Αρχεία Ιστολογίου

Μια μικρή ιστορία για το Ζορό της Θεσσαλονίκης…

Ιδιοκτήτης πρατηρίου νόθευε κατ επανάληψη τα καύσιμα, για να αυξήσει τα κέρδη του, δηλαδή κατάστρεφε τα αυτοκίνητα του απλού κόσμου. Πέντε φορές του επιβλήθηκε πρόστιμο μέσα σε ένα διάστημα ενός έτους, συνολικής αξίας 89.000 Ευρώ, όμως αυτός συνέχιζε. Ναι έπαιρνε πρόστιμα και αδιαφορούσε, ίσως γιατί πίστευε στην ανεπάρκεια των ελληνικών ελεγκτικών μηχανισμών. Ίσως γιατί πίστευε επιπλέον ότι και σε περίπτωση που είναι άτυχος και τον πιάσουν για ανομία, θα έβρισκε τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση να τον καλύψει.

Το 2005, αποδείχθηκε ότι ο εν λόγω πρατηριούχους δικαιώθηκε για την τακτική του. Ο τότε νομάρχης Θεσσαλονίκης, μείωσε το πρόστιμο, σε 5.000. Δεν ξέρω τα κίνητρά του. Εκείνο που αντιλαμβανόμαστε είναι ότι πέρασε πολλά μηνύματα. Σε εκείνους που νοθεύουν καύσιμα,  το μήνυμα είναι να συνεχίσουν την νόθευση, δεν μπορεί και αυτοί να είναι τόσο άτυχοι, αλλά και αν προκύψει κάποιο πρόβλημα, θα βρεθεί λύση. Σε εκείνους που δεν πληρώνουν τα πρόστιμα, το μήνυμα είναι ότι ορθώς πράττουν αφού θα ακολουθήσει μια συμφέρουσα ρύθμιση. Σε όλους τους υπόλοιπους ευσυνείδητους, το μήνυμα είναι ότι ρε παιδιά, εσείς είστε εκτός αγοράς, τι θέλετε τώρα, μήπως να πάτε στα σπίτια σας, να μείνουν οι υπόλοιποι που είναι πιο προχωρημένοι; Αυτή είναι η νοοτροπία ρουσφετιού και ανομίας, αφορά μεγάλες και πάρα πολλές μικρές υποθέσεις.

Για να συνεχίσουμε την ιστορία, κάποιος υπάλληλος που είχε το ηθικό ανάστημα και το αίσθημα ευθύνης αντέδρασε στην απόφαση του κου Ψωμιάδη. Πολλά μπράβο στον άνθρωπο. Βέβαια αυτό είχε σαν συνέπεια να χάσει την θέση του! Μήνυμα προς τους υπόλοιπους συνεχίστε να είστε αργόσχολοι, κρατικοδίαιτοι αν δεν θέλετε να χάσετε και εσείς την δουλειά σας.

Read the rest of this entry

Τα γελαστά παιδιά, του πιτσιρίκου | Ο Δουζίνας για την απεργία πείνας των 300 στην Υπατία [βίντεο]

Και ξαφνικά είδαμε χαμογελαστά πρόσωπα – είχαμε ξεχάσει πως είναι να γελάς. Μετά από ένα τουλάχιστον χρόνο εθνικής θλίψης και δυστυχίας, εμφανίστηκαν μπροστά μας άνθρωποι που γελούσαν. Βέβαια, δεν είναι Έλληνες αλλά γελάνε επειδή θα καταφέρουν να ζήσουν στην Ελλάδα. Μα γιατί είναι χαρούμενοι αυτοί οι ξένοι που θα ζήσουν στην Ελλάδα και είμαστε τόσο δυστυχισμένοι εμείς που ζούμε στη χώρα μας;

Οι μετανάστες-απεργοί πείνας της Υπατίας πέτυχαν ό,τι δεν πέτυχε καμία άλλη κοινωνική και επαγγελματική ομάδα στην Ελλάδα του Μνημονίου. Μας έβαλαν τα γυαλιά. Επίσης, μας έδειξαν τον τρόπο να φτάσουμε στη νίκη: αγώνας, αποφασιστικότητα, αλληλεγγύη.

«Ναι, αλλά έκαναν εκβιασμό στην κυβέρνηση και στην κοινωνία με την απεργία πείνας». Δεν είναι εκβιασμός να διεκδικείς ανθρώπινα δικαιώματα, βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή σου. Εκβιασμός είναι να λες «ψήφισέ με για να σου βρω δουλειά» ή «ψήφισέ με για να μη χάσεις τη δουλειά σου». Η απεργία πείνας είναι η έσχατη προσπάθεια ενός ανθρώπου να παραμείνει αξιοπρεπής. «Θέλει νεκροί χιλιάδες να ‘ναι στους τροχούς, θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους». Το θυμάσαι αυτό;

«Ναι, αλλά καταπατήθηκε η νομιμότητα».Τι μου λες; Σε μια χρεοκοπημένη χώρα η νομιμότητα καταπατήθηκε από μετανάστες εργάτες που έκαναν απεργία πείνας; Πώς έγιναν ξαφνικά όλοι τόσο νομιμόφρονες σε μια χώρα όπου ο καθένας επί δεκαετίες κάνει ό,τι του γουστάρει;

Read the rest of this entry