Αρχεία Ιστολογίου

Ανελεύθερη Εκπαίδευση… Τα ελληνικά σχολεία είναι εκκολαπτήρια του ρατσισμού και κοτέτσια επιβολής!

Τα σημερινά σχολειά, αντί να είναι δημοκρατικοί χώροι μέσα στους οποίους οι μαθητές και αυριανοί πολίτες να μαθαίνουν και κατανοούν την κοινωνική δομή, τον ρόλο της εξουσίας και τον σεβασμό της διαφορετικότητας, λειτουργούν με στόχο την ποδηγέτηση των μαθητών-πολιτών από το κυρίαρχο καπιταλιστικό σύστημα.

Τα σύγχρονα σχολεία αναγορεύτηκαν σε θεσμούς, που λειτουργούν ως δικλείδα εξασφάλισης της αναπαραγωγής του συστήματος. Μέσα στο σχολικό περιβάλλον, οι νέοι προσηλυτίζονται μέσω των σχολικών εγχειριδίων που αποτελούν την επίσημη θέση του κράτους. Μέσω της υπακοής στον δάσκαλο, τα παιδιά εκπαιδεύονται στην υπακοή μέσω υποτιθέμενων κανόνων πειθαρχίας.

Οι αραχνοΰφαντες τοποθετήσεις (ιστορικές και θρησκευτικές) των μονόπλευρων και μεροληπτικών σχολικών βιβλίων αποτελούν τροχοπέδη τόσο στην δημιουργική διαδικασία, καθώς ο δάσκαλος μετατρέπεται σε μεσάζοντα της “γνώσης”, όσο και στην απουσία κριτικού πνεύματος από πλευράς των μαθητών. Οι δάσκαλοι περιορίζονται στον άχαρο ρόλο των θεματοφυλάκων της “επίσημης αλήθειας” που προκαθορίζεται. Αλλά ποιος λέει ότι η εκάστοτε εξουσία θέλει σκεπτόμενους και ιδεολογικά αυτόνομους πολίτες;

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Η εκπαίδευση σαν εξαγώγιμο προϊόν

Σε συνάρτηση με τις χθεσινές εξαγγελίες του πρωθυπουργού για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, και την “διαβούλευση” που θα ακολουθήσει, καλό είναι αυτοί που προτίθενται να διαβουλευτούν να έχουν προηγουμένως ρίξει και κάνα δυο, τρεις προβληματισμούς, έτσι για να βρίσκονται, για τον κοινωνικό ρόλο της Παιδείας, για το τι είδους πολίτες θέλει να διαμορφώσει, για το ποιοι είναι οι κυρίαρχοι προσανατολισμοί της παγκοσμίως, για τον ποιοτικό πλέον μετασχηματισμό της ουσίας της από δημόσιο αγαθό σε εμπόρευμα και σε επενδυτική ευκαιρία, τόσο για τους παρόχους, όσο και για τους πελάτες-φοιτητές, για τη μετατροπή των πανεπιστημίων από χώρους καλλιέργειας της γνώσης, της κριτικής ικανότητας, και της δημοκρατικής συνείδησης, σε χώρους επαγγελματικής κατάρτισης και απόκτησης άμεσα εμπορεύσιμων δεξιοτήτων, για το σκόρπισμα συμπαγών γνωστικών οικοδομημάτων σε θραύσματα πληροφοριών και για πολλά άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός.

Επίσης καλό είναι να ζητήσουν με επιμονή και στοιχεία από τεχνο-οικονομικές μελέτες για το πόση αύξηση στο ΑΕΠ και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα επιφέρει το νέο αυτό project, έτσι για να μην πάει δηλαδή στο βρόντο όλη αυτή η φασαρία.

Για το λόγο αυτό, η μικρή έρευνα που παρατίθεται στη συνέχεια, με παράδειγμα τις πρωτοπόρες αγγλοσαξονικές βιομηχανίες, υποδεικνύει τα οφέλη που θα είχε η χώρα μας αν προωθούσε το εξαγωγικό σκέλος της εκπαιδευτικής τριτοβάθμιας βιομηχανίας, παράμετρος, η οποία μόλις που θίχτηκε από τον πρωθυπουργό και η οποία θα μπορούσε να τονισθεί στη διαδικασία της διαβούλευσης.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Η Εκπαίδευση στα Χρόνια του Νεοφιλελευθερισμού (via OMADEON)

Ενόψει της προκρούστιας επέμβασης στην εκπαίδευση υπό το καθεστώς του ΔΝΤ, ένα επίκαιρο κείμενο του Θεόδωρου Παπαηλία.

Το Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύστημα ΜΕΧΡΙ το 1965, υφίσταντο στη χώρα το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο (1837), το Αριστοτέλειο (1925) και το Πολυτεχνείο (1917) καθώς και ορισμένες ανώτατες σχολές (ΑΣΟΕΕ, Βιομηχανική Πειραιώς, Βιομηχανική Θεσ/κης, Γεωπονική, Πάντειος). Σταδιακά, ιδρύθηκαν τα Πανεπιστήμια Ιωαννί­νων, Πατρών, Κρήτης και μ ετά το 1980 ακολούθησε δημιουργία πολλών τμη μάτων, σχολών, μετονομασίες σχολών σε Πανεπιστήμια κ.ο.κ. Η τάση αυτή επιταχύνθηκε στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα (ίδρυση Πανεπιστημίων Πελοποννήσου, Στερεάς Ελλάδος, Δυτικής Μακεδονίας κ.λπ.).

Το 1970, με δάνειο της Παγκόσμιας Τράπεζας, συστήνονται τα Κέντρα Ανω τέρας Τεχνικής Εκπαιδεύσεως (KATE), το 1977 μετονομάζονται σε (Κέντρα Ανώτερης Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης) ΚΑΤΕΕ και διευρύνεται ο αριθμός τους, ενώ το 1983 σε Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΤΕΙ). Το 2001, τα τελευταία εντάσσονται στην ανώτατη εκπαίδευση. Μετά τη μεταρρύθ μιση, το 1998, ένας κατακλυσμός τμημάτων σε ΤΕΙ αλλά και σε Πανεπιστήμια ξεσπά. Το 2005, ο αριθμός των Πανεπιστημίων ανήρχετο σε 21 διεσπαρμένα σε 36 πόλεις και με σύνολο τμημάτων 246. Στα ΤΕΙ ο αριθμός τους ανήλθε στα 16 σε 42 πόλεις και με αριθμό τμημάτων 196. Με ταχύτερους ακόμη ρυθμούς κινήθηκαν οι μεταπτυχιακές σπουδές. Το 1985 λειτούργησαν δύο, ενώ το 2005 είχαν ξεπεράσει τα 350 Προγράμματα, στα οποία ο συνολικός αριθμός των αι τήσεων ξεπέρασε τις 90 χιλιάδες. Εάν συγκριθεί ανά κάτοικο απέχει μακράν από οιανδήποτε χώρα της υφηλίου (Παπαηλίας, 2006).

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: