Αρχεία Ιστολογίου

Πωλούνται ΑΝΘΡΩΠΟΙ | Trafficking – Σωματεμπόριο | Ένα οδοιπορικό στα άδυτα του απεχθέστερου οργανωμένου εγκλήματος στον κόσμο

Τα πιο κάτω στοιχεία και αναφορές αποτελούν μέρος της έρευνας και συλλογής υλικού, για τη συγγραφή του βιβλίου του Γιάννου Λαμπή, ‘Ψάξε μέσα στη σιωπή μου’ με θέμα τη παράνομη διακίνηση παιδιών.*

Απαγωγές, διακινήσεις, εμπόριο, βιασμοί, βασανιστήρια, ξυλοδαρμοί, εκφοβισμοί και κακοποίηση σωματική ή και ψυχολογική. Εκπόρνευση, δουλεία, ναρκωτικά, απομόνωση σε ανήλιαγα υπόγεια και στέρηση τροφής και ύπνου. Εμπόριο ανθρώπινων οργάνων. Το trafficking είναι εδώ! καρκίνωμα στο σώμα της σύγχρονης κοινωνίας. Τα θύματα του, γυναίκες και παιδιά που χάνουν τη ζωή τους κάθε στιγμή, που ματώνουν, υποφέρουν και κραυγάζουν. Ακούει κανείς;

Η εμπορία ανθρώπων είναι απότοκο μιας ιδεολογίας που διαχωρίζει το ανθρώπινο είδος σε ανώτερους και κατώτερους κοινωνικά, οικονομικά και πνευματικά ανθρώπους. Τα μεγαλύτερα ποσοστά θυματοποίησης έχουν οι γυναίκες και τα παιδιά ως οι πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Η διακίνηση με τη βία και η εμπορία ανθρώπων, πολύ περισσότερο μικρών παιδιών ( κοριτσιών και αγοριών) είναι σήμερα η δεύτερη σε κερδοφορία παράνομη παγκόσμια βιομηχανία με κέρδη που ξεπερνούν τα 17 δις δολάρια το χρόνο, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

1,2 μέχρι και 2 εκατομμύρια άνθρωποι  εκτιμάται από το Διεθνή Οργανισμό UNICEF  μεταφέρονται κάθε χρόνο, κυρίως, από 127 χώρες της Ασίας και της Ανατολικής Ευρώπης σε 137 χώρες προορισμούς. Στους αριθμούς αυτούς δεν συμπεριλαμβάνονται τα θύματα του εσωτερικού trafficking, αλλά μόνο του διασυνοριακού.

Εσωτερικό trafficking  είναι η παράνομη διακίνηση προσώπων μέσα στη ίδια τη χώρα τους, κυρίως από τις απομακρυσμένες περιοχές προς τα μεγάλα αστικά κέντρα. Διασυνοριακό trafficking είναι η διακίνηση προσώπων περνώντας παράνομα και λαθραία τα σύνορα κάποιας άλλης χώρας.

Read the rest of this entry

Scott X : ένας αντικαθεστωτικός ροκάς με άποψη [ακούστε και κατεβάστε δωρεάν τα τραγούδια του]

Στον Scott X έχει απαγορευτεί δια βίου η οποιαδήποτε εμφάνιση σε δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής με την κυβερνητική απειλή της άμεσης σύλληψης του (με λίγα λόγια ο άνθρωπος δεν έχει δικαιώματα) σε περίπτωση που συμβεί αυτό! Ο ίδιος δηλώνει ακτιβιστής και μουσικός. Η πρώτη του μπάντα έγινε γνωστή από τα support που έκανε στους The Ramones στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές του «80.

Εδώ και λίγα χρόνια με τους Constitution Commandos κατεγγέλουν την πολιτειακή και ομοσπονδιακή διαφθορά και βίαιη καταστολή, την οποία δηλώνει ότι την έχει βιώσει από πρώτο χέρι. Όλα του τα τραγούδια βασίζονται στην αλήθινή ιστορία που έζησε ο 50χρονος, πλέον, στο Βερμόντ μέχρι το 2002 και περιγράφει στο βιβλίο του με τίτλο «Howard Deans Police State of Vermont» που αναμένεται να κυκλοφορήσει εντός του 2011 (ένα απόσπασμα μπορείτε να διαβάσετε εδώ). Από τότε ζει στην Βόρεια Καρολίνα.

Το cd που κυκλοφόρησε έχει τίτλο «Fighting the U.S. Police State With Music» και όλα τα τραγούδια του άλμπουμ διανέμονται δωρεάν από τη σελίδα του καλλιτέχνη στο ilike.

Τα ναρκωτικά κάνουν καλό στην… πολιτική : Η ιστορία του Γκάρυ Γουέμπ

Πρόκειται για έρευνα του Στέλιου Κούλογλου που έγινε ντοκυμαντέρ και παρουσιάζει μια αναδρομή στην ιστορία των ναρκωτικών τον 20ο αιώνα και την χρήση τους για πολιτικούς σκοπούς.

Ιστορικό

Το 1996, ο βραβευμένος με Πούλιτζερ δημοσιογράφος Γκάρυ Γουέμπ (Gary Webb) ανακάλυψε ότι η επιδημία του ναρκωτικού κρακ που είχε καταστρέψει την κοινότητα των Μαύρων στο Λος Άντζελες είχε μια συγκλονιστική πολιτική διάσταση: υπεύθυνοι για την διάδοση του ναρκωτικού στις ΗΠΑ ήταν οι κόντρας του Νικαράγουα. Έκαναν εμπόριο ναρκωτικών για να αγοράσουν όπλα με τα οποία θα πολεμούσαν τους Σαντινίστας. Η CIA όχι μόνο ήξερε για το εμπόριο των προστατευόμενων της και δεν έκανε τίποτα για να τους σταματήσει, αλλά αντίθετα τους κάλυπτε από την αστυνομία του Λος Άντζελες.

Ειδικοί για τα ναρκωτικά και δημοσιογράφοι που είχαν υπ όψη τους την υπόθεση προειδοποίησαν τον Γουέμπ να τα παρατήσει αλλά εκείνος αποφάσισε να προχωρήσει. Η σειρά των άρθρων του στην εφημερίδα San Jose Mercury News με τίτλο : Dark Alliance, έγινε το 1999 και βιβλίο. Οι αποκαλύψεις του προκάλεσαν σάλο στις ΗΠΑ και αργότερα επιβεβαιώθηκαν από μία έρευνα μέσα στην CIA, αλλά η ζωή του Γουέμπ καταστράφηκε: αναγκάσθηκε να παραιτηθεί από την εφημερίδα του και να χωρίσει με την γυναίκα του. Η συνέντευξη του στο ΡΧΣ ήταν ίσως η τελευταία που παραχώρησε: τον Δεκέμβριο του 2004 βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του….

Read the rest of this entry

Δέκα χρόνια Wikipedia…

Το domain name www.wikipedia.org εμφανίστηκε σαν σήμερα, στις 15 Ιανουαρίου 2001, και στα δέκα χρόνια ζωής του έχει αλλάζει ριζικά τον τρόπο που ο άνθρωπος του 21ου αιώνα αναζητά, ανταλλάσσει και μεταδίδει γνώσεις και πληροφορίες. Η «ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια» αποτελεί σήμερα τον πλέον δημοφιλή μη-κερδοσκοπικό ιστότοπο στον ψηφιακό κόσμο και καλεί όλους τους «Wikipedians» κατά μήκος του πραγματικού κόσμου να συγκεντρωθούν για να γιορτάσουν τα γενέθλιά της.

Η ιδέα των Jimmy Wales και Larry Sanger ήταν σίγουρα ριζοσπαστική: Μια γιγαντιαία και δωρεάν συλλογή της ανθρώπινης γνώσης, στην οποία μπορεί να συνεισφέρει ο οποιοσδήποτε, ενώ η δυνατότητα να επιμεληθεί ο καθένας ελεύθερα το περιεχόμενο των άρθρων ελαχιστοποιεί σε μεγάλο βαθμό τις αναξιόπιστες και μεροληπτικές καταχωρήσεις.

Η επανάσταση που ευαγγελίζεται η Wikipedia είναι διπλή
. Πρώτον, ο έλεγχος της «αλήθειας» φεύγει από τα χέρια συγκεκριμένων και κατεστημένων θεσμών που πολλές φορές στο παρελθόν υπήρξαν εξαρτημένοι από διάφορα συμφέροντα. Δεύτερον, ο ελεύθερος, διαδικτυακός και ευκολοδιάβαστος χαρακτήρας της εγκυκλοπαίδειας ανοίγει πρωτοφανείς δρόμους για την εκπαίδευση.

Φυσικά, η Wikipedia δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστη, ακριβής και αμερόληπτη ως βιβλιογραφική πηγή για ακαδημαϊκούς, φοιτητές και δημοσιογράφους, λόγω της «ανοιχτής» φύσης της, αλλά ο κοινωνικός της ρόλος παραμένει καθοριστικός. Στις αμερικανικές εκλογές του 2008, η εγκυκλοπαίδεια ήταν από τους βασικότερους τρόπους γνωριμίας των ψηφοφόρων με τους υποψηφίους, ενώ έχει εύστοχα σημειωθεί πως το να είναι κανείς καταχωρημένος στη Wikipedia αποτελεί σήμερα status symbol.

Read the rest of this entry

Ναόμι Κλάιν – Το Δόγμα του Σοκ- Ένα βιβλίο που θα έπρεπε να μοιράζεται στο δρόμο [+ντοκυμαντέρ]

Αυτές τις μέρες διαβάζω το βιβλίο της Ναόμι Κλάιν “Το δόγμα Σοκ” , που κυκλοφορεί εδώ και κάποιους μήνες από τις εκδόσεις Λιβάνη.Το ίδιο το βιβλίο προκαλεί σοκ σχεδόν σε κάθε του σελίδα, αποτέλεσμα της εκτενούς δημοσιογραφικής έρευνας της συγγραφέως σε πρωτογενές επίπεδο αλλά και της απλής και κατανοητής εξ ιστόρησης της κοινωνικής λαίλαπας που ονομάζουμε νεοφιλελευθερισμό.

Βέβαια ο νεοφιλελευθερισμός   δεν είναι παρά μια τερατογέννεση του καπιταλισμού και καλό θα ήταν να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Χαρακτηριστικό δείγμα της Αμερικάνικης σχολής σκέψης το βιβλίο είναι απολύτως κατανοητό και από τον πλέον άσχετο αναγνώστη πάνω στα θέματα που διαπραγματεύεται χωρίς να γίνεται κουραστικό. Μου θύμισε την εμπειρία της ανάγνωσης του “Η Ιστορία Του Λαού των Ηνωμένων Πολιτειών” του Χάουαρντ Ζίν. Όχι μόνο σε επίπεδο απλότητας και αξιοπιστίας, αλλά και στον προσωπικό αντίκτυπο που μπορεί να έχει ένα βιβλίο στην απόπειρα κατανόησης του σύγχρονου κόσμου. Βέβαια το σημαντικό δεν είναι αυτό και μόνο. Το Δόγμα Σόκ είναι ένα είδος εγχειριδίου για πολίτες χωρών όπως η Ελλάδα. Ένα είδος προειδοποίησης, όχι του τι έρχεται αλλά του τι έχουμε βάλει στη ζωή μας εδώ και καιρό. Όχι μόνο για το “τι” έχουμε υποδεχτεί στη χώρα μας αλλά και πιο σημαντικό, για το “πως”. Από τη πρώτη σελίδα δεν γίνεται να μην σκεφτείς : “μα αυτό κάνουν και εδώ τώρα…” “αυτό δεν έλεγαν και τα λαμόγια στα κανάλια;” “αυτά δεν μας έλεγαν τόσα χρόνια;” …

Για να διαβάσετε χαρακτηριστικά αποσπάσματα του βιβλίου και να δείτε το βασισμένο στο βιβλίο ντοκυμαντέρ πατήστε στο  Read the rest of this entry

Βιβλίο με μαρτυρίες Ισραηλινών στρατιωτών που «σπάνε» τη σιωπή τους

Ένα βιβλίο με μαρτυρίες Ισραηλινών πρώην στρατιωτών που θα κυκλοφορήσει αυτή την εβδομάδα, καταγγέλλει τη συνωμοσία μεταξύ στρατιωτών και εβραίων εποίκων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.

Το βιβλίο φέρει τον τίτλο «Σπάζοντας τη Σιωπή», της ομώνυμης ισραηλινής μη κυβερνητικής οργάνωσης (ΜΚΟ) η οποία συγκεντρώνει από εδώ και χρόνια μαρτυρίες ισραηλινών στρατιωτών που υπηρέτησαν κατά τη θητεία τους στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας.

«Το βιβλίο παρουσιάζει τις επιχειρησιακές μεθόδους του ισραηλινού στρατού στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, την επίδραση των μεθόδων αυτών στην καθημερινή ζωή των κατοίκων των περιοχών αυτών, των Παλαιστινίων, των εβραίων εποίκων και των ίδιων των στρατιωτών», διευκρινίζεται στην εισαγωγή του βιβλίου που θα κυκλοφορήσει σήμερα 21 Δεκεμβρίου.

Σε μια πρώτη αντίδραση, ο ισραηλινός στρατός κατηγόρησε τη ΜΚΟ ότι «συνεχίζει μια ανέντιμη συμπεριφορά απέναντι στις ισραηλινές αμυντικές δυνάμεις (IDF), εγείροντας σημαντικά ερωτήματα για τις προθέσεις της». Επικρίνει τη ΜΚΟ ότι δεν κοινοποίησε τις μαρτυρίες αυτές στις αρχές που είναι αρμόδιες για την τήρηση του νόμου, κάτι που θα επέτρεπε τη διεξαγωγή μιας ενδελεχούς έρευνας.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

«Ανησυχία»: δωρεάν ebook από τις εκδόσεις Καστανιώτη για την εξέγερση του Δεκέμβρη 2008

«Ανησυχία: Μια καταγραφή του αυθόρμητου τον Δεκέμβριο του 2008» είναι ο τίτλος του λευκώματος σε επιμέλεια του Ευθύμιου Γουργουρή και του Αλέξανδρου Κυριακόπουλου που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη το 2009, ένα χρόνο μετά την εξέγερση. Πρόκειται για μια συλλογή με προκηρύξεις, αφίσες και φωτογραφίες σε 289 έγχρωμες σελίδες που προσπαθούν να καταγράψουν το στίγμα όσων συνέβησαν στην εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008.

Το βιβλίο κυκλοφορεί τυπωμένο με τιμή € 19,00, αλλά έχει ανέβει από τις εκδόσεις Καστανιώτη και στο issuu.com, όπου μπορείτε να το διαβάσετε δωρεάν μέσα από τον browser με τα ιδιαίτερα εξελιγμένα εργαλεία ανάγνωσης του issuu ή, κάνοντας μια δωρεάν εγγραφή στο issuu.com ή sign in με το λογαριασμό που ήδη έχετε, να το κατεβάσετε σε PDF στον υπολογιστή σας. Μπορείτε επίσης να το κάνετε embed στο blog ή το site σας όπως έχω κάνει κι εγώ στο τέλος του post (κάντε κλικ πάνω στο βιβλίο για full screen, πατήστε escape όταν είστε στο full screen για να επανέλθει στις αρχικές διαστάσεις).

Ένας χρόνος μετά. Η συλλογική μνήμη έμεινε να θυμάται τις καταστροφές και τις οδομαχίες. Ενδεχομένως να μην άκουσε ποτέ για έναν κόσμο ο οποίος τον Δεκέμβρη του 2008 ονειρευόταν. Έναν κόσμο που έζησε μέσα στα κείμενα και στις προκηρύξεις που μοιράζονταν σε πορείες και καταλήψεις. Στα πεταμένα φέιγ βολάν και στα έκτακτα έντυπα δρόμου που κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι. Ένα κόσμο που αποτυπώθηκε στους τοίχους της πόλης με ζωγραφιές, γκραφίτι, αφίσες, αυτοκόλλητα και συνθήματα. Πότε με ύφος καταγγελτικό πότε με ονειροπόλο, ο κόσμος αυτός υπήρξε. Ανησύχησε.

Ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Κυριακόπουλος και ο φωτογράφος-γραφίστας Ευθύμιος Γουργουρής συγκέντρωσαν στο λεύκωμα Ανησυχία όσο περισσότερα ντοκουμέντα από τον κόσμο αυτό μπόρεσαν, προτού αυτά οριστικά χαθούν.

Διαβάστε δωρεάν Το ebook στο issuu.com

Πηγή : Ηλεκτρονικός Αναγνώστης

Ένα (άγνωστο) τραγούδι για τον Νικόλα

Αριστερά ο Πανος τζαβελλας στο σπίτι του στην Καστέλα, και δεξιά ο Νικόλας Άσιμος

Αυτό είναι το τελευταίο τραγούδι πού έγραψε ο Πάνος Τζαβέλλας.

Το έγραψε για τον Νικόλα Άσιμο.

Δεν το ξέρει κανείς γιατί δεν το κυκλοφόρησε ποτέ. Θα το έπαιρνε για πάντα μαζί του στην αιώνια σιωπή του τάφου, αν δεν προλάβαινα να το  ηχογραφήσω, εκείνη τη νύχτα που είχα πάει να τον δω, λίγο πριν πεθάνει,  στο σπίτι του στην Καστέλα.

Σε χάσαν τα Εξάρχεια
Τα στέκια τα γνωστά
Οι στράτες του Διαβόλου
Οι Ανάρχες τα φρικιά
Σαλπάρισες στον Άδη
Τι να’κανες στη γη
Αφού σ είχαν σκοτώσει
Πριν να τους φτύσεις τη ζωή
Αχ βρε Νικόλα, η επανάσταση
Δεν είναι άρπα κόλλα
Ούτε αγανάκτηση, τυφλή οργή

Μόνος οδοιπορούσες
Στις στράτες του ντουνιά
Και ποιος τον πόνο σου να νιώσει
Κι αγάπης λόγια να σου πει
Κρατούσες την ουσία
Οι αστοί την μοναξιά
Εσύ ονειρευόσουν
Αυτοί κάνουν λεφτά
Αχ βρε Νικόλα, με την ανάσταση
Που παίζουν οι θεοί μας
Μένουν αθάνατοι και κυβερνούν

Τον έγραψες τον κόσμο
Πέρασες τη θηλιά
Κι άστραψε η αλήθεια
Πεφτάστρι στη νυχτιά
Δεν είναι πια οι μπόμπες
Μα η σκέψη το σπαθί
Που σφάζει εξουσίες
Μας πάει για την κορφή
Αχ βρε Νικόλα, η επανάσταση
Δεν είναι μια αγχόνη
Μα αιώνια Ανάσταση
Είναι το Παν.

Ακούστε το τραγούδι εδώ.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΤΟΝ ΒΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΤΖΑΒΕΛΛΑ

Για να διαβάσετε το αφιέρωμα πατήστε στο Read the rest of this entry

Η φρικτή παράδοση της κλειτοριδεκτομής

Αν και η πρακτική της κλειτοριδεκτομή συναντάται συνήθως στις χώρες της Αφρικής, δυστυχώς δεν είναι λίγα τα κορίτσια που αναγκάζονται να υποστούν αυτή τη βάρβαρη επέμβαση που τις τραυματίζει σωματικά και ψυχικά για όλη τους τη ζωή, σε περίπτωση που δεν πεθάνουν.

Παρά το γεγονός ότι αυτή η τακτική απαγορεύεται στην Βρετανία, περίπου 500 με 2000 κορίτσια υποβάλλονται συνήθως τα καλοκαίρια σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων στη Βρετανία είτε στο εξωτερικό, από γυναίκες που ζουν στη χώρα ή καλούνται από τρίτες χώρες.

Η τελετή γίνεται όταν τα κορίτσια φτάσουν περίπου στην ηλικία των 12 ετών, χωρίς να ζητηθεί η συναίνεσή τους. Πέρα από το πολύ ισχυρό κίνητρο της παράδοσης, πιστεύεται εξασφαλίζει καθαριότητα και αυξημένη απόλαυση στον άνδρα και μειωμένη για τη γυναίκα για να αποφεύγεται η σεξουαλική ελευθεριότητα εκ μέρους της. Ωστόσο έρευνες έχουν δείξει ότι για πολλές από τις ακρωτηριασμένες γυναίκες η σεξουαλική επαφή είναι μία οδυνηρή εμπειρία.

Παρίστανται πολλές γυναίκες που κατά κύριο λόγο συγκρατούν το κορίτσι για να μην ξεφύγει. Την «επέμβαση» πραγματοποιούν άλλες γυναίκες πολύ συχνά με βρώμικα εργαλεία· οι μολύνσεις, καμιά φορά θανατηφόρες, και η ακατάσχετη αιμορραγία, επίσης θανατηφόρα σε κάποιες περιπτώσεις, είναι ο κανόνας. Όσες υπέστησαν τον ακρωτηριασμό περιγράφουν τον εξοντωτικό πόνο που ένιωθαν.

Στη Βρετανία ο ακρωτηριασμός απαγορεύεται με νόμο από το 1985 με ακόμα αυστηρότερα μέτρα από το 2003 ενώ προβλέπονται και διώξεις για τους γιατρούς που συνεργούν σε αυτόν, αν και μέχρι σήμερα δεν έχουν ασκηθεί.
Ο χριστιανισμός και ο ισλαμισμός είναι αντίθετοι με την πρακτική που φαίνεται ότι ξεκίνησε στην αφρικανική ήπειρο όπου τελείται ακόμα και σήμερα σε 28 αφρικανικές χώρες και μερικές ασιατικές.

Το πρώην μοντέλο, και νυν ακτιβίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,  Γουόρις Ντίρι (Waris Dirie) από τη Σομαλία έχει γράψει το γνωστό βιβλίο «Το λουλούδι της ερήμου» το 1998. Η ίδια η Ντίρι είχε υποστεί σε ηλικία μόλις 3 ετών κλειτοριδεκτομή και στο βιβλίο της περιγραφεί αυτή την εμπειρία σαν την «ημέρα που άλλαξε ολόκληρη η ζωή της» . To 2009 κυκλοφόρησε και η ομότιτλη ταινία «The Desert Flower» βασιμένη στο βιβλίο της Ντίρι.

Αντίσταση στον Χίτλερ

Ο Όττο και η Ελιζέ Χάμπελ

Στη ναζιστική Γερμανία, παρά την ιδέα που μπορεί να έχουμε, δεν ήταν όλοι ταγμένοι ολοκληρωτικά στον Χίτλερ. Ένα ζευγάρι Γερμανών όχι μόνο δεν υποτάχθηκε στον δικτάτορα αλλά τον πολέμησε στην ίδια του την πατρίδα. Μόνο που τα όπλα τους ήταν από μελάνι και χαρτί.

Ο Όττο και η Ελιζέ Χάμπελ, δυο μεσοαστοί Γερμανοί, βλέποντας τη θηριωδία του πολέμου αποφασίζουν να δράσουν. Σε καρτ ποστάλ γράφουν μηνύματα κατά του Χίτλερ όπως «Το χιτλερικό καθεστώς δε θα φέρει την ειρήνη», «Ο πόλεμος του Χίτλερ είναι ο θάνατος του εργάτη», «Γερμανοί ξυπνήστε! Πρέπει να ελευθερωθούμε από τον χιτλερισμό» και ο Όττο τις μοιράζει κρυφά τα βράδια. Η μυστική αστυνομία μόλις αντιλαμβάνεται το γεγονός φυσικά, τον κυνηγά συνεχώς αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Όττο καταφέρνει να μοιράσει περίπου 200 καρτ ποστάλ με μηνύματα μέσα σε τρία χρόνια. Όμως τελικά ένας συνάδερφός του απ’ την δουλειά τον καταδίδει κι έτσι ο Όττο και η Ελιζέ συλλαμβάνονται. Μετά από ανάκριση καταδικάζονται και τελικά στις 8 Απριλίου του 1943 οδηγούνται στην γκιλοτίνα όπου και λαμβάνει τέλος η αντιστασιακή και γενναία δράση τους.

Το μεγαλειώδες και παράτολμο έργο τους θα έμενε κρυφό αν ένας Γερμανός συγγραφέας, ο Χανς Φαλάντα δεν είχε γράψει το 1947 το έργο του «Μόνος στο Βερολίνο». Μέσα σε αυτό περιγράφει την ιστορία του Όττο και της Ελιζέ φυσικά μυθοποιημένη. Το βιβλίο όλα αυτά τα χρόνια ήταν χαμένο ώσπου τελικά μεταφράστηκε πολύ πρόσφατα για πρώτη φορά στα αγγλικά …