Αρχεία Ιστολογίου

ANTIFA : Chasseurs de skins – Κυνηγοί φασιστών

Ευχαριστώ το φτερωτό για το ξετρύπωμα!

Παρίσι, δεκαετίες ’80, ’90.

Ανεργία, περιθωριοποίηση κοινωνικών κομματιών, μητροπολιτική βία, κρατική καταστολή αλλά και ένα ανερχόμενο ελευθεριακό κίνημα punk που γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο.

Στον αντίποδα φασιστίκες συμμορίες σκίνχεντ που καθιστούν ολόκληρες περιοχές απροσπέλαστες.

Θα ακολουθήσουν πολλά πεσίματα σε συναυλίες, σε μετανάστες και κόσμο προσκείμενο στον ελευθεριακό χώρο.

Οι τελευταίοι θα νιώσουν την ανάγκη να δημιουργήσουν αντιφασιστικές ομάδες κρούσης με σκοπό να επιστρέψουν τη βία πίσω στους φασίστες-σκίνχεντ.

Έτσι δημιουργούνται οι πρώτες antifa ομάδες..

Το ντοκιμαντέρ μεταφράστηκε και προβλήθηκε στη κατάληψη libertatia το Σεπτέμβρη του 2010,
στα πλαίσια του ανοίγματος της συζήτησης για τη μορφολογία του αντιφασιστικού αγώνα.

(Το βίντεο αποτελείται από πέντε κομμάτια. Πατήστε το «επόμενο» στο Player του youtube, αν δεν αναπαράγεται αυτόματα)

Μπορείτε επίσης να το κατεβάσετε μέσω Black Tracker από εδώ

Δείτε επίσης σχετικά :

Εφτά κανόνες για να συμβάλουμε στη διάδοση των ρατσιστικών ιδεών

Το νομοσχέδιο του υπουργού Εσωτερικών της Γαλλίας, Ζαν-Λουί Ντεμπρέ, σχετικά με την είσοδο και την παραμονή των ξένων και των αιτούντων άσυλο, που κατατέθηκε το χειμώνα και ψηφίστηκε τον Απρίλιο του 1997, περιελάμβανε ένα σύνολο διατάξεων για τις άδειες παραμονής, την παράδοση του διαβατηρίου κατά τη διάρκεια των ελέγχων εξακρίβωσης στοιχείων, τις διαδικασίες απέλασης, τον έλεγχο των αδειών εργασίας στους χώρους απασχόλησης κλπ. Ανάμεσα στα νέα μέτρα, ήταν ο διπλασιασμός του χρόνου κράτησης των ξένων χωρίς χαρτιά και η υποχρέωση των ιδιοκτητών ενός ακινήτου να δηλώνουν την άφιξη ή την αναχώρηση οποιουδήποτε ξένου — ένα άρθρο που οδήγησε μια συλλογικότητα 59 κινηματογραφιστών, καθώς και άλλες ομάδες, να καλέσουν σε ανυπακοή. Ο νόμος γέννησε ένα αξιοσημείωτο κίνημα διαμαρτυρίας που διήρκεσε πολλούς μήνες. Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Le Monde στις 21.3.1997 (βλ. και J. Ranciere, Moments Politiques, Interventions 1977-2009, La Fabrique, 2009).

του Ζακ Ρανσιέρ

μετάφραση: Μιχάλης Μάτσας

Αναδημοσίευση από τα Ενθέματα

Η διάδοση των ρατσιστικών ιδεών στη Γαλλία φαίνεται πως αποτελεί σήμερα εθνική προτεραιότητα. Οι ρατσιστές κάνουν ό,τι μπορούν, αν και αυτό είναι αναμενόμενο. Ωστόσο, όσο και αν πασχίζουν οι προπαγανδιστές μιας ιδέας, έχουν κάποια όρια, ιδίως σε μια εποχή που δυσπιστούμε για τις ιδέες. Για να ξεπεραστούν λοιπόν τα όρια, απαιτείται συχνά η συνδρομή των αντιπάλων. Αυτό είναι και το αξιοσημείωτο της γαλλικής περίπτωσης: πολιτικοί, δημοσιογράφοι και κάθε λογής ειδικοί έχουν βρει τα τελευταία χρόνια αποτελεσματικότατους τρόπους να θέσουν τον αντιρατσισμό τους στην υπηρεσία της διασποράς των ρατσιστικών ιδεών. Όλοι οι κανόνες που διατυπώνονται εδώ έχουν χρησιμοποιηθεί ήδη, αλλά συχνά με τρόπο εμπειρικό και άναρχο, χωρίς ξεκάθαρη συνείδηση της εμβέλειάς τους. Προβάλλει λοιπόν απαραίτητο να τους παρουσιάσουμε στους δυνητικούς χρήστες ρητά και συστηματικά, για να διασφαλιστεί η μέγιστη αποτελεσματικότητά τους.

Κανόνας 1ος. Καταγράψτε καθημερινά τις ρατσιστικές απόψεις και δώστε τους όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δημοσιότητα. Σχολιάστε αφειδώς, ερευνήστε άοκνα τις μεγαλοστομίες του κόσμου αυτού και των ανθρώπων του δρόμου. Ας υποθέσουμε ότι ένας ρατσιστής ηγέτης, απευθυνόμενος στο ποίμνιό του, αφήσει να του ξεφύγει η άποψη ότι πολλοί τραγουδιστές μας είναι σκουρόχρωμοι και ότι πολλά ονόματα της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου έχουν ξενική προέλευση. Θα μπορούσατε να θεωρήσετε ότι αυτή η πληροφορία δεν αποτελεί είδηση και ότι είναι εντελώς τετριμμένο, εκ του περισσού, ένας ρατσιστής να εκστομίζει ρατσιστικές απόψεις μπροστά σε ομοϊδεάτες του. Το αποτέλεσμα όμως μιας τέτοιας στάσης θα ήταν διπλά δυσάρεστο: αφενός θα παραλείπατε να εκδηλώσετε τη διαρκή επαγρύπνησή σας ενάντια στη διάδοση των ρατσιστικών ιδεών και αφετέρου οι ιδέες αυτές θα έχαναν την ευκαιρία να διαδοθούν. Ενώ η ουσία του ζητήματος είναι να μιλάμε γι’ αυτές διαρκώς, να ορίζουν μονίμως το πλαίσιο όσων βλέπουμε και όσων ακούμε. Μια ιδεολογία αποτελείται πρώτα απ’ όλα από αισθητές και οφθαλμοφανείς διαπιστώσεις και όχι από θέσεις. Δεν είναι ανάγκη να εγκρίνουμε τις ιδέες των ρατσιστών. Αρκεί να βλέπουμε αδιάκοπα αυτό που θέλουν να μας δείξουν, να μιλάμε αδιάκοπα γι’ αυτό που θέλουν να μας πουν και, απορρίπτοντας τις «ιδέες» τους, να δεχόμαστε το δεδομένο που μας επιβάλλουν.

Read the rest of this entry

… με των λαών το αίμα τη Γη ξαναμοιράζουν

« Όταν κάθισε η σκόνη από το βομβαρδισμό ψάχναμε μέσα στα ερείπια να βρούμε χέρια, πόδια, γιατί ξέραμε ότι ήταν κόσμος εκεί. Δεν έφυγε κανείς»

Η μαρτυρία καταγράφηκε από ανταποκρίτρια αγγλικού καναλιού και είναι μία από τις αποδείξεις ότι οι ιμπεριαλιστές βομβάρδισαν «στρατιωτικούς στόχους», δηλαδή τους ανθρώπους που και στη Λιβύη, όπως στο Ιράκ, όπως στο Αφγανιστάν, όπως στη Γιουγκοσλαβία, δε λένε να δεχτούν ότι το δικό τους πρόβλημα θα το λύσουν άλλοι, απ’ έξω, με βόμβες.

Πράγματα ακατανόητα για τύπους σαν τον Πρετεντέρη στα ΝΕΑ, που έσπευσε για μια ακόμα φορά χτες να φανεί «επιμελέστερος» κουνώντας το δάχτυλο σ’ όσους καθυστέρησαν να μακελέψουν το λαό της Λιβύης για να τον …σώσουν.

Τι κι αν από τους ίδιους τους Αμερικάνους δηλώνεται πως δεν είναι καθαρό ποιος είναι ο αντίπαλος, τι κι αν από μερίδα της ελληνικής αστικής τάξης ανάβονται λαμπάδες για να τελειώσει γρήγορα ό,τι γίνεται, καθώς υπάρχει κίνδυνος για τις μπίζνες, τι κι αν ακόμα και ανάμεσα σ’ όσους έβαλαν την υπογραφή τους για το μακέλεμα επικρατεί ένας ψιλοπανικός καθώς διαπιστώνουν ότι η επίθεση στη Λιβύη μπορεί να γίνει και μπούμερανγκ.

Read the rest of this entry

Έρευνα σε 4 χώρες της Ευρώπης : Τι κάνανε με τα σκουπίδια τους…

Οι ποσότητες των αποβλήτων μας πολλαπλασιάστηκαν τις τελευταίες δεκαετίες, όταν οι αλλαγές στις καταναλωτικές μας συνήθειες αποδείχτηκαν ευθέως ανάλογες με τον… όγκο των απορριμμάτων που εναποθέταμε καθημερινά στους κάδους μας.

Η ποσότητα των παραγόμενων σκουπιδιών σε συνάρτηση με τις εξαγγελίες για δημιουργία νέων χωματερών και τις αντιδράσεις των κατοίκων φέρνει στην επιφάνεια το μόνιμο πρόβλημα της χώρας μας: την αδυναμία διαχείρισης των απορριμμάτων της.

Οπως φαίνεται από την έρευνα που έκανε η «Ε» στα συστήματα αποκομιδής και διαχείρισης των απορριμμάτων τεσσάρων χωρών της Ευρώπης -Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία, Δανία- το ζήτημα «σκουπίδια» τείνει να μην απασχολεί κανέναν. Κυρίως διότι σ’ αυτές τις χώρες, όπως και σε άλλες, λιγότερο εύρωστες οικονομικά, δεν μιλάμε πια για διαχείριση «απορριμμάτων», αλλά «υπολειμμάτων», μιας και η ανακύκλωση και η επαναχρησιμοποίηση των υλικών γίνεται συνειδητά από τους ίδιους τους πολίτες.

Ετσι, ενώ στην Ελλάδα εξακολουθούμε να ερίζουμε για το πού θα δημιουργηθεί η νέα χωματερή, σε άλλες χώρες όχι μόνο εξελίσσουν τους ήδη προηγμένους χώρους διαχείρισης των υπολειμμάτων τους, αλλά επιδιώκουν να βγάλουν και… κέρδος από τα απομεινάρια των σκουπιδιών τους, μετατρέποντάς τα σε θερμότητα και βιοενέργεια.

Read the rest of this entry

«Ο Λαός δεν είναι μία άξεστη και αμαθής μάζα» του Ζακ Ρανσιέρ

Δεν περνά ούτε μια μέρα που να μην ακούσουμε καταγγελίες για τον κίνδυνο του λαϊκισμού. Κι όμως δεν είναι εξίσου εύκολο να καθορίσουμε την ακριβή σημασία της λέξης. Ποιος είναι λαϊκιστής; Εξετάζοντας τις διάφορες σημασίες και τη ρευστότητα του όρου, διαπιστώνουμε ότι τρία είναι τα ουσιώδη στοιχεία που ορίζουν τον λαϊκισμό, στο πλαίσιο του κυρίαρχου λόγου: Πρώτον, ένας τρόπος απεύθυνσης κατευθείαν στον λαό, που παρακάμπτει τους εκπροσώπους και τους αξιωματούχους­· δεύτερον, ο ισχυρισμός ότι οι κυβερνήσεις και οι κυβερνώσες ελίτ μεριμνούν περισσότερο για τα δικά τους συμφέροντα παρά  για το δημόσιο συμφέρον· τρίτον,  μια ταυτοτική ρητορική που εκφράζει φόβο και απόρριψη των ξένων.

Είναι σαφές, βέβαια, ότι δεν υπάρχει κάποια αναγκαία σχέση που συνδέει μεταξύ τους τα τρία  αυτά χαρακτηριστικά. Το ότι υπάρχει μια οντότητα που αποκαλείται «λαός», η οποία αποτελεί την πηγή κάθε εξουσίας και το σώμα στο οποίο απευθύνεται προνομιακά ο πολιτικός λόγος, είναι μια πεποίθηση που ενέπνεε παλαιότερα όλους όσους μιλούσαν από τη σκοπιά της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού. Δεν συνδέεται με καμιάς μορφής ρατσιστικά ή ξενοφοβικά αισθήματα.

Read the rest of this entry

Σιμόν ντε Μποβουάρ: «Γυναίκα δε γεννιέσαι, γίνεσαι»

Σαν σήμερα, το 1908, γεννιέται σε κάποιο αρχοντικό σπίτι της λεωφόρου Ρασπάιγ στο Παρίσι ένα κορίτσι που θα γίνει ένα από τα πιο φωτεινά γυναικεία σύμβολα του 20ού αιώνα και που θα αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο νοείται η γυναίκα. Η ζωή και η σκέψη της Σιμόν ντε Μποβουάρ ξεφεύγουν από τα στενά φεμινιστικά πλαίσια, περιπλέκονται με τον υπαρξισμό, την Αριστερά, τη σεξουαλική απελευθέρωση, τη Γαλλική διανόηση και επηρεάζουν σε επίπεδο ιδεών και φαινομένων την κοινωνία.

Η Σιμόν μεγαλώνει σε ένα συντηρητικό, μεγαλοαστικό και καθολικό περιβάλλον και σε μικρή ηλικία θέλει να γίνει καλόγρια. Στα 14 της χρόνια περνάει μια σημαντική υπαρξιακή κρίση που την απομακρύνει μια και καλή από το Θεό και την εθίζει στη φιλοσοφική αναζήτηση. Το πάθος της για τη φιλοσοφία την οδηγεί στα έδρανα της École Normale Supérieure, όπου ξεχωρίζει για την ανατρεπτική της σκέψη και το 1921 γνωρίζει τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ.

Αποτελεί ειρωνεία το γεγονός πως η «μητέρα του φεμινισμού» έχει αποτυπωθεί στη συνείδηση πολλών ως η σύντροφος ενός σπουδαίου άντρα, αλλά η σχέση της Μποβουάρ με τον Σαρτρ, τόσο στον έρωτα όσο και στη φιλοσοφία, είναι ιδιαίτερη, αμφίδρομη και ανεξάρτητη. Ως ζευγάρι, μένουν σε διαφορετικά σπίτια και ως ερωτικοί σύντροφοι, διατηρούν ανοιχτές ερωτικές σχέσεις με άλλους ανθρώπους, ενίοτε και όλοι μαζί, καταστάσεις που η Μποβουάρ θα εξιστορήσει μέσα από το λογοτεχνικό της έργο.

Read the rest of this entry

Φάρμακο προκάλεσε το θάνατο εκατοντάδων ανθρώπων

Ένα νέο υγειονομικό σκάνδαλο ξέσπασε στη Γαλλία σχετικά με το Mediator (benfluorex), ένα φάρμακο κατά του διαβήτη που χρησιμοποιείται επίσης για τη μείωση του αισθήματος της πείνας, το οποίο κυκλοφορούσε στη χώρα μέχρι το 2009 και το οποίο φέρεται ότι προκάλεσε το θάνατο το λιγότερο 500 ανθρώπων σε περισσότερα από 30 χρόνια.

Ο νέος υπουργός Υγείας Ξαβιέ Μπερτράν δήλωσε σήμερα «ανήσυχος για το θέμα», μετά την εκτίμηση της Γαλλικής Υπηρεσίας Υγειονομικής Ασφάλειας Προϊόντων Υγείας (Afssaps) ότι το συγκεκριμένο φάρμακο προκάλεσε «τουλάχιστον 500 θανάτους».

Το φάρμακο κυκλοφορούσε στη Γαλλία από το 1975 έως το Νοέμβριο του 2009. Συνολικά 5 εκατομμύρια ασθενείς στη χώρα έχουν πάρει το Mediator, το οποίο φέρεται ότι προκάλεσε τη νοσηλεία 3.500 ανθρώπων με καρδιακά προβλήματα.

Στην Ιταλία και την Ισπανία το benfluorex (βενφλουορέξη) απαγορεύθηκε το 2005, ενώ στην Κύπρο και την Πορτογαλία αποσύρθηκε μετά την απαγόρευσή του στη Γαλλία.

Η Ιρέν Φρανσόν, μία γιατρός που αποκάλυψε την υπόθεση σε ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο, εξέφρασε στο Γαλλικό Πρακτορείο «τη μεγάλη της ανακούφιση» που είδε να αναγνωρίζεται επισήμως αυτή η «υγειονομική καταστροφή».

Πηγή : Όχι άλλο κάρβουνο

Οι γκρίζες γειτονιές του Παρισιού

Πέντε χρόνια μετά τις ταραχές που συγκλόνισαν τα εξαθλιωμένα προάστια του Παρισιού, η πικρία παραμένει. Νέοι άνθρωποι, μετανάστες οι περισσότεροι, συνεχίζουν να αισθάνονται αποκομμένοι από το γαλλικό κορμό. Προάστια και κωμοπόλεις όπως το Clichy-sous-Bois, είχαν πιάσει τότε κυριολεκτικά φωτιά. Οι ταραχές ξεκίνησαν όταν δυο αγόρια, κυνηγημένα από την αστυνομία βρήκαν καταφύγιο σε έναν ηλεκτρικό υποσταθμό, και έχασαν τη ζωή τους από ηλεκτροπληξία.

Νεαροί βγήκαν στους δρόμους πετώντας πέτρες και μολότοφ στους αστυνομικούς. Η αστυνομία αντεπιτέθηκε. Ο απολογισμός ήταν 4 νεκροί, 217 αστυνομικοί τραυματίες, 5.000 συλλήψεις, περισσότερα από 10.000 καμένα αυτοκίνητα, και 500 κτίρια που υπέστησαν ζημιές

Ο τότε υπουργός Εσωτερικών Nicolas Sarkozy ζήτησε να «εκδιωχθούν οι συμμορίες από τα προάστια, με χρήση κανονιών νερού». Οι ακροδεξιοί βρήκαν αφορμή για να καταφερθούν εναντίον των μεταναστών.

Σήμερα, ο πρόεδρος πλέον Sarkozy, συνεχίζει να εμμένει στη διατήρηση της τάξης. Στις γκρίζες γειτονιές των εργατικών κατοικιών του Clichy-sous-Bois έχει ανεγερθεί ένα καινούργιο αστυνομικό τμήμα.

Για τον νεαρό Canon, αυτό έχει κάνει τα πράγματα χειρότερα. Η δεξιά κυβέρνηση κατάργησε τις περιπολίες της γειτονιάς που είχαν εφαρμόσει οι σοσιαλιστές. Αντί για τους γνώριμους αστυφύλακες της γειτονιάς που όλοι οι κάτοικοι γνώριζαν και αισθάνονταν οικείους, σήμερα περιπολούν αστυνομικοί της εθνικής αστυνομίας, με τους οποίους οι κάτοικοι των προαστίων δεν αισθάνονται καμία οικειότητα.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Μια ανασκόπηση του γαλλικού Οκτώβρη – Διαβάστε επίσης το κείμενο «…Quelle est cette vie? » (Τι ζωή είναι αυτή) της ομάδας proletairesenavant

Ο Οκτώβρης φτάνει στο τέλος του και μαζί φαίνεται να τελειώνει και το μεγαλύτερο κοινωνικό κίνημα που γνώρισε η Γαλλία από το 1995 κι έπειτα.

Στα μέσα του μήνα, στο φόρτε της κινητοποίησης,  ένα τρίτο των βενζινάδικων ήταν άδεια και τρία εκατομμύρια πολιτών διαδήλωναν κάθε τέσσερις μέρες. Εκατοντάδες λύκεια ήταν υπό κατάληψη, η πρόσβαση σε λιμάνια, σταθμούς και αεροδρόμια έκλεινε κατά τακτά διαστήματα.

Κυλιόμενες απεργίες εμπόδιζαν την κανονική λειτουργία δημόσιων υπηρεσιών (εφορίες, δήμοι, σχολεία, πανεπιστήμια) αλλά και στρατηγικών ιδιωτικών τομέων (διυλιστήρια, μεταφορές, ενέργεια). Σοβαρά επεισόδια  μεταξύ αστυνομίας και μαθητών κατέληγαν συχνά σε σκηνές αστικής βίας που θύμιζαν μικρογραφία των Δεκεμβριανών.

Το πιο σημαντικό όμως ήταν ότι η αίσθηση της κανονικότητας  για εκατομμύρια Γάλλους πήγε περίπατο. Περπατώντας στους δρόμους μιας χαμένης επαρχιώτικης γειτονιάς κάποιος μπορούσε να συναντήσει μια ομάδα συνδικαλιστών με αυτοκόλλητα της CGT να βαδίζουν προς άγνωστο προορισμό με αποφασιστικό βήμα σαν να είχαν μια μεγάλης σημασίας αποστολή να εκτελέσουν.

Για τη συνέχεια και το κείμενο πατήστε στο  Read the rest of this entry

Η καταστολή γιγαντώνεται : Ευρωπαίοι «χωροφύλακες» στην Ελλάδα για τις διαδηλώσεις!

H ειδική ευρωπαϊκή στρατιωτική δύναμη, EUROGENDFOR ( EUROpean GENDarmerie FORce) έρχεται σύντομα στην Ελλάδα για να κατευνάσει τις λαϊκές αναταραχές και τα φαινόμενα εξέγερσης που συνοδεύουν τη δυσαρέσκεια του κόσμου για τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης.

Πρόκειται για ένα στρατό που έχουν στη διάθεσή τους τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. και μπορούν να χρησιμοποιήσουν προκειμένου να φανεί ότι στα φαινόμενα καταστολής της εξεγέρσεων δεν αναμειγνύεται ο δικός τους στρατός, αλλά ευρωπαϊκές δυνάμεις άμεσης επέμβασης.

Προς το παρόν έχει αναλάβει δράση στην Ελλάδα η ναυτική της δύναμη περιπολώντας τα σύνορά μας στην περιοχή του Αιγαίου. Δεν έχουν βρεθεί όμως ακόμα ο κατάλληλος χώρος, όπου θα στεγάζεται τόσο η ναυτική αποστολή που θα συντονίζει τις ενέργειες, όσο και ο εξοπλισμός της. Η Ευρωπαϊκή Δύναμη Χωροφυλακής αποτελείται από 5 κράτη μέλη της Ε.Ε. – Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία και Ρουμανία, ενώ το ηγετικό της Επιτελείο έχει τη βάση του στην πόλη Βιτσέντζα (Vincenza) της Ιταλίας.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

«Strangers» (short film) – Ένας άραβας κι ένας εβραίος…

Το 2003 οι Guy Nattiv και Erez Tadmor δημιούργησαν μία πολύ ωραία ταινία μικρού μήκους. Οι δημιουργοί της ταινίας Strangers είναι Ισραηλινής καταγωγής. Η υπόθεση της ταινίας είναι η εξής: ένας άραβας και ένας εβραίος συναντιούνται στα καθίσματα του γαλλικού μετρό. Στο σκηνικό αργότερα θα προστεθεί και μία ομάδα νεο-ναζί…

Πόσα έχουμε να χωρίσουμε τελικά; Πόση δύναμη έχουν οι προκαταλήψεις και οι ιστορικές παραδόσεις;

Fonky Family – Dans La Légende


Απ’οτι φαινετε, οι γαλλοι αξιωματικοι που εχουν αναλαβει την οργανωση της ελ.ασ. (ματ κλπ) κατα καιρους κανουν καλα την δουλεια τους…
Δεν εχουν μονο ιδιες στολες με τους γαλλους οι δικοι μας (0:30)… αλλα και ιδιες τακτικες(0:47 και παει λεγοντας)!!!

Θα ταν αδικο βεβαια να μην αναφερω πως ακομα και οι πολιτικοι μας μιμουνται τους δικους τους(0:25)…

Κύμα διαδηλώσεων στην Ευρώπη!

Εικοσιτετράωρη απεργία και διαδηλώσεις στη Γαλλία από εργαζόμενους που διαμαρτύρονται για την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Προς γενική απεργία σε Ιταλία και Ισπανία.

Γαλλία

Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι κατέκλυσαν τους δρόμους των πόλεων σε ολόκληρη την Γαλλία για να διαμαρτυρηθούν για την αύξηση των ορίων της ηλικίας της συνταξιοδότησης πέραν των εξήντα ετών που είναι σήμερα.Οι επικεφαλής των συνδικάτων δήλωσαν ότι οι σημερινές διαδηλώσεις είναι μόνο το πρώτο βήμα σε μία μεγάλη μάχη με την οποία θα υπερασπιστούν τα όρια ηλικίας της συνταξιοδότησης.Σύμφωνα με τα συνδικάτα, στην Μασσαλία διαδήλωσαν περίπου 80.000 άνθρωποι, ενώ έντονη ήταν και η αστυνομική παρουσία με 12.000 άνδρες. “Μόνο μία ένδειξη της δύναμης στους δρόμους μπορεί να υπερασπιστεί το όριο των εξήντα ετών της συνταξιοδότησης και τα κοινωνικά κεκτημένα στα οποία ο Νικολά Σαρκοζί επιτίθεται μεθοδικά”, σημείωσε ο Μπερνάρ Τιμπό, γενικός γραμματέας του ισχυρού συνδικάτου CGT.

Εικοσιτετράωρη απεργία διαμαρτυρίας για τις σχεδιαζόμενες μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό έχει ξεκινήσει στη Γαλλία επηρεάζοντας τις εναέριες και σιδηροδρομικές μεταφορές. Οι αρχές ανακοίνωσαν ότι όσοι έχουν προγραμματίσει να ταξιδέψουν με αεροπλάνο ή τρένο θα πρέπει να αναμένουν καθυστερήσεις και ματαιώσεις παρότι τα δρομολόγια των σιδηροδρόμων για το εξωτερικό και συγκεκριμένα για Βρετανία και Γερμανία αναμένεται να πραγματοποιηθούν σύμφωνα με το πρόγραμμα. Στα αεροδρόμια του Παρισιού Charles de Gaulle και Orly αναμένεται να ακυρωθεί το 10 με 30% των πτήσεων.

Για το υπόλοιπο άρθρο πατήστε στο Read the rest of this entry

Κατέβασαν τα τρακτέρ στους δρόμους του Παρισιού!

Περίπου 1.300 τρακτέρ κατευθύνονται σε φάλαγγες των 50 ή των 100 προς το Παρίσι σε μία εκδήλωση διαμαρτυρίας των γάλλων αγροτών για τη μείωση του εισοδήματός τους και τις προοπτικές της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, της οποίας είναι οι μεγάλοι ωφελημένοι.

Έχοντας αναρτήσει πανώ όπως «Σαρκό στη δουλειά, μην ξεπουλήσεις τη γεωργία σου», οι..γάλλοι αγρότες κατευθύνονται με τα τρακτέρ τους στα προκαθορισμένα σημεία συνάντησης στην περιφέρεια της γαλλικής πρωτεύουσας για να κατευθυνθούν στον τόπο της διαδήλωσης στον ανατολικό τομέα της πόλης, όπου αναμένονται 10.000 διαδηλωτές.
Τον περασμένο χρόνο, ο αγροτικός κόσμος της Γαλλίας είδε το εισόδημά του να μειώνεται κατά 51% εξαιτίας της πτώσης των τιμών των δημητριακών, έπειτα από την εκτίναξη, ωστόσο, της τιμής κατά 200 ευρώ του τόνου του σίτου το 2007 και το 2008.

Ως αντάλλαγμα για τη μείωση του αγροτικού εισοδήματος, οι παραγωγοί ζητούν τη λήψη «άμεσων μέτρων», όπως η επιδότηση των εξαγωγών, για τη διοχέτευση τμήματος της παραγωγής πριν από τη νέα σοδειά. Ζητούν επίσης από την κυβέρνηση ορισμένες ελαφρύνσεις από περιβαλλοντικές, κοινωνικές και φορολογικές επιβαρύνσεις.

Σύμφωνα με τον Κριστόφ Ιλερέ, πρόεδρο του γεωργικού επιμελητηρίου της περιοχής Ιλ-ντε-Φρανς, εάν δεν ληφθούν μέτρα, «το εν τρίτον του τομέα των μεγάλων καλλιεργειών θα έχει εξαφανισθεί μέχρι το 2011».
Οι διαδηλωτές θα πιέσουν επίσης την κυβέρνηση να υπερασπισθεί στις Βρυξέλλες την Κοινή Αγροτική Πολιτική, από την οποία οι γάλλοι αγρότες απορροφούν το 20% των επιδοτήσεων.

Αναδημοσίευση από Greece-Salonica

Δείτε την ανταπόκριση και βίντεο στο Euronews.Net και στο The Ihdependent

Kenny Arkana – La Rage

Το κίνημα στη Γαλλία και συγκεκριμένα στα γκέτο, κυρίως του Παρισιού, την άνοιξη του 2006 ξεκίνησε από τη αγανάκτηση των μεταναστών και κέρδισε αμέσως τη φοιτητική κοινότητα και ξύπνησε ολόκληρη την κοινωνία…

Κόντρα στη άκρως επιθετική αστυνομική καταστολή της δεξιάς κυβέρνησης του «σκληρού» Σαρκοζί, κρατούσε σε αναμμένα κάρβουνα κυριολεκτικά για περισσότερο από 1,5 μήνα ολόκληρη τη χώρα και γέννησε μια κοινωνική επανάσταση που χρόνια είχε να δει η Ευρώπη…

Στην Ελλάδα 2,5 χρόνια μετά η κατάσταση δε μοιάζει πολύ διαφορετική, αν και οι αφορμές δεν ταιριάζουνε καθόλου μεταξύ τους (δολοφονία 15χρονου Αλέξη Γρηορόπουλου vs κοινωνική εξαθλίωση μεταναστών)…Η επάνασταση εκεί έβγαλε πολλά διαφορετικά κοινωνικά στρώματα στους δρόμους! Εδώ; Δυστυχώς όχι. Ή τουλάχιστον όχι ακόμα.

Το τραγούδι που ακολουθεί είναι της γαλλίδας (αλγερινής καταγωγής) Kenny Arkana και καλεί όλους τους ανθρώπους ανεξαρτητως φυλής, θρησκείας και πολιτικών πεποιθήσεων να βγουνε στο δρόμο, να <<εξοργιστούν>> χαρακτηριστικά για όσα συμβαίνουν γύρω τους και να απαιτήσουν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης σε ένα διαφορετικό κοινωνικό σύστημα… για ένα οικουμενικό όνειρο…

Το video clip χαρακτηριστικό και θυμίζει πολλά από Ελλάδα! Απολάυστε το!