Αρχεία Ιστολογίου

Ο Παπανδρέου είναι αναρχικός [πιτσιρίκος]

Με αφορμή τις δηλώσεις των εκπροσώπων της τρόικας για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, οι πάντες καταφέρθηκαν εναντίον του Γιώργου Παπανδρέου, κατηγορώντας τον πως ξεπουλάει τη χώρα. Δεν είναι η πρώτη φορά που αδικούνται οι προθέσεις του Παπανδρέου.

Χτες, ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε πως «η Ελλάδα δεν πουλάει τη γη της» και τόνισε πως θα προτείνει νόμο στη Βουλή, ώστε η ελληνική γη να μη μεταβιβάζεται και να μην πωλείται. Βέβαια -με το Μνημόνιο που έχει υπογράψει- ο Γιώργος Παπανδρέου έχει υποθηκεύσει όλη τη δημόσια περιουσία. Ουσιαστικά -μιας και δεν υπάρχει περίπτωση να αποπληρωθεί το χρέος- η χώρα έχει ήδη πουληθεί.

Ήταν πολύ σωστή και πολιτικά τίμια η απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να πουλήσει τη χώρα. Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι σοσιαλιστής. Είχε δηλώσει μάλιστα πως είναι «αντιεξουσιαστής στην εξουσία».

Όσοι βιάστηκαν να τον κοροϊδέψουν για αυτή του τη δήλωση διαπιστώνουν τώρα πως ο Παπανδρέου έλεγε την αλήθεια – διαπιστώνουν πως ο Παπανδρέου είναι οπαδός του αναρχικού σοσιαλισμού και του Πιέρ Ζοζέφ Προυντόν.

Ο Προυντόν –ο οποίος, μεταξύ άλλων, ήταν και εναντίον της κρατικής ιδιοκτησίας- είχε γράψει πως «η ιδιοκτησία είναι κλοπή». Ο Γιώργος Παπανδρέου πουλάει τη δημόσια περιουσία, ώστε η χώρα να μην έχει περιουσία και να περάσει από τον σοσιαλισμό στην αναρχία.

Πουλώντας τη δημόσια περιουσία, ο Παπανδρέου έκανε το χρέος του – το κράτος δεν έχει ιδιοκτησία. Τώρα μένει να τον ακολουθήσουν και οι Έλληνες που έχουν ιδιοκτησία – ας απαρνηθούν ή ας πουλήσουν την ατομική ιδιοκτησία τους, ώστε να ζήσουμε επιτέλους στην ιδανική αντιεξουσιαστική και αταξική κοινωνία της αναρχίας.

Έγραψε ο Πιτσιρίκος

Οι Άνθρωποι Που Κύκλωσαν Το Άλφα [ντοκυμαντέρ]

Το ντοκιμαντέρ αυτό αποτελεί μια συνοδευτική προσπάθεια του βιβλίου «Οι Άνθρωποι που Κύκλωσαν το Άλφα», το οποίο έχει στόχο την αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης της αναρχικής αντίστασης στη φρανκική δικτατορία. Το χρονικό διάστημα που καλύφθηκε εδώ πέρα -απ’ το 1939 ως το 1963- δεν εξιστορήθηκε πλήρως, αλλά περιορίστηκε στο υλικό που συγκεντρώθηκε κατά τις επαφές μας, στην προσπάθεια μας να συλλέξουμε στοιχεία για το βιβλίο…

Περισσότερες πληροφορίες για το ντοκιμαντέρ και το βιβλίο, επισκεφτείτε το σάιτ του δημιουργού : alfa.espiv.net/

Παραγωγή : Λέσχη Των Ισοπεδωτών via Active Propaganda

Γλώσσα: Ισπανικά-Καταλανικά
Υπότιτλοι: Ελληνικοί (ενσωματωμένοι)
Διάρκεια: 65 λεπτά

Αναρχία και Ελευθερία

«Μια απάντηση για εκείνους που ψάχνουν επίμονα απαντήσεις και πολλές φορές μένουν και άυπνοι… εγώ είμαι από εκείνους που κατά βάση αναζητούν ερωτήσεις… » του j4nus

Σε κάποια αφίσα κάπου κάποτε έγραφε –αυτό που για μένα περιγράφει παραστατικότερα από καθετί το τι είναι αναρχία- ότι στην αναρχία δε θα φτάσουμε ούτε σήμερα ούτε αύριο ούτε σε δέκα αιώνες… στο δρομο για την αναρχία θα πορευόμαστε σήμερα, αύριο και για πάντα… (Errico Malatesta, ας διορθώσει καποιος αν δε θυμάμαι καλά)

Στο βάθος του κήπου που λέγεται αναρχία δεν υπάρχει κάποια μαγική εδέμ… Μοναδικός αυτοσκοπός είναι η ελευθερία, για αυτό και από τα βασικότερα αιτήματα του αναρχικού κόσμου είναι η κατάργηση ή ορθότερα κατεδάφιση των σωφρονιστικών καταστημάτων, φυλακών, των ψυχιατρικών κλινικών-ασύλων και καθετι που έχει κάγκελα και τείχη. Ελευθερία όμως όχι μόνο κίνησης και σώματος… η ελευθερία έχει πολλές όψεις, τις οποίες καταπιέζει το κράτος και ο καπιταλισμός είτε χέρι χέρι είτε με διαφορετικούς τρόπους.

Για αυτό από τα κομβικά προτάγματα είναι η καταστροφή του κράτους και του καπιταλιστικού συστήματος.

Η κατεδάφιση του κράτους είναι παραδοσιακό πρόταγμα για τον αναρχικό χώρο. Πολύ απλά γιατί κράτος σημαίνει κυριαρχία και εξουσία και αντιπροσωπεύει το αντίθετο από αυτό που η ίδια η λέξη αναρχία πρεσβεύει, δηλαδή απουσία αρχής-εξουσίας, απουσία θεσμών, διαμεσολαβητών κτλ που ασκούν εξουσία είτε σε λίγους είτε σε πολλούς. Είναι αξίωμα ότι η άσκηση εξουσίας οδηγεί στην κατάχρηση, όχι συνέχεια αλλά έστω κάποιες φορές, όχι μόνο γιατί η εξουσία αποτελεί το ισχυρότερο ναρκωτικό. Αλλά γιατί όταν ανατίθενται εξουσίες σε πρόσωπο και ειδικά το να λαμβάνει αποφάσεις για λογαριασμό άλλων, τότε ασυνείδητα αυτό που πιστεύει ο λήπτης των αποφάσεων θεωρείται και το ορθό και το σωστό, αλλιώς αν δεν ηταν αυτός ο φορέας των ορθών αποφάσεων κτλ δε θα τον διόριζαν, εξέλεγαν, επέλεγαν για να παίρνει αποφάσεις… είναι ένα σκοτεινό σημείο εκείνο που η καρέκλα και οι αρμοδιότητες μπλέκονται αδιαχώριστα με το πρόσωπο που λαμβάνει τις αποφάσεις. Είναι ένας φαύλος κύκλος χωρίς τέλος…

Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: