Αρχεία Ιστολογίου

Βερολίνο: Το εναλλακτικό κοινόβιο της Liebig 14 απειλείται με εκκένωση

Στη δεκαετία του 1990 οι περισσότεροι καταληψίες στη Γερμανία κλήθηκαν (από το κράτος) να επιλέξουν είτε να κρατήσουν τις στέγες τους και να πληρώνουν ελάχιστα μισθώματα είτε να βρίσκονται σε διαρκή κίνδυνο να χάσουν όλα όσα είχαν δημιουργήσει. Οι περισσότεροι αποφάσισαν το πρώτο: να μετατραπεί το κοινόβιο σε «εγχείρημα στέγασης ενδιάμεσης χρήσης» – πρόκειται πια για νομιμοποιημένες καταλήψεις στέγης (συχνά, με ενοικιαστήρια των 100 έως 300 ευρώ περίπου).

Το πρόβλημα οξύνεται όταν οι ιδιοκτήτες των κατοικιών «ενδιάμεσης χρήσης» παύουν να αποδέχονται τα υφιστάμενα συμβόλαια ή θέλουν να ανακατασκευάσουν τα κτήρια κ.ο.κ. Τότε η επιβίωση αυτών των εγχειρημάτων εξαρτάται κυρίως από τη δημόσια στήριξη – ιδίως από τους τοπικούς πολιτικούς. Στην περίπτωση της Λήμπιχ 14, προηγήθηκε μακρά δικαστική διαμάχη μεταξύ των ενοίκων και των ιδιοκτητών. Μετά από πολλά χρόνια, οι ένοικοι (28 άτομα) έχασαν τη δίκη, κι αν δεν αποχωρήσουν οικειοθελώς μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου 2011, απειλούνται με βίαιη εκκένωση, δηλαδή έφοδο της αστυνομίας στο κτήριο.

Στις 10 Ιανουαρίου επιδόθηκε διαταγή εκκένωσης στους ενοίκους της Λήμπιχ στράσε 14, στη βερολινέζικη συνοικία Φρήντριχσαϊν (Friedrichshain). Η προθεσμία εκκένωσης ορίστηκε σε είκοσι μέρες, στις 2 Φλεβάρη, ώρα 8 π.μ.

Οι απώλειες των διαδικασιών και η αποτυχία της πολιτικής!

Αυτή η εντολή εκκένωσης είναι το αποτέλεσμα μιας τετραετούς σχεδόν δικαστικής διαμάχης –που αφορούσε την ακύρωση συμβολαίων όλων (!) των διαμερισμάτων– μεταξύ των ενοίκων και των ιδιοκτητών: του Ζούιτμπερτ Μπούλκερ (Suitbert Beulker), που είναι επίσης ιδιοκτήτης του κτηρίου στέγης της Ρίγκερ στράσε 94 (Rigaerstr. 94), και του Έντβιν Τένε (Edwin Thöne), διευθύνοντα συμβούλου του Συνδέσμου Προστασίας Παιδιού της Ούννα (παλιότερη ενημέρωση για τις απόπειρες εκκένωσης στα γερμανικά).

Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: