Αρχεία Ιστολογίου

Η εκπαίδευση σαν εξαγώγιμο προϊόν

Σε συνάρτηση με τις χθεσινές εξαγγελίες του πρωθυπουργού για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, και την “διαβούλευση” που θα ακολουθήσει, καλό είναι αυτοί που προτίθενται να διαβουλευτούν να έχουν προηγουμένως ρίξει και κάνα δυο, τρεις προβληματισμούς, έτσι για να βρίσκονται, για τον κοινωνικό ρόλο της Παιδείας, για το τι είδους πολίτες θέλει να διαμορφώσει, για το ποιοι είναι οι κυρίαρχοι προσανατολισμοί της παγκοσμίως, για τον ποιοτικό πλέον μετασχηματισμό της ουσίας της από δημόσιο αγαθό σε εμπόρευμα και σε επενδυτική ευκαιρία, τόσο για τους παρόχους, όσο και για τους πελάτες-φοιτητές, για τη μετατροπή των πανεπιστημίων από χώρους καλλιέργειας της γνώσης, της κριτικής ικανότητας, και της δημοκρατικής συνείδησης, σε χώρους επαγγελματικής κατάρτισης και απόκτησης άμεσα εμπορεύσιμων δεξιοτήτων, για το σκόρπισμα συμπαγών γνωστικών οικοδομημάτων σε θραύσματα πληροφοριών και για πολλά άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός.

Επίσης καλό είναι να ζητήσουν με επιμονή και στοιχεία από τεχνο-οικονομικές μελέτες για το πόση αύξηση στο ΑΕΠ και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα επιφέρει το νέο αυτό project, έτσι για να μην πάει δηλαδή στο βρόντο όλη αυτή η φασαρία.

Για το λόγο αυτό, η μικρή έρευνα που παρατίθεται στη συνέχεια, με παράδειγμα τις πρωτοπόρες αγγλοσαξονικές βιομηχανίες, υποδεικνύει τα οφέλη που θα είχε η χώρα μας αν προωθούσε το εξαγωγικό σκέλος της εκπαιδευτικής τριτοβάθμιας βιομηχανίας, παράμετρος, η οποία μόλις που θίχτηκε από τον πρωθυπουργό και η οποία θα μπορούσε να τονισθεί στη διαδικασία της διαβούλευσης.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

ΔΡΟΜΟΙ του νερού

Δεν τόλµησαν…
Καµιά τους δεν καταψήφισε την απόφαση. Κρύφτηκαν πίσω από την αποχή. Οµως, ακόµη κι έτσι, περισσότερες από 40 χώρες του κόσµου, που ανάµεσά τους ξεχωρίζουν οι ΗΠΑ και µερικές ευρωπαϊκές, έδειξαν τις προάλλες την εχθρότητά τους στην ιστορική απόφαση του ΟΗΕ (που υπερψηφίστηκε από 122 χώρες), να αναγνωρίσει για πρώτη φορά την πρόσβαση σε καθαρό νερό ως θεµελιώδες ανθρώπινο δικαίωµα. Μια εχθρότητα κυνική, όταν, σύµφωνα µε τα στοιχεία του ΟΗΕ, ένα παιδί πεθαίνει κάθε τριάµισι δευτερόλεπτα από δυσεντερία που οφείλεται σε µολυσµένο νερό.

Ο πλανήτης…
…ξεµένει από νερό. Πρόσφατη έρευνα της Παγκόσµιας Τράπεζας υπολογίζει πως η ζήτηση για καθαρό νερό θα υπερβεί την προσφορά κατά 40% τα είκοσι προσεχή χρόνια. Πώς δικαιολόγησαν λοιπόν οι 40 χώρες την απόφασή τους να µην ψηφίσουν «ναι»; Δεν χρειάστηκε. Τα πράγµατα µιλούν από µόνα τους. «Ηταν η συνήθης συµµορία», λέει στο «Ντιµόκρασι Νάου» η Μοντ Μπάρλοου, που αγωνίζεται χρόνια τώρα για τα δικαιώµατα των ανθρώπων στο νερό. «Οι χώρες που έκαναν αποχή ήταν οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Βρετανία και µερικές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry