Καλό δρόμο George Kant

Έφυγε ο George Kant, ή Tug (Η είδηση εδώ)

Η μουσική του, οι απόψεις και η αύρα του μένουν όμως

Η Δισκογραφία του ελεύθερη μέσω του site του

Καλή Αντάμωση παλίκαρε

Καλή Αντάμωση παλίκαρε

Συνέντευξη του Δημήτρη Πετσούκη των FF.C. ΤΟ 2008

Τα λέει ΟΛΑ σε 12 λεπτά! Απολαύστε!

Ο Δημήτρης Πετσούκης ή «Σκηνοθέτης» είναι ιδρυτικό μέλος των FFC «FortiFied Concept»(=Οχυρωμένη Αντίληψη), συνθέτης και στιχουργός του γκρουπ. Πριν από την επίσημη διάλυση της μπάντας με την κυκλοφορία του δίσκου «Αντιληψίες Συνείδησης» το 2005, μαζί με τον Dj Θωμά Πυτικάκη ή Dj Everlast και τους  Μυστήριο, Έκπτωτο και Παράξενο σχημάτισαν την εταιρεία μουσικών παραγωγών Αντίξοες Παραγωγές, το 2001. Κυκλοφόρησαν το 2006 το δίσκο «Σε αντίξοη τροχιά». Την ίδια χρονιά ο Σκηνοθέτης κυκλοφόρησε και τον πρώτο προσωπικό δίσκο με τίτλο » Έπεται Συνέχεια».

antiksoes.troxia.cover

Η υπόθεση «ΑΕΠΙ εναντίον links στο Διαδίκτυο» συνεχίζεται

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – 28/03/2011 του Livemovies.gr

Ύστερα από τη δημοσίευση του άρθρου «Πνευματικά δικαιώματα και στα links;» (Χ. Σύλλας, Καθημερινή, 26/3/2011, βλ. εδώ), αναπτύχθηκε έντονο ενδιαφέρον της κοινής γνώμης για την δικαστική εξέλιξη της μήνυσης που έχει καταθέσει εναντίον μας η ΑΕΠΙ. Οι επισκέπτες του livemovies.gr  γνωρίζουν καλά ότι ο διαδικτυακός μας τόπος δεν φιλοξενεί μουσικά έργα τρίτων, αλλά αποτελεί βάση δεδομένων με πληροφορίες για δημοφιλείς τηλεοπτικές εκπομπές. Στον κατάλογο αυτό, ανάμεσα στις άλλες πληροφορίες που υπάρχουν για τα έργα, περιλαμβάνεται και το τυχόν link προς την επίσημη ιστοσελίδα που ο τηλεοπτικός σταθμός έχει αναρτήσει την εκάστοτε εκπομπή.

Αφού εξηγήσαμε στην ΑΕΠΙ, σε όλους τους τόνους, ότι το livemovies.gr δεν προβαίνει σε «παρουσίαση έργου στο κοινό» (livestreaming ή on demand), αλλά σε μετάδοση πληροφοριών αναφορικά με τα έργα, τελικά η ΑΕΠΙ κατέθεσε έγκληση εναντίον μας, θεωρώντας ότι έχει υποστεί ηθική βλάβη αξίας 10.000 ευρώ για «κάθε παράνομη πράξη». Αποτέλεσμα ήταν να ξεκινήσει εναντίον μας προκαταρκτική εξέταση κακουργήματος!

Read the rest of this entry

Ο μελαγχολικός αυνανισμός της ελληνικής μοσυικής

Οι γιορτές πλησιάζουν και θα υποστούμε για μια ακόμη φορά τα χαζοπρογράμματα και τους ελληναράδικους ύμνους. Οι στιχουργοί των…”σουξέ” χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις, συνέλαβαν από νωρίς τον τρόπο με τον οποίο συνηθίζει κανείς στην εποχή μας να βιώνει το γεγονός μιας απώλειας. Καταθλιπτικά και μανιακά. Πέρα απ’ το τεχνικό του πράγματος, δηλαδή ότι θεωρώ τα σκυλάδικα αφόρητη ηχορύπανση, υπάρχει και κάτι ακόμη από πίσω. Ο λόγος που ακούνε τόσοι άνθρωποι σκυλάδικα είναι επειδή αρνούνται να αισθανθούν με διάρκεια και ευθύνη την λύπη τους. Παλαιότερα οι ακροατές αυτού του είδους μουσικής, συγκέντρωναν πάνω τους κάποια συγκεκριμένα στερεοτυπικά χαρακτηριστικά (αν θυμάστε και από ελληνικές ταινίες), σε αντίθεση με σήμερα που οι περισσότεροι ασπάζονται αυτό τον τρόπο διασκέδασης.

Ο πολίτης του ipod καταναλώνει μουσική αβίαστα, εύκολη και γρήγορη. Μουσική fast food. Μουσική απροβλημάτιστη, ακίνδυνη, μαλθακή και πλαδαρή. Μουσική που χαϊδεύει πολλά στοιχεία του ελληναρά. Μουσική με γελοίους στίχους, συνθηματικούς, ώστε να μπορεί κι ο πλέον βλάκας να τους καταλάβει. Στίχοι του στυλ “μου έφυγες”, “πόσο σ’ αγαπάω δεν το μαρτυράω”, “μαζί δεν κάνουμε και μακριά κλάνουμε” και λοιπά αριστουργηματικά στιχάκια, αληθινής ποίησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι προβάλεται ως μόνο είδος μουσικής και διασκέδασης από κανάλια, ραδιόφωνα και τύπο. Αποτελεί προέκταση του τραγικού ελληνικού life style.

Read the rest of this entry

Καταγγελία της κυρίας Ναταλίας Ρασούλη

Αθήνα 19/3/2011

ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ Μ.Μ.Ε.

Θα παρακαλούσα να γνωστοποιήσετε τα εξής:

Τα δύο CD τα οποία θα δωθούν αυτή την Κυριακή 20 Μαρτίου από τις εφημερίδες «ΤΟ ΒΗΜΑ» και το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» (και τα οποία είναι αντίστοιχα: «Η Εκδίκηση της Γυφτιάς» και το « Πότε Βούδας πότε Κούδας») δίνονται χωρίς την ηθική συγκατάθεση των νόμιμων κληρονόμων και υπευθύνων για τη διαχείριση του πνευματικού και καλλιτεχνικού έργου του Μανώλη Ρασούλη.

Ασκώντας το ηθικό δικαίωμα για λογαριασμό του πατέρα μου και σεβόμενη τη μνήμη, τις πεποιθήσεις, τις αρχές του και την προσωπικότητά του, θεωρώ αυτήν τη βιαστική κυκλοφορία από τις δισκογραφικές εταιρείες με προφανή σκοπό το εμπορικό κέρδος, ως θίγουσα την τιμή και την υπόληψη τόσο τη δική μου ως ασκούσα το ηθικό δικαίωμα του πατέρα μου, όσο και τη μνήμη ενός ανθρώπου που όλη του η πορεία και η φιλοσοφία είχε ως σκοπό την προαγωγή του Πολιτισμού και όχι το κέρδος.

Είναι γνωστό ότι η δισκογραφία περνάει μεγάλη κρίση τα τελευταία χρόνια. Ο Μανώλης Ρασούλης είναι αυτός που τελικά θα την βγάλει από την κρίση; Δεν περίμεναν ούτε να περάσουνε μερικά εικοσιτετράωρα από τον θάνατο και την ταφή του για να βγάλουν ξανά στην επιφάνεια ένα υλικό που κάλλιστα θα μπορούσαν να είχαν βγάλει όσο ζούσε. Ουδείς επικοινώνησε μαζί μου και βεβαίως καμία άδεια δεν δόθηκε από εμένα ως προς το ηθικό πλαίσιο και στοιχείο αυτής της επανακυκλοφορίας, ειδικά κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες οδύνης για μένα προσωπικά και γενικότερα για την οικογένεια του Μανώλη Ρασούλη.

Μία ειδικότερη απρέπεια είναι ότι το CD της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ» δίνεται σε ταυτόχρονη κυκλοφορία με κάποιο άλλο CD του Γιώργου Νταλάρα, ο οποίος είχε σύρει τον Μανώλη Ρασούλη αρκετές φορές στα δικαστήρια.

Δυστυχώς πληροφορήθηκα τυχαία σήμερα, Σάββατο 19 του μηνός, ότι πρόκειται να γίνουν όλα αυτά που προανέφερα και λόγω χρόνου δεν μπόρεσα να εμποδίσω την κυκλοφορία των CD.

Εκφράζω την απογοήτευση και τη λύπη μου για την ασέβεια με την οποία αντιμετωπίζουν κάποιοι το καλλιτεχνικό έργο του πατέρα μου.

Ευχαριστώ πολύ,

Ναταλία Ρασούλη

Πηγή : Πιτσιρίκος via Twisted

Read the rest of this entry

Victor Jara : «Η σιωπή και οι κραυγές θα είναι το τέλος του τραγουδιού μου…» | Αφιέρωμα στο μεγάλο τραγουδοποιό

Ο Victor Jara, συνέδεσε με έναν μοιραίο τρόπο τη ζωή του, με την παρουσία του Σαλβαδόρ Αλιέντε στη Χιλή. Ένας σπουδαίος τραγουδοποιός, συνειδητοποιημένος πολιτικά, τραγούδησε για τα βάσανα του λαού, ένα δυναμικό μέλος του Nueva Cancion, ενός πολιτικού- μουσικού ρεύματος που περιελάμβανε τους πιο ριζοσπαστικούς Χιλιανούς μουσικούς. Τάχθηκε στο πλευρό του Αλιέντε, συμμετέχοντας στις περιοδείες του (μαζί με τον Πάμπλο Νερούδα), δίνοντας συναυλίες απ άκρου εις άκρο στη Χιλή.

Το όνομα και η μουσική του Χάρα ταυτίστηκαν σχεδόν με τις κοινωνικοπολιτικές αλλαγές που συνέβαιναν στην χώρα. Την ημέρα του πραξικοπήματος του Πινοσέτ, συνελήφθη και βασανίστηκε. Μέσα σε ελάχιστες μέρες ένα ολόκληρο έθνος βυθίστηκε σε ένα βαθύ φασιστικό σκοτάδι, και τρεις άνθρωποι χάθηκαν.

Ο ενσαρκωτής της κοινωνικοπολιτικής αλλαγής, ο ποιητής των οραμάτων μιας ολόκληρης ηπείρου, ο τροβαδούρος των ημερών που έρχονταν. Μια τραγική μοίρα έμελλε να συνδέσει τη ζωή τους, τους αγώνες τους, τις μέρες θριάμβου, το μαρτυρικό τους τέλος.

Ο Αλιέντε, ο Νερούδα και ο Χάρα, έγιναν σύμβολα ζωής, ελπίδας και φωτός.

Τα παιδικά χρόνια του Χάρα

Η ζωή του ήταν μια αντανάκλαση τις χώρας του, στα ταραχώδη χρόνια στα οποία έζησε. Ο Victor Jara μεγάλωσε σε μια μικρή πόλη τις Χιλής, και χάρις στο ταλέντο του και την αγάπη του για τον λαό τις Χιλής, έγινε αγαπητός και δημοφιλής στον πληθυσμό τις Xιλής, αλλα και τις Λατινικής Αμερικής.

Read the rest of this entry

Η τελευταία δραματική εξομολόγηση του Μανώλη Ρασούλη στον Λευτέρη Παπαδόπουλο: «Με πέταξαν στον κάδο. Είµαι άνεργος και αχρήµατος και ηλικιωµένος»

«Δεν έχω να πληρώνω ούτε το νοίκι μου. Με πέταξαν στον κάδο από την ΕΡΤ»

Μέσα από την στήλη του σήμερα στα ΝΕΑ, ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος αποκαλύπτει τις δύσκολες ώρες που περνούσε ο Μανώλης Ρασούλης, ο οποίος δεν είναι τυχαίο τελικά οτι έφυγε μόνος και αβοήθητος και βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του μετά από 7 ημέρες!

Γράφει ο Λ. Παπαδόπουλος:

«Εφυγε παραπονεµένος. Πικραµένος. Μιλάω για τον σπουδαίο στιχουργό Μανώλη Ρασούλη, που τον βρήκαν νεκρό την περασµένη Κυριακή στο σπίτι του, στη Θεσσαλονίκη. Και ήταν πράγµατι σπουδαίος. Θυµίζω αµέσως µερικά τραγούδια του µε τον Λοΐζο, τον Ξυδάκη, τον Νικολόπουλο, τον Παπάζογλου και τον Βαγιόπουλο, που άφησαν εποχή: «Ολα σε θυµίζουν», «Οι µάγκες δεν υπάρχουν πια», «Ελα στην παρέα µας φαντάρε», «Πότε Βούδας, πότε Κούδας», «Τίποτα δεν πάει χαµένο», «Τρελή κι αδέσποτη», «Γύφτισσα τον εβύζαξε», «Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ», «Οι νταλίκες», «Οι κυβερνήσεις πέφτουνε».

Τον Ρασούλη, µου τον γνώρισε ο Λοΐζος. Ηταν πολύ φίλοι. Ο Μάνος, µάλιστα, τον είχε χρησιµοποιήσει και σε κάποια χορωδιακά τραγούδια του ως τραγουδιστή. Τον αγαπούσε και κάνανε παρέα. Μερικές φορές θύµωνε µαζί του, γιατί ο Ρασούλης ήταν καλόκαρδος, αλλά και παράξενος. Το µυαλό του, όµως, έπαιρνε χιλιάδες στροφές. Ταλαντούχο άτοµο! Με ό,τι καταπιάστηκε _ δηµοσιογραφία, εκδόσεις, µουσικές παραγωγές, ραδιόφωνο, στίχους _ τα πήγε περίφηµα.

Read the rest of this entry

Scott X : ένας αντικαθεστωτικός ροκάς με άποψη [ακούστε και κατεβάστε δωρεάν τα τραγούδια του]

Στον Scott X έχει απαγορευτεί δια βίου η οποιαδήποτε εμφάνιση σε δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής με την κυβερνητική απειλή της άμεσης σύλληψης του (με λίγα λόγια ο άνθρωπος δεν έχει δικαιώματα) σε περίπτωση που συμβεί αυτό! Ο ίδιος δηλώνει ακτιβιστής και μουσικός. Η πρώτη του μπάντα έγινε γνωστή από τα support που έκανε στους The Ramones στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές του «80.

Εδώ και λίγα χρόνια με τους Constitution Commandos κατεγγέλουν την πολιτειακή και ομοσπονδιακή διαφθορά και βίαιη καταστολή, την οποία δηλώνει ότι την έχει βιώσει από πρώτο χέρι. Όλα του τα τραγούδια βασίζονται στην αλήθινή ιστορία που έζησε ο 50χρονος, πλέον, στο Βερμόντ μέχρι το 2002 και περιγράφει στο βιβλίο του με τίτλο «Howard Deans Police State of Vermont» που αναμένεται να κυκλοφορήσει εντός του 2011 (ένα απόσπασμα μπορείτε να διαβάσετε εδώ). Από τότε ζει στην Βόρεια Καρολίνα.

Το cd που κυκλοφόρησε έχει τίτλο «Fighting the U.S. Police State With Music» και όλα τα τραγούδια του άλμπουμ διανέμονται δωρεάν από τη σελίδα του καλλιτέχνη στο ilike.

Μια γυναίκα που την έλεγαν Σύλβια Πλαθ

Μία από τις σημαντικότερες ποιήτριες του 20ου αιώνα, η Σύλβια Πλαθ (Sylvia Plath) έδωσε τέλος στη ζωή της σαν χθες 11 Φεβρουαρίου του 1963.

Από πολύ νωρίς δείχνει το ιδιαίτερο χάρισμα που είχε στο να «στιχουργεί», καθώς σε ηλικία μόλις 8 ετών εκδίδει το πρώτο της ποίημα. Την ίδια περίοδο θα χάσει τον πατέρα της- μια αυστηρή, συντηρητική φυσιογνωμία, εξόριστος ναζιστής- . Χρόνια αργότερα στο γεμάτο οργή ποίημά της «Daddy» θα καταλήξει με το λυτρωτικό στοίχο «Daddy, daddy, you bastard, I’m through».

Η Πλάθ συνεχίζει να γράφει ποιήματα, ενώ ταυτόχρονα διακρίνεται για τις μαθητικές επιδόσεις της, οι οποίες θα αποτελέσουν και το εισιτήριο για το Smith College. Από τα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσής εμφανίζει μανιοκατάθλιψη και προς το τέλος των σπουδών της θα προσπαθήσει για πρώτη φορά να θέσει τέρμα στη ζωή της. «Το να πεθαίνεις» – έγραφε στο ποίημα «Λαίδη Λάζαρος»- «είναι μια τέχνη, όπως και καθετί άλλο. Εγώ το κάνω εξαιρετικά καλά. Eτσι όπως το κάνω είναι σαν κόλαση. Έτσι όπως το κάνω μοιάζει αληθινό. Mπορείς να πεις ότι έχω το χάρισμα».

Η ψυχολογική κατάρρευση, που βίωσε η Πλαθ, εκείνη τη περίοδο θα καταγραφεί στο ημι-αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της «Γυάλινος Κόσμος». Την πρώτη της απόπειρα να αυτοκτονήσει ακολουθεί ο προσωρινός εγκλεισμός της σε ψυχιατρικό ίδρυμα και η ολοκλήρωση των σπουδών της.

Η αποφοίτησή της συνοδεύτηκε από υποτροφία για το Πανεπιστήμιο του Cambridge. Η ποίηση συνεχίζει να αποτελεί την εκτόνωσή της ενώ περιστασιακά εκδίδει ορισμένα ποιήματά της στην φοιτητική εφημερίδα Varsity. Στο Cambridge θα γνωρίσει και τον άνδρα που έμελε να σημαδέψει τη ζωή της και να « χρεωθεί» το τέλος της.

Read the rest of this entry

Ο θρύλος της reggae, Bob Marley [φωτογραφικό+μουσικό αφιέρωμα]

Στις 6 Φεβρουαρίου του 1945 ήρθε στη ζωή ο Τζαμαϊκανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός και συνθέτης Bob Marley, το όνομα του οποίου έχει ταυτιστεί με τη μουσική reggae. Η συλλογή των τραγουδιών του Marley, «Legend», η οποία κυκλοφόρησε τρία χρόνια μετά το θάνατό του, σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ πωλήσεων στην ιστορία της reggae, το οποίο δεν έχει ξεπεραστεί έκτοτε.

Γιος του λευκού επιστάτη βρετανικής καταγωγής, Norval Sinclair Marley και της αφροαμερικανής Cedella Booker, o Robert Nesta Marley όπως ήταν ολόκληρο το όνομά του, γεννήθηκε στο μικρό τζαμαϊκανό χωριό Nine Mile. Σε ηλικία 10 ετών μετακόμισε με τη μητέρα του στη φτωχογειτονιά του Kingston μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα του.

«Δεν είμαι προκατειλημμένος απέναντι του. Ο πατέρας μου ήταν λευκός και η μητέρα μου μαύρη. Με φωνάζουν μιγά ή κάπως έτσι. Δεν είμαι σε καμία πλευρά. Ούτε στην μαύρη, ούτε στην λευκή. Είμαι στου Θεού την πλευρά, Αυτού που με έπλασε και με έκανε να προέρχομαι από την μαύρη και την λευκή» είχε πει ο ίδιος ο μουσικός για τη μικτή καταγωγή του η οποία έγινε αιτία για ρατσιστική αντιμετώπιση που εισέπραξε στα πρώτα χρόνια της ζωής του.

Read the rest of this entry

Radiohead: «η πειρατεία δεν σκοτώνει την μουσική»

Πέρυσι, οι Radiohead εξέφρασαν την αυξανόμενη δυσφορία τους με τις δισκογραφικές εταιρείες που καταχρώνται τα δικαιώματα της πνευματικής ιδιοκτησίας για δικό τους όφελος. Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο κιθαρίστας των Radiohead, Ed O’Brien, δήλωσε ότι δεν πιστεύει ότι η πειρατεία σκοτώνει την μουσική βιομηχανία αλλά αντίθετα η ίδια η βιομηχανία θα «αυτοκτονήσει» εάν δεν προσαρμοστεί στην ψηφιακή εποχή.

Σε μια προσπάθεια να πάρουν θέση εναντίον των εταιρειών, πολλοί καλλιτέχνες ανάμεσά τους και οι Radiohead, δημιούργησαν πέρυσι έναν καλλιτεχνικό συνασπισμό, με στόχο τον τερματισμό των πρακτικών εκβιασμού που χρησιμοποιούν οι δισκογραφικές εταιρείες και να βοηθήσει τους καλλιτέχνες να αποκτήσουν μεγαλύτερο έλεγχο επί των δικών τους εργασιών.

Οι Radiohead και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες είναι δυσαρεστημένοι από το γεγονός ότι οι εταιρείες, εκπροσωπούμενες από λόμπι – ομάδες συμφερόντων, όπως η RIAA και η IFPI, πιέζουν για την δημιουργία νόμων που θα καταπολεμούν την πειρατεία, χωρίς να έχουν διαβουλευτεί με τους καλλιτέχνες τους οποίους ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν. Οι Radiohead, που χρησιμοποίησαν το BitTorrent για την προώθηση ενός από τα τραγούδια τους, δήλωσαν ακόμη και πρόθυμοι να εμφανιστούν ως μάρτυρες εναντίον της RIAA στο δικαστήριο.

Read the rest of this entry

Live Επισκίασις το Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011 στο Μικρόπολις

Η μουσική ομάδα του Μικρόπολις είναι μία απο τις αυτόνομες συλλογικότητες που απαρτίζουν τον κοινωνικό χώρο για την ελευθερία “Μικρόπολις” (Βενιζέλου και Βασ. Ηρακλείου).

Οι συναυλίες γίνονται χωρίς αντίτιμο στο καφενείο του Μικρόπολις, όπου υπάρχει ο απαραίτητος εξοπλισμός. Τα συγκροτήματα παίζουν αφιλοκερδώς και η μόνη προϋπόθεση για την παρουσία τους στο χώρο είναι να μην εκφράζουν εθνικιστικές, ρατσιστικές, σεξιστικές ή ομοφοβικές ιδέες.

http://micropolis-socialspace.blogspot.com/2011/02/2011.html

Η Ιστορία του Hip Hop σε beatbox απο τον Ekips

Εκπληκτικός απλά

Rapper’s Delight-The Message-Planet Rock-La Di Da Di-Paid In Full-It Takes Two-Back to the Hotel-Bring the Noise-Insane in the Membrane-Nuthin But A G Thang-Hip Hop Hooray-SHimmy Shimmy Ya-Mystery of Chess Boxing-Method Man-Step into a World-South Bronx-Represent-Full Clip-California Love-Kick in the Door-My Name Is-Ante Up-Simon Says-Lean Back-Mo Murda-Forgot abt Dre-Still DRE-Bang Bang-What’s The Difference-Break Ya Neck-Hustlin-A Mili-I’m Ill-DOA-Power-Under Pressure Full list

Funky Fresh

Αργοπεθαίνει… by Pablo Neruda

Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο ” ι ” αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια , που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.

Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.

Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

Pablo Neruda

Thx to Giota

Η αληθινή ιστορία πίσω από την δημιουργία του τραγουδιου των Deep Purple, «Smoke on the water»…

Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1972 στο άλμπουμ των Deep Purple «Machine Head» και από τότε γρήγορα σκαρφάλωσε στο ΤΟΡ-10 του billboard. Όλοι έχουμε μουρμουρίσει την μουσική του, αλλά λίγοι ξέρουν ότι τα λόγια του αναφέρονται σε μια αληθινή ιστορία που ήταν και η αιτία για τη δημιουργία αυτού του ιστορικού πλέον τραγουδιού της ροκ.

Όλα ξεκίνησαν όταν οι Deep Purple πήγαν στο Μοντρέ της Ελβετίας για να ηχογραφήσουν το νέο τους άλμπουμ. Μαζί τους είχαν ένα κινητό στούντιο ηχογράφησης, το οποίο είχαν δανειστεί από τους Rolling Stones, και πολλές ιδέες για τραγούδια.

Ένα βράδυ πριν την έναρξη της ηχογράφησης, το ημερολόγιο έδειχνε 4 Δεκεμβρίου 1971 και οι Deep Purple βρίσκονταν στο ξενοδοχείο τους ενώ απέναντι, στο Καζίνο του Μοντρέ έδινε συναυλία ο Φρανκ Ζάππα με το συγκρότημά του Mothers of Invention. Το πλήθος είχε ζεσταθεί για τα καλά και όταν ο Ντον Πρέστον σολάριζε με το σινθεζάιρ του στη μέση του «King Kong», κάποιος από τους θεατές εκτόξευσε ένα βεγγαλικό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η οροφή της αίθουσας να πιάσει αμέσως φωτιά και ο κόσμος να διαλυθεί πανικόβλητος. Οι εγκαταστάσεις και ο μουσικός εξοπλισμός του Ζάππα και του συγκροτήματος καταστράφηκαν ολοσχερώς ενώ ευτυχώς δεν υπήρξαν θύματα παρά κάποιοι ελαφρά τραυματισμένοι.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

«Πολυτεχνείο για πάντα» – Ποίημα του Γιάννη Ποταμιανού

Πολυτεχνείο για πάντα

Ναι, τη νύχτα εκείνη

μοσχοβόλησαν τα όνειρα

Οι άνθρωποι έγιναν ψηλότεροι

Καθώς καβάλησε η αποκοτιά

τ’ αφηνιασμένο άτι

Χέρι με χέρι πορεύτηκε το όνειρο

κι’ η ελπίδα

Ναι, έτσι γράφεται η ιστορία

καβάλα στην απόγνωση

—-Για τη συνέχεια πατήστε στο—-

Read the rest of this entry

The Future is Unwritten : Ντοκυμαντέρ για τη ζωή του Joe Strummer, ακτιβιστή και μέλος των «ΤΗΕ CLASH»

Ως τραγουδιστής των Clash από το 1977, ο Joe Strummer στάθηκε η αφορμή για να αλλάξει η ζωή πολλών ανθρώπων μέχρι σήμερα. Ως πολιτικός ακτιβιστής δεν φοβήθηκε ποτέ να εκφράσει αυτό που είχε στο μυαλό του, αποτελώντας την επαναστατική φωνή μιας ολόκληρης γενιάς.

Η βιογραφία περιλαμβάνει ακυκλοφόρητο υλικό από ηχογραφήσεις σε στούντιο, ηχητικά και οπτικά ντοκουμέντα από τα νεότερα χρόνια του Strummer, καθώς και συνεντεύξεις από διάσημους θαυμαστές του όπως ο Martin Scorsese, ο Bono, ο Mick Jones και μέλη των Red Hot Chilly Peppers.

Iσορροπώντας ανάμεσα στην ιστορία του punk και τις διαπροσωπικές σχέσεις του Strummer μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του

Για να δείτε online το documentary ή να το κατεβάσετε στο υπολογιστή σας πατήστε στο

Read the rest of this entry

O σπουδαίος Dylan Thomas

«Μετά από 39 χρόνια αυτά έχω κάνει μόνο.» Τα λόγια αυτά φέρονται να είναι τα τελευταία του σπουδαίου Ουαλού ποιητή Dylan Thomas. Δεν είναι λίγοι αυτοί, όμως, που θα διαφωνούσαν με την –παραπάνω από- σεμνή εκτίμηση αυτή του ποιητή για το έργο του.

Γεννημένος στις 27 Οκτωβρίου του 1914 στην Ουαλία, ο Dylan Thomas είναι γνωστός για την διορατική και μουσική φύση των στίχων του, για την οποία και θεωρείται από τους σημαντικότερους ποιητές του 20ου αιώνα. Μετά από μια σύντομη αποτυχημένη απόπειρα στο χώρο της δημοσιογραφίας, το 1934 μετακομίζει μόνιμα στο Λονδίνο.

Έχει ήδη αρχίσει να γράφει ποιήματα και τον ίδιο, μάλιστα, χρόνο δημοσιεύει την πρώτη ποιητική του συλλογή με τίτλο «18 Ποιήματα.» Η συλλογή αυτή συναντά άμεση και απρόσμενη επιτυχία, καθώς κοινό και κριτικοί αναγνωρίζουν το μεγάλο ταλέντο του Thomas. Παρόλο που το προσωπικό του ύφος έρχεται σε πλήρη αντίθεση με αυτό δημοφιλών ποιητών της εποχής, όπως οι Auden και Spencer, οι οποίοι έγραφαν με πιο ψυχρό και αποστασιοποιημένο τόνο.

Ακολουθώντας, εν μέρει, την παράδοση των «καταραμένων ποιητών», η προσωπική του ζωή είναι γεμάτη καταχρήσεις, οικονομικά και άλλα προβλήματα. Μέχρι το 1943 έχει δημιουργήσει οικογένεια, συνεχίζει να γράφει αλλά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει είναι δυσβάσταχτα. Όπως, όμως, κάθε σπουδαίος ποιητής, δεν σταματά να εμπνέεται και την περίοδο αυτή γράφει κάποια από τα σημαντικότερα έργα του, όπως τη συλλογή «Deaths and Entrances» το 1946.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Bassoforte : Η γέννηση ενός υβριδικού οργάνου – Ακούστε τον υπέροχο ήχο του και πάρτε μια ιδέα από τον τρόπο… κατασκευής!

Όταν έχεις ένα χαλασμένο μουσικό όργανο, έχεις και δύο επιλογές: Η πρώτη είναι να το πετάξεις στα σκουπίδια και να φύγεις τρέχοντας λες και δεν έγινε τίποτα, σαν κανένας πρωτάρης μαφιόζος που έχει πετάξει κάποιο πτώμα στα σκουπίδια. Η δεύτερη επιλογή δεν απαιτεί ούτε τρέξιμο, ούτε στεναχώριες αλλά μόνο άπλετο χρόνο και δημιουργικότητα. Για να μην μακρηγορούμε όμως, μιλάμε για τη δημιουργία νέου οργάνου από τα απομεινάρια ενός παλιού.

Ο καλλιτέχνης Diego Stocco, είχε αυτή ακριβώς την ιδέα και αποφεύγοντας τη πρώτη λύση, δημιούργησε ένα νέο όργανο που το ονόμασε Bassoforte.  Συνδύασε το “μανίκι” από ένα ηλεκτρικό μπάσο, με τα πλήκτρα από ένα κλασσικό πιάνο (Bass + Pianoforte).

Στο παρακάτω βίντεο, μας δείχνει το πως δημιουργήθηκε αυτό το υβριδικό όργανο και στη συνέχεια μας παρουσιάζει ένα κομμάτι του, που χωρίς πλάκα είναι πάρα πολύ όμορφο:

Αναδημοσίευση από : Fridge

Για το τραγούδι στη σελίδα του Diego Stocco πατήστε ΕΔΩ

Read the rest of this entry

Οι Abba κατέθεσαν αγωγή εναντίον ενός ακροδεξιού κόμματος της Δανίας

Τα μέλη των θρυλικών Abba, Benny Anderson και Bjorn Ulvaeus, κατέθεσαν αγωγή εναντίον ενός ακροδεξιού κόμματος της Δανίας επειδή χρησιμοποίησε την επιτυχία τους του 1976 Mamma Mia στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις.

Ο Anderson δήλωσε ότι το συγκρότημα ποτέ δεν επέτρεψε να χρησιμοποιηθεί η μουσική του για πολιτικούς σκοπούς. Η νεολαία του κόμματος Λαϊκό Κόμμα της Δανίας (DF), μάλιστα, είχε αλλάξει τους στίχους του Mamma Pia προς τιμήν της προέδρου του Pia Kjaersgaard.

Το DF, που τάσσεται κατά των μεταναστών, είναι το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο της χώρας. Ο Anderson είπε ότι έμαθε για τη χρήση του τραγουδιού όταν τον ενημέρωσε μία οργάνωση αριστεριστών ρωτώντας τον αν υποστηρίζει την πολιτική του DF.