Αρχεία Ιστολογίου

Οι τρεις (οικονομικές) συμφωνίες που άλλαξαν τον κόσμο

Θέλοντας να αποφύγουν το πάθημα της δεκαετίας του ’30 και τον πόλεμο των ανταγωνιστικών υποτιμήσεων, που επιδείνωσε την οικονομική κρίση και ενίσχυσε τον εθνικισμό με τα γνωστά αποτελέσματα, οι νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αποφάσισαν ένα νέο σύστημα σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που δεν θα στηριζόταν στο χρυσό αλλά στο δολάριο.

ΜΠΡΕΤΟΝ ΓΟΥΝΤΣ

Στο Μπρέτον Γουντς των ΗΠΑ καθορίστηκε το 1944 το νέο μεταπολεμικό σύστημα σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών, που όριζε ως βάση το δολάριο και τη σταθερή του σχέση με το χρυσό, η τιμή του οποίου οριζόταν στα 35 δολάρια η ουγκιά. Για την εξασφάλιση της αναγκαίας ρευστότητας σε περιόδους κρίσεων δημιουργήθηκε το ΔΝΤ, πρωταρχικός ρόλος του οποίου ήταν η παροχή ρευστότητας στις χώρες που δεν είχαν αρκετά δολάρια για να ανταποκριθούν στην σταθερή σχέση δολαρίου/χρυσού.

Το σύστημα λειτούργησε με σχετική σταθερότητα, χάρη στην παντοδυναμία των ΗΠΑ. Οι ίδιες, όμως, το κατήργησαν μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ.

Για τις άλλες δύο πατήστε στο  Read the rest of this entry

Ελεύθερος στρατηγός των SS από το 1952

Έναν εγκληματία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου εντόπισε η βρετανική εφημερίδα Sun ο οποίος κυκλοφορεί ελεύθερος και ζει ευτυχισμένος σε μια επαρχιακή πόλη της Γερμανίας. Ο Κλας Φάμπερ, 88 χρονών σήμερα, ήταν ένα από τα «μεγάλα κεφάλια» των SS και της Γκεστάπο, εντάχθηκε μάλιστα εθελοντικά, και θεωρείται υπεύθυνος επίσημα για 22 θανάτους αλλά ήταν επίσης υπεύθυνος για μαζικές δολοφονίες ατόμων και έτσι ο αριθμός των θυμάτων του είναι κατά πολύ μεγαλύτερος.

Ο Φάμπερ δικάστηκε κανονικά το 1947 για εγκλήματα πολέμου και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Το 1952 με άλλους έξι Γερμανούς στρατιωτικούς κρατούμενους δραπέτευσε από τη φυλακή του στην Ολλανδία και βρήκε καταφύγιο στην Γερμανία, όπου τους υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες φιλοναζιστές πολίτες.

Ο Φάμπερ είναι Ολλανδός, αλλά επειδή επιτέλεσε τόσο «σημαντικό» έργο στο πλευρό του Χίτλερ, ο ίδιος με ειδικό νόμο του έδωσε την γερμανική υπηκοότητα όπως και σε όσους ξένους δούλευαν γι’ αυτόν. Μετά τη διαφυγή του στην Γερμανία, ο Φάμπερ θεωρείται πλέον προστατευμένος ως Γερμανός πολίτης και θα πρέπει να εκδοθεί ώστε να δικαστεί και φυλακιστεί στην Ολλανδία απ’ όπου δραπέτευσε. Όμως οι Γερμανοί, βασιζόμενοι στο νόμο του Χίτλερ που ακόμα έχει ισχύ (!!) αρνούνται να εκδώσουν τον πρώην στρατηγό της SS όλα αυτά τα χρόνια, αν και θεωρείται ο πέμπτος πιο περιζήτητος ναζιστής.

Από το 1952 ο Κλας Φάμπερ ζει μια ήσυχη και ειρηνική ζωή, εργαζόμενος μέχρι να βγει στην σύνταξη στην αυτοκινητοβιομηχανία της Audi, παντρεμένος και με τρία παιδιά τη στιγμή που είναι ίσως ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος εν ζωή. Η Γερμανία όλα αυτά τα χρόνια του έχει δώσει ασυλία και δεν συζητά καν το ενδεχόμενο έκδοσής του.

Είναι απορίας άξιο πως μια χώρα που προσπαθεί να αποκηρύξει αυτό το ανόσιο παρελθόν της συντηρεί μέσα στα σπλάχνα της έναν άνθρωπο που σκότωσε εκατοντάδες ανθρώπους στυγνά και με τη θέλησή του. Και το πιο τραγικό απ’ όλα είναι ότι αυτός δεν έχει μετανιώσει για τίποτα απ’ όλα αυτά…

Άρθρο της Τουρλή Μαρία