Αρχεία Ιστολογίου

Η Νέμεσις μυρίζει δακρυγόνα

Όταν σπέρνεις ανέμους, θερίζεις θύελλες. Στοιχειώδες στην πολιτική, σχεδόν νομοτελειακό. Την Πέμπτη (14/10) η κυβέρνηση βίωσε μία μίνι νέμεση, με τη δυσφορία από το «άρωμα» των δακρυγόνων να αναδίδεται κάτω από την Ακρόπολη.

Η ρίζα του κακού βρίσκεται στην εκμετάλλευση μίας κατηγορίας εργαζομένων που έχουν βαφτιστεί «συμβασιούχοι» και είναι επί της ουσίας όμηροι, παιδιά του πελατειακού κράτους, που η παρούσα κυβέρνηση ομνύει στην εξαφάνιση του.

Ναι, ουδείς έχει το δικαίωμα να κλείνει την Ακρόπολη. Δεν ανήκει σε κανέναν, είναι σύμβολο αιώνιο, παγκόσμια κληρονομία, ίσως ό,τι σπουδαιότερο διαθέτει η χώρα. Δεν είναι βιλαέτι κανενός. Όμως…

Από μία σοβαρή κυβέρνηση περιμένεις να μεριμνεί πριν οι φλόγες μπουν στο σπίτι. Οι άνθρωποι που διαδήλωναν ζητούν τη μονιμοποίηση τους, επειδή –όπως λένε- καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και προσεχώς λήγει η σύμβαση τους (δηλαδή βγαίνουν στην ανεργία), ενώ παράλληλα υποστηρίζουν ότι δεν έχουν πληρωθεί για 22 μήνες. Για το πρώτο η κυβέρνηση απαντά αρνητικά, καθώς θέλει να βάλει σε μία ρότα την εξάλειψη του φαινομένου των συμβασιούχων. Για το δεύτερο όμως; Πως μπορεί ένας άνθρωπος να ζει απλήρωτος για 22 μήνες; Και πως αυτός κατηγορείται από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο ως κομματικά καθοδηγούμενος;

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Χημικά και βία αυτεπάγγελτα στην Ακρόπολη από τους Προστάτες της εξουσίας…(Φωτογραφίες και βίντεο)

 

Κλικ - μεγέθυνση

 

Με μια «καταδρομική» κίνηση οι δυνάμεις των ΜΑΤ κατάφεραν να μπουν μέσα στο χώρο της Ακροπόλεως και δια της βίας, αφού πρώτα άνοιξαν την κεντρική είσοδο, έβγαλαν τους συμβασιούχους που είχαν οχυρωθεί από χθες μέσα σε αυτόν. Οι αστυνομικές δυνάμεις προχώρησαν και σε χρήση βίας και χημικών εναντίον των δημοσιογράφων που κάλυπταν την κινητοποίηση.

Παραμένουν στον χώρο της Ακροπόλεως αυτή την ώρα οι έκτακτοι και συμβασιούχοι του υπουργείου Πολιτισμού, οι οποίοι αποφάσισαν να επιστρέψουν αύριο το πρωί στο χώρο του μνημείου.

Η είσοδος του Ιερού Βράχου, πάντως, παραμένει κλειστή για τους τουρίστες. Αυτή την ώρα έχει ομαλοποιηθεί η κατάσταση αν και άνδρες των ΜΑΤ εξακολουθούν να περιφρουρούν το χώρο, ενώ η αστυνομία προχώρησε στην προσαγωγή ενός συμβασιούχου.

Νωρίτερα οι άνδρες της αστυνομίας προσπάθησαν να σπάσουν το λουκέτο που κρατούσε την πόρτα στην είσοδο της Ακροπόλεως κλειστή, εν μέσω αποδοκιμασιών από τους συμβασιούχους και μπροστά στα έκπληκτα βλέμματα των τουριστών.

Σημειώνεται ότι της επέμβασης της αστυνομίας είχε προηγηθεί εισαγγελική εντολή.

Για τη συνέχεια πατήστε στο

Read the rest of this entry

Μια νύχτα σαν την αποψινή – 30 Μαίου 1941

«Στις 30 Μαΐου 1941, ο Μανώλης Γλεζος και ο Απόστολος Σάντας υπέστειλαν τη γερμανική σημαία με τον φερόμενο αγκυλωτό σταυρό (του Γ’ Ράιχ) που βρισκόταν στην Ακρόπολη, κυριολεκτικά κάτω από τα μάτια της φρουράς.»

…αναφέρει εφημερίδα της εποχής…Το τολμηρό εκείνο επιχείρημα προκάλεσε κύμα ενθουσιασμού τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό που μεταδόθηκε η είδηση. Η πράξη τους ενέπνευσε τους Έλληνες που αντιστέκονταν ενάντια στον κατακτητή που καθιέρωσε και τους δύο ως σύμβολα αντίστασης κατά της χιτλερικής κατοχής.

Μάλιστα ο Γάλλος στρατηγός Ντε Γκωλ χαρακτήρισε τον Μανώλη Γλέζο ως «Πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης». Βέβαια το ναζιστικό καθεστώς αποκρίθηκε με την αναζήτηση και καταδίκη των υπευθύνων (του Γλέζου και του Σάντα) σε ερήμην θάνατο. Έτσι ξεκίνησε μια εκτεταμένη αναζήτηση όπου και τελικά, σχεδόν ένα χρόνο μετά, στις 24 Μαρτίου του 1942 ο Μ. Γλέζος και ο συνεργός του συλλαμβάνονται από γερμανικό κλιμάκιο και φυλακίζονται στις φυλακές Αβέρωφ. Εκεί ο Γλέζος μετά από απάνθρωπους βασανισμούς προσβλήθηκε από φυματίωση βαριάς μορφής οπότε και αφέθηκε ελεύθερος.

Στις 21 Απριλίου του 1943 συλλαμβάνεται και πάλι αυτή τη φορά από τους Ιταλούς κατακτητές και παρέμεινε στη φυλακή για τρεις μήνες. Έξι μόλις μήνες μετά την απελευθέρωσή του από τους Ιταλούς, στις 7 Φεβρουαρίου του 1944 ξανασυλλαμβάνεται, αυτή τη φορά από συνεργάτες των κατακτητών, για επικίνδυνη αντεθνική δράση και φυλακίζεται για 7,5 μήνες. Κατάφερε τελικά να δραπετεύσει στις 21 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.

Για να διαβάσετε το υπόλοιπο Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: