Category Archives: Κόσμος

The Wire: μια σπουδή στο χρώμα

Άρθρο του Θωμά Τσαλαπάτη από την Efsyn

the_wire

«Αν είναι να δεις μια σειρά και μόνο το Wire αρκεί». Την ατάκα αυτή την ακούς συχνά από δυο τελείως διαφορετικές κατηγορίες θεατών. Από αυτούς που πιστεύουν πως οι τηλεοπτικές σειρές είναι χάσιμο χρόνου και πως ελάχιστα πράγματα αξίζουν και από αυτούς που έχουν εντρυφήσει στο πώς, το πού και το πότε της τηλεοπτικής αφήγησης σε τέτοιο βαθμό ώστε να έχουν πλήρη εποπτεία. Προσωπικά παρακινήθηκα να το δω από την εμμονή φίλων πεζογράφων και σκηνοθετών. Είναι μέρος άλλωστε της όλης διαδικασίας: όταν τελειώνεις το Wire προσπαθείς να πείσεις τους πάντες να κάνουνε το ίδιο. Αυτόν τον σκοπό πιστεύω πως επιτελεί και αυτό το άρθρο.

Η τελική αφορμή για την προσωπική μου παρακολούθηση στάθηκε μια απρόσμενη συνάντηση με τη σειρά στη βιογραφία του David Foster Wallace, «Every love story is a ghost story». Η σειρά ήταν η αγαπημένη του Wallace. Μάλιστα ο –για πολλούς- σημαντικότερος πεζογράφος των τελευταίων δεκαετιών, σκεφτόταν σοβαρά να γράψει ένα δοκίμιο με θέμα το Wire, επεξηγώντας πως το καλύτερο γράψιμο αυτή τη στιγμή στην Αμερική συντελείται στο πλαίσιο τηλεοπτικών σειρών.

Το The Wire δεν έχει την επιθετική φωτογένεια άλλων σειρών, το εντυπωσιακό concept που θα σε τραβήξει με την πρώτη αναφορά της υπόθεσης. Βλέποντας την πρώτη σεζόν εντυπωσιάζεσαι από τους διαλόγους, αλλά έχεις την αίσθηση πως βλέπεις μια ακόμη αστυνομική σειρά. Αρχίζεις να καταλαβαίνεις γιατί το Wire αποτελεί τη σειρά που διεύρυνε όσο καμία άλλη την τηλεοπτική αφήγηση όταν καταλαβαίνεις πως κεντρικό θέμα δεν είναι οι αστυνομικοί, οι έμποροι της πρέζας και το μεταξύ τους κυνήγι, αλλά η πόλη.

Η πόλη της Βαλτιμόρης, με τους θεσμούς, τα αδιέξοδα και την απόγνωσή της. Η πόλη που είναι η οποιαδήποτε αμερικανική πόλη στην εποχή των εξαρτήσεων, της κατάρρευσης της εργατικής τάξης, της αυτοματοποίησης της εργασίας και της ανεργίας. Η οικουμενική αφήγηση του Wire προκύπτει από την εστίαση στη λεπτομέρεια, την πόλη ως πραγματικό ντοκουμέντο όπου θα στηθούν οι ήρωες, οι σχέσεις και οι αφηγήσεις τους.

Οι δημιουργοί της σειράς γνωρίζουν ακριβώς για τι πράγμα μιλάνε. Ο David Simon ήταν για χρόνια υπεύθυνος του αστυνομικού ρεπορτάζ στην Baltimore Sun, ενώ ο Ed Burns υπήρξε ντετέκτιβ στο τμήμα ανθρωποκτονιών και δάσκαλος σε σχολείο της περιοχής. Ταυτόχρονα σε μια σειρά από ρόλους επιστρατεύτηκαν πραγματικά πρόσωπα της Βαλτιμόρης: αστυνομικοί, βαποράκια, πρώην μεγαλέμποροι ναρκωτικών που αλλαξοπίστησαν. Ολα αυτά συνετέλεσαν στο να δώσουν στη σειρά όχι απλώς μια αίσθηση αληθοφάνειας, αλλά μια ένταση ντοκουμέντου. Η ακριβής αναπαράσταση είναι όμως μόνο ένα από τα χαρακτηριστικά που κατέστησαν τη σειρά ως τη σημαντικότερη όλων των εποχών.

Το The Wire δανείζεται τον πυρήνα του από την αρχαία τραγωδία. Εδώ δεν έχουμε το μοτίβο της μάχης του ανθρώπου ενάντια στον εαυτό του, αλλά του ανθρώπου ενάντια στους θεούς. Στη θέση των θεών οι δημιουργοί τοποθετούν τους θεσμούς. Την αστυνομία, το λιμάνι της πόλης, τους πολιτικούς, το εκπαιδευτικό σύστημα, τα μέσα ενημέρωσης. Είναι οι θεσμοί αυτοί που γκρεμίζουνε τους ανθρώπους. Γιατί μπορεί η σειρά να κινείται γύρω από το εμπόριο ναρκωτικών, αλλά αυτό είναι μόνο το πρώτο επίπεδο. Στην πραγματικότητα το θέμα του Wire είναι το τέλος της αμερικανικής αυτοκρατορίας. Οπως διευκρινίζει ο David Simon, ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών στην πραγματικότητα έχει πια μεταμορφωθεί σε πόλεμο κατά των υποβαθμισμένων τάξεων. Και σε πόλεις όπως η Βαλτιμόρη, όταν μιλούμε για κατώτερες τάξεις μιλάμε για Αφροαμερικανούς.

Ενα 70% του καστ της σειράς είναι μαύροι. Πολλοί, -συμπεριλαμβανομένου και του Simon- πιστεύουν πως αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τον οποίο η σειρά είχε χαμηλή ακροαματικότητα. Σύνθετο και αυθεντικό το The Wire σε διδάσκει το χρώμα του αδιεξόδου στις σύγχρονες αμερικανικές μεγαλουπόλεις. Εδώ που η τάξη και το χρώμα ταυτίζονται, εδώ που το να πουλάς πρέζα στη γωνία είναι ένας από τους μόνους επαγγελματικούς προσανατολισμούς.

Οι ήρωες του The Wire απεικονίζουν τον αμερικανικό εφιάλτη και επεξηγούν χωρίς πομπώδεις ρητορικές μια σειρά από φαινόμενα για τα οποία δεν μιλούν άμεσα. Την άνοδο του Τραμπ και του ρατσισμού, την καθημερινή δολοφονία μιας ολόκληρης φυλής στους αμερικανικούς δρόμους, τη συσσωρευμένη οργή των αδικημένων που μαζεύεται μέσα στη σιωπή. Τη δίκαιη αυτή οργή που στις μέρες μας ξεσπά στους δρόμους.

Άρθρο του Θωμά Τσαλαπάτη από την Efsyn

Σημείωση kyan : Από τους ίδιους δημιουργούς αξίζουν επίσης και οι σειρές Treme (αφορά στην μετά-Κατρίνα ιστορία της Νεάς Ορλεάνης) και το Generation Kill (ακολουθεί τον ρεπόρτερ του Rolling Stones που καταγράφει την επέμβαση στη Βαγδάτη το 2003 από τις ΗΠΑ).

Το χρονικό της περιπέτειας του τουρκικού συγκροτήματος Grup Yorum «Εκείνοι σκοτώνουν τα παιδιά του λαού, εμείς κάνουμε προπέτασμα τα σώματά μας για να ζήσουνε»

grup-yorum

Αναδημοσίευση από Efsyn

Εικονογράφηση και βίντεο από kyan

Με αφορμή τον θάνατο του Τούρκου μπασίστα Ιμπραχίμ Γκιοκτσέκ, του τρίτου μέλους του συγκροτήματος που έχασε τη μάχη έπειτα από παρατεταμένη απεργία πείνας, η «Εφ.Συν.» παρουσιάζει μεταφρασμένο ένα εκτενές ρεπορτάζ-χρονικό Τούρκων συντρόφων τους για την άνιση αλλά συγκλονιστική μάχη καλλιτεχνών, δικηγόρων και ακτιβιστών ενάντια στις στοχευμένες διώξεις του καθεστώτος Ερντογάν.

Ο Γκιοκτσέκ κατέληξε έπειτα από 323 μέρες απεργίας πείνας, την οποία σταμάτησε στις 5 Μαΐου, αφού το τουρκικό κράτος δέχθηκε να δώσει άδεια στο εμβληματικό συγκρότημα της τουρκικής Αριστεράς για να παίξει στην Κωνσταντινούπολη.

ΤΩΡΑ ΠΛΕΟΝ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΠΛΑ:
Η ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ Η ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΠΟΔΕΚΤΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΟΥ

Τι είχε συμβεί;

Δέκα επτά δικηγόροι, μέλη του σωματείου «Ένωση Σύγχρονων Νομικών» (ÇHD) συνελήφθησαν στις 12 Σεπτεμβρίου 2017 και στις 20 Σεπτεμβρίου 2017 εκδόθηκε απόφαση για την κράτησή τους. Μετά από ένα έτος όταν παρουσιάστηκαν στην πρώτη δικάσιμο, αποφασίστηκε να αφεθούν ελεύθεροι (για να δικαστούν). Η έφεση που άσκησε ο εισαγγελέας έγινε δεκτή εντός του Σαββατοκύριακου. Έτσι οκτώ ώρες μετά από την απόφαση να αφεθούν ελεύθεροι, εκδόθηκε ‘απόφαση για την σύλληψή τους’.

Τέσσερες δικηγόροι, μεταξύ αυτών και ο Αϊτάτς Ουνσάλ (Aytaç Ünsal), συνελήφθησαν για δεύτερη φορά, ακριβώς μπροστά από τον Δικηγορικό Σύλλογο Σταμπούλ. Ο Σελτσούκ Κόζαγατσλί (Selçuk Kozağaçlı) συνελήφθη στην αίθουσα δικαστηρίου που πήγε μόνος του και την επομένη εκδόθηκε διαταγή για την κράτησή του.

Η σύνθεση του τριακοστού έβδομου Κακουργιοδικείου Σταμπούλ, στο οποίο πραγματοποιείτο η δίκη άλλαξε και η δίκη συνεχίστηκε με τη νέα σύνθεση που διορίστηκε. Μετά από δύο συνεδριάσεις οι διορισμένοι δικαστές εξέδωσαν απόφαση με την οποία μοίρασαν συνολικά 159 ετών φυλακίσεις.
Η δικηγόρος  Εμπρού Τιμτικ (Ebru Timtik), συνελήφθη μετά από έφοδο στο γραφείο της.
Ο Aytaç Ünsal και η Ebru Timtik πραγματοποιούν απεργία πείνας μέχρι θανάτου, με αίτημα να έχουν δίκαιη δίκη, τόσο οι ίδιοι όσο και οι πελάτες τους.

Read the rest of this entry

Ποιους και γιατί ενοχλεί η διεθνιστική αλληλεγγύη της Κούβας;

Ένα κείμενο του Νίκου Μόττα από το Ατεχνώς για την «άτιμη κουβανική αλληλεγγύη»

Η ανάδειξη της Κούβας σε χώρα-πρωταγωνίστρια της διεθνιστικής αλληλεγγύης εν μέσω της πανδημίας της COVID-19 φαίνεται πως ενόχλησε αρκετούς.

Οι εικόνες των κουβανών γιατρών και νοσηλευτών στην Ιταλία και σε άλλες χώρες, όπου βρέθηκαν προκειμένου να συνδράμουν στην καταπολέμηση της πανδημίας, ήταν αρκετές για να ερεθίσουν τα αντικομμουνιστικά ένστικτα όσων βγάζουν σπυριά ακούγοντας τις λέξεις «σοσιαλισμός» και «διεθνιστική αλληλεγγύη».

Βάλθηκαν, λοιπόν, να αποδείξουν ότι η αποστολή κουβανικού ιατρικού προσωπικού σε λαούς που το έχουν ανάγκη δεν είναι πράξη αλληλεγγύης, αλλά κίνηση που εξυπηρετεί ιδιοτελείς οικονομικούς σκοπούς της Κούβας.

Τι λένε με λίγα λόγια; Ότι οι κουβανοί γιατροί και νοσηλευτές που συμμετέχουν σε αποστολές στο εξωτερικό δεν εργάζονται «τζάμπα» (μα είναι δυνατόν;) αλλά πληρώνονται (βρε τους άτιμους!) και μάλιστα το συντριπτικό ποσοστό των χρημάτων αυτών πηγαίνει στα κρατικά ταμεία της Κούβας.

Ενόσω το βραβείο Πούλιντζερ για τα σαϊνια αυτά της δημοσιογραφίας βρίσκεται καθ’ οδόν, επιτρέψτε μας να επισημάνουμε ορισμένα πράγματα:

Read the rest of this entry

Τα αρκουδάκια ξέρουν όλα τα μυστικά μας

Πάει το αρκουδάκι μωρό μου, φεύγει. Πετάει στον ουρανό και το χαιρετάνε οι πεινασμένοι μοσχοβίτες του 1980. Αυτοί που ζήσανε το πως τα όνειρα, που τόλμησαν να φωνάξουν κάποιοι άνθρωποι, έγιναν εφιάλτες για πολλούς περισσότερους. Για πολύ καιρό πίστευα ότι το αρκουδάκι κλαίει χαιρετώντας τους κακομοίρηδες μοσχοβίτες της αποτυχίας της χειραφέτησης. Μιας ιδέας που ποτέ τελικά δεν μπορεί και δε θελεί να χωρέσει σε καλούπια και σχήματα. Μιας ιδέας που ζει στις στιγμές. Σιγά-σιγά καταλαβαίνω, ότι ο Μίσα δάκρυζε γιατί ήξερε ότι αυτές οι ίδιες μοσχοβίτισσες θύματα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, είχαν ήδη ζήσει τέτοιες στιγμές. Στιγμές που τελικά είχαν κόκκαλα και ονόματα. Ο Μίσα τελικά δάκρυσε γιατί τα αρκουδάκια ξέρουν όλα τα μυστικά μας. Κι αν έχω δίκιο σ’ αυτό, μωρό μου τη γαμήσαμε. Το αρκουδάκι ξαναγύρισε στη Ρωσία του Πούτιν.arkoudi

Κάλεσμα Αλληλεγγύης από Κινήματα Πόλης στην Κωσταντινούπολη

Το παρακάτω κάλεσμα αλληλεγγύης κυκλοφόρησε σήμερα το πρωϊ. Στο μεσοδιάστημα οι μπάτσοι επιτέθηκαν ακόμα μια φορά στους διαδηλωτές τραυματίζοντας σοβαρά εκατοντάδες, ενώ υπάρχουν πληροφορίες και για ένα νεκρό.  Η μετάφραση είναι στο πόδι και με πολλά νεύρα οπότε και τα λάθη πιθανά.

ΕΠΕΙΓΟΝ ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΟ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΠΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
Από την 27η Μάη, Κωνσταντινοπολίτισσες όλων των κοινωνικών και πολιτικών προελεύσεων, όλων των ηλικιών και από όλη την πόλη συνεχίζουν την ειρηνική αντίσταση στο Gezi Park, το μεγαλύτερο δημόσιο πάρκο της πόλης, που σύντομα θα κατεδαφιστεί λόγω ενός σχεδίου ανάπλασης. Σύμφωνα με το σχέδιο, δέντρα δεκαετιών που υπάρχουν στο πάρκο θα κοπούν και θα ανεγερθεί ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο αντίγραφο των παλαιών Οθωμανικών Στρατώνων (Topçu Kışlası):

http://www.youtube.com/watch?v=RgBRGl341ZA

http://www.bianet.org/english/english/147016-demonstrators-plant-trees-against-destruction-in-taksim-gezi-park
Read the rest of this entry

Γράμμα από το Μάντσεστερ

man1

Αγαπητέ Πιτσιρίκο,

Σου γράφω από το Μάντσεστερ όπου ο Μαρξ κι ο Ένγκελς συναντιόνταν στη βιβλιοθήκη για να γράψουν τα κείμενα τους και στα pubs για να πιούνε τις μπύρες τους (γουάουυυυ)!!! Παρακολουθώ εδώ και καιρό αυτό το φασούλι που έχεις ανοίξει με τα γράμματα αναγνωστών από το εξωτερικό, τόσο καιρό που το φασούλι έγινε φασολάδα. Να σου πω την αλήθεια Πιτσιρίκο, δε μου αρέσει η φασολάδα, το αγαπημένο μου φαγητό είναι τα γιαπράκια. Γιαπράκια Πιτσιρίκο λέμε στην Κοζάνη τους λαχανοντολμάδες. Φοβάμαι οτι θα μου πεις «άσχετοι οι λαχανοντολμάδες τί θες και με κουράζεις;» αλλά νομίζω είναι το ίδιο σχετικοί με το πώς περνάω στο Μάντσεστερ.

Read the rest of this entry

Ντοκυμαντέρ: A Woman’s Womb [Περού: αναγκαστικές στειρώσεις γυναικών και αντρών]

woman-s-womb-perouΜε αφορμή την δημοσίευση σε διάφορα μέσα της ανατριχιαστικής περίπτωσης των υποχρεωτικών στειρώσεων στο Περού, βρήκαμε και παρουσιάζουμε ένα ντοκυμαντέρ για το ζήτημα. Παρουσιάζεται το ιστορικό των υποχρεωτικών στειρώσεων που έλαβαν χώρα μεταξύ 1995 και 2000 και εφαρμόστηκαν σε 300.000 γυναίκες και 30.000 άντρες. Στόχος της κυβέρνησης ήταν υποτίθεται ο έλεγχος της πληθυσμιακής αύξησης, με θύματα τις φτωχές/ους και αγράμματες/ους ιθαγενείς Κέτσουα, όμως στην υπόθεση εμπλέκονται κυβερνητικοί φορείς, μη κυβερνητικές οργανώσεις, θρησκευτικές οργανώσεις, διεθνείς οργανισμούς και την εξωτερική πολιτική ισχυρών κρατών. Στο επίκεντρο βρίσκονται τα αναπαραγωγικά και σεξουαλικά δικαιώματα των γυναικών, το γυναικείο σώμα και το ερώτημα για το ποιός τα ελέγχει. Άλλωστε, αυτό που αναδεικνύεται είναι πως παρόμοια εγχειρήματα έχουν πραγματοποιηθεί και σε άλλες χώρες αυτού του κόσμου. Το πιο συγκλονιστικό κομμάτι όμως, είναι οι μαρτυρίες των ίδιων των γυναικών για τις εγχειρήσεις και τη ζωή τους μετά.

A Woman’s Womb

Σκηνοθεσία: Mathilde Damoisel | Παραγωγή: Tancrede Ramonet | Έτος Παραγωγής: 2010

*Το ντοκυμαντέρ είναι στα αγγλικά, δυστυχώς χωρίς υπότιτλους και μπορείτε να το παρακολουθήσετε κάνοντας κλικ εδώ

Αναδημοσίευση από Φύλο Συκής μέσω Ώρας Κοινής Ανησυχίας

Δέκα κορυφαίοι μύθοι σχετικά με την ισραηλινή επίθεση στη Γάζα (+video)

Πηγή κειμένου : La Scapigliata μέσω Παραλληλογράφου

1. Τα ισραηλινά γεράκια παρουσιάζουν τους εαυτούς τους, σαν να έχουν εμπλακεί σε μια “ειρηνευτική διαδικασία”, στην οποία η Χαμάς αρνείται να συμμετάσχει. Στην πραγματικότητα το Ισραήλ έχει αρνηθεί να σταματήσει τον εποικισμό και την κλοπή παλαιστινιακής γης για όσον καιρό χρειάζεται, έτσι ώστε να γίνει οποιαδήποτε παραγωγική διαπραγμάτευση. Το Τελ Αβίβ ανακοινώνει τακτικά μονομερώς καινούριο εποικισμό στην παλαιστινιακή Δυτική Όχθη. Δεν υπάρχει ειρηνευτική διαδικασία. Πρόκειται για Ισραηλινή και Αμερικανική απάτη. Το να μιλάς για ειρηνευτική διαδικασία δίνει κάλυψη στους Ισραηλίτες εθνικιστές, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να αρπάξουν όλα όσα έχουν οι Παλαιστίνιοι και να τους μετατρέψουν (πάλι) σε πένητες πρόσφυγες .

2. Πράξεις σαν την επίθεση στη Γάζα, δεν πετυχαίνουν κάποιον αληθινό μακροχρόνιο στρατηγικό σκοπό. Εξαπολύονται, έτσι ώστε οι Ισραηλίτες να είναι οι πρώτοι που θα εκμεταλλευτούν σημαντικούς πόρους. Το να κουνάς απειλητικά σπαθιά προς τους Παλαιστίνιους δημιουργεί μία πρόφαση για περαιτέρω κλοπή γαιών και εποικισμό σε παλαιστινιακή γη. Η μιλιταριστική δράση εναντίον των ανθρώπων της Γάζας είναι μια τακτική αντιπερισπασμού : ο αληθινός στόχος είναι το Μεγάλο Ισραήλ, μία επιβεβαίωση της ισραηλινής κυριαρχίας πάνω σε όλες τις περιοχές, οι οποίες κάποτε περιλαμβάνονταν στο Βρετανικό Προτεκτοράτο της Παλαιστίνης.

3. Τα ισραηλινά γεράκια παρουσιάζουν τον επιθετικό τους πόλεμο σαν “αυτοάμυνα”. Αλλά ο αρχιραββίνος του Ηνωμένου Βασιλείου παραδέχτηκε μπροστά στην κάμερα ότι η επίθεση στη Γάζα “είχε κάτι να κάνει με το Ιράν“.

4. Τα γεράκια του Ισραήλ δαιμονοποιούν τους Παλαιστίνιους της Γάζας σαν “κακούς γείτονες”, οι οποίοι δεν αποδέχονται το Ισραήλ. Αλλά το 40% των κατοίκων της Γάζας είναι πρόσφυγες, που κατά κύριο λόγο μένουν σε προσφυγικές κατασκηνώσεις,  από οικογένειες της Παλαιστίνης προ του 1948, που ζουν εκεί για χιλιετίες.

Εκδιώχθηκαν από αυτό που τώρα είναι το Ισραήλ στην σιωνιστική εθνοκάθαρση του 1948. Τώρα ισραηλίτες μένουν στα σπίτια τους και καλλιεργούν τη γη τους, και ποτέ δεν πλήρωσαν καμία αποζημίωση για τα εγκλήματα που διέπραξαν προς αυτούς.. [pdf] ” Η αποτυχία του Ισραήλ στο να αποζημιώσει τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες εδώ και έξι δεκαετίες είναι σφοδρή παραβίαση του διεθνούς δικαίου.”  Το Ισραήλ δεν αποδέχεται το δικαίωμα ύπαρξης στην Παλαιστίνη, αν και απαιτεί συνεχώς όλοι, ακόμα και οι εκτοπισμένοι και κατεχόμενοι Παλαιστίνιοι να αναγνωρίσουν το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ.

Read the rest of this entry

ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Στον Κοινωνικό Χώρο για την Ελευθερία Μικρόπολις

Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αποφασίσαμε να διδάξουμε σχολική ύλη πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ελεύθερα και ωραία και πάνω από όλα γιατί μας αρέσει αυτό που θα κάνουμε!
Αυτή η κίνηση δεν είναι μόνο μία απάντηση αλληλεγγύης στην οικονομική κρίση, αλλά μία προσπάθεια για τη θέσμιση της κοινωνίας που θέλουμε με τη δημιουργία αυτόνομων μη-εμπορευματικών δομών σε όλους τους τομείς της ζωής, συμπεριλαμβανόμενης και της εκπαίδευσης. Μας είναι ξεκάθαρο ότι αυτά τα εγχειρήματα θα προκύψουν μόνο μέσα από την αυτοοργάνωση, έτσι συναντηθήκαμε και… ξεκινάμε!
Read the rest of this entry

Τούτοι οι μπάτσοι…

Η χουντοδημοκρατία τους μας δειχνει ξεκάθαρα το πρόσωπό της…

Καταπάτηση ασύλου από τον στρατό κατοχής της κυβέρνησης των αφεντικών και του γαμημένου συστήματος!!!

Το βίντεο δείχνει μόνο την αρχή της παραβίασης του ασύλου, ανάλογα περιστατικά αναφέρθηκαν και απο την είσοδο της φιλοσοφικής.

Shooting Zizek: Living in the End Times [videos]

O εκδοτικός οίκος Verso διοργάνωσε διαγωνισμό για σύντομα βίντεο εμπνευσμένα ή/και σε διάλογο με το βιβλίο του Slavoj Zizek Living in the End Times το οποιο μεταξύ μας μπορείτε να βρείτε (στα αγγλικά εδώ)..
Τώρα αυτοί στη σελίδα τους λένε κάτι χαζά ανταγωνιστικά του τύπου το καλύτερο που θα πάρει βραβείο θα ανακοινωθεί κ.λπ, εγώ όμως τα αγνοώ και αφήνω την καθεμιά να διαλέξη τί της αρέσει και τί όχι (τα βραβεία ποτέ δεν ήταν το φόρτε μου..).. Μη σκιάζεστε μονόλεπτα είναι.. (Για την πληροφόρησή σας και μόνο, καλύτερο βίντεο κρίθηκε το The Last Capitalist του Jamie Jones)..

Απολαύστε που θα έλεγε κι ο Ζίζεκ..

Gabriel Tupinambá’s Living in the End Times

Read the rest of this entry

Λαθραίο Ρεπορτάζ από την Αόρατη Συρία [video]

Ένα λαθραίο ρεπορτάζ από την αόρατη, για τη διεθνή κοινότητα και την ανθρωπότητα, Συρία με αόρατους βασανιστές, αόρατα θύματα και αόρατους επαναστάτες. Το φασιστικό καθεστώς του Άσαντ θέλει τη Συρία ένα βασίλειο της σιωπής, ο λαός της όμως, που νίκησε τον φόβο, νικά και τη σιωπή και θα αναγκάσει τον κόσμο να τον ακούσει να φωνάζει βροντερά: «Καλύτερα θάνατος παρά ταπείνωση».

Ρεπορτάζ των δημοσιογράφων Ramita Navai και Wael Dabbous από το Κανάλι 4, που πέρασαν δύο εβδομάδες σε μερικές από τις πιο επικίνδυνες περιοχές της Συρίας μαζί με τους εξεγερμένους που είναι αποφασισμένοι να ανατρέψουν τη στυγνή δικτατορία του Άσαντ.

Αλληλεγγύη στο Συριακό λαό 

David Graeber: Το OccupyWallStreet επανανακαλύπτει τη ριζοσπαστική φαντασία

Αντιγράφει από τον ΠαραλληλοΓράφο και ευχαριστεί για τη δουλειά της μετάφρασης τον risinggalaxy, o StonedSparrow από το Occupy!Manchester (που δυστυχώς δεν τα πάει και εντυπωσιακά καλά)..

του David Graeber

Οι νέοι που διαμαρτύρονται στη Γουόλ Στρήτ και αλλού απορρίπτουν αυτή τη μάταια οικονομική τάξη. Ήρθαν για να διεκδικήσουν το μέλλον.

Γιατί οι άνθρωποι κάνουν κατάληψη στη Γουόλ Στρήτ; Γιατί η κατάληψη -παρά την αστυνομική καταστολή- μετέδωσε σπίθες σε όλη την Αμερική, μέσα σε μέρες, εμπνέοντας εκατοντάδες ανθρώπους να στείλουν πίτσες, λεφτά και εξοπλισμό και, τώρα, να ξεκινήσουν τα δικά τους κινήματα με την ονομασία Κατάληψη Σικάγο, Κατάληψη Φλόριδα, Κατάληψη στο Ντένβερ ή Κατάληψη στο Λος Άντζελες;

Υπάρχουν προφανείς λόγοι. Γινόμαστε μάρτυρες της προκλητικής αυτοπροβολής μιας νέας γενιά Αμερικάνων, μιας γενιάς που προσβλέπει στο να τελειώσει τις σπουδές της μην έχοντας δουλειές, μην έχοντας μέλλον αλλά που εξακολουθεί να επιβαρύνεται με τεράστια και ασυγχώρητα χρέη. Οι περισσότεροι, όπως ανακάλυψα, προέρχονται από την εργατική ή τη μεσαία τάξη, παιδιά που έκαναν ακριβώς αυτό που τους είπαν να κάνουν: Μελέτησαν, πήγαν πανεπιστήμιο, και τώρα όχι μόνο τιμωρούνται για αυτό, αλλά εξευτελίζονται -αντιμέτωποι με μια ζωή όπου τους φέρονται σαν να είναι ξοφλημένοι και ηθικά απόκληροι.

Αποτελεί πραγματικά έκπληξη που θα ήθελαν να πουν δυο κουβεντούλες με τους οικονομικούς μεγιστάνες που τους έκλεψαν το μέλλον τους;

Όπως και στην Ευρώπη, βλέπουμε τα αποτελέσματα μιας γιγαντιαίας κοινωνικής αποτυχίας.

Read the rest of this entry

Daniel Harvey-Μην ηθικολογείς, μην κρίνεις, μη βγάζεις φωτογραφίες

Πηγή: Κατάληψη ΕΣΗΕΑ/Μετάφραση απ΄το The Commune από Radical Desire

Υπάρχει στην Αγγλία μια υποτάξη που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Λευκή, με στοιχειώδη μόρφωση, χωρίς κανένα μέσο κοινωνικής ανέλιξης, είναι ένα τέλειο παράδειγμα των αποτελεσμάτων του αγγλοσαξονικού καπιταλισμού και του προγράμματος απανθρωποποίησης που εφαρμόζει. Η αγγλική διαστροφή είναι να κάνει τον πληθυσμό αυτό περήφανο για την αθλιότητα και την άγνοιά του. Η κατάσταση είναι απελπιστική. Έχω περισσότερες ελπίδες για τη νεολαία των δικών μας banlieues.

Jean-Baptiste Clamence, από την Πτώση του Αλμπέρ Καμύ (1956).

Κάποιος ήρθε σήμερα το πρωί και μου είπε ότι σκεφτόταν πως έχει κάτι παράξενο αυτή η χώρα: ανέκαθεν είχε αυτή την υποτάξη που έχουν αποφύγει οι περισσότερες άλλες χώρες στην Ευρώπη. Του αντέταξα τις φασαρίες πριν από μερικά χρόνια στα προάστια του Παρισιού, αλλά το επιχείρημά του παρέμενε αληθές. Οι χώρες αυτές κατασκευάζουν αυτή την αρρωστημένη εικόνα εκλέπτυνσης, υψηλής κουζίνας, υψηλής κουλτούρας, πολιτισμένων αξιών, τσαγιού και διανοουμενισμού, αλλά και στις δύο η αισχρή κρυφή τους όψη ξεσπά και αποκαλύπτεται σε όλους.

Είναι κάτι που θα το λέγαμε «κουλτούρα Φριτσλ», από εκείνον τον Αυστριακό που κατάφερνε να διατηρεί μια ωραία βιτρίνα στο σπίτι του στα προάστια, κουβέντιαζε με τους γείτονες, πήγαινε στη δουλειά, μεγάλωνε παιδιά, ενώ στο μεταξύ κρατούσε ένα φρικτό μυστικό κρυμμένο στο υπόγειό του, την ειδεχθή αιμομικτική οικογένεια που έφτιαχνε. Έτσι μοιάζει και η νεοφιλελεύθερη κοινωνία μας, και αυτό αντανακλούν οι ρεπόρτερ του BBC που δείχνουν τις τρέντι καφετέριες με τις βιτρίνες τους σπασμένες στο Ένφιλντ, ψελλίζοντας τις μειλίχιες, ακατανόητες μπουρδολογίες τους.

Read the rest of this entry

Ο «καρπός» που «έσπειρε» το σύστημα «βλάστησε»

Άρθρο της Χριστίνας Μαυρουπούλου

Η προσπάθεια αποστασιοποίησης των αστών από τον εθνικιστή αντικομμουνιστή δολοφόνο δεν μπορεί να κρύψει ότι είναι προϊόν της σάπιας καπιταλιστικής κοινωνίας.

 

Μία βδομάδα έχει μεσολαβήσει από το μακελειό στη Νορβηγία, που στοίχισε τη ζωή σε οκτώ ανθρώπους από τη βομβιστική επίθεση στην έδρα της κυβέρνησης στην καρδιά του Οσλο, και την εν ψυχρώ δολοφονία 69 νέων στο νησί Ουτόγια, βόρεια του Οσλο, στην πλειονότητά τους έφηβοι μεταξύ 14 και 19 ετών, που προκάλεσε ο 32χρονος, Αντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ, που δηλώνει εθνικιστής και αντικομμουνιστής.

Στο δήθεν «μανιφέστο» του στο διαδίκτυο των 1.5ΟΟ σελίδων, υπό τον τίτλο «2083 – Ευρωπαϊκή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας», σημειώνει: «Πριν ξεκινήσουμε τη σταυροφορία μας, πρέπει να εκπληρώσουμε το καθήκον μας αποδεκατίζοντας τον πολιτιστικό μαρξισμό»… Ο «αντικομμουνισμός» είναι κινητήριος μοχλός και το μεγαλόπνοο πλάνο του είναι «η ανακατάληψη της Ευρώπης από μια συντηρητική επανάσταση» και «η κάθαρσή της από το Ισλάμ και την κουλτούρα του μαρξισμού». Επίσης, αναφέρει ότι είναι μέλος του χριστιανικούΤάγματος των Ναϊτών, που, όπως λέει, ανασυστάθηκε στο Λονδίνο το 2002, ενώ ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη αναφέρει ότι είναι δύο Βρετανοί, ένας Γάλλος, ένας Γερμανός, ένας Ολλανδός, ένας Ελληνας, ένας Ρώσος, ένας Νορβηγός και ένας Σέρβος, χωρίς όμως να τους κατονομάζει.

Read the rest of this entry

3 νεκροί στην Αργεντινή έπειτα από επέμβαση της αστυνομίας σε κατάληψη

Πριν από μια εβδομάδα, περίπου 500 οικογένειες ιθαγενών κατέλαβαν έκταση που ανήκει στην εταιρεία Ledesma, η οποία αποτελεί ιδιοκτησία της οικογένειας Blaquier, σύμμαχο του αιματοβαμμένου καθεστώτος Βιντέλα, (1976-1983). Κύριο αίτημα των καταληψιών, ήταν να τους δοθεί η γη για κατοικία.

Η αστυνομία κάτω από τις εντολές της εταιρείας και της κυβέρνησης επιτέθηκαν στις οικογένειες κατα την διάρκεια του ύπνου, ρίχνοντας αέρια και πλαστικές σφαίρες πάνω στις σκηνές, είτε βάζοντας φωτιά σε αυτές με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τρία άτομα και να τραυματιστούν άλλοι έξι, εκ των οποίων ο ένας νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση, ενώ ένα βρέφος μόλις 1,5 μηνών αντιμετώπισε σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα. Ο επικεφαλής της αστυνομίας, σε δηλώσεις του ισχυρίστηκε ότι οι καταληψίες ήταν οπλισμένοι.

Η ανεργία, η φτώχεια και ο πληθωρισμός είναι τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Πολιτεία του Χουχούι και ειδικά η περιοχή του Libertador. Η εταιρεία Ledesma είναι ο μεγαλύτερος γαιοκτήμονας με 157.556 εκτάρια στην ιδιοκτησία της.Σύμφωνα με εκτιμήσεις, 40 εκτάρια θα έφταναν για να επιλυθεί το πρόβλημα της κατοικίας στην περιοχή του Libertador.

Read the rest of this entry

Ένα καράβι για το Σύνταγμα | Μερικές φορές, όταν κοιτάζεις στα μάτια τον Νετανιάχου, ορκίζεσαι ότι βλέπεις την ψυχή του Παπανδρέου

του Άρη Χατζηστεφάνου από το thepressproject

Λίγες ημέρες απομένουν για τον απόπλου του δεύτερου Στόλου της Ελευθερίας για την αποκλεισμένη Γάζα. Το ελληνικό πλοίο είναι σχεδόν έτοιμο, οι διοργανωτές τρέχουν με τους γνωστούς φρενήρεις ρυθμούς και πάντα η προσπάθεια κρίνεται από την αρωγή των χιλιάδων εθελοντών – όσων βοηθούν με χρήματα ή με προσωπικό ιδρώτα.

Σε ορισμένους, ίσως η αποστολή να ακούγεται ελαφρώς εκτός κλίματος – και σίγουρα έτσι θα επιχειρήσει να την παρουσιάσει η ισραηλινή προπαγάνδα αλλά και τα ελληνικά φερέφωνά της που φωλιάζουν σε μεγάλα ΜΜΕ αλλά και σε καίρια πόστα του κρατικού μηχανισμού. Κι΄ όμως, ίσως ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη ελληνική ιστορία η τύχη της αποκλεισμένης Γάζας δεν ήταν τόσο άρρηκτα συνδεδεμένη με την ελληνική πραγματικότητα.

Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: