Category Archives: Δημόσιος Χώρος

Ερείπια (Ruins) – Οροθετικές γυναίκες «Το χρονικό μιας διαπόμπευσης» [Ντοκυμαντέρ]

To ντοκιμαντέρ RUINS εξιστορεί τη συγκλονιστική υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα. Η εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών, οι οποίες προσήχθησαν από την Ελληνική Αστυνομία, υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για ΗΙV, προφυλακίστηκαν για κακούργημα, και τελικά διαπομπεύτηκαν, όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.

Σκηνοθεσία: Ζωή Μαυρουδή

Οπερατέρ, Ήχος: Γιάννης Χήνος

Μοντάζ: Antonio Rochira

Πρωτότυπη Μουσική: Fruto5

Συνθέτης: Diamanda Galás, «This is the Law of the Plague» (Plague Mass, live 1991)

Mιξάζ: Νίκος Τσινές

Τρέιλερ: @menacius

Γραφικά, Υπότιτλοι: Νεφέλη Αλεπουδέλη, @menacius

Βοηθός Σύνταξης: Μαριάννα Ρουμελιώτη

Εκτέλεση Παραγωγής: Θεοδώρα Οικονομίδου (@IrateGreek), Λουκάς Σταμέλλος (@potmos)

Βοηθός Παραγωγής: @ypopto_mousi

Δημόσιες Σχέσεις: Θεοδώρα Οικονομίδου, Ναταλία Κλώσσα

Web Design: @ypopto_mousi, @SpecKtator_

Επίσημη Ιστοσελίδα του ντοκυμαντέρ : http://ruins-documentary.com

Advertisements

Θεσσαλονίκη – Istanbul με μια στάση Manchester

Χθες, η κυριακάτικη Μακεδονία δημοσίευσε γεμάτη χαρά και περιφάνεια τα αποτελέσματα του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το νέο τοπόσημο της Θεσσαλονίκης. Το όνομα αυτού «Ξενοφόρα». Το νέο σούπερ, μέγκα, ουάου πρότζεκ φιλοδοξεί, λέει, να αναδείξει τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της πόλης μέσα από δραστηριότητες κατανάλωσης κουλτρούρας και κουλτούρας κατανάλωσης. Η αλήθεια είναι ότι η ιδέα των προοδευτικών ελίτ της πόλης (είδες πως μπορεί να σε κάνει να φαίνεσαι ο Άνθιμος κι ο Ζορρό;) είναι copy-paste της ίδια παλιάς, φθαρμένης λογικής μάρκετινγκ των πόλεων σαν προϊόντα. Τόσο παλιά και φαθρμένη που δεν αξίζει καν να της κάνεις κρτική γι αυτό. Ξενοφόρα, λοιπόν, και city branding για μια Θεσσαλονίκη της προόδου, της ανάπτυξης και του πολυπολιτισμού. Ποιός νοιάζεται για τους μετανάστες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης; Εξάλλου είναι βέβαιο ότι στο έργο που θα πάρει κάποιος απ’ τους γνωστούς – πασίγνωστους νεκροθάφτες των πόλεων θα δουλέψουν μετανάστες.Ίσως θάψουμε και μερικούς στα θεμέλια για να στεργιώσει το έργο όπως κάναμε με τους Ολυμπιακούς. Ποιός δίνει δεκάρα για τους άστεγους και τα πρεζάκια; Μόνο τους παρακαλούμε να μην πλησιάζουν την Ξενοφόρα. Μπορεί να τους δουν οι τουρίστες και να τρομάξουν. Στην τελική ας κάνουν μια φιέστα, ας γίνουν λίγο δημιουργικοί και χίπστερ. Τότε, μπορεί να γίνουν φίλοι μας. Σε μια χώρα που οι επιχειρήσεις κράτησης μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης έχουν το όνομα «Ξένιος Δίας» και οι αντίστοιχες επιχειρήσείς για τους τοξικομανείς το όνομα «Θέτις», το όνομα «Ξενοφόρα» είναι σχεδόν εύηχο. Ποιόν νοιάζει το νερό και οι υποδομές της πόλης. Ωπ! συγνώμη γι αυτά θα κάνουμε δημοψήφισμα. Τί άλλο να κάναμε δηλαδή; Οι Δήμοι δεν έχουν λεφτά γι αυτά. Πρέπει να μπουν στο χάρτη.

Read the rest of this entry

Κάλεσμα Αλληλεγγύης από Κινήματα Πόλης στην Κωσταντινούπολη

Το παρακάτω κάλεσμα αλληλεγγύης κυκλοφόρησε σήμερα το πρωϊ. Στο μεσοδιάστημα οι μπάτσοι επιτέθηκαν ακόμα μια φορά στους διαδηλωτές τραυματίζοντας σοβαρά εκατοντάδες, ενώ υπάρχουν πληροφορίες και για ένα νεκρό.  Η μετάφραση είναι στο πόδι και με πολλά νεύρα οπότε και τα λάθη πιθανά.

ΕΠΕΙΓΟΝ ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΟ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΠΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
Από την 27η Μάη, Κωνσταντινοπολίτισσες όλων των κοινωνικών και πολιτικών προελεύσεων, όλων των ηλικιών και από όλη την πόλη συνεχίζουν την ειρηνική αντίσταση στο Gezi Park, το μεγαλύτερο δημόσιο πάρκο της πόλης, που σύντομα θα κατεδαφιστεί λόγω ενός σχεδίου ανάπλασης. Σύμφωνα με το σχέδιο, δέντρα δεκαετιών που υπάρχουν στο πάρκο θα κοπούν και θα ανεγερθεί ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο αντίγραφο των παλαιών Οθωμανικών Στρατώνων (Topçu Kışlası):

http://www.youtube.com/watch?v=RgBRGl341ZA

http://www.bianet.org/english/english/147016-demonstrators-plant-trees-against-destruction-in-taksim-gezi-park
Read the rest of this entry

Με την πλάτη στον τοίχο, μπορεί η κριτική να σπάσει τούβλα;

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Πηγή : Για την κυκλοφορία των αγώνων (Σκυά) μέσω Αντιφά Κοζάνης

Α. Ποιος είναι ο στόχος της επίθεσης στις καταλήψεις

Ενώ οι επιχειρήσεις της αστυνομίας ενάντια στους κατειλημμένους χώρους συνεχίζονται, είναι αναγκαίο, αναγκαίο με όρους έκτακτης ανάγκης, δηλαδή με όρους ιστορικής αναγκαιότητας, να συζητήσουμε συλλογικά και να συζητήσουμε πολύ, πάνω σε μερικά κεντρικά ερωτήματα, που μας βάζει η συγκυρία. Το θεμελιώδες ερώτημα, πάνω στο οποίο πρέπει να προβληματιστούμε είναι απλό: ποιος είναι ο συγκεκριμένος σχεδιασμός του κράτους σήμερα αναφορικά με τους κατειλημμένους χώρους; Δηλαδή γιατί επιτίθεται το κράτος στις καταλήψεις και γιατί αυτό συμβαίνει τη συγκεκριμένη περίοδο.

Αν θέλουμε να κρατήσουμε τα μυαλά μας μέσα στο κεφάλι μας, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα, ενώ το κρατικό σχέδιο εξελίσσεται, είναι επισφαλής, με την έννοια ότι δεν έχουμε μια πλήρη εικόνα αυτών των σχεδιασμών. Για παράδειγμα το μείζων ερώτημα κατά τη γνώμη μας είναι αν το κράτος θα περιοριστεί στα κατειλημμένα κτίρια που αφορούν το κέντρο της Αθήνας, και κάποιων επαρχιακών πόλεων, δηλαδή σε καταλήψεις που βρίσκονται μακριά από γειτονιές, ή αν θα τολμήσει μια γενικευμένη επίθεση στις δομές του ανταγωνιστικού κινήματος: αρχικά με εκκένωση όλων των καταλήψεων και στη συνέχεια με πρεσάρισμα όλων των άλλων δομών (στέκια, κλπ).

Το ερώτημα αυτό είναι κεντρικό στην ανάλυση μας, ωστόσο χρειάζεται βάθος χρόνου για να σχηματίσουμε μια πλήρη εικόνα και να μπορέσουμε να το απαντήσουμε. Αναγκαστικά θα κάνουμε μια υπόθεση εργασίας επισφαλή, βασισμένη ωστόσο σε κάποιες τρέχουσες αντικειμενικές συνθήκες, που υποδεικνύουν ότι η αστυνομική επιχείρηση ενάντια στις καταλήψεις –ελλείψει άλλων μεταβλητών- θα περιοριστεί στο μητροπολιτικό κέντρο και σε ένα-δύο άλλες περιπτώσεις που αφορούν κέντρα επαρχιακών πόλεων.

Για να πούμε την αλήθεια, μια τέτοια διαφοροποίηση δεν είναι ποσοτική: αν παίρνουμε στα σοβαρά, -και εμείς εδώ θα πάρουμε στα σοβαρά-, την φράση που γράφεται και ξαναγράφεται στις προκηρύξεις συντρόφων και συντροφισσών τις τελευταίες τρεις βδομάδες, ότι δηλαδή «οι καταλήψεις δεν είναι τα ντουβάρια τους, αλλά οι κοινωνικές σχέσεις που στεγάζουν και δίνουν την ευκαιρία να ανθίσουν», τότε υπάρχει μια ποιοτική διαφοροποίηση ανάμεσα σε ένα σχεδιασμό που αφορά τα «κεντρικά πολιτικά εγχειρήματα» (όπως π.χ. αυτό της βίλας και της Σκαραμαγκά) και σε ένα σχεδιασμό που αφορά τοπικά εγχειρήματα που είναι ριζωμένα σε διάφορες γειτονιές, δηλαδή σε σχέσεις κατά βάση κοινωνικές (κι όχι τόσο μάξιμουμ πολιτικές).

Read the rest of this entry

Μανιφέστο Αντάρτικου Ανοικτής Πρόσβασης του Aaron Swartz

Aaron_Swartz_profile

Info από Παραλληλογράφο Πηγή : Κινήματα από τα κάτω

Στις 11 Ιανουαρίου 2013 αυτοκτόνησε ο 26χρονος Aaron Swartz, προγραμματιστής και ακτιβιστής της ελευθερίας του internet.Ο Aaron Swartz ξεκίνησε προγραμματισμό ως παιδί και σε ηλικία μόλις 14 ετών δημιούργησε την προδιαγραφή RSS.Αντιμετώπιζε ποινή 35 ετών φυλάκισης σε δίκη που θα ξεκινούσε τον επόμενο μήνα επειδή κατέβασε εκατομμύρια ακαδημαϊκές εργασίες από το αρχείο JSTOR σκοπεύοντας να τις διαθέσει ελεύθερα. Ακολουθεί το κείμενό του:

Μανιφέστο Αντάρτικου Ανοικτής Πρόσβασης

Η πληροφορία είναι δύναμη. Όμως, όπως κάθε δύναμη, υπάρχουν εκείνοι που θέλουν να την κρατήσουν για τον εαυτό τους. Ολόκληρη η παγκόσμια επιστημονική και πολιτιστική κληρονομιά, η οποία δημοσιεύθηκε στη διάρκεια των αιώνων σε βιβλία και περιοδικά, ολοένα ψηφιοποιείται και κλειδώνεται από μια χούφτα ιδιωτικές εταιρείες. Θέλετε να διαβάσετε τις δημοσιεύσεις που έχουν τα πιο διάσημα αποτελέσματα των επιστημών; Θα πρέπει να στείλετε τεράστια ποσά σε εκδότες, όπως η Reed Elsevier.Υπάρχουν εκείνοι που αγωνίζονται για να αλλάξει αυτό.

Το Κίνημα Ανοικτής Πρόσβασης έχει αγωνιστεί γενναία για να διασφαλιστεί ότι οι επιστήμονες δεν μεταβιβάζουν τα πνευματικά δικαιώματα τους, αλλά αντί αυτού εξασφαλίζεται ότι η εργασία τους δημοσιεύεται στο Διαδίκτυο, σύμφωνα με όρους που επιτρέπουν σε όλους να έχουν πρόσβαση. Αλλά ακόμη και κάτω από τα καλύτερα σενάρια, το έργο τους θα είναι διαθέσιμο μόνο για τα πράγματα που δημοσιεύονται στο μέλλον. Τα πάντα μέχρι τώρα έχουν χαθεί.

Αυτό είναι πάρα πολύ υψηλό τίμημα. Ο εξαναγκασμός των ακαδημαϊκών να πληρώνουν χρήματα για να διαβάσουν το έργο των συναδέλφων τους; Σαρώνουν ολόκληρες βιβλιοθήκες, αλλά μόνο για όσους επιτρέπει το Google να τα διαβάσουν; Παρέχουν επιστημονικά άρθρα σε ελίτ πανεπιστήμια στον Πρώτο Κόσμο, αλλά όχι στα παιδιά του Παγκόσμιου Νότου; Είναι εξωφρενικό και απαράδεκτο.

Read the rest of this entry

6η του Δεκέμβρη, 2012 [κείμενο+ντοκυμαντέρ]

6 δεκεμβρη 2012Αναδημοσίευση κειμένου από Without reason or Rhyme μέσω Ώρας Κοινής Ανησυχίας

Αγαπητέ μικροαστέ, σήμερα θα πρέπει να θυμηθείς.

Είναι λίγο δύσκολο, το ξέρω. Στο κάτω κάτω, εάν θυμόσουν, δεν θα ήμασταν σε αυτή την κατάσταση σήμερα. Αλλά ας κάνουμε ένα μνημονικό τέστ σήμερα, έτσι για αλλαγή.

Ήταν ένα ήσυχο γιορτινό βράδυ, λίγο πριν το καταναλωτικό όργιο και την κατασκευασμένη χαρούμενη ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων, όταν άνοιξες την τηλεόραση. Είδες τα πρώτα πλάνα, τα έκτακτα δελτία ειδήσεων, το πασίγνωστο “πειραγμένο” βιντεάκι. Ένα παιδί σκοτώθηκε από σφαίρα αστυνομικού στα Εξάρχεια. Οι πληροφορίες ήταν λίγες, αλλά ανησύχησες. Θυμάσαι τι σκέφτηκες; Εγώ θυμάμαι: «ας περιμένουμε να μάθουμε τι έγινε. Δεν μπορεί να τον πυροβόλησαν έτσι, εν ψυχρό. Κάτι θα έκανε».  Γιατί στην τελική, αν είσαι νόμιμος, δεν σε πειράζει κανένας.

Μετά, ήρθε η εξέγερση. Φιλοσοφούσες από τον καναπέ σου στα ζεστά, μπροστά στην λάμψη της τηλεόρασης. Θυμάσαι; Τα παιδιά είναι πιεσμένα, το μέλλον τους γίνεται όλο και πιο δύσκολο έλεγες. Θυμάσαι; Ξεσπάνε τα παιδιά.

Αλλά τα παιδιά συνέχισαν να ξεσπάνε και να σπάνε: τράπεζες, αστυνομικά τμήματα, κτήρια του κράτους, διμοιρίες των ΜΑΤ. Αγανάκτησες κάπου εκεί, θυμάσαι; Είπαμε να διαμαρτυρηθούμε, αλλά υπάρχουν και όρια. Στο κάτω κάτω, οι καμένες τράπεζες δεν θα φέρουν πίσω το παιδί που “έφυγε” (είχες αρχίσει ήδη να ξεχνάς ότι τον σκότωσαν, απλά “έφυγε”). Δεν είναι εικόνα αυτή μιας χώρας. Και οι ΜΑΤατζήδες παιδιά του λαού είναι, θυμάσαι τι σκεφτόσουν; Για 700 ευρώ δουλεύουν και αυτοί, δύσκολα περνάνε όπως και εμείς. Το δέντρο τι τους έφταιγε, θυμάσαι; Δεν είναι τα παιδιά μας αυτά, δεν τα αναθρέψαμε έτσι, να πετάνε πέτρες και μπουκάλια στην αστυνομία. Δεν μπορεί να είναι, είναι αναρχικοί, αποβράσματα, προβοκάτορες, αλήτες, καθάρματα, άρπαγες, βάνδαλοι, χούλιγκαν, ανθέλληνες και βρωμιάρηδες. Θυμάσαι;

Μα που είναι η αστυνομία, θυμάσαι; Που είναι να βάλει τάξη, αρκετά, διαμαρτυρηθήκατε, άντε τώρα στα σπίτια σας και στα σχολεία σας, να μορφωθείτε, να κάνετε κάτι στην ζωή σας. Θυμάσαι; Η βία είναι κακή, την καταδικάζουμε από όπου και αν προέρχεται. Την θυμάσαι αυτή την φρασούλα, που από την τηλεόραση έμπαινε στα μάτια σου και έβγαινε από το στόμα σου;  Τις καταστροφές εμείς τις πληρώνουμε. Τα κτήρια είναι και δικά μας χρήματα. Η επιχειρηματικότητα καταστρέφεται, η χώρα δεν αναπτύσσεται, ο τουρισμός πλήττεται, τι θα πούνε οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι, κατάντια για την Ελλάδα.Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα,  την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία, τα έλεγαν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι, θυμάσαι; Το πανεπιστήμιο έχει γίνει μπουρδέλο με αυτό το άσυλο, το θυμάσαι;

Read the rest of this entry

Στρατευμένοι ιδιωτικομανείς

Γράφει ο «Φτερωτός»

Τώρα τελευταία αυξάνεται ραγδαία ο αριθμός των συμπολιτών μας που μπαίνουν στον πειρασμό και βρίζουν το κράτος και ζητούν λιγότερο για να είναι πιο χαρούμενοι, ακολουθόντας την κυρίαρχη προπαγάνδα , που έχει βεβαίως τα συμφέροντα της . Όντως έχουμε πρόβληματα στο δημόσιο τομέα, αλλά  το μεγαλύτερο εξ αυτών είναι  όταν μπλέκεται το ιδιωτικό στο δημόσιο ( προμήθειες ,έργα ) . Για αυτό δεν φταίει ο δημόσιος χαρακτήρας της επιχείρησης, αλλά η διαφθορά επιχειρηματιών και κομματικών προϊσταμένων, που τα γκεμιάζουν για να τσεπώνουν απίστευτα κέρδη εις βάρος των φορολογούμενων . Για την γραφειοκρατία φταίει ο κάθε παπάρας υπουργός που βάζει στην υπηρεσία και άλλα βάρη με βραχυπρόθεσμο ίδιον όφελος, και μετά τα φορτωνόμαστε παραπλεύρως σαν επιπλέον χαρτούρα .Αυτό λύνεται εύκολα με λίγη βούληση, που δεν έχει επιδείξη καμία κυβέρνηση ως τώρα, γιατί όλες ήταν άχρηστες.

Οι σταυροφόροι της ιδιωτικοποίησης  φαίνεται γουστάρουν που στο ιδιωτικό ελ. βενιζέλο πληρώνουμε τα πιο ακριβά τέλη αεροδρομίου πανευρωπαϊκός . Όλοι αυτοί σαν έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας μόνο στο διαβαλκανικό πηγαίνουν, ενώ αν τους έχει γίνει διάρρηξη τρέχουν στο νονό της γειτονιάς να καθαρίσει. Τα παιδιά τους δε, μόνο σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια τα στέλνουν.  Σε αντίθεση με τους δημόσιους οργανισμούς, δεν επιδεικνύουν κανένα ζήλο να καταγγείλουν μία ιδιωτική εταιρία ή καρτέλ αυτών που δεν λειτουργούν σωστά ή είναι προβληματικές ή κλέβουν ασύστολα πόσο μάλλον να πουν για προβληματικό ιδιωτικό τομέα στο σύνολο. Το  tελευταίο θα ήταν άδικο ,όπως άδικες είναι και οι παραπάνω επιθέσεις  των ιδιωτικολάγνων απέναντι σε όλο τον κρατικό μηχανισμό .

Για μία οργανωμένη κοινωνία χρειάζεται ένα αποτελεσματικό κράτος να παρέχει τα απαραίτητα για την εύρυθμη λειτουργία της . ¨Οταν  μπαίνει σε μια υπηρεσία το κέρδος ως πρωταρχικός σκοπός, τότε αυτή μπορεί να μην λειτουργήσει σωστά. Πχ ένα  δημόσιο νοσοκομείο θα είναι πάντα ελλειμματικό, είναι πολύ λογικό, αρρώστους θεραπεύει δεν πουλάει λαχνούς, δεν έχει την κερδοφορία ως σκοπό. Ότι είναι δημόσιο είναι κοινό, όλων,  και ότι είναι ιδιωτικό ανήκει σε λίγους, και πιστέψτε με δεν θα είσαστε εσείς οι λίγοι, αυτοί ήδη υπάρχουν . Αν το νερό γίνει 100% ιδιωτικό, θα μπορούν να στο κόβουν όποτε γουστάρουν γιατί θα είναι δικό ΤΟΥΣ .

 

υγ στα αγγλικά ο ηλίθιος λέγεται idiot , ετυμολογικά προέρχεται από το ιδιώτης ;)


ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Στον Κοινωνικό Χώρο για την Ελευθερία Μικρόπολις

Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αποφασίσαμε να διδάξουμε σχολική ύλη πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ελεύθερα και ωραία και πάνω από όλα γιατί μας αρέσει αυτό που θα κάνουμε!
Αυτή η κίνηση δεν είναι μόνο μία απάντηση αλληλεγγύης στην οικονομική κρίση, αλλά μία προσπάθεια για τη θέσμιση της κοινωνίας που θέλουμε με τη δημιουργία αυτόνομων μη-εμπορευματικών δομών σε όλους τους τομείς της ζωής, συμπεριλαμβανόμενης και της εκπαίδευσης. Μας είναι ξεκάθαρο ότι αυτά τα εγχειρήματα θα προκύψουν μόνο μέσα από την αυτοοργάνωση, έτσι συναντηθήκαμε και… ξεκινάμε!
Read the rest of this entry

Παπά(ς)|Δήμος

σωτηρία | κίνδυνος

τεχνοκράτες | ανευθυνότητα

σχέδιο | θόρυβος

διαχείριση | σώματα

δόγμα | αμάθεια

Read the rest of this entry

Τούτοι οι μπατσοι… απο πίσω.

Άλλο ένα που τους δείχνει να φεύγουν με τις ουρές στα σκέλια, αφού βρήκαν αντίσταση από τα παιδιά που βρισκόταν εκεί.

Τούτοι οι μπάτσοι…

Η χουντοδημοκρατία τους μας δειχνει ξεκάθαρα το πρόσωπό της…

Καταπάτηση ασύλου από τον στρατό κατοχής της κυβέρνησης των αφεντικών και του γαμημένου συστήματος!!!

Το βίντεο δείχνει μόνο την αρχή της παραβίασης του ασύλου, ανάλογα περιστατικά αναφέρθηκαν και απο την είσοδο της φιλοσοφικής.

«Εδώ Πολυτεχνείο» : Σας μιλάει ο σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων καπιταλιστών

Η Μαρία του Πολυτεχνείου

παπανδρέου το δημιούργησε λοιπόν, παπανδρέου το αποτελείωσε. Ο πρώτος ήρθε σαν την πανσέληνο του Αυγούστου… Με τόση προσμονή από τη πλευρά των πολλών! Μετά από 7χρονιά προσαρμογής στη λεγόμενη μεταπολίτευση, made by k. karamanlis the senior, τα αστικά κέντρα στην επικράτεια μετατράπηκαν πάνω-κάτω σε τσιμέντο και ήδη άρχισαν να γεμίζουν με κόσμο να ψάχνει δουλειές…

Με τα δυο πρώτα μεγάλα ψέματα σε αυτούς που τον ψήφισαν για αυτά, ο daddy παπανδρέου ξεκινάει ένα δικό του serie ενιαετίας, όπου σε γενικές γραμμές το πλαστικό και το χάρτινο «χρήμα» (σε εισαγωγικά γιατί δεν εννοώ απαραίτητα χάρτινο νόμισμα) μπήκε σε πάρα πολλές τσέπες και άρχισε να νοιώθει ήδη πολύ μέσος μεταξύ ευρωπαίων ο έλληνας…

Κάναμε ένα διάλλειμα βλέποντας το κομμάτι της αριστεράς με το μεγαλύτερο έρισμα στην κοινωνία (όχι μόνο εκλογικά) να τα ψιλοσκατώνει για λίγες στιγμές …εξουσίας και καπάκι από τις διαφημίσεις, επιστροφή στην κανονικότητα του εγκατεστημένου με βεβαιότητα εξελισσόμενου καπιταλισμού σε στυλ μαρίκας και δρακουμέλ! Κάπου εκεί αρχίζεις να την ψιλιάζεσαι τη δουλειά, ότι τόσα χρόνια, τουλάχιστον με τα παραμύθια στην τηλεόραση  προετοίμαζαν τα παιδιά…

Κι έτσι απλά σαν παραμύθι ο daddy έκανε το come back, ίδιο καιρό περίπου  με την αποχώρηση jordan κι όχι μόνο αλλάξαμε παράγραφο εδώ, αλλά και σελίδα ολόκληρη… Φανταστείτε παραμύθι. Αυτό ακριβώς. Τώρα φέραμε ανθρώπους από άλλη χώρα να συνεχίσουν την τσιμεντοποίηση, δουλεύοντας στα όρια της σκλαβιάς (και λέω στα όρια γιατί πλέον έχουμε εγκατεστημένο καπιταλισμό και κανείς δεν έχει δώσει σαφή ορισμό στη λέξη σκλαβιά σε καθεστώς εγκατεστημένου καπιταλισμού) κι εμείς συνεχίζαμε να πληρώνουμε κάθε άχρηστη ανάγκη που μπορεί να υπάρξει σε ένα τέτοιο καθεστώς.

Read the rest of this entry

Αποκάλυψη Σοκ! Σχέσεις Χρυσοχοΐδη Αντιεξουσιαστών

Αποκλειστικό ρεπορτάζ του Stoned Sparrow για το Επισκίασις..
Τον Οκτώβρη του 2009 ο πρώην υπουργός Προ(στασίας) του Πο(λίτη) -κακόμοιρε Όργουελ, τα λεγες ποιός σ’ άκουγε- Μιχάλης Χρυσοχοΐδης δήλωνε αποστομοτικά: «Έχω φίλους αναρχικούς και αντιεξουσιαστές, συνομιλώ μαζί τους και συμφωνούμε. Είμαι κατά των χούλιγκαν και των βανδάλων. Αυτούς κυνηγούμε».. Κάποιοι ειρωνεύτηκαν, κάποιοι γέλασαν, κάποιοιαμφισβήτησαν…
Δυο χρόνια μετά το Επισκίασις στην πρωτοπορεία της ενημέρωσης αποκαλύπτει το αληθές των λόγων του αξιόπιστου υπουργού, φέρνωντας στο φως τα ονόματα των αντιεξουσιαστών φίλων του.. Σύμφωνα με ασφαλής πληροφορίες του ΕΠΣ, πρόκειται για τους γνωστούς-αγνώστους Γιαν. Ραγκούση και Γεωρ. Παπανδρέου.. Δύο ντοκουμέντα αποδεικνύουν το αξιόπιστο των πληροφοριών μας..

Read the rest of this entry

Μια Μέρα στο Τσίρκο..

Έκθεση ιδεών του μαθητή της Β’ Δημοτικού Stoned Sparrow..

Σήμερα ο μπαμπάς είχε ρεπό από το γραφείο και αποφάσισε να κάνουμε μια ψηφιακή βόλτα στο Τσίρκο της Συναίνεσης..Τον αγαπάω το μπαμπά και τις ιδεές του γιατί συνήθως περνάω καλά οταν παίζουμε μαζί..Έβγαλα και φωτογραφίες!! Σήμερα όμως η

Ένας απ' τους κλόουν

ιδέα του ήταν χαζή.. Κατ’ αρχήν αυτό το τσίρκο είχε παρουσιαστές κάτι κλόουν που δεν ήταν πολύχρωμοι αλλά φορούσαν γκρί και μαύρα κουστούμια και ταγέρ.. Άσε που έλεγαν συνέχεια ότι ξέρουν τί θέλω και τί είναι καλό για μένα.. Εγώ ποπ-κορν ήθελα όχι συναίνεση, τελοσπάντων λέω ο μπαμπάς θα ξέρει.. Αυτοί οι κλόουν έλεγαν κάτι πολύ ωραία αστεία πρέπει να πώ.. Ότι τους νοιάζει να είμαι καλά εγώ και η χώρα, ότι είναι αντικειμενικοί και περιγράφουν γεγονότα, ότι κάνουν σκληρή κριτική στους ακροβάτες και τους σαλτιμπάγκους.. Γέλασα πολύ αλλά βαρέθηκα γρήγορα και ο μπαμπάς με πήγε να δω αυτούς τους σαλτιμπάγκους και τους ακροβάτες μήπως και περάσω καλύτερα.. Α, να μην ξεχάσω να σας πώ ότι αυτοί οι κλόουν μαζί με όλα τα άλλα διάλεγαν και ποιός σαλτιμπάγκος είναι καλύτερος για μένα,  για να μην διαλέξω εγώ και κάνω κανένα λάθος..

Ο Αρχι-Σαλτιμπάγκος

Οι σαλτιμπάγκοι και οι ακροβάτες είχαν πιο πολύ πλάκα.. Κάνανε συνέχεια τούμπες κι όσο τις κάνανε λέγανε κι αστεία.. Καλά τα ίδια με τους κλόουν αλλά και πάλι θέλει ταλέντο να λες αστεία και να κάνεις ακροβατικά μαζί.. Ίσως γι αυτό να πέφτανε συνέχεια βέβαια αλλά δεν πειράζει, εγώ πάλι γελούσα.. Ο μπαμπάς είπε να μη γελάω γιατί το νούμερο είναι σοβαρό και κινδυνεύει η χώρα αλλά εγώ δεν άντεχα και για να μη με μαλώσουν οι κλόουν και οι σαλτιμπάγκοι μαζί ο μπαμπάς μου φώναζε.. Ο μπαμπάς είπε ότι μπορεί να μαλώνουν στην παράσταση αλλά αν τους πεις ότι δε τους θέλεις πια σε μαλώνουν γιατί είσαι κακό παιδί.. Κι επειδή έρχονται και Χριστούγεννα και θέλω να πάρω δώρο, φύγαμε..

Read the rest of this entry

Shooting Zizek: Living in the End Times [videos]

O εκδοτικός οίκος Verso διοργάνωσε διαγωνισμό για σύντομα βίντεο εμπνευσμένα ή/και σε διάλογο με το βιβλίο του Slavoj Zizek Living in the End Times το οποιο μεταξύ μας μπορείτε να βρείτε (στα αγγλικά εδώ)..
Τώρα αυτοί στη σελίδα τους λένε κάτι χαζά ανταγωνιστικά του τύπου το καλύτερο που θα πάρει βραβείο θα ανακοινωθεί κ.λπ, εγώ όμως τα αγνοώ και αφήνω την καθεμιά να διαλέξη τί της αρέσει και τί όχι (τα βραβεία ποτέ δεν ήταν το φόρτε μου..).. Μη σκιάζεστε μονόλεπτα είναι.. (Για την πληροφόρησή σας και μόνο, καλύτερο βίντεο κρίθηκε το The Last Capitalist του Jamie Jones)..

Απολαύστε που θα έλεγε κι ο Ζίζεκ..

Gabriel Tupinambá’s Living in the End Times

Read the rest of this entry

Ένα «ΟΧΙ» σε κάθε μπαλκόνι! Ένα «ΝΑΙ» σε κάθε καναπέ;;

Πρώτα το γεγονός…

Το Σάββατο 22 Οκτωβρίου στο Ο.Α.Κ.Α. οπαδοί του Παναθηναϊκού ανάρτησαν πανό εναντίον του κομματικού κόσμου και της διαφθοράς που αυτός κουβαλάει. Το αποτέλεσμα ήταν στη λήξη του αγώνα ομάδες των ΜΑΤ να ψάξουν τα οχήματα στο parking του γηπέδου και να συλλάβουν χωρίς αιτιολογία τους επιβαίνοντες του αυτοκινήτου στο οποίο βρέθηκε το πανό.

Το περιστατικό αυτό δεν αποτέλεσε έκπληξη για όσους έχουν έστω και λίγο συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις εναντίον της πολιτικής της τρόικας και της διαχείρισης της κυβέρνησης τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Ήταν όμως μια αφορμή για μια συμβολική διαμαρτυρία. «Αφού σας ενοχλεί τόσο πολύ ένα πανό, ας κρεμάσουμε όλοι από ένα στο μπαλκόνι μας. Δεν μπορείτε να μας συλλάβετε όλους ασφαλώς!» Και κάπως έτσι, τελείως αυθόρμητα, δημιουργήθηκε η ιδέα του ΟΧΙ, ανάμεσα σε μια παρέα ανθρώπων με κοινές αγωνίες, χωρίς κομματικές ταυτότητες.

Όχι στην καταστολή, είτε αυτή μεταφράζεται σε αστυνομική βία και ρήψη χημικών μέχρις εξοντώσεως των διαδηλωτών, είτε σε περιορισμό της λαϊκής έκφρασης και της ελευθερίας του λόγου. Είναι δεδομένο ότι πρόκειται για δύο όψεις της ίδια κυβερνητικής επιλογής: πρωτοφανής, σφοδρή βία και μηδενική ανοχή στην αντίδραση από όπου και αν προέρχεται.

Όμως αυτό δεν είναι το μόνο όχι που θέλουμε να πούμε. Ακόμα πιο δυνατά θέλουμε να φωνάξουμε όχι στο κομματικό κράτος της διαφθοράς και της αναλγησίας, όχι στις αποτυχίες των πολιτικών προσώπων που μας έφεραν ως εδώ και τώρα προφασίζονται πως θα μας σώσουν, όχι στο αυτομαστίγωμα και τη συλλογική ενοχή.

Το ΟΧΙ είναι η αρχή αλλά δεν είναι το τέλος. Είναι μια συμβολική κίνηση αντίστασης, όπως ξεδιπλώνονται τόσες άλλες διεθνώς από την Αίγυπτο ως την Αμερική αλλά και να χτίσουμε ένα κοινό ΝΑΙ. Ναι στην κατανομή ευθυνών, ναι στην αλληλεγγύη, ναι στην πρόοδο. Όχι στα λόγια, ναι στις πράξεις.

Read the rest of this entry

(Οχι) άλλο ένα κείμενο για τις 20 Οκτώβρη..

48 περίπου ώρες, καμιά 50αριά κείμενα και χιλιάδες σχόλια μετά τα γεγονότα της Πέμπτης 20 Οκτώβρη είμαι σίγουρος ότι δεν μπορώ να πω πολλά καινούργια και ενδιαφέροντα πράγματα παρά μόνο να κάνω ερωτήσεις..

Για αρχή..

– Είναι η εργατική τάξη, το έθνος, οι λούμπεν προλετάριοι, οι («χωρίς χαρτιά») μετανάστες, οι γυναίκες, οι βουδιστές, οι αναπνοϊστές ή οποιαδήποτε άλλο προκατασκευασμένο πολιτικό υποκείμενο το μόνο καταπιεσμένο κομμάτι της κοινωνίας του οποίου η απελευθέρωση και εξουσία (ακόμα και με όρους αυτοοργάνωσης) θα σημάνει το τέλος της καταπίεσης και την κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση;; Υπάρχει ρε αδερφέ ο εννιαίος καταπιεσμένος λαός με κοινά χαρακτηριστικά που υπάρχουν απο την κατασκευή του ή όλα αυτά διαμορφώνονται στην πολιτική πράξη;; Κι αν υπάρχει, που κρύβεται ρε φωστήρες και δεν το βλέπω;;

– Κι ακόμα κι αν δεχτούμε ότι κάτι τέτοιο υπάρχει, είναι οποιαδήποτε συλλογικότητα, οσοδήποτε χαλαρά δομημένη, γνήσιος εκφραστής αυτού του συνόλου κι όλοι οι άλλοι προδότες;;

– Κι άντε να το δεχτώ κι αυτό, ποιός διορίζει, επιλέγει αναθέτει σε μια συλλογικότητα τη «γνήσια έκφραση» των καταπιεσμένων;; Η ίδια η συλλογικότητα;; Αν θες το λέμε πρωτοπορεία αν θες το λέμε και καπέλο εγώ πρόβλημα δεν έχω..

Read the rest of this entry

David Graeber: Το OccupyWallStreet επανανακαλύπτει τη ριζοσπαστική φαντασία

Αντιγράφει από τον ΠαραλληλοΓράφο και ευχαριστεί για τη δουλειά της μετάφρασης τον risinggalaxy, o StonedSparrow από το Occupy!Manchester (που δυστυχώς δεν τα πάει και εντυπωσιακά καλά)..

του David Graeber

Οι νέοι που διαμαρτύρονται στη Γουόλ Στρήτ και αλλού απορρίπτουν αυτή τη μάταια οικονομική τάξη. Ήρθαν για να διεκδικήσουν το μέλλον.

Γιατί οι άνθρωποι κάνουν κατάληψη στη Γουόλ Στρήτ; Γιατί η κατάληψη -παρά την αστυνομική καταστολή- μετέδωσε σπίθες σε όλη την Αμερική, μέσα σε μέρες, εμπνέοντας εκατοντάδες ανθρώπους να στείλουν πίτσες, λεφτά και εξοπλισμό και, τώρα, να ξεκινήσουν τα δικά τους κινήματα με την ονομασία Κατάληψη Σικάγο, Κατάληψη Φλόριδα, Κατάληψη στο Ντένβερ ή Κατάληψη στο Λος Άντζελες;

Υπάρχουν προφανείς λόγοι. Γινόμαστε μάρτυρες της προκλητικής αυτοπροβολής μιας νέας γενιά Αμερικάνων, μιας γενιάς που προσβλέπει στο να τελειώσει τις σπουδές της μην έχοντας δουλειές, μην έχοντας μέλλον αλλά που εξακολουθεί να επιβαρύνεται με τεράστια και ασυγχώρητα χρέη. Οι περισσότεροι, όπως ανακάλυψα, προέρχονται από την εργατική ή τη μεσαία τάξη, παιδιά που έκαναν ακριβώς αυτό που τους είπαν να κάνουν: Μελέτησαν, πήγαν πανεπιστήμιο, και τώρα όχι μόνο τιμωρούνται για αυτό, αλλά εξευτελίζονται -αντιμέτωποι με μια ζωή όπου τους φέρονται σαν να είναι ξοφλημένοι και ηθικά απόκληροι.

Αποτελεί πραγματικά έκπληξη που θα ήθελαν να πουν δυο κουβεντούλες με τους οικονομικούς μεγιστάνες που τους έκλεψαν το μέλλον τους;

Όπως και στην Ευρώπη, βλέπουμε τα αποτελέσματα μιας γιγαντιαίας κοινωνικής αποτυχίας.

Read the rest of this entry

Έχει κι η Ελλάδα τις πρωτιές της..

Κατά τη διάρκεια των ταραχών στην Αγγλία, όταν βανάκια της αστυνομίας κυκλοφορούσαν με φωτογραφίες νεαρών και καλούσαν τους «πολίτες» να ρουφιανέψουν τους «αλήτες», όταν ο πρωθυπουργός της χώρας ανακοίνωνε πως θα κλείνει τα social media κατά βούληση, ουπς συγνώμη όταν η ασφάλεια της χώρας το απαιτεί ήθελα να πω, όταν δεκαεφτάχρονος έμπαινε στη φυλακή για ένα status στο facebook, μια αξιολάτρευτη και δημιουργική ομάδα έκανε την εμφάνισή της.. Τα μέλη της, τα οποία μπορείτε να καμαρώσετε και στη photo αποφάσισαν ότι το κομβικό πρόβλημα της χώρας ήταν να καθαριστεί από τα σκουπίδια, που δημιούργησαν αυτοί που καθημερινά θεωρούνται, αντιμετωπίζονται και χωροθετούνται σα σκουπίδια.. Παίζοντας με την αγαστή σχέση της ομάδας αυτής με τις κυρίαρχες τάξεις, όσοι -ευτυχώς πολλοί- διαφώνησαν με τον κρετινισμό της επιλογής, χαρακτήρισαν ειρωνικά την ομάδα αυτή  broomeoisie (από το broom- σκούπα και το αγαπημένο όλων μας bourgeoisie).. Περισσόετερες πληροφορίες γι’ αυτό το τσίρκο μπορείτε να βρείτε εδώ.. Να υπογραμμίσω μόνο την κεντρικότητα των social media στην οργάνωση του θίασου της σκούπας..

Ωραία όλα αυτά θα μου πεις αλλά που βρίσκεται η ελληνική πρωτοπορεία; Κι εδω είναι που κάνεις το λάθος.. Όχι μόνο έχουμε θίασο της σκούπας αλλά τον είχαμε κι ένα χρόνο πριν τους old fashioned Εγγλέζους: οι φίλοι μας οι atenistas.. Κι αντιγράφω από το Δερβενιώτη:

Read the rest of this entry

Ολοκληρωτισμός στην εκδοχή Έλληνα bobo

Αναδημοσίευση από το RedNotebook

του Νικόλα Σεβαστάκη 
Στη Γαλλία εδώ και χρόνια ο χαρακτηρισμός bobo απευθύνεται σε εκείνα τα τμήματα της μορφωμένης και εύπορης μεσαίας τάξης που υιοθέτησαν επιλεκτικά προωθημένους πολιτιστικούς κώδικες ενώ συγχρόνως συμφιλιώθηκαν οριστικά με τη μοναδική πραγματικότητα του καπιταλισμού – ή, όπως θα άρεσε στους ίδιους να λένε, με την κοινωνία των ελεύθερων αγορών.
Πολιτικά, οι μποέμ μπουρζουά έκλιναν κυρίως προς το σύγχρονο κέντρο, προς την περίμετρο του σοσιαλφιλελευθερισμού, της σοφτ οικολογίας ή του συμπονετικού επεμβατισμού των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Γενεαλογικά, συνδέονται με την παλαιότερη κριτική στον ολοκληρωτισμό και στη συνέχεια με ορισμένες συμβολικές υποθέσεις, όπως η Βοσνία την εποχή των γιουγκοσλαβικών πολέμων ή το Θιβέτ. Μετά όμως τη χρυσή εποχή του ΄90, και κυρίως από το 2008 και το ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης, αυτός ο χώρος αισθάνεται αποπροσανατολισμένος. Από εκεί που είχε πιστέψει ότι πλησιάζουμε στην εποχή του Υδροχόου, στην μεταπολιτική και συναινετική εποχή των χλιαρών αποχρώσεων και των ρυθμισμένων διαφορών, βρέθηκε σε καιρούς αυξημένης αγριότητας, σε μια περίοδο όπου επιστρέφουν τα «αρχαϊκά» υλικά προβλήματα και οι μεγάλες οξύνσεις και αντιθέσεις. Ζήτω, φυσικά, το ελεύθερο Θιβέτ, αλλά οι σύγχρονες πραγματικότητες προστάζουν στροφή προς τις …Κίνες αυτού του κόσμου! Όπου Κίνα σημαίνει οικονομικός δυναμισμός, τιθάσευση του εργατικού κόστους, πολιτική «αρμονία», πειθαρχημένο κοινωνικό εργοστάσιο.
Παράλληλα, λοιπόν, με την ανακάλυψη του καπιταλιστικού ρεαλισμού, ο κλονισμένος κόσμος των bobo άρχισε να επιδίδεται σε ασκήσεις αυτοκριτικής για τα προηγούμενα κύματα των ενθουσιασμών του: ασφαλώς το παρακάναμε με τον ηδονιστικό καταναλωτισμό, με τις επιπολαιότητες της άμεσης απόλαυσης και τη λατρεία των νεανικών στιλ, με τις ελευθεριακές μας αυταπάτες. Τώρα ας σοβαρευτούμε. Ας ανακαλύψουμε τις αξίες της προσπάθειας, της εργασίας, της λιτότητας. Ας δούμε, εν τέλει, τα καλά στοιχεία της κρίσης που δίνει την ευκαιρία για επαναξιολόγηση του do it yourself, της απλότητας και της μαγειρικής στο σπίτι.
Βεβαίως αυτός ο πρώτος πληθυντικός δημιουργεί κάποιο πρόβλημα: διότι περιλαμβάνει τόσο αυτούς που στην προηγούμενη περίοδο είχαν απλώς κάτι περισσότερο για να καταναλώσουν όσο και αυτούς που έφτιαχναν λίστες για το τι οφείλουμε να έχουμε καταναλώσει ή να έχουμε πράξει ως τα τριάντα ή τα σαράντα. Όποιος μάλιστα δεν είχε καμιά διάθεση ή δεν είχε τα χρήματα για να κάνει αυτά τα «δέκα» ή «είκοσι» απαραίτητα πράγματα, καταδικάζονταν στο πυρ το εξώτερον ως μιζεραμπιλιστής ή αναχρονιστικός.