Αρχεία Ιστολογίου

Κλέφτες καταστημάτων όλου του κόσμου ενωθείτε | Ο Slavoj Zizek σχετικά με το νόημα των ταραχών

 

Ο Slavoj Zizek στην Αθήνα, στις 19/12/2010, στην εκδήλωση με τίτλο: “Ζώντας στην Εποχή των Τεράτων”. Κλικ για το βίντεο της εκδήλωσης

Η μετάφραση στα Ελληνικά έγινε από το blog «για την κοινωνική αριστερά» στις 21/8/2011

Η επανάληψη, σύμφωνα με τον Χέγκελ, παίζει σημαντικό ρόλο στην ιστορία: όταν κάτι συμβαίνει μόνο μία φορά, μπορεί να εκληφθεί ως ατύχημα, κάτι δηλαδή που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εάν η κατάσταση είχε εξελιχθεί διαφορετικά. Αλλά όταν το ίδιο γεγονός επαναλαμβάνεται, αυτό είναι σημάδι ότι μια βαθύτερη ιστορική διαδικασία εκτυλίσσεται. Όταν ο Ναπολέων ηττήθηκε στη Λειψία το 1813, φάνηκε σαν κακοτυχία. Όταν όμως ηττήθηκε και πάλι στο Waterloo, ήταν σαφές πλέον ότι η εποχή του τελείωνε.

Το ίδιο ισχύει και για τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση. Τον Σεπτέμβριο του 2008, παρουσιάστηκε από κάποιους ως μια ανωμαλία που θα μπορούσε να διορθωθεί με καλύτερους κανονισμούς κλπ. Τώρα που συγκεντρώνονται τα σημάδια μιας επαναλαμβανόμενης οικονομικής διάλυσης, είναι σαφές ότι έχουμε να κάνουμε με ένα διαρθρωτικό φαινόμενο.

Μας λένε ξανά και ξανά ότι ζούμε σε μια κρίση χρέους, και ότι όλοι πρέπει να μοιραστούμε το βάρος και σφίξουμε  το ζωνάρι μας. Όλοι, δηλαδή, εκτός από τους (πολύ) πλούσιους. Η ιδέα μεγαλύτερης φορολόγησής τους είναι ταμπού: αν το κάναμε, το επιχείρημα που επικρατεί είναι ότι οι πλούσιοι δεν θα είχαν πλέον κανένα κίνητρο να επενδύσουν, θα δημιουργούνταν λιγότερες θέσεις εργασίας και όλοι μας θα υποφέραμε. Ο μόνος τρόπος για να σωθούμε στους δύσκολους καιρούς είναι οι φτωχοί να γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι. Τι θα έπρεπε να κάνουν οι φτωχοί? Τι μπορούν να κάνουν?

Αν και οι ταραχές στο Ηνωμένο Βασίλειο προκλήθηκαν από τον πυροβολισμό του Mark Duggan, όλοι συμφωνούν ότι εκφράζουν μια βαθύτερη ανησυχία – αλλά τι είδους? Όπως και με το κάψιμο αυτοκινήτων στα περίχωρα (banlieues) του Παρισιού το 2005, οι εξεγερμένοι του Ηνωμένου Βασιλείου δεν είχαν κανένα μήνυμα να παραδώσουν. (Υπάρχει σαφής αντίθεση με τις μαζικές φοιτητικές διαδηλώσεις το Νοέμβριο του 2010, οι οποίες επίσης στράφηκαν προς τη βία. Οι φοιτητές έκαναν σαφές ότι απέρριπταν τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση). Γι ‘αυτό και είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τους ταραξίες του Ηνωμένου Βασιλείου με μαρξιστικούς όρους, ως ένα περιστατικό που σχετίζεται με την εμφάνιση του επαναστατικού υποκειμένου.

Read the rest of this entry

Daniel Harvey-Μην ηθικολογείς, μην κρίνεις, μη βγάζεις φωτογραφίες

Πηγή: Κατάληψη ΕΣΗΕΑ/Μετάφραση απ΄το The Commune από Radical Desire

Υπάρχει στην Αγγλία μια υποτάξη που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Λευκή, με στοιχειώδη μόρφωση, χωρίς κανένα μέσο κοινωνικής ανέλιξης, είναι ένα τέλειο παράδειγμα των αποτελεσμάτων του αγγλοσαξονικού καπιταλισμού και του προγράμματος απανθρωποποίησης που εφαρμόζει. Η αγγλική διαστροφή είναι να κάνει τον πληθυσμό αυτό περήφανο για την αθλιότητα και την άγνοιά του. Η κατάσταση είναι απελπιστική. Έχω περισσότερες ελπίδες για τη νεολαία των δικών μας banlieues.

Jean-Baptiste Clamence, από την Πτώση του Αλμπέρ Καμύ (1956).

Κάποιος ήρθε σήμερα το πρωί και μου είπε ότι σκεφτόταν πως έχει κάτι παράξενο αυτή η χώρα: ανέκαθεν είχε αυτή την υποτάξη που έχουν αποφύγει οι περισσότερες άλλες χώρες στην Ευρώπη. Του αντέταξα τις φασαρίες πριν από μερικά χρόνια στα προάστια του Παρισιού, αλλά το επιχείρημά του παρέμενε αληθές. Οι χώρες αυτές κατασκευάζουν αυτή την αρρωστημένη εικόνα εκλέπτυνσης, υψηλής κουζίνας, υψηλής κουλτούρας, πολιτισμένων αξιών, τσαγιού και διανοουμενισμού, αλλά και στις δύο η αισχρή κρυφή τους όψη ξεσπά και αποκαλύπτεται σε όλους.

Είναι κάτι που θα το λέγαμε «κουλτούρα Φριτσλ», από εκείνον τον Αυστριακό που κατάφερνε να διατηρεί μια ωραία βιτρίνα στο σπίτι του στα προάστια, κουβέντιαζε με τους γείτονες, πήγαινε στη δουλειά, μεγάλωνε παιδιά, ενώ στο μεταξύ κρατούσε ένα φρικτό μυστικό κρυμμένο στο υπόγειό του, την ειδεχθή αιμομικτική οικογένεια που έφτιαχνε. Έτσι μοιάζει και η νεοφιλελεύθερη κοινωνία μας, και αυτό αντανακλούν οι ρεπόρτερ του BBC που δείχνουν τις τρέντι καφετέριες με τις βιτρίνες τους σπασμένες στο Ένφιλντ, ψελλίζοντας τις μειλίχιες, ακατανόητες μπουρδολογίες τους.

Read the rest of this entry

Θεσσαλονίκη: βίαιη “προληπτική” καταστολή

Παραδειγματική ...απαγωγή

Χθες, Σάββατο 16 Απριλίου, τα όργανα καταστολής εξέφρασαν για μια ακόμη φορά τις διαθέσεις της άρχουσας τάξης, τον τρόμο που έχει κυριεύσει τις κάθε λογής εξουσίες απέναντι στη όλο και αυξανόμενη παρουσία του αντιεξουσιαστικού κινήματος στους δρόμους. Τα όργανα της “τάξης” επέλεξαν μια πορεία αλληλεγγύης προς τους πολιτικούς κρατούμενους ώστε να δείξουν το πιο άγριο τους πρόσωπο. Από τη μία, λοιπόν, οι τηλεοπτικοί αναμεταδότες της προπαγάνδας να προβάλλουν τακτικότατα φωτογραφίες και προσωπικά στοιχεία συλληφθέντων και κατηγορουμένων για συμμετοχή σε επαναστατικές οργανώσεις, από την άλλη οι ένστολοι φρουροί να επιτίθενται στην εκδήλωση συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς τους φυλακισμένους νεαρούς/ές.

Στην πορεία συμμετείχαν περίπου 300-400 άτομα, τα οποία από την αρχή της πορείας δέχτηκαν την ασφυκτική πίεση των αστυνομικών. Οι τελευταίοι σχημάτισαν Π, προσπαθώντας στην ουσία, να έχουν συνεχώς περικυκλωμένους τους διαδηλωτές, οι οποίοι αντέδρασαν ώστε να αποφύγουν το σκηνικό αυτό. Φυσικά, το Π ήταν απλώς η πρόκληση ώστε να πέσει η πρώτη πέτρα και να εφορμήσουν από όλες τις πλευρές ορδές πράσινων και μπλε ρομπότ, ομάδων ΔΙΑΣ, αλλά και ασφαλιτών.

Φυσικά, το φαινόμενο της απρόκλητης επίθεσης από αστυνομικούς είναι γνώριμο στους περισσότερους διαδηλωτές εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο. Έγιναν 11 προσαγωγές, εκ των οποίων οι 2 μετατράπηκαν σε συλλήψεις με την κατηγορία της διατάραξης κοινής ειρήνης. Μήπως όμως, θα έπρεπε να κατηγορηθεί ο υπεύθυνος για την τακτική των δυνάμεων του “υπουργείου προστασίας του πολίτη” για το ίδιο “αδίκημα”; Σημειωτέον πως, σύμφωνα με μαρτυρία σε ιστοσελίδα, 2 άτομα συνελήφθησαν από ασφαλίτες που είχαν παρεισφρήσει στην πορεία.

Read the rest of this entry

Η ζωή σταµάτησε στο Νταρφούρ | Η κοινή γνώμη κλείνει επιδεικτικά τα μάτια

400.000 νεκροί, 2,5 εκατοµµύρια πρόσφυγες και µόλις τέσσερις ένοχοι. Μια γενοκτονία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, έχοντας βαθιές ρίζες που ξεκινούν από την Ουάσινγκτον και φτάνουν ώς το Πεκίνο.

Η σφαγή ή, για πολλούς, η γενοκτονία τού Νταρφούρ καταρρίπτει τον καλοστηµένο µύθο ότι η διεθνής κοινότητα τον 21ο αιώνα είναι πλέον σε θέση να προστατέψει τα ανθρώπινα δικαιώµατα σε κάθε σηµείο τού πλανήτη. Οι διεθνείς οργανισµοί µέσα στην αδυναµία τους αδιαφορούν, οι κυβερνήσεις των ισχυρών κρατών όταν δεν συγκρούονται για τα συµφέροντά τους αδιαφορούν, τα ΜΜΕ από τη στιγµή που το θέµα δεν πουλάει αδιαφορούν, η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών αδιαφορεί έτσι κι αλλιώς. Έτσι, η ζωή συνεχίζεται. Όχι, όµως, για όλους.

Επί τέσσερα χρόνια

Το Σουδάν είναι η µεγαλύτερη σε έκταση και η τρίτη πετρελαιοπαραγωγός χώρα τής Αφρικής. Παρά τα κοιτάσµατα πετρελαίου στο νότιο τµήµα της, παραµένει ένα από τα φτωχότερα κράτη τού κόσµου. Από το 1983, το Σουδάν σπαράσσεται από τον εµφύλιο πόλεµο µεταξύ βορρά και νότου. Στον βορρά κυριαρχούν οι λευκοί Άραβες σουνίτες. Στον νότο, πέρα από τους µαύρους Αφρικανούς χριστιανούς, υπάρχουν ακόµα 572 εθνότητες. Υπό την υψηλή εποπτεία των ΗΠΑ, τον Φεβρουάριο του 2003, υπογράφηκε συµφωνία των δύο µερών για να τερµατισθεί ο εµφύλιος. Στη συµφωνία αυτή, όµως, δεν συµπεριλήφθηκε το Νταρφούρ, µε αποτέλεσµα να περιθωριοποιηθεί οικονοµικά.

Read the rest of this entry

Η αναγκαιότητα της βίας

«Οι διαφορές στην Δημοκρατία δεν λύνονται με την βία αλλά με τον διάλογο»… «Το δίκιο δεν το βρίσκεις με την βία αλλά με την πειθώ»… «Είναι θεμιτό να διεκδικεί κανείς αλλά σε καμμιά περίπτωση δεν πρέπει να παρανομεί»…

Με τέτοια λόγια οι ταγοί μας (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, τραπεζίτες, μεγαλοβιομήχανοι κλπ) προσπαθούν να χειραγωγήσουν την λαϊκή αντίδραση κάθε φορά που καταλαβαίνουν πως το ποτάμι της οργής φουσκώνει απειλητικά. Η καραμέλλα τους είναι παλιά αλλά το πιπίλισμά της εξακολουθεί. Άραγε, πόσο δίκιο έχουν όσοι αρνούνται να δεχτούν ότι η βία και η ανυπακοή στην καθεστηκυία νομοθεσία αποτελούν στοιχεία sine qua non της λαϊκής πάλης για πρόοδο;

Μια πρώτη απάντηση βρίσκουμε στους στίχους του Κώστα Βάρναλη: «Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. / Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; / Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! / Και κέρδισε μονάχος το ψωμί». Εξ άλλου, ας αναρωτηθούμε τι εννοεί ο Σικελιανός όταν λέει «ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα». Πώς το βλέπει, άραγε, να γίνεται αυτό το «σήκωμα»; Με ψιλοκουβεντούλα γύρω από ένα τραπέζι;

Τέλος πάντων. Μια χαρά τα λένε οι ποιητές μας, αλλά δεν βλάφτει να ρίξουμε κι ένα βλέμμα στην ιστορία. Για να φανταστούμε, λόγου χάρη, τον Σπάρτακο να οργανώνει την επανάσταση των δούλων δίχως να μεταχειρίζεται βία. Τι θα μπορούσε να κάνει; Κατ’ αρχάς, αν του βάλουμε ως δεδομένο να μη παρανομήσει, ούτε διάλογο δεν θα μπορούσε να κάνει, μιας και η ρωμαϊκή νομοθεσία θεωρούσε τον δούλο ως res (=πράγμα) κι επομένως οι δούλοι δεν μπορούσαν να συνομιλούν με τα αφεντικά τους.

Read the rest of this entry

ΔΕΝ ΣΩΠΑΙΝΩ : Βία κατά των γυναικών – Ένα διαρκές έγκλημα χωρίς τιμωρία

Η Κοσμητεία της Παιδαγωγικής Σχολής στο ΑΠΘ διοργανώνει εκδήλωση την Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010 και ώρα 16:00 στον 10ο όροφο του Πύργου της Παιδαγωγικής. Η εκδήλωση διοργανώνεται με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών -25 Νοεμβρίου.

Στο επίκεντρο της εκδήλωσης/διαδραστικού σεμιναρίου είναι τα αίτια, οι μορφές και οι διαστάσεις του φαινομένου της βίας κατά των γυναικών. Κατά τη διάρκειά του θα προβληθεί οπτικοποιημένο υλικό για την έμφυλη βία και θα μοιράζεται στους άνδρες (flyer)  με ένα λευκό κορδελάκι γιατί ο αγώνας για την ισότητα είναι θέμα όλων όσων θέλουν να ζουν σε μια δίκαιη και δημοκρατική κοινωνία. Πρόκειται για την καμπάνια της λευκής κορδέλας -γνωστή στις αγγλοσαξονικές χώρες κυρίως- όπου άνδρες την 25η Νοεμβρίου και για όσες μέρες διαρκεί η καμπάνια φορούν την λευκή κορδέλα ως ένδειξης αλληλεγγύης και συμβολικής δράσης ενάντια στην έμφυλη βία.

Πιο αναλυτικά, στο σεμινάριο θα γίνει ενημέρωση με βάση την εμπειρία από τις Γραμμές ΣΟΣ ‘δίπλα σου’ για την καταπολέμηση της βίας και στη συνέχεια θα συζητηθούν θέματα, όπως, τι είναι η βίαιη συμπεριφορά και ποιες μορφές βίας υπάρχουν, το προφίλ του δράστη και της γυναίκας/ατόμου που θυματοποιείται, οι συνέπειες των διαφόρων μορφών βίας, τα όρια ανοχής της επιθετικότητας,  οι τρόποι διαχείρισης της βίας με στόχο την αποκλιμάκωση και την πρόληψη και ο σημαντικός ρόλος της εκπαίδευσης στο επίπεδο της πρόληψης της βίας.

Για τη συνέχεια και για να δείτε τα flyers και τις αφίσες της εκδήλωσης πατήστε στο  Read the rest of this entry

Νέες φωτογραφίες από το αμερικάνικο κολαστήριο του Abu Ghraib στο Ιρακ

Νέες φωτογραφίες από τη φυλακή Abu Ghraib που έστησε ο στρατός των Η.Π.Α. στο Ιράκ. Πρόκειται για υλικό μεταγενέστερο των φωτογραφιών που είχαν δημοσιευτεί στο παρελθόν και που είχαν προκαλέσει διεθνή κατακραυγή για τα εγκλήματα πολέμου των στρατοκρατών.

Ξεκίνησε σαν φυλακή το 2004 με την έναρξη του πολέμου και από την πρώτη στιγμή υπήρξαν καταγεγραμμένα περιστατικά φυσικής, ψυχολογικής και σεξουαλικής βίας, μεταξύ άλλων βιασμούς, βασανιστήρια, ακόμα και δολοφονίες κρατουμένων!

Για τις υπόλοιπες φωτογραφίες πατήστε στο

Read the rest of this entry

Ανθεί στα ελληνικά σχολεία η βία και ο εκφοβισμός

Το ενδιαφέρον των ειδικών έχει προκαλέσει η άνθηση της βίας και του εκφοβισμού σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία, καθώς ποσοστό 10-15% των μαθητών, κυρίως στο δημοτικό και το γυμνάσιο, είναι θύματα ενδοσχολικής βίας, 5% είναι οι θύτες, με τα αγόρια να έχουν την πρωτοκαθεδρία (3/1) και κυρίως σε περιστατικά σωματικής βίας, σε σχέση με τα κορίτσια, που εμπλέκονται σε περιστατικά λεκτικής βίας.

Όπως προκύπτει από 2 Διακρατικά Ευρωπαϊκά Προγράμματα, το ΔΑΦΝΗ και το ΔΑΦΝΗ ΙΙΙ, τα παραπάνω φαινόμενα αποτελούν απόρροια του ελλείμματος ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, της άγνοιας για τον τρόπο διαχείρισης του προβλήματος, αλλά κυρίως της αποσιώπησης λόγω του στίγματος, που εμπεριέχει για τον θύτη, το θύμα αλλά και το σχολείο Σύμφωνα με τους ειδικούς, ακόμη και ο θύτης που ως αυριανός ενήλικας κατά 50% μπορεί να εξελιχθεί σε άτομο με άκρως αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά.

Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, το πρώτο πρόγραμμα έχει ως θέμα την «Αξιολόγηση Αναγκών και Ευαισθητοποίησης για την Ενδοσχολική Βία και τον Εκφοβισμό» (με 4 συνεργαζόμενες χώρες -Ελλάδα, Κύπρο, Γερμανία, Λιθουανία) και φορείς υλοποίησης για την Ελλάδα την Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (ΕΨΥΠΕ) και την Παιδαγωγική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Χημικά και βία αυτεπάγγελτα στην Ακρόπολη από τους Προστάτες της εξουσίας…(Φωτογραφίες και βίντεο)

 

Κλικ - μεγέθυνση

 

Με μια «καταδρομική» κίνηση οι δυνάμεις των ΜΑΤ κατάφεραν να μπουν μέσα στο χώρο της Ακροπόλεως και δια της βίας, αφού πρώτα άνοιξαν την κεντρική είσοδο, έβγαλαν τους συμβασιούχους που είχαν οχυρωθεί από χθες μέσα σε αυτόν. Οι αστυνομικές δυνάμεις προχώρησαν και σε χρήση βίας και χημικών εναντίον των δημοσιογράφων που κάλυπταν την κινητοποίηση.

Παραμένουν στον χώρο της Ακροπόλεως αυτή την ώρα οι έκτακτοι και συμβασιούχοι του υπουργείου Πολιτισμού, οι οποίοι αποφάσισαν να επιστρέψουν αύριο το πρωί στο χώρο του μνημείου.

Η είσοδος του Ιερού Βράχου, πάντως, παραμένει κλειστή για τους τουρίστες. Αυτή την ώρα έχει ομαλοποιηθεί η κατάσταση αν και άνδρες των ΜΑΤ εξακολουθούν να περιφρουρούν το χώρο, ενώ η αστυνομία προχώρησε στην προσαγωγή ενός συμβασιούχου.

Νωρίτερα οι άνδρες της αστυνομίας προσπάθησαν να σπάσουν το λουκέτο που κρατούσε την πόρτα στην είσοδο της Ακροπόλεως κλειστή, εν μέσω αποδοκιμασιών από τους συμβασιούχους και μπροστά στα έκπληκτα βλέμματα των τουριστών.

Σημειώνεται ότι της επέμβασης της αστυνομίας είχε προηγηθεί εισαγγελική εντολή.

Για τη συνέχεια πατήστε στο

Read the rest of this entry