Αρχεία Ιστολογίου

Ρατσισμός, στείρωση, ευθανασία, εξόντωση – Οι γιατροί του Γ’ ράιχ [Ντοκυμαντέρ]

Από την χιτλερική Γερμανία στους σημερινούς νεοναζί απογόνους της…

Πριν μόλις λίγα χρόνια, η «Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση» και τα «Τετράδια Ψυχιατρικής» είχαν οργανώσει μιαν εκδήλωση με άξονα την προβολή του ντοκιμαντέρ «Οι γιατροί του Τρίτου Ράϊχ», με σκοπό την ανάδειξη της σχέσης της Ψυχιατρικής με την Εξουσία, αυτήν της οποίας η ίδια είναι φορέας και αυτήν της οποίας λειτουργεί ως εντολοδόχος για την επιβολή της Δημόσιας Τάξης.

Όπως έχει δείξει η ιστορική εμπειρία, το κυρίαρχο ψυχιατρικό παράδειγμα δεν βρήκε καμιά δυσκολία (το αντίθετο μάλιστα) να συμπλεύσει, κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, ακόμα και με τους ναζί και μάλιστα, να αναλάβει ιδιαίτερο ρόλο στον ορισμό της «ζωής που είναι ανάξια να ζει» και εν συνεχεία στην πρακτική της στείρωσης, της ευθανασίας και της μαζικής εξόντωσης εκατοντάδων χιλιάδων ψυχικά πασχόντων και αναπήρων στα γερμανικά ψυχιατρεία, ως ενός οικονομικού βάρους, ενός πληθυσμού ‘περιττών’ υπάρξεων που έπρεπε να φύγουν από τη μέση.

Σήμερα, αυτό που τότε φαινόταν σαν μια «αναδρομή στο παρελθόν», ορθώνεται ξανά ως μια πολύ υλική δυνατότητα ενός μέλλοντος, που απειλεί, με γοργούς ρυθμούς, να γίνει παρόν. Το νεοναζιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής», που είδε φέτος τα ποσοστά και την επιρροή του να ανεβαίνουν αλματωδώς, αντανακλώντας (και επιχειρώντας να δώσει έκφραση και να εκμεταλλευτεί) τις πιο σκοτεινές και αδιέξοδες όψεις της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού και της κονιορτοποίησης πλατειών κοινωνικών στρωμάτων από την κρίση και το μνημόνιο, δεν παρέλειψε, μετά τους μετανάστες, να βάλει στο στόχαστρο τους ψυχικά πάσχοντες και τους αναπήρους. Η ανάρτηση στην ιστοσελίδα τους κειμένων που προπαγανδίζουν την στείρωση και την ευθανασία των «ζωών που είναι ανάξιες να ζουν», μόνο τυχαία δεν είναι.

Για τη συνέχεια και το ντοκυμαντέρ πατήστε στο  Read the rest of this entry

«μπάσταρδοι, κοπρίτες, ταραξίες, αλητήριοι» : το φτωχό λεξιλόγιο της εξουσίας

Απο την Τυνησία και την Αλγερία,ως την Ελλάδα και την Αλβανία το λεξιλόγιο της εξουσίας ειναι σχεδόν πανομοιότυπο απέναντι σε οσους αντιδρούν, διαμαρτύρονται, επαναστατούν. «Ειστε κατευθυνόμενοι [παλιότερα πράκτορες της Μόσχας], τρομοκράτες,διασαλεύετε την τάξη και την ομαλότητα [δλδ την ανωμαλία του κατεστημένου] μπάσταρδοι, αλήτες, κοπρίτες….»

Το ιδιο λεξιλόγιο με παραλλαγές ,πιο σικ, χρησιμοποιεί η εκάστοτε αντιπολίτευση »ναι μεν εχετε δίκιο,αλλά μη γινουμε και ζούγκλα». Συνιστούν δε και εύχονται ηρεμία διότι η βία οδηγεί στο χάος.

Σε τέτοιες ακραίες καταστάσεις οπως αυτες της Τυνησίας αλλά και της Αλβανίας, τηρουμένων των αναλογιών, γίνεται με τον πιο ξεκάθαρο τροπο αντιληπτό  το χάσμα αναμεσα στους εξουσιάζοντες και τους εξουσιαζόμενους.

Στην καθημερινότητα ίσως τα πράγματα μπερδεύονται, το θηρίο δεν δείχνει φόρα παρτίδα τις προθέσεις του, η, μάλλον αυτες κρύβονται κάτω απο το πέπλο της κανονικότητας και της συνήθους ροής του βίου. Οταν η ανυπακοή των υπηκόων ξεπεράσει κάποια όρια, ξεσχίζεται ο μανδύας και το θηρίο κάνει σε ολο του το μεγαλείο την εμφάνισή του, διαλύοντας ψευδαισθήσεις και πετώντας το φύλλο συκής.

Τα λυσασμένα μάτια του Μπερίσα οταν εκτόξευε τις βρισιές στους εξεγερθέντες, ενα μικρό δείγμα του
θηρίου που νιώθει να του τσιμπάνε τα πλευρά κάτι «μπάσταρδοι», κατι «κοπρίτες» κάτι »τρομοκράτες»…

Πεντανόστιμη

Αναρχία και Ελευθερία

«Μια απάντηση για εκείνους που ψάχνουν επίμονα απαντήσεις και πολλές φορές μένουν και άυπνοι… εγώ είμαι από εκείνους που κατά βάση αναζητούν ερωτήσεις… » του j4nus

Σε κάποια αφίσα κάπου κάποτε έγραφε –αυτό που για μένα περιγράφει παραστατικότερα από καθετί το τι είναι αναρχία- ότι στην αναρχία δε θα φτάσουμε ούτε σήμερα ούτε αύριο ούτε σε δέκα αιώνες… στο δρομο για την αναρχία θα πορευόμαστε σήμερα, αύριο και για πάντα… (Errico Malatesta, ας διορθώσει καποιος αν δε θυμάμαι καλά)

Στο βάθος του κήπου που λέγεται αναρχία δεν υπάρχει κάποια μαγική εδέμ… Μοναδικός αυτοσκοπός είναι η ελευθερία, για αυτό και από τα βασικότερα αιτήματα του αναρχικού κόσμου είναι η κατάργηση ή ορθότερα κατεδάφιση των σωφρονιστικών καταστημάτων, φυλακών, των ψυχιατρικών κλινικών-ασύλων και καθετι που έχει κάγκελα και τείχη. Ελευθερία όμως όχι μόνο κίνησης και σώματος… η ελευθερία έχει πολλές όψεις, τις οποίες καταπιέζει το κράτος και ο καπιταλισμός είτε χέρι χέρι είτε με διαφορετικούς τρόπους.

Για αυτό από τα κομβικά προτάγματα είναι η καταστροφή του κράτους και του καπιταλιστικού συστήματος.

Η κατεδάφιση του κράτους είναι παραδοσιακό πρόταγμα για τον αναρχικό χώρο. Πολύ απλά γιατί κράτος σημαίνει κυριαρχία και εξουσία και αντιπροσωπεύει το αντίθετο από αυτό που η ίδια η λέξη αναρχία πρεσβεύει, δηλαδή απουσία αρχής-εξουσίας, απουσία θεσμών, διαμεσολαβητών κτλ που ασκούν εξουσία είτε σε λίγους είτε σε πολλούς. Είναι αξίωμα ότι η άσκηση εξουσίας οδηγεί στην κατάχρηση, όχι συνέχεια αλλά έστω κάποιες φορές, όχι μόνο γιατί η εξουσία αποτελεί το ισχυρότερο ναρκωτικό. Αλλά γιατί όταν ανατίθενται εξουσίες σε πρόσωπο και ειδικά το να λαμβάνει αποφάσεις για λογαριασμό άλλων, τότε ασυνείδητα αυτό που πιστεύει ο λήπτης των αποφάσεων θεωρείται και το ορθό και το σωστό, αλλιώς αν δεν ηταν αυτός ο φορέας των ορθών αποφάσεων κτλ δε θα τον διόριζαν, εξέλεγαν, επέλεγαν για να παίρνει αποφάσεις… είναι ένα σκοτεινό σημείο εκείνο που η καρέκλα και οι αρμοδιότητες μπλέκονται αδιαχώριστα με το πρόσωπο που λαμβάνει τις αποφάσεις. Είναι ένας φαύλος κύκλος χωρίς τέλος…

Read the rest of this entry