Αρχεία Ιστολογίου

43 χρόνια από τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ | Βίντεο με τις τρεις σημαντικότερες ομιλίες του

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1929 και δολοφονήθηκε, σαν σήμερα, στις 4 Απριλίου 1968, στο πανοδοχείο Lorraine της πόλης Μέμφις (Τενεσί, ΗΠΑ). Ήταν μόλις 39 ετών.

Παρότι ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ μνημονεύεται κυρίως για τον ηγετικό του ρόλο στον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, υπερασπίστηκε επίσης με πάθος ζητήματα οικονομικής δικαιοσύνης στην κοινωνία ενώ υπήρξε ένας από τους πιο δυναμικούς επικριτές της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, στο Βιετνάμ και αλλού: «Πιστεύουμε ότι ο πνεύμα του πατριωτισμού επιβάλλει τον τερματισμό του πολέμου και την κήρυξη ενός νέου, αναίμακτου αυτή τη φορά, πολέμου προς την έσχατη νίκη απέναντι στο ρατσισμό και στη φτώχεια».

Δύο από τις σημαντικότερες ομιλίες του Κιγνκ προβάλλονται με αφορμή τη συμπλήρωση 43 ετών από τη δολοφονία του. Παρότι λιγότερο γνωστές από την ομιλία του «Έχω ένα όνειρο» (I have a dream) στην Ουάσιγκτον, οι ομιλίες «Πέρα από το Βιετνάμ» (Beyond Vietnam) και «Ανέβηκα στην κορυφή του Όρους» (I Have Been to the Mountain Top) που δόθηκαν στις 4 Απριλίου 1967 και στις 3 Απριλίου 1968 αντίστοιχα –τη νύχτα πριν τη δολοφονία του με μια σφαίρα στο κεφάλι- παραμένουν στοχαστικές και παράξενα επίκαιρες…

Πηγή: democracynow.org

Η μετάφραση έγινε από τη Ζωή Σιάπαντα για το μεταφραστικό project του Tvxs

Δείτε τα βίντεο των ομιλιών του πατώντας στο  Read the rest of this entry

HΠΑ: κερδοφόρος επιχείρηση οι ποινικοποιήσεις και μαζικές φυλακίσεις μεταναστών

Στις 29 Ιανουαρίου ρεπουμπλικάνοι βουλευτές της Αριζόνα άρχισαν μία ρατσιστική εκστρατεία προκειμένου να μη δίνεται η αμερικανική ιθαγένεια στα παιδιά μεταναστών χωρίς επίσημα έγγραφα, τα οποία γεννιούνται στην επικράτεια των ΗΠΑ. Μέχρι σήμερα το Σύνταγμα των ΗΠΑ δίνει το δικαίωμα στην ιθαγένεια, τόσο στα παιδιά αυτά, όσο και στους γονείς τους, αμέσως με τη γέννηση των παιδιών τους. Ακόμα και να περάσουν τα νομοσχέδια αυτά, το θέμα είναι πιο πολύπλοκο, αφού από τη μία δεν είναι ικανά να αλλάξουν το Σύνταγμα, και από την άλλη, οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και υπέρ των δικαιωμάτων των μεταναστών θα τα προσβάλλουν και θα καταφύγουν στα ανώτερα δικαστήρια.

Η Αριζόνα είναι η πρώτη πολιτεία των ΗΠΑ, η οποία ποινικοποίησε την «παράνομη» μετανάστευση, όπως αποκαλείται στη νομοθεσία της. Πρόσφατα, στην εκστρατεία της Αριζόνα προστέθηκαν και άλλες πολιτείες, όπως η Βιρτζίνια, στην οποία ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές παρουσίασαν προτάσεις νόμων, οι οποίες δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο στους μετανάστες χωρίς χαρτιά την εργασία, τις σπουδές και τη χρήση κοινωνικών υπηρεσιών στην επικράτεια της πολιτείας αυτής. Πρόσφατα παρουσιάστηκαν παρόμοιες προτάσεις νόμου στην Καλιφόρνια, στο Τέξας, στη Φλόριντα και σε άλλες πολιτείες των ΗΠΑ.

Πηγή: praxislibertaria.wordpress.com

Το παρακάτω κείμενο του praxislibertaria.wordpress.com είναι διαφωτιστικό για μια άλλη πτυχή της ποινικοποίησης και των μαζικών φυλακίσεων των μεταναστών. Οι εταιρείες που έχουν στα χέρια τους τη διαχείριση των φυλακών έχουν στήσει μία κερδοφόρα επιχείρηση, επωφελούμενες από τέτοιους αντιμεταναστευτικούς νόμους. Η διαπλοκή μεταξύ των πολιτικών και των διάφορων οργανισμών, ιδρυμάτων και άλλων κεκαλυμμένων εξουσιαστικών μηχανισμών που τους προωθούν και αυτών που επωφελούνται από αυτούς είναι προφανής.

Read the rest of this entry

Σύλλογος υποστήριξης κρατουμένων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων Addameer

Ο Σύλλογος Addameer (στα αραβικά σημαίνει «συνείδηση») είναι ένα παλαιστινιακό μη κυβερνητικό, αστικό ίδρυμα που επικεντρώνεται σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ιδρύθηκε το 1992 από μια ομάδα ακτιβιστών με ενδιαφέρον για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το κέντρο προσφέρει υποστήριξη σε Παλαιστίνιους κρατούμενους, υπερασπίζεται τα δικαιώματα των πολιτικών κρατουμένων και εργάζεται για να σταματήσουν τα βασανιστήρια μέσα από την καταγραφή, τις νομικές διαδικασίες και τις καμπάνιες αλληλεγγύης.

Το Addameer είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Παλαιστινιακού Δικτύου ΜΚΟ (PNGO Network), του Παλαιστινιακού Συμβουλίου Οργανώσεων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και συνεργάζεται στενά με διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως η Διεθνής Αμνηστία, το Human Rights Watch, η Παγκόσμια Οργάνωση Κατά των Βασανιστηρίων (OMCT) και η Διεθνής Συνομοσπονδία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (FIDH) για να παρέχει συστηματική ενημέρωση για την κατάσταση των Παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων.

Το Addameer πιστεύει στην οικουμενικότητα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων βασισμένη στο σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ως προτεραιότητα, που οικοδομείται συνολικά πάνω σε διεθνείς νόμους και πεποιθήσεις.

Το Addameer πιστεύει στη σημασία της οικοδόμησης μιας ελεύθερης και δημοκρατικής παλαιστινιακής κοινωνίας βασισμένης στη δικαιοσύνη, την ισότητα, τους κανόνες δικαίου και το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός ενός ευρύτερου πλαισίου, του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Κέντρο της Αθήνας: να φροντίσουμε με κάθε τρόπο και μέσο τους πρόσφυγες

Απεργία Πείνας των Ιρανών Προσφύγων έξω από τα γραφεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ στο Παλαιό Ψυχικό

Πηγή : Μέσα από το πλήθος

Θα έπρεπε να έχει γίνει κατανοητό οτι οι εντάσεις που έχουν συσσωρευθεί στο κέντρο της Αθήνας δεν αφορούν απλά τα προβλήματα τα οποία συνδέονται με τη γειτνίαση ελλήνων και αλλοδαπών σε μια αστική περιοχή. Βρισκόμαστε πολύ πιο πέρα από αυτό, καθώς συνυπάρχουν, μια συνεχιζόμενη ανθρωπιστική κρίση, με 4-5000 πρόσφυγες (Αφγανούς, Σομαλούς και Σουδανούς – οι μισοί γυναίκες και παιδιά) που ζούν στο δρόμο ή στεγάζονται σε άθλιες συνθήκες, μια διαδικασία εγκατάστασης εγκληματικών ομάδων και κυκλωμάτων, και μια αναπτυσσόμενη πρακτική βίαιων επιθέσεων κατά των ξένων, αλλά και αντιπαραθέσεων μεταξύ κοινοτήτων, ενώ είναι δηλωμένη η πρόθεση της Χρυσής Αυγής να μετεξελιχθεί σε ένοπλη ομάδα.

Στους πρόσφυγες πρέπει να προστεθούν νέοι μετανάστες χωρίς χαρτιά από τη Βόρειο Αφρική κυρίως, αλλά και παλαιότεροι μετανάστες που έχουν απονομιμοποιηθεί (140.000 άτομα από την αρχή του 2008 ως τώρα, σύμφωνα με εκτιμήσεις), διότι είναι μερικά απασχολούμενοι ή άνεργοι, και έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους, καθώς αρνείται η σημερινή κυβέρνηση (όπως και η προηγούμενη) να εφαρμόσει ένα νέο μέτρο νομιμοποίησης. Εντάσεις προκαλεί και το λεγόμενο παρεμπόριο, από νόμιμους κατά κανόνα μετανάστες, οι οποίοι βρίσκονται στριμωγμένοι ανάμεσα στο ισχυρό πλέον κινεζικό λόμπυ που τους προμηθεύει και τα εμπορικά καταστήματα του κέντρου που τους καταγγέλλουν.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Σε πλειστηριασμό ένα …μετάλλιο με αθλητική και πολιτική ιστορία!

Yπάρχουν μετάλλια και… μετάλλια. Στις 16 Οκτωβρίου του 1968 ο Τόμι Σμιθ είχε εντυπωσιάσει τον κόσμο με τις αθλητικές του επιδόσεις, νικητής όντας γαρ στην κούρσα των 200 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Μεξικό, και μάλιστα με παγκόσμιο ρεκόρ.

Αργότερα κατά τη διάρκεια της ημέρας φρόντισε να τον αφήσει και άφωνο, όταν με το χρυσό μετάλλιο πλέον στο στήθος και ευρισκόμενος στο βάθρο, την ώρα της ανάκρουσης του εθνικού ύμνου των ΗΠΑ ύψωσε τη γαντοφορεμένη γροθιά του (ο περίφημος χαιρετισμός της «μαύρης δύναμης»), κατεβάζοντας το κεφάλι, μια κίνηση που έκανε επίσης ο συμπατριώτης του Τζον Κάρλος.

Αμφότεροι δεν φορούσαν παπούτσια παρά μόνο μαύρες κάλτσες, συμβολίζοντας τη φτώχεια των μαύρων συμπατριωτών τους, ο μεν Σμιθ είχε στο λαιμό του ένα μαύρο κασκόλ, σημάδι της μαύρης υπερηφάνειας, ο δε Κάρλος είχε αφήσει το πάνω μέρος της φόρμας ανοιχτό για να τιμήσει τους απλούς εργάτες και είχε στο λαιμό του χάντρες σε μνήμη όσων σκοτώθηκαν άδικα χωρίς κανείς να νοιαστεί γι’ αυτούς.

Ήταν μια γενναία χειρονομία από τους δύο αθλητές (ο τρίτος του βάθρου, Αυστραλός Πίτερ Νόρμαν φορούσε στη φόρμα του ένα σήμα υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων), μια ξεκάθαρη πολιτική δήλωση σε ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ειδικά για τη βελτίωση της θέσης των Αφρο-Αμερικανών στην κοινωνία. Και μάλιστα σε μια πλατφόρμα με παγκόσμια αναγνωρισιμότητα, όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Η συνέχεια ήταν σχετικά αναμενόμενη. Σμιθ και Κάρλος αποβλήθηκαν από την ολυμπιακή ομάδα των ΗΠΑ, εξοστρακίστηκαν εν πολλοίς από τα δρώμενα του στίβου (συνεχίζοντας αργότερα στο αμερικάνικο ποδόσφαιρο), ενώ οι οικογένειές τους δέχτηκαν απειλές θανάτου, όμως οι δύο άντρες έλαβαν παγκόσμια φήμη.

Σαράντα δύο χρόνια αργότερα το χρυσό μετάλλιο με την ξεχωριστή αυτή σημασία τέθηκε σε πλειστηριασμό μαζί με τα παπούτσια που φορούσε ο 66χρονος πλέον Σμιθ (που είχε «σπάσει» συνολικά επτά φορές το παγκόσμιο ρεκόρ), κι ενώ το περίφημο γάντι έχει χαθεί.

«Το μετάλλιο είναι σημαντικό γι’ αυτόν, όμως η ανάμνηση της νίκης του είναι πολύ πιο σημαντική. Το κάνει σίγουρα για τα χρήματα, αλλά όχι επειδή είναι απελπισμένος. Αν κάποιος θέλει να το αγοράσει η τιμή εκκίνησης είναι 250.000 δολάρια (178.625 ευρώ)» δήλωσε ο υπεύθυνος του πλειστηριασμού.

Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

Κάθε Τετάρτη του Μαΐου η αγγλόφωνη τοπική ομάδα της Διεθνούς Αμνηστίας μας συστήνει σε ένα ντοκιμαντέρ που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Πανεπιστημιακή Λέσχη του Πανεπιστημίου Αθηνών (Ιπποκράτους 15, Αθήνα). Το αναλυτικό πρόγραμμα του φεστιβάλ έχει ως εξής:

Τετάρτη, 5 Μαΐου, 20:00: «Στα Σύνορα του Κόσμου», Μάικλ Γουίντερμποτομ, Μεγάλη Βρετανία, 2002, 90′

Το έργο καταγράφει την ιστορία δύο αφγανών εφήβων . Ξεκινά με την απόδρασή τους από ένα στρατόπεδο προσφύγων στο Πακιστάν και συνεχίζεται στο δρόμο των λαθρεμπόρων γνωστό ως » δρόμο του μεταξιού. »

Τετάρτη , 12 Μαΐου, 20:00: «Ο εφιάλτης του Δαρβίνου», Χιούμπερτ Σόπερ

Συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ που, μέσα από το εμπόριο της πέρκας της λίμνης Βικτόρια, μας μιλά για την οικολογία, την εκμετάλλευση της Αφρικής και την πολιτική.

Τετάρτη , 19 Μαΐου, 20:00: «Los Herederos», Εουτζένιο Πολγκόφσκι

Στο Μεξικό , τα παιδιά των χωρικών ξεκινούν να ργάζονται σε πολύ τρυφερή ηλικία. Το ντοκιμαντέρ αποτυπώνει τον καθημερινό αγώνα επιβίωσης μέσα σε άθλιες κοινωνικές συνθήκες.

Τετάρτη , 29 Μαΐου, 20:00: «Μουλαντέ», Οσμάν Σαμπένε

Η Κολέ Γκάλο Άρντο, ζει σ’ ένα χωριό της δυτικής Αφρικής. Οι συγχωριανοί την τιμούν , αλλά την φοβούνται για την ανεξαρτησία και τον δυναμισμό της. Όταν τέσσερα μικρά κορίτσια ζητήσουν την προστασία από την παραδοσιακή τελετή της κλειτοριδεκτομής, η Κολέ θα τους προσφέρει το «Μουλαντέ», δηλαδή το παραδοσιακό δικαίωμα της ασυλίας.

Διαβάστε περισσότερα: http://ostria-gr.blogspot.com/2010/05/blog-post_03.html#ixzz0mp2uZPg7