Category Archives: Ανεξάρτητη Μουσική

Επέτειος γέννησης του μοναδικού τζαζίστα Τζον Κολτρέιν

Διαβάστε επίσης : Miles Davis : η ιδιοφυϊα της jazz

Ο Τζον Γουίλιαμ Κολτρέιν ( 23 Σεπτεμβρίου 1926, Χάμλετ, Βόρεια Καρολίνα -17 Ιουλίου 1967, Νέα Υόρκη) ήταν διάσημος αμερικανός σαξοφωνίστας και συνθέτης της τζαζ. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους μουσικούς του 20ου αιώνα, η τέχνη του οποίου ξεπερνά τα όρια της τζαζ. Μαζί με τους Κόλμαν Χόκινς, Λέστερ Γιάνγκ και Σόνι Ρόλινς αποτελούν την «αγία τετράδα» στο τενόρο σαξόφωνο.

Το παίξιμό του αρχικά χαρακτηρίστηκε νεοτερικό, και σταδιακά ξέφυγε από τα όρια του συμβατικού αυτοσχεδιασμού, διχάζοντας τους κριτικούς και αποκομίζοντας χαρακτηρισμούς όπως «αντι-τζαζ», ενώ κατά τα τελευταία χρόνια της δημιουργίας και της ζωής του ξεπέρασε τα όρια και πορεύτηκε σε μια σχεδόν μοναχική πορεία θρησκευτικής έκστασης.

Ο Τζον Κολτρέιν γεννήθηκε σε μια εποχή έντονων φυλετικών διακρίσεων στην Αμερική και ήταν γιος ενός ράφτη με μουσικές ανησυχίες και μιας νοικοκυράς. Στο περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε, ήταν διάχυτη η κυριαρχία δύο στοιχείων: της μουσικής, και της θρησκευτικότητας.

Για τη συνέχεια του αφιερώματος πατήστε στο

Read the rest of this entry

Ikuko Kawai – Κόκκινο Βιολί…

Η Ikuko Kawai είναι μια δεξιοτέχνης ερμηνεύτρια βιολιού από την Ιαπωνία. Κατέχει θέση καθηγήτριας βιολιού στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Osaka το οποίο προς αναγνώριση του μεγάλου ταλέντου της, της έχει εμπιστευτεί το αμύθητης αξίας βιολί 1715 Stradivarius.

Οι τελευταίες μέρες του Τζίμι Χέντριξ

Πριν από 40 χρόνια, την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 1970, ο κορυφαίος ροκ κιθαρίστας Jimi Hendrix πέθαινε σε ηλικία μόλις 27 χρόνων. Ηταν ο δεύτερος που έμπαινε στο «κλαμπ 27», των μεγάλων ροκ μουσικών που έχαναν τη ζωή τους σ’ αυτή την ηλικία.

Είχε προηγηθεί ο Brian Jones των Rolling Stones (3/7/1969), θα ακολουθούσε σε δύο βδομάδες η Janis Joplin, σε 8 μήνες ο Jim Morrison των Doors, και το 1994 ο Curt Cobain των Nirvana. Οι συνθήκες θανάτου του Hendrix καλύπτονται ακόμη από μυστήριο. Αυτοκτόνησε, δολοφονήθηκε ή έπαθε εισρόφηση, λόγω μεγάλης ποσότητας κόκκινου κρασιού και 9 χαπιών Vesperax;

Μετά την εμφάνισή του στο Isle of White και μια μικρή, σχεδόν καταστροφική περιοδεία στην Ευρώπη, επέστρεψε στο αγαπημένο του Λονδίνο για μια σειρά από οικονομικά θέματα που τον απασχολούσαν λόγω της τεράστιας εκμετάλλευσης από μάνατζερ, δικηγόρους και διαχειριστές. Ελεγε ότι ο Ed Chalpin είχε κάνει αγωγές εναντίον των δισκογραφικών εταιρειών Track και Polydor, που κυκλοφορούσαν δίσκους του γκρουπ Jimi Hendrix Experience στη Βρετανία και θα εκδικάζονταν σε λίγες μέρες. Ο νέος του μάνατζερ, Michael Jeffery, έχοντας δέσει τον Jimi, αδιαφορούσε για την υπόθεση.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Μάνος Λοίζος : 22 Οκτώβρη 1937 – 17 Σεπτέμβρη 1982, όλα τον θυμίζουν…

Ποτέ μια τελευταία νότα στη κιθάρα δεν ακούστηκε σαν τη πιο άδικη σιωπή, όσο εκείνη που περίκλειε στους μουσικούς της δρόμους το αντίο του Μάνου Λοΐζου… Η χαρισματική του παρουσία που έδωσε απλόχερα τις πιο αισθαντικές μελωδίες στον ελληνικό μουσικό μας πλανήτη σεργιανάει ακόμα στις μνήμες μας, σαν να μη πέρασε ούτε μια μέρα απ’ τον «ακριβό» αποχαιρετισμό του ένα γκρίζο φθινοπωρινό μεσημέρι πριν είκοσι δύο χρόνια. Μια τυχοδιωκτική φιγούρα, ένα ανήσυχο πνεύμα και μια ευαίσθητη ψυχή που πέρασε βιαστικά απ’ το μονοπάτι της ζωής, διανύοντας όμως μια διαδρομή με νωχελικούς βηματισμούς που μετράει πολύτιμες στιγμές και σίγουρα τις πιο σημαντικές αφορμές για να αναφερθούμε με νοσταλγία στο ταξίδι του μέσα στο χρόνο…

Ο Μάνος Λοΐζος γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1937 στην Αλεξάνδρεια. Μοναχογιός και μοναχοπαίδι, από πατέρα Κύπριο και μητέρα Ροδίτισσα, έζησε τα παιδικά του χρόνια στον τόπο γέννησής του και τελειώνοντας το δημοτικό, συνέχισε τη μόρφωσή του στο «Αβερώφειο» γυμνάσιο, ονομαστό σχολείο της τότε εποχής. Η μουσική του κέντρισε τη περιέργεια στα πρώτα χρόνια της εφηβείας, όταν σε ηλικία δεκαεσσάρων χρονών ο πατέρας του αγόρασε ένα βιολί και έπειτα από μεγάλη προτροπή, ο μικρός Μάνος τον έπεισε για να παρακολουθήσει τα πρώτα μαθήματα μουσικής. Παρόλα αυτά, δεν άργησε να παρατήσει τις συγκεκριμένες σπουδές λίγο καιρό μετά και να βρει διέξοδο στην ελευθερία της δημιουργίας που του άφηναν οι χορδές μιας κιθάρας, ένα μουσικό όργανο που έμελλε να αποτυπώσει ξεκάθαρα τις σπουδαιότερες στιγμές της ζωής του και να του δώσει τα περιθώρια να αυτοσχεδιάσει και να ξεφύγει απ’ τα στενά όρια που του «επιδείκνυαν» οι παρατηρήσεις του δασκάλου του. Το 1954 ο έφηβος πια Λοΐζος ξεκίνησε να παίζει τις πρώτες του μελωδίες στο πιάνο. Ήταν ένα δώρο που δέχθηκε απ’ τον πατέρα του λίγο πριν αποφοιτήσει απ’ το σχολείο, κοντά στη χρονική περίοδο που η ενσωμάτωσή του σε μια μικρή κομπανία και οι εμφανίσεις τους στα μαθητικά πάρτυ και στις φιλικές εκδηλώσεις αποτελούσαν το πιο γλυκό μικρόκοσμό του…

Για τη συνέχεια του αφιερώματος πατήστε στο Read the rest of this entry

Rock και ουρλιαχτά… για καληνύχτα

Από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης του, το Rock n’ Roll συγκέντρωσε τα πυρά από τα συντηρητικά και θρησκόληπτα κομμάτια της κοινωνίας, τα οποία διέγνωσαν μια θανάσιμη απειλή για τα χρηστά τους ήθη.

Ανάμεσα στις πολλές κατηγορίες εναντίον του ήταν (και παραμένει) η κατηγορία ότι πρόκειται για μουσική χωρίς καλλιτεχνική αξία, μουσική κανιβάλων της ζούγκλας που στοχεύει στα χαμηλότερα ζωώδη ένστικτα του ανθρώπου:

Κλικ για μεγεθυνση

Σπαρταριστά αποσπάσματα από το βιβλίο «Μουσική Ροκ» της Ελένης Δάδη,

Εκδόσεις «Χριστιανικές Ομάδες Θεσσαλονίκης  “Οι σκύμνοι”»

Βεβαίως οι καλλιτέχνες του ροκ φρόντισαν να μην απογοητεύσουν όλους αυτούς τους απίθανους. Από την πρώτη στιγμή διάνθισαν τα τραγούδια τους με λογής λογής κραυγές και ουρλιαχτά, εκφράζοντας άλλοτε τον πόνο τους, άλλοτε την αγάπη τους, άλλοτε το μίσος τους και άλλοτε την οργή τους, κάνοντας τους πολέμιους να ανατριχιάζουν.

Ακολουθούν χωρίς αξιολογική σειρά οι 10+1 καλύτερες κραυγές στην ροκ ιστορία, μπορείτε να ανατριχιάσετε και να σταυροκοπηθείτε και σεις…

Για να δείτε τα βίντεο πατήστε στο

Read the rest of this entry

Ένα κείμενο του Σταύρου Κουγιουμτζή…

Γράφουν τα Μουσικά Προάστια

Με συγκίνηση λάβαμε από τη Μαρία Κουγιουμτζή ένα χειρόγραφο του πατέρα της, του μεγάλου συνθέτη Σταύρου Κουγιουμτζή. Περιγράφει τη γνωριμία του με τη μουσική αλλά και με τους εργατικούς αγώνες. Την ευχαριστούμε θερμά για την ευγενική παραχώρηση του χειρογράφου. Μ.Π.

Κλικ για μεγέθυνση...

«Ήταν η χρονιά που έγινε η μεγάλη απεργία των καπνεργατών. Η μητέρα μου είχε πάρει μέρος, κι ένας αστυνομικός τη χτύπησε με τον υποκόπανο του όπλου του και την τραυμάτισε ελαφρά στον ώμο. Δύο άλλοι τρέξανε να την πιάσουν, πιο εκεί περίμενε μια κλούβα. Η μητέρα μου τους ξέφυγε και τράβηξε προς τις Σαράντα Εκκλησιές.

Εκεί έμεινε στο σπίτι μιας ξαδέρφης της ώσπου να ησυχάσουν τα πράγματα.

Ήταν το 1936, τότε που σκοτώθηκε κι ένα παλικάρι.

Ένα παλικάρι που αργότερα έγινε αμάραντα λουλούδια στον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου και Μίκη Θεοδωράκη. Τραγούδι.

Όταν ήμουν πέντε χρονών, η μητέρα μου αγόρασε ένα γραμμόφωνο και καμιά δεκαριά πλάκες. (Έτσι λέγαμε τότε τους δίσκους.) Κυρίως με σμυρναίικα τραγούδια και κάνα δύο οπερέτες. Τέτοιο πράγμα δεν είχα ξαναδεί. Ήταν κάτι σαν βαλίτσα. Τραγούδια άκουγα κάθε βράδυ στη γειτονιά μας, γιατί αυτοί οι ξεριζωμένοι τα μόνα πράγματα που μπόρεσαν να φέρουν από τις πατρίδες τους ήταν τα τραγούδια τους και οι ψυχές τους. Τραγούδια όμως από μηχάνημα πρώτη φορά άκουγα.

Μ’ αυτό το γραμμόφωνο περνούσα πολλές ώρες κάθε μέρα. Έμαθα να το κουρντίζω, να βάζω πλάκες και ν’ αλλάζω βελόνα. Ήταν κάτι μαγικό. Αλλά εκείνο που με μάγευε πιο πολύ, ήταν οι ετικέτες των δίσκων. Ήταν κάτι πολύχρωμες ζωγραφιές σαν τα σκαλιστά.

(…)

Σταύρος Κουγιουμτζής

40+1 χρόνια Woodstock

Κλικ για μεγεθυνση...

Oταν την Παρασκευή το πρωί της 15 Αυγούστου 1969 ,τα πρώτα stationwagon αυτοκίνητα της εποχής άρχισαν να φθάνουν στο Bethel Woods(70 χλμ. απο το woodstock) η Αμερική κράτησε την ανάσα της και περίμενε.Κι όταν λίγο αργότερα ξέσπασε η καταιγίδα μετατρεποντας τη φάρμα του γερο Γιασγκούρ σε ενα τρελό λασπότοπο,δεν υπήρχε καμμιά αμφιβολία ότι η λέξη καταστροφή θα ήταν η πιο γλυκιά που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει το τι θα ακολουθούσε!

Οταν ομως ο τεχνικός ήχου πάτησε το on στην κονσόλα του κι ο Richie Havens άνοιξε το πρόγραμμα,η λάσπη,η δίψα και τα όποια άλλα προβλήματα υπήρχαν άρχισαν να ξεθωριάζουν αργα κι η μουσική και η μαγεία κάτω απ’τον απέραντο ουρανό της πολιτείας της Ν.Υόρκης πήραν το πάνω χέρι.Κι όταν η Τζόαν Μπαέζ ανέβηκε αργά το βράδι της πρώτης εκείνης μέρας, του θρυλικού πια Woodstock, τελευταία στη σκηνή και έγκυος τότε, και κλαίγοντας σχεδόν τραγούδησε μέσα σε τρομερή καταιγίδα το «we shall overcome», τότε όλοι αυτοί που κουκουλωμένοι με κουβέρτες όρθιοι μ’ένα joint στο χέρι παρακολουθούσαν τη σκηνή,ένιωσαν πως εκείνη ακριβώς τη στιγμή γραφόταν ιστορία.Η ιστορία του μυθικού Woodstock!

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Fonky Family – Dans La Légende


Απ’οτι φαινετε, οι γαλλοι αξιωματικοι που εχουν αναλαβει την οργανωση της ελ.ασ. (ματ κλπ) κατα καιρους κανουν καλα την δουλεια τους…
Δεν εχουν μονο ιδιες στολες με τους γαλλους οι δικοι μας (0:30)… αλλα και ιδιες τακτικες(0:47 και παει λεγοντας)!!!

Θα ταν αδικο βεβαια να μην αναφερω πως ακομα και οι πολιτικοι μας μιμουνται τους δικους τους(0:25)…

Ένα (άγνωστο) τραγούδι για τον Νικόλα

Αριστερά ο Πανος τζαβελλας στο σπίτι του στην Καστέλα, και δεξιά ο Νικόλας Άσιμος

Αυτό είναι το τελευταίο τραγούδι πού έγραψε ο Πάνος Τζαβέλλας.

Το έγραψε για τον Νικόλα Άσιμο.

Δεν το ξέρει κανείς γιατί δεν το κυκλοφόρησε ποτέ. Θα το έπαιρνε για πάντα μαζί του στην αιώνια σιωπή του τάφου, αν δεν προλάβαινα να το  ηχογραφήσω, εκείνη τη νύχτα που είχα πάει να τον δω, λίγο πριν πεθάνει,  στο σπίτι του στην Καστέλα.

Σε χάσαν τα Εξάρχεια
Τα στέκια τα γνωστά
Οι στράτες του Διαβόλου
Οι Ανάρχες τα φρικιά
Σαλπάρισες στον Άδη
Τι να’κανες στη γη
Αφού σ είχαν σκοτώσει
Πριν να τους φτύσεις τη ζωή
Αχ βρε Νικόλα, η επανάσταση
Δεν είναι άρπα κόλλα
Ούτε αγανάκτηση, τυφλή οργή

Μόνος οδοιπορούσες
Στις στράτες του ντουνιά
Και ποιος τον πόνο σου να νιώσει
Κι αγάπης λόγια να σου πει
Κρατούσες την ουσία
Οι αστοί την μοναξιά
Εσύ ονειρευόσουν
Αυτοί κάνουν λεφτά
Αχ βρε Νικόλα, με την ανάσταση
Που παίζουν οι θεοί μας
Μένουν αθάνατοι και κυβερνούν

Τον έγραψες τον κόσμο
Πέρασες τη θηλιά
Κι άστραψε η αλήθεια
Πεφτάστρι στη νυχτιά
Δεν είναι πια οι μπόμπες
Μα η σκέψη το σπαθί
Που σφάζει εξουσίες
Μας πάει για την κορφή
Αχ βρε Νικόλα, η επανάσταση
Δεν είναι μια αγχόνη
Μα αιώνια Ανάσταση
Είναι το Παν.

Ακούστε το τραγούδι εδώ.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΤΟΝ ΒΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΤΖΑΒΕΛΛΑ

Για να διαβάσετε το αφιέρωμα πατήστε στο Read the rest of this entry

Urban Guerrilas : Αφιέρωμα The Clash

Ήταν καλοκαίρι του 1976 όπου η Μεγάλη Βρετανία πλήττονταν από ένα πρωτοφανή -σε διάρκεια και ένταση- κύμα καύσωνα. Ταυτόχρονα η παγκόσμια οικονομία είχε ήδη εισέλθει σε ύφεση σηματοδοτώντας το τέλος της “χρυσής εποχής του καπιταλισμού”. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφωνόταν αποτέλεσε την απαρχή ενός κύματος κοινωνικών αναταραχών και απεργιών που θα κορυφωθούν με δύο γεγονότα – σταθμός στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας. Η εκλογή της νεοφιλελεύθερης Μάργκαρετ Θάτσερ το 1979 και στον αντίποδα, μερικά χρόνια αργότερα, ο μεγαλειώδης αγώνας των ανθρακωρύχων που αποτέλεσε τη κορύφωση των εργατικών αγώνων όπως διεξήχθησαν τα προηγούμενα χρόνια. Σε αυτές τις συνθήκες προέκυψε ένα από τα πιο πρωτοπόρα συγκροτήματα στην ιστορία της rock μουσικής τόσο σε αισθητικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Όπως αναφέρει ο πρόλογος του αφιερώματος, αποτέλεσαν τη φωνή της ταξικής συνείδησης των εργατικών στρωμάτων της Βρετανίας, χωρίς το παραμικρό ίχνος διανοουμενίστικης επιτήδευσης, ενώ η μουσική τους έγινε το σύμβολο του αγώνα κατά της θατσερικής επέλασης. Από την άλλη συνδυάσαν με έναν μαγικό τρόπο ετερόκλητα μεταξύ τους μουσικά είδη όπως την rock με τα reggae, τα rhythm ‘n’ blues και τη soul. Με λίγα λόγια μιλάμε για τους… Clash.

Για τη συνέχεια του αφιερώματος πατήστε στο Read the rest of this entry

Μετά από ένα μήνα βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του ο Τάσος Παπασταμάτης, τραγουδιστής των Forminx

Ο τραγουδιστής Τάσος Παπασταμάτης, η ψυχή του θρυλικού συγκροτήματος Forminx, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του σχεδόν ένα μήνα μετά τον θάνατό του. Ενα σώμα και μια ζωή σε προχωρημένη… αποσύνθεση. Μια μουσική που άρχισε να φαλτσάρει, μια ζωή που έχασε το ντέμο, μια κοινωνία ξεκούρδιστη.

Μέλη : Βαγγέλης Παπαθανασίου (πλήκτρα), Βασίλης Μπακόπουλος (κιθάρα), Σωτήρης Άρνης (μπάσο), Κώστασ Σκόκος (ντραμς), Τάσος Παπασταμάτης (φωνή – περιστασιακά).

Διαβάστε στο Psych Spaniolos ένα αφιέρωμα για τους Forminx

Δείτε όλη τη δισκογραφία τους ΕΔΩ

Read the rest of this entry

Σαν Σήμερα … 20 Ιουλίου – Παύλος Σιδηρόπουλος

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1948 στην Αθήνα. Ήταν δισέγγονος του Αλέξη Ζορμπά και ανιψιός της γνωστής ποιήτριας Έλλης Αλεξίου. Σ’ αυτές τις δύο διαφορετικές του ρίζες έβλεπε την αιτία της συνύπαρξης σ’ αυτόν του ρόκερ και του σκεπτικιστή.

Η μουσική του πορεία ξεκινά το 1970 από τη Θεσσαλονίκη, όπου σπουδάζει Μαθηματικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Εκεί γνωρίζει τον Παντελή Δεληγιαννίδη, με τον οποίο δημιουργούν το ντουέτο «Δάμων και Φιντίας». Μαζί κυκλοφορούν τον δίσκο 45 στροφών «Το ξέσπασμα / Ο κόσμος τους» και συμμετέχουν στη συλλογή «Ζωντανοί στο κύτταρο». Από το 1972 έως το 1974 ενσωματώνονται στα «Μπουρμπούλια». Καρπός αυτής της συνεργασίας είναι το 7ινστο «Ο Ντάμης ο σκληρός».

Εν μέσω δικτατορίας, το σχήμα διαλύεται και τα «Μπουρμπούλια» ακολουθούν τον Διονύση Σαββόπουλο. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος επιλέγει να συνεργαστεί με τον Γιάννη Μαρκόπουλο και συμμετέχει ως τραγουδιστής σε τρεις δίσκους του: «Θεσσαλικός Κύκλος», «Μετανάστες» και «Οροπέδιο».

Για τη συνέχεια του αφιερώματος πατήστε στο Read the rest of this entry

Σαν σήμερα το 36

Ο Νίκος Ξυλούρης ή Ψαρονίκος, γεννήθηκε 7 Ιουλίου το 1936, στα Ανώγεια Ρεθύμνου στην Κρήτη. Το 41, όταν οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό του, ξεριζώθηκε απο τον τόπο του μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους μεταφέρθηκαν σε χωριό της επαρχίας Μυλοποτάμου όπου παρέμειναν μέχρι και την απελευθέρωση της Κρήτης.

Τα χρόνια της δικτακτορίας ξεκίνησε κοινές εμφανίσεις με το Γιάννη Μαρκόπουλο στη μπουάτ «Λήδρα» και η φωνή του έγινε σύμβολο της αντίστασης. Το καλοκαίρι του 1973 τραγούδησε στο θεατρικό έργο «Το μεγάλο μας τσίρκο» με πρωταγωνιστές τον Κώστα Καζάκο και τη Τζένη Καρέζη στο θέατρο.

Ο Νίκος Ξυλούρης έχασε τη μάχη με τον καρκίνο στις 8 Φεβρουαρίου του 1980.

Της Χαλιμάς τα παραμύθια Κώστας Καράλης

Εξαιρετικό τραγούδι, εξαιρετικό βίντεο… Αν και τελειώνει με τον Che…

Της Χαλιμας τα παραμύθια
Από τον δίσκο «Τραγούδια και μπαλλάντες» (1977)
Μουσική Γιάννης Σπανός
Στίχοι Δημήτρης Ιατρόπουλος
Ερμηνεία Κώστας Καράλης

Για τους στίχους πατήστε στο


Read the rest of this entry

Σαν σήμερα, η βελόνα του γραμμόφωνου ακουμπά στον πρώτο δίσκο LP

Γραμμόφωνο

Στις 21 Ιουνίου 1948 η Columbia Records ακουμπά την βελόνα στον πρώτο δίσκο βινυλίου για γραμμόφωνο, σηματοδοτώντας μια επανάσταση στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας. Το βινύλιο κυριάρχησε για δεκαετίες στις δισκοθήκες των απανταχού μουσικόφιλων ενώ εξακολουθεί να κατέχει περίοπτη θέση ακόμα και σήμερα στις μουσικές βιβλιοθήκες, παρά τον εκτοπισμό του στο εμπόριο από τα άλλα μέσα που ακολούθησαν.

Να παίζουν τα γραμμόφωνα …

Κι όμως έχουν περάσει πάνω από 100 χρόνια! Πάνω από ένας αιώνας μουσικής δισκογραφίας! Οι πρώτες συσκευές καταγραφής ήχου πρωτοπαρουσιάστηκαν στα μέσα του 19ου αιώνα, με το Γάλλο Leon Scott (Λεόν Σκοτ) να δημιουργεί μια τέτοια συσκευή. Είκοσι χρόνια μετά ο Thomas Edison (Τόμας Έντισον) θα παρουσιάσει το «φωνογράφο», μία συσκευή καταγραφής και αναπαραγωγής ήχου, μέσω σφαιρικών κυλίνδρων. Δέκα χρόνια αργότερα, ο Έντισον θα εξελίξει το φωνογράφο του, τον οποίο και θα διαθέτει πλέον για εμπορική εκμετάλευση μέσω της νεοσύστατης εταιρίας του Edison Phonographs. Την ίδια εποχή ο ανταγωνιστής Graham Bell, ήταν ο εμπνευστής του «γραφόφωνου», μίας βελτιωμένης έκδοσης του φωνογράφου του Έντισον και που αργότερα θα αποτελέσει τη βάση της Columbia. Πάνω στο γραφόφωνο του Bell, ο Edison θα εξελίξει το φωνογράφο του. Η ιστορία των μουσικών ηχογραφήσεων είχε μόλις αρχίσει …

Η βιομηχανία κατασκευής και διάθεσης του φωνογράφου και του γραφόφωνου άργησε να αγγίξει το φιλόμουσο κοινό. Η πτώχευσή της συγκρατήθηκε από την κατασκευή των πρώτων συσκευών αναπαραγωγής μουσικής με κερματοδέκτη. Δεν ήταν παρά οι πρόδρομοι των juke box! Το όραμα μιας συσκευής αναπαραγωγής ήχου χαμηλού κόστους και ευρείας κατανάλωσης έγινε πράξη από το Γερμανό Emil Berliner (Εμίλ Μπερλίνερ), μετανάστη στις Ηνωμένες Πολιτείες.Ο Berliner με τη βοήθεια ενός Αμερικανού μηχανικού, κατασκεύασε το πρώτο «γραμμόφωνο». Οι δυο μαζί ίδρυσαν την εταιρία Victor το μεγαλύτερο κατασκευαστή γραμμοφώνων και δίσκων στις αρχές του 20ου αιώνα.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Τούτοι οι μπάτσοι που ‘ρθαν τώρα…;

Το 1923 ήταν τότε που κάποιοι μαλάκες έγραψαν την αμίμητη αναφορά : «εωράκαμεν τους ληστάς…»

87 χρόνια μετά ήρθε και γύρισε…

και τώρα ένας ολόκληρος λαός έχει έρθει στη θέση του μπάτσου του ’23 και βλεπει συμβαίνει το ίδιο πράγμα….

και στην ουσία η στιχομυθία να είναι και να παραμένει ίδια….

Λαμπυριζούσης και σελαγιζούσης της σελήνης παρά λίμνην της Δοϊράνης  Βισθωνίδος, εωράκαμεν τους ληστάς.

Κράζων δε (ο λαός) «σταθήτε, ρε πούστηδες, γαμώ το σταυρό σας» και απαντησάντων (Βατοπεδινών, Siemens-ικών και άλλων) «κλάστε μας τ’ αρχίδια«

Από : «Σαίτα»

Project Trio – Απολαυστικοί, απλά…

Από αριστερά προς τα δεξιά Peter Seymour (Bass), Eric Stephenson (Cello), Greg Pattillo (Flute

Ένα μουσικό σύνολο αποτελείται από τρεις συνθέτες / ερμηνευτές από το Brooklyn της Νέας Υόρκης. Ανάμειξη της κλασικής εκπαίδευσης τους με το εκλεκτικό γούστο τους σε διάφορα μουσικά στυλ όπως Jazz, Hip-Hop και Blues, οι PROJECT Trio έχουν αντίκτυπο στα ακροατήρια όλων των ηλικιών.

WHAT’S THE PROJECT / PROJECT TRIO

Greg Pattillo – Flute
Peter Seymour – Bass
Eric Stephenson – Cello

Για να δείτε και άλλα πολύ δυνατά τζαμαρίσματα των Project Trio Πατήστε στο   Read the rest of this entry

Αρχάνθρωποι – Σαν στο Brixton

Οι Αρχάνθρωποι δημιουργήθηκαν το 1997 στη Θεσσαλονίκη και πήρα ντο όνομα τους από τούς πρώτους ανθρώπους που εμφανίστηκαν στη γη πριν 1 εκατομμύριο χρόνια περίπου.

Έχουν κυκλοφορήσει 3 cd, τα οποία μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν από την ιστοσελίδα τους : http://www.archanthropoi.gr/index1.htm

Οι Αρχάνθρωποι απευθύνονται με τα τραγούδια τους, σε εκείνους που δεν χαραμίζονται στο κυνήγι της εικονικής καταξίωσης, αλλά μαθαίνουν να ρουφούν τη ζωή όπως έρχεται ή όπως την καθορίζουν.
Για εκείνους που μάχονται, ξεχωρίζουν, αποκόπτονται, συντρίβονται, ξανασηκώνονται, ξεχνούν, ενσωματώνονται, ξαναθυμούνται.Για εκείνους που δεν ξεκίνησαν ακόμα ή αγνοούν πως έχουν ήδη ξεκινήσει…

Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη Μουσικής από την ΕΜΣΕ

Μολονότι οι θέσεις της Ένωσης Μουσικοσυνθετών και Στιχουργών Ελλάδος (ΕΜΣΕ) σχετικά με την πνευματική ιδιοκτησία είναι σε τελείως λάθος κατεύθυνση και χρήζουν επανεξέτασης και συζήτησης από όλο τον κόσμο των καλλιτεχνών σε όσμωση και διάδραση με την κοινωνία, φαίνεται πως κάτι ίσως αλλάζει στο ιστορικό αυτό σωματείο γύρω από αυτό το θέμα.

Σε στιγμές οικονομικής κρίσης, που σίγουρα επιτείνει τις αδικίες του θεσμού της πνευματικής ιδιοκτησίας πάνω στον καλλιτεχνικό κόσμο, ο πρόεδρος της ΕΜΣΕ ανακοινώνει ηλεκτρονική “βιβλιοθήκη μουσικής”, όπου μέλη του σωματείου θα μπορούν να δημιουργούν προσωπικές σελίδες, φέρνοντας δείγματα της δουλειάς τους σε απευθείας και χωρίς μεσάζοντες επαφή με το κοινό καθώς και με την δυνατότητα αγοράς μουσικών έργων σε πολύ οικονομικές τιμές.

Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, ένα βήμα που, αν είναι έτσι όπως περιγράφεται, αρχίζει να παραμερίζει την αναχρονιστική βιομηχανία της διασκέδασης από το προσκήνιο και να εγκαθιδρύει απευθείας σύνδεση των καλλιτεχνών με το κοινό τους, ένα βήμα που αξίζει να στηρίξουμε. Περιμένουμε η πλατφόρμα αυτή της ΕΜΣΕ να μην παραμείνει απλή ανακοίνωση αλλά να υλοποιηθεί στην πράξη. Ακολουθεί η ανακοίνωση του Γιάννη Γλέζου, προέδρου της ΕΜΣΕ στο δρόμο :

Για να τη δείτε πατήστε στο Read the rest of this entry

Μποικοτάζ στην Αριζόνα από γνωστά συγκροτήματα λόγω του μεταναστευτικού νόμου….

Κλικ για μεγέθυνση

Αρνούνται να εμφανιστούν στην Αριζόνα, ακυρώνοντας τις συναυλίες τους, γνωστοί Αμερικανοί καλλιτέχνες και συγκροτήματα, δείχνοντας με αυτό το τρόπο την «οργή» τους για τον μεταναστευτικό «νόμο – ντροπή» στη συγκεκριμένη πολιτεία, σύμφωνα με το BBC.

Τα συγκροτήματα The Sound Strike, Rage Against The Machine, Cypress Hill, Massive Attack και System Of A Down με τον επικεφαλής τους, Serj Tankian, ακύρωσαν τις συναυλίες τους καταγγέλλοντας τον νέο μεταναστευτικό νόμο SB 1070 της πολιτείας της Αριζόνα.

Ο νόμος προβλέπει την αύξηση των αρμοδιοτήτων και της εξουσίας της αστυνομίας αναφορικά με τον έλεγχο των μεταναστών. Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι ο νόμος είναι αντισυνταγματικός και θα δώσει στους αστυνομικούς την εξουσία να σταματούν και να ερευνούν ισπανόφωνους, οι οποίοι αποτελούν το ένα τρίτο του πληθυσμού της Αριζόνας, μόνο και μόνο λόγω της φυσικής εμφάνισής τους.

Τα εν λόγω συγκροτήματα θεωρούν το νέο νόμο της Αριζόνα άδικο και σκληρό και ζητούν τη νομιμοποίηση των παράνομων μεταναστών που ζουν στις ΗΠΑ και καλούν μέσω των προσωπικών τους ιστοσελίδων σε «καλλιτεχνικό μποϋκοτάζ» της συγκεκριμένης πολιτείας.

Από : ΠρέζαTv