Category Archives: Κορωνοϊός

Τι συνέβη όταν οι μαθητές επέστρεψαν στα σχολεία εν μέσω πανδημίας το 1918

Και πώς μπορεί να αποτελέσει οδηγό σήμερα, ενόψει των κρίσιμων αποφάσεων για τη νέα σχολική χρονιά.

Αναδημοσίευση από Huffingtonpost

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι ηγέτες δυσκολεύονται να αποφασίσουν εάν τα σχολεία θα παραμείνουν ανοιχτά εν μέσω πανδημίας.

Κατά τη διάρκεια της ισπανικής γρίπης το 1918, παρόλο που ο κόσμος ήταν πολύ διαφορετικός, η συζήτηση ήταν εξίσου έντονη.

Εκείνη η πανδημία σκότωσε περίπου 50 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως,  σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ .

Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των πόλεων στις ΗΠΑ έκλεισαν τα σχολεία τους, τρεις επέλεξαν να τα διατηρήσουν ανοιχτά – η Νέα Υόρκη, το Σικάγο και το Νιου Χέβεν, σύμφωνα με τους ιστορικούς.

Οι αποφάσεις των αξιωματούχων σε αυτές τις πόλεις βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στην υπόθεση των υπαλλήλων δημόσιας υγείας ότι οι μαθητές ήταν ασφαλέστεροι στο σχολείο. Τότε εξάλλου, ήταν στο απόγειό της η λεγόμενη Προοδευτική Εποχή, με έμφαση στην υγιεινή στα σχολεία και περισσότερες νοσοκόμες για κάθε μαθητή από ό,τι τώρα.

Read the rest of this entry

5 σκέψεις για την υγειονομική κρίση και το πώς θα την παλέψουμε

coronacrisis-yfanet

-Η κρίση του κορωνοϊού δεν είναι απλά μια φυσική καταστροφή. Δεν είναι ταινία φαντασίας, θεία τιμωρία ή γκαντεμιά του Κυριάκου. Είναι οι δομικές αντιφάσεις ενός τρόπου παραγωγής που νοσεί, που θα ξεζουμίσει τα πάντα για λίγα παραπάνω κέρδη. Δεν πρόκειται για κάποιο κρυφό σχέδιο, ούτε για σκοτεινή συνομωσία. Όλα γίνονται στο φως της ημέρας, μπροστά στα μάτια μας: Οι επιχειρήσεις καταστρέφουν το περιβάλλον για περισσότερα χρήματα, οι αγροκτηνοτροφικές βιομηχανίες δουλεύουν σε υπερεντατικούς ρυθμούς χωρίς απαραίτητα υγειονομικά μέτρα, τα δάση συρρικνώνονται γιατί τα καταπίνουν οι βιομηχανικές ζώνες και τα προάστια, οι άνθρωποι στιβάζονται σε τερατουπόλεις μέσα σε ανθυγιεινές συνθήκες, χωρίς πρόσβαση στην περίθαλψη. Πριν τον κορωνοϊός ήταν η νόσος των πτηνών, των χοίρων, ο έμπολα, κ.α. Μάλλον έπεται συνέχεια.

– Τα κράτη και οι διεθνείς οργανισμοί επέλεξαν να βάλουν σε καραντίνα τον πληθυσμό, για να διασώσουν όση κοινωνική αποδοχή τους απέμεινε και να περιορίσουν την κοινωνική αναταραχή. Τα μέτρα περιορισμού και οι καμπάνιες ¨μένουμε σπίτι¨ φέρνουν όμως στην επιφάνεια κι άλλες αντιφάσεις . Το ίδιο σύστημα που ευνοεί δομικά την δημιουργία νέων ιών, παράγει εξίσου δομικά αυτούς που δεν χωράνε στα μέτρα αντιμετώπισης. Το ¨μένουμε σπίτι¨ και ¨κρατάμε αποστάσεις¨ απευθύνονται σε μια ιδεατή φιγούρα ανθρώπου που δεν είναι μετανάστης, άστεγος, χρήστης, δεν έχει ψυχολογικά προβλήματα, δεν γνωρίζει τι σημαίνει ενδοοικογενειακή βία, δεν πρέπει να βγει για να δουλέψει, κοκ. Το ίδιο περίπου ισχύει για τα επιδόματα.

Αυτό που σκέφτηκαν οι κυβερνήσεις ως λύση είναι να μας γεμίσουν ενοχές, ότι πρέπει να συμπεριφερόμαστε ως άρρωστοι, ότι έχουμε ατομική ευθύνη άμα διαδοθεί ο ιος, ότι οποιαδήποτε κοινωνική συναναστροφή μπορεί να αποβεί φονική για εμάς ή τους γύρω μας! Τσιμουδιά δηλαδή για την διάλυση του συστήματος υγείας εδώ και χρόνια, και για το ότι δεν γίνονται τέστ σε όποιον ζητάει, πόσο μάλλον για τους λόγους που τέτοιου είδους ιοί πολλαπλασιάζονται συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Μέσα σε αυτήν την συνθήκη το ¨μένουμε σπίτι¨ σημαίνει ¨ο καθένας να τα βγάλει πέρα μόνος του¨.

– Ο καθένας όμως είμαστε εμείς και εσείς και ενώ η υγειονομική κρίση συνεχίζεται τα άγχη μας και οι υποχρεώσεις συσσωρεύονται. Πως θα πληρώσουμε τους λογαριασμούς; Θα έχουμε δουλειά; Αν ναι, με τι μισθό; Τι θα γίνει με τα νοίκια; Με όσους δουλεύουν μαύρα; Σε περίπτωση που δεν το καταλάβετε ήδη, η επίρριψη της ευθύνης για την διάδοση του ιου σε εμάς, είναι το πρώτο βήμα. Το δεύτερο είναι η μετακύληση της ζημιάς της κρίσης στις πλάτες μας και τις τσέπες μας.

– Στο ζόφο που μας επιφυλάσσουν για το μέλλον δεν θα την παλέψουμε μόνοι μας. Επιλέγουμε να οργανωθούμε συλλογικά για να διεκδικήσουμε μειώσεις ενοικίων και λογαριασμών, αυξήσεις μισθών, πρόσβαση στη περίθαλψη για όλους και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.

Καμιά ενοχή για τα αδιέξοδα του κράτους.

Να μην πληρώσουμε την κρίση του κορωνοϊού

Αναδημοσίευση από Φάμπρικα Υφανέτ

Ποιους και γιατί ενοχλεί η διεθνιστική αλληλεγγύη της Κούβας;

Ένα κείμενο του Νίκου Μόττα από το Ατεχνώς για την «άτιμη κουβανική αλληλεγγύη»

Η ανάδειξη της Κούβας σε χώρα-πρωταγωνίστρια της διεθνιστικής αλληλεγγύης εν μέσω της πανδημίας της COVID-19 φαίνεται πως ενόχλησε αρκετούς.

Οι εικόνες των κουβανών γιατρών και νοσηλευτών στην Ιταλία και σε άλλες χώρες, όπου βρέθηκαν προκειμένου να συνδράμουν στην καταπολέμηση της πανδημίας, ήταν αρκετές για να ερεθίσουν τα αντικομμουνιστικά ένστικτα όσων βγάζουν σπυριά ακούγοντας τις λέξεις «σοσιαλισμός» και «διεθνιστική αλληλεγγύη».

Βάλθηκαν, λοιπόν, να αποδείξουν ότι η αποστολή κουβανικού ιατρικού προσωπικού σε λαούς που το έχουν ανάγκη δεν είναι πράξη αλληλεγγύης, αλλά κίνηση που εξυπηρετεί ιδιοτελείς οικονομικούς σκοπούς της Κούβας.

Τι λένε με λίγα λόγια; Ότι οι κουβανοί γιατροί και νοσηλευτές που συμμετέχουν σε αποστολές στο εξωτερικό δεν εργάζονται «τζάμπα» (μα είναι δυνατόν;) αλλά πληρώνονται (βρε τους άτιμους!) και μάλιστα το συντριπτικό ποσοστό των χρημάτων αυτών πηγαίνει στα κρατικά ταμεία της Κούβας.

Ενόσω το βραβείο Πούλιντζερ για τα σαϊνια αυτά της δημοσιογραφίας βρίσκεται καθ’ οδόν, επιτρέψτε μας να επισημάνουμε ορισμένα πράγματα:

Read the rest of this entry

Πανούκλα χορού συντάραξε το Στρασβούργο το 1518 μ.Χ.

Μέσα στις πληροφορίες που συνέλεξα τις τελευταίες εβδομάδες γύρω από τις πανδημίες υπήρξε και μια περίπτωση επιδημίας που άξιζε ένα ολόκληρο καινούριο άρθρο για να αναλυθεί.

Θα πάμε στο 1518 μ.Χ. στο Στρασβούργο, πόλη της τότε Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Θα δούμε πολλά άτομα να χορεύουν με ήχους από τύμπανα, έγχορδα και πνευστά. Ο ήλιος του Ιούλη εκείνης της χρονιάς χτυπάει πάνω τους, καθώς πηδούν από το ένα πόδι στο άλλο και γυρίζουν σε κύκλους.

Από απόσταση μπορεί να έλεγες ότι πρόκειται για γλέντι.

Αλλά… Από κοντά τα χέρια των χορευτών είναι εύθραυστα και τα σώματα τους κινούνται σπασμωδικά. Τα πρόσωπα τους είναι λουσμένα στον ιδρώτα. Τα μάτια τους είναι υαλώδη, μακρινά. Αίμα από τα πρησμένα πόδια τους ξεχειλίζει στις δερμάτινες μπότες και τα ξύλινα παπούτσια τους

Τί έχει συμβεί;

Η χορευτική πανούκλα του 1518 ήταν η φονικότερη και η καλύτερα καταγεγραμμένη από τις περισσότερες από δέκα παρόμοιες περιπτώσεις που έλαβαν χώρα από το 1374 και έπειτα στην ευρύτερη περιοχή του Στρασβούργου.

Οι αναφορές της εποχής πολλές. Οι σύγχρονες εξηγήσεις για το φαινόμενο; Αντικρουόμενες. Θα τα αναλύσω όλα με σαφή αναφορά στις πηγές μου.

Πώς ξεκίνησε όλο αυτό;

Read the rest of this entry

Πρόβλεψη του 2008 για πανδημία από τον δρα Γκρέγκερ

Το βίντεο αυτό αποτελεί απόσπασμα από ομιλία του δρος Μάικλ Γκρέγκερ με τίτλο «Πανδημίες: Ιστορία και Πρόληψη», που έδωσε το 2008, όταν ήταν διευθυντής Δημόσιας Υγείας και Κτηνοτροφίας στο Humane Society των ΗΠΑ.

Ο δρ Γκρέγκερ – όπως και άλλοι γιατροί και επαγγελματίες στον χώρο της δημόσιας υγείας – είχε σε μεγάλο βαθμό προβλέψει, ήδη από τότε, ότι θα έρθει μια πανδημία γρίπης, λόγω κάποιων συγκεκριμένων πρακτικών μας, τις οποίες και αναλύει διεξοδικά.

Το σενάριο που προείδε αν δεν αλλάξουν οι πρακτικές αυτές είναι χειρότερο από αυτό του COVID-19. Άρα, θεωρούμε ότι έχει μεγάλη σημασία να ακούσουμε πώς μπορούμε να προλάβουμε ως κοινωνία τα χειρότερα. Ας σημειώσουμε πως και ο περίφημος ιολόγος Ρόμπερτ Γουέμπστερ ανέφερε σε πρόσφατη συνέντευξή του πως ο COVID-19 δεν είναι «ο μεγάλος ιός που περιμένουμε»

 

 

Ιστορία των πανδημιών με επιστημονικά δεδομένα

Το άρθρο αυτό ξεκίνησα να το δουλεύω πριν δύο εβδομάδες και είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας που επειδή άπτεται της ιατρικής επιστήμης, μου επιτρέπει να αξιοποιήσω και αυτή μου την ιδιότητα (οδοντίατρος εξωτερικού), πέραν εκείνης του ιστολόγου-γραφιά.

Θα ξεκινήσω με λίγους ορισμούς :

  • Μικροργανισμοί/Μικρόβια : τέσσερις βασικές κατηγορίες Βακτήρια, Μύκητες, Παράσιτα, Ιοί (οι τελευταίοι μπαινοβγαίνουν στην κατηγορία αυτή γιατί δεν αποτελούν αυτοτελείς «ζωντανούς» οργανισμούς)
  • Λοίμωξη : η παρουσία μικροβίων σε ένα σημείο του οργανισμού όπου φυσιολογικά δεν υπάρχουν και άμεσα ή έμμεσα, μέσω της τοξικότητάς τους, προκαλούν αντίδραση φλεγμονής που συνοδεύεται και από την εκάστοτε κλινική εικόνα
  • Μόλυνση : η παρουσία μικροβίων εκεί που φυσιολογικά δεν υπάρχουν χωρίς να προκαλούν φλεγμονή.
  • Φλεγμονή : σύνολο των τοπικών και συστηματικών μηχανισμών που ενεργοποιεί ο οργανισμός αντιδραστικά μετά από την επίδραση σε αυτόν διαφόρων βλαπτικών παραγόντων. Οι φλεγμονές διακρίνονται σε οξείες (διάρκειας λίγων ημερών), υποξείες (μεταβατικό στάδιο) και σε χρόνιες (μεγαλύτερης διάρκειας).
  • Επιδημία : η έξαρση μιας ασθένειας που εμφανίζεται σε έναν ανθρώπινο πληθυσμό μια δεδομένη χρονική περίοδο, σε βαθμό μη αναμενόμενο
  • Πανδημία : μία επιδημία λοιμωδών ασθενειών που εξαπλώνεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς σε μια μεγάλη περιοχή και απειλεί το σύνολο του πληθυσμού.
  • Επιστήμη : σύστημα απόκτησης γνώσης με βάση την επιστημονική μεθοδολογία που βασίζεται στην επιστημονική έρευνα, καθώς και στην οργάνωση και ταξινόμηση της αποκτώμενης με αυτόν τον τρόπο γνώσης.

Ακολουθούν μια σειρά ιστορικών δεδομένων χρήσιμων για την ανάλυση της εκάστοτε πανδημίας που έπεται :

  1. Η ανάπτυξη της δυτικής ιατρικής όπως την γνωρίζουμε σήμερα ήταν μια διαδικασία που ξεκίνησε δειλά-δειλά με τον Διαφωτισμό στην Ευρώπη. Για όλες τις αναφορές συνεπώς πριν το 1800, έχετε στο νου σας ότι έννοιες όπως επιδημιολογία, μικροβιολογία ή ακόμα ακόμα και πιο απλά ιατρική δεν υπήρχαν.
  2. Με βάση τον ορισμό της επιστήμης που δόθηκε παραπάνω, πειραματικά δεδομένα (δηλαδή μετρήσεις) συν μοντέλα επεξεργασίας των μετρήσεων στη βάση των φυσικών νόμων για την εξαγωγή συμπερασμάτων, όπως είναι αντιληπτό δεν εφαρμοζόταν πριν το 1800. Όλοι οι αριθμοί συνεπώς που αναφέρονται είναι groso mondo βασισμένοι σε διάφορες πηγές της εποχής και όχι σε επιστημονική έρευνα (εδώ χρησιμοποίησα τα νούμερα από το γράφημα στο κέντρο του άρθρου από το Johns Hopkins Resource Center)
  3. Μεταδοτικές ασθένειες υπήρχαν από τα αρχαία χρόνια και συνήθως η ίδια η ασθένεια και η εξάπλωσή της αποδιδόταν σε θεία βούληση… Η δραματική αύξηση της εξάπλωσης τους ξεκίνησε με την εγκατάσταση του αγροτικού τρόπου ζωής από πλευράς ανθρώπου.
  4. Η ανάγκη παραγωγής και μετέπειτα πώλησης των αγαθών μέσω του εμπορίου, οδήγησε σε αύξηση της αλληλεπίδρασης τόσο μεταξύ των ανθρώπινων πληθυσμών όσο και ανάμεσα σε ανθρώπινους πληθυσμούς και άλλα ζώα ή άλλα/νέα οικοσυστήματα, άγνωστα μέχρι πρότινος.
  5. Η τακτική της «καραντίνας» εφαρμόστηκε πρώτη φορά τον 14ο αιώνα μ.χ. ως τακτική προστασίας των παραλιακών πόλεων (πόλεων-κάστρων) από μολυσματικές ασθένειες. Η ίδια η λέξη είναι ιταλικής προέλευσης (quaranta giorni που σημαίνει 40 μέρες), διότι για 40 μέρες έπρεπε στο λιμάνι της Βενετίας να αγκυροβολήσουν καράβια με ύποπτο περιεχόμενο.
Read the rest of this entry

Transcendental epidemiology μαν!

Σάλος ή κοινώς χαμούλης ξέσπασε με την εγκύκλιο της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου πως ούτε λίγο ούτε πολύ οι εκκλησίες θα είναι ανοιχτές τη Μεγάλη Εβδομάδα αλλά και – κυρίως – με τη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Στέλιου Πέτσα, πως:
«παρεμπιπτόντως μπορεί κάποιος όταν κάνει κάποια άλλη έξοδο από το σπίτι του, για άλλους λόγους που δικαιολογούν αυτήν την έξοδο, να μπορεί να περάσει για ατομική λατρεία και από την εκκλησία της ενορίας του. Αυτό που θα φροντίσουμε σε συνεργασία πάντα με την Εκκλησία, είναι να μην υπάρξει συνωστισμός».

Άθεα Τομάρια!

Read the rest of this entry

Θάνατος

Δύσκολες λέξεις έχουν κατακλύσει την ειδησιογραφία και ως εκ τούτου την καθημερινότητά μας εδώ κι ενάμιση μήνα. Ο «θάνατος» και οι «νεκροί» είναι δυο από αυτές που η χριστιανοταλιμπανική μας κοινωνία φοβάται να εκφέρει. Συνήθως ο τόνος επιταχύνει και η ένταση της φωνής χαμηλώνει όταν βγαίνουν από τα χείλη. Σε κάποιες περιπτώσεις βέβαια χαμηλώνει τόσο πολύ που γίνεται σιωπή.

Προσωπικά έχω αποκτήσει μια περίεργη εξοικείωση γύρω από τέτοιες συζητήσεις. Περίεργη για τους άλλους, για εμένα απελευθερωτική. Σημαντικά γεγονότα στην παιδική κυρίως ηλικία μου με φέρανε δίπλα-δίπλα στην εικόνα ενός νεκρού ανθρώπινου σώματος. Και η εικόνα αυτή δε διαγράφεται, κυρίως όταν το σώμα είναι παιδικό.

Πώς μπορεί μια τέτοια εμπειρία να δράσει με τον καιρό απελευθερωτικά;

Σε εμένα η ανάμνηση αυτή λειτουργεί πλέον ως φάρος που ασταμάτητα υπενθυμίζει πόσο εύκολος είναι ο θάνατος. Πόσο εύκολα μπορεί το κουμπί να σβήσει. Και το σημαντικότερο που κατάλαβα αργότερα, πως η ευκολία αυτή είναι  σχεδόν πάντα* αντιστρόφως ανάλογη με την ύψος της κοινωνικής θέσης.

Έτσι εύκολος είσαι θάνατε; Εύκολα θα σε συζητάω λοιπόν κι εγώ.

Read the rest of this entry

Corona Calendar : the Awakening

Distance Socializing Ημέρα 18

 

Και σήμερα δεν είμαι φυσιολογικός.

Όχι ότι ποτέ ήμουν, αλλά η αλήθεια να λέγεται, πλέον νιώθω ότι, όπως και οι περισσότεροι φαντάζομαι, έρχομαι σε μία καθημερινή πάλη και αντίθεση με τη φύση μου, αυτή της κοινωνικοποίησης.

Γιατί όμως από τη 18η μέρα και όχι πιο πριν;

Μάλλον επειδή χτες πέθανε ο Μανώλης Γλέζος. Σχεδόν 100 χρόνια έζησε, και τα έζησε πραγματικά. Μέχρι το μεδούλι ρούφηξε από το κόκκαλο της ζωής. Παράδειγμα για όλους μας ως Άνθρωπος. Αντίο Μανώλη και thanks for the fish.

Μπορεί μετά από 3 μέρες συνεχών βροχών, ο ήλιος και η ζέστη, που με βγάλανε από το σπίτι μαζί με τα υπόλοιπα ανθρώπινα σαλιγκάρια να ήτανε αρκετά για να τονώσουν την ψυχολογία μου και να βρεθώ εδώ που βρίσκομαι και να γράφω.

Για τη χτεσινή μέρα; Ή και για όλες τις υπόλοιπες μέχρι τώρα; Θα έχω όρεξη ξανά αύριο για να το πιάσω απλά από εχτές ή θα είναι μικρές σούμες στη χάση και στη φέξη της απομόνωσης; Αλήθεια τη διαφορά έχει το χτες, με το προχτές και μια τυχαία μέρα από τις προηγούμενες 18;

Θα σας πω εγώ. Καμία. Πάντα η διαφορά είναι στο σήμερα. Και σήμερα κάτι έγραψα μετά από καιρό.

Δε διαφωνώ, σκουριασμένος είμαι αρκετά. Πάω μία βόλτα, να με δει ο ήλιος να ξεσκουριάσω και τα λέμε ξανά, κάποια άλλη στιγμή.

Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: