Αρχεία Ιστολογίου

Νίκη των 300 απεργών πείνας | Νίκη όλων των εργαζομένων | 50 πλέον τα ένσημα για βιβλιάριο υγείας (από 100)

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΕΝΑ ΠΑΓΙΟ ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ!

Σε τροχιά υλοποίησης, μπήκε ένα από τα ικανοποιηθέντα αιτήματα των 300 μεταναστών εργατών απεργών πείνας. Και μάλιστα, πρόκειται για ένα αίτημα που δεν αφορά μόνο τους μετανάστες εργαζόμενους, αλλά το σύνολο της εργατικής τάξης στη χώρα μας!

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας «Τα Νέα», το νέο πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας, θα περιλαμβάνει διάταξη που θα μειώνει από τα 100 στα 50 τα ένσημα που πρέπει να έχει συμπληρώσει εντός του 2010, κάποιος εργαζόμενος ή άνεργος, προκειμένου να λαμβάνει μέσα στο 2011 ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη!

Οι ασφαλισµένοι του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ καθώς και τα µέλη της οικογένειάς τους, για την περίοδο από 1/3/2011 έως 28/2/2012, καλύπτονται από το ΙΚΑ – ΕΤΑΜ για παροχές ασθένειας σε είδος, εφόσον έχουν πραγµατοποιήσει τουλάχιστον 50 ηµέρες ασφάλισης είτε το προηγούµενο ηµερολογιακό έτος είτε κατά το τελευταίο δεκαπεντάµηνο, χωρίς να συνυπολογίζονται οι ηµέρες που πραγµατοποιήθηκαν κατά το τελευταίο ηµερολογιακό τρίµηνο του δεκαπενταµήνου, σύμφωνα με το ρεπορτάζ.

Read the rest of this entry

El Empleo/ Η απασχόληση [video animation]

Μοιάζει φανταστικό σενάριο προηγούμενων εποχών ή μελλοντικός εφιάλτης. Στην ουσία είναι μια απεικόνιση της καθημερινότητας του εργασιακού τοπίου που γίνεται όλο και πιο φρικτό. Άνθρωποι αντικείμενα, που βλέπουν σταδιακά αντιμετωπίζουν τους άλλους σαν αντικείμενα.

Read the rest of this entry

Θα Ζήζουνε Κοντά μας: Ένα Video για τους Μετανάστες και την Απεργία Πείνας

Από: hungerstrike300

Η σχέση μεταναστών και εργατικού κινήματος ως σχέση αμοιβαίας πολιτικής εξάρτησης [Μέρος 1ο+2ο]

Αναδημοσίευση από Alterthess (Μέρος 10 και Μέρος 2ο)

Του Ηλία Πιστίκου,

ΜΕΡΟΣ 1Ο

Σήμερα, οι μετανάστες αποτελούν περίπου το 10% της ελληνικής κοινωνίας, δηλαδή, περίπου το 15% των εργαζομένων. Και όμως… όπως φάνηκε και από την υπόθεση της Νομικής, η κοινωνική αυτή ομάδα αμφισβητείται όχι μόνο ως προς το δικαίωμά της να μετέχει στην πολιτική ζωή της χώρας, αλλά ακόμη και ως προς το δικαίωμά της να υπάρχει σ’ αυτήν τη χώρα.

Είναι χιλιοειπωμένοι οι τρόποι με τους οποίους οι μετανάστες αποτέλεσαν και αποτελούν οργανικό κομμάτι της ελληνικής (και παγκόσμιας) καπιταλιστικής ανάπτυξης. Και όμως, υπάρχουν τάσεις τού εργατικού κινήματος που αντιμετωπίζουν με κάποια αμηχανία το μεταναστευτικό ζήτημα. Μάλλον δυσκολεύονται να απεγκλωβιστούν από τις φιλανθρωπικές διαστάσεις του ή/και λαμβάνουν τη σχέση μεταναστών και εργατικού κινήματος ως δεδομένη.

Σ’ αυτό το κείμενο υποστηρίζω ότι η σχέση μεταναστών και εργατικού κινήματος δεν είναι δεδομένη, είναι σχέση διαρκώς υπό διακύβευση, και είναι σχέση πολιτικής αλληλεξάρτησης. Δηλαδή, αν το εργατικό κίνημα θέλει τους μετανάστες μαζί του, ενεργούς, ισότιμους, πρέπει να τους διεκδικήσει. Επιπλέον, υποστηρίζω ότι -εν μέρει δυστυχώς, αλλά και αναπόφευκτα- οι ομάδες αλληλεγγύης (ή/και συνηγορίας, όπως αποκαλούνται ενίοτε)[1] αποτελούν απαραίτητο κρίκο αυτής της πολιτικής συνέχειας. Αυτό, γιατί η κατάσταση ομηρίας στην οποία βρίσκονται οι μετανάστες καθιστά την ικανότητά τους για εκδήλωση αυτο-οργανωμένης διαμαρτυρίας ελλιπή ή, καλύτερα, αδύνατη.

Read the rest of this entry

Είμαστε όλοι “διακινητές” – Αντιστεκόμαστε στην ποινικοποίηση της αλληλεγγύης

Μέσα σε λίγες ημέρες η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης συνέλεξε χιλιάδες υπογραφές συνευθύνης από σκεπτόμενους ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών και προελεύσεων. 2080 γυναίκες και άντρες από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, μεταξύ των οποίων εκπρόσωποι σωματείων και φοιτητικών συλλόγων, δημοτικοί σύμβουλοι, πανεπιστημιακοί και βουλευτές, εκπαιδευτικοί, γιατροί και δικηγόροι, μετανάστες και ντόπιοι, μέλη πολιτικών και αντιρατσιστικών συλλογικοτήτων, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, αγωνιστές που έχουν βιώσει την εκδικητικότητα της εξουσίας, δηλώνουν:

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες στον αγώνα των 300 απεργών πείνας μεταναστών, δηλώνουμε στην ελληνική κοινωνία ότι είμαστε συνυπεύθυνοι με τους συντρόφους μας, που κλήθηκαν να καταθέσουν ως ύποπτοι για την τέλεση του αδικήματος της παράνομης διακίνησης μεταναστών. Είμαστε ένοχοι γιατί διακινήσαμε την αξιοπρέπεια και την αλληλεγγύη. Είμαστε ένοχοι γιατί σε καιρούς βαρβαρότητας υπερασπιζόμαστε τη συλλογικότητα και τον αγώνα για τη δικαιοσύνη. Είμαστε ένοχοι γιατί δεν δεχόμαστε το διαχωρισμό των ανθρώπων ανάλογα με την εθνικότητα, τη θρησκεία, το φύλο. Δηλώνουμε ότι ο αγώνας για τη νομιμοποίηση των μεταναστών είναι αγώνας όλων των εργαζομένων για ίσα δικαιώματα στη ζωή και την αλληλεγγύη.

Αναδημοσίευση από Hungerstrike300

Σκέψεις για το ‘μεταναστευτικό’ (η εκδοχή στον Καθρέφτη)

1. Το “μεταναστευτικό”, εννοείται, “πρόβλημα”: αυτό είναι το πρώτο πράγμα που οφείλει να παρατηρήσει κανείς σήμερα. Υπάρχει μια διπλή διαδικασία σύμφωνα με την οποία το καθοριστικό για την πλαισίωση της συζήτησης ουσιαστικό εκτοπίζεται και συνάμα υπονοείται. Είναι απαραίτητο να επερωτήσουμε την ιδεολογική εργασία που επιτελεί αυτό το ουσιαστικό. Το “μεταναστευτικό πρόβλημα” σημαίνει, για την άκρα δεξιά, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 90, “το πρόβλημα με τους μετανάστες”, “το πρόβλημα το οποίο είναι οι μετανάστες.” Για την λεγόμενη κεντροαριστερά της σημερινής εποχής της κρίσης σημαίνει, κάπως πιο διακριτικά, “το πρόβλημα με την μετανάστευση”. Αλλά η ίδια η διάκριση μεταξύ των δύο αυτών αποκωδικοποιήσεων του τι εμπεριέχει το ουσιαστικοποιημένο επίθετο “μεταναστευτικό” είναι ουσιωδώς επισφαλής, και είναι ακριβώς αυτή η επισφάλεια που σηματοδοτεί το πραγματικό της εποχής: τη σύγκλιση δηλαδή της κεντροαριστεράς, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, με το σταθερό αντιμεταναστευτικό μένος της ακροδεξιάς.

2. Το “μεταναστευτικό”, λοιπόν, είναι αυτό που ανακύπτει όταν η ιδεολογία της φιλελεύθερης “πολυπολιτισμικής” ανεκτικότητας που πλαισίωσε τα “χρυσά χρόνια” του φιλελευθερισμού μετά το 1989-90 προσκρούει στο πραγματικό της κρίσης του 2007-08. Είναι γνωστό ότι ο παγκόσμιος καπιταλισμός βασίζεται σε ροές κεφαλαίων, προϊόντων και εργατικού δυναμικού, με τις τελευταίες να ελέγχονται, όπως δεν ελέγχονται οι δύο πρώτες, από το κράτος και τους κρατικούς μηχανισμούς. Σε εποχή κρίσης και αυξανόμενης ανεργίας, ο έλεγχος των ροών εργασίας μεταμορφώνεται στην ίδια κατεύθυνση με τον “δημοσιονομικό έλεγχο”· περνάει σε φάση “αυστηρότητας”. Θύματα και στις δύο περιπτώσεις: οι εργαζόμενοι, οι φορείς μιας εργασίας που γίνεται τόσο πιο επισφαλής και τόσο πιο εκμεταλλεύσιμη όσο περισσότερο γίνεται επίσης διαιρέσιμη, πολιτικά κατακερματισμένη, αδύναμη να αντιδράσει σε πολιτικό επίπεδο.

Το “μεταναστευτικό” είναι εξ αρχής κάτι άλλο από “μερικό” ζήτημα που αφορά απλώς κάποιους “άλλους”: η δίωξη του μετανάστη προαπαιτεί μετασχηματισμούς στο κράτος δικαίου που είναι βέβαιο ότι συντείνουν στην σταθερή του ολίσθηση προς τον δυνάμει ολοκληρωτικό αυταρχισμό. Δεν είναι λοιπόν απλώς ότι το “μεταναστευτικό” είναι η άλλη όψη του “εργασιακού” ή του “ασφαλιστικού” στην εποχή του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, αλλά και ότι η σημερινή μοίρα των μεταναστών προετοιμάζει το νομικό έδαφος για το άμεσο μέλλον των “γηγενών”.

Read the rest of this entry

Ισπανία: H δημοκρατία βγάζει τα πολιτικά και βάζει στρατιωτική στολή! Επεβλήθη στρατιωτικός νόμος…

Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας των αεροδρομίων της Ισπανίας κήρυξαν λευκή απεργία την Παρασκευή 3/12 όταν ανακοινώθηκε η απόφαση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει το 30% των αεροδρομίων και να τροποποιήσει τα ωράρια εργασίας τους καθώς και τις ώρες εργασίας ετησίως. Μέχρι τώρα οι ετήσιες ώρες εργασίας τους ήταν 1.200. Με το νέο νόμο γίνονται 1.670, όχι μόνο χωρίς να πληρωθούν επιπλέον γι’ αυτήν την αύξηση των περίπου 500 ωρών ετησίως αλλά χάνοντας το 40% των αποδοχών τους. Επιπλέον πριν από μερικές μέρες η κυβέρνηση αποφάσισε να μην συμπεριλάβει στις ώρες αυτές τις ημέρες απουσίας λόγω ασθένειας.

Είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο εφαρμόζεται σε έναν εργασιακό κλάδο και αποτελεί πείραμα για την εφαρμογή παρόμοιων καθεστώτων και σε άλλους. Τίποτα από αυτά δεν αναφέρεται στα επίσημα μέσα παραπληροφόρησης. Αντίθετα, γίνεται συνεχώς λόγος για εκβιασμό, για προνομιούχους που παίζουν με τις διακοπές του κόσμου και για την κυβέρνηση που «υποχρεώθηκε» να καταφύγει στο μέτρο αυτό (σας θυμίζει κάτι;).

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Το νέο Πανεπιστημίο της Διαμαντοπούλου θα λειτουργεί με τους νόμους της αγοράς και θα δίνει κουρελόχαρτα για πτυχία

Μετά τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση φοιτητικοί σύλλογοι και φορείς αντιδρούν με καταλήψεις και κινητοποιήσεις στο «νεό νόμο πλαίσιο» που πρόκειται να έρθει. Το μόνο αποτέλεσμα που θα έχει όπως καταγγέλουν είναι ένα πανεπιστήμιο πλήρως εναρμονισμένο στους νόμους της αγοράς.

Μερικές πτυχές που πρόκειται να έχει το νομοσχέδιο με δικά μου σχόλια:

Καταργείται το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων:

Όργανα συνδιοίκησης όπως η σύγκλητος και οι Γενικές Συνελεύσεις Τμημάτων, αντικαθίστανται από τα Συμβούλια Διοίκησης. Σε αυτά περιλαμβάνονται επιχειρηματίες, μάνατζερ και «υψηλού κύρους» στελέχη πανεπιστημίων του εξωτερικού. Με αυτό τον τρόπο αποκλείουν τη συμμετοχή των φοιτητών που είχαν δικαίωμα λόγου και ψήφου.

Οικονομική αυτοτέλεια των Πανεπιστημίων- ιδιωτικοποίηση:

Το κράτος προσπαθεί να αποσυρθεί από φορέας παροχής της γνώσης και να παραμείνει  ως φορέας πιστοποίησης της.

Η λειτουργία του «νέου Πανεπιστημίου» θα καθορίζεται πλέον όχι από τις ανάγκες της ακαδημαϊκής γνώσης άλλα από τις ανάγκες τις αγοράς. Τα πανεπιστήμια-επιχειρήσεις θα υπογράφουν  με το κράτος συμφωνίες ή θα αναζητούν χρηματοδότηση από χορηγίες ιδιωτών ( με ποίο όφελος άραγε;) και με βάση αυτές θα χρηματοδότούνται.  Οι συμφωνίες αυτές και τα κριτήρια χρηματοδότησης θα καθορίζονται βέβαια από τους επιχειρηματίες που θα μετέχουν στην διοίκηση.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Τα τζιν σκοτώνουν… Στο βωμό της μόδας και άλλα εργατικά «ατυχήματα»!!

Τα μοδάτα ξεθωριασμένα τζιν σκοτώνουν, όχι αυτούς που τα φορούν αλλά αυτούς που τα κατασκευάζουν. Η αμμοβολή που χρησιμοποιείται για το εύκολο ξεθώριασμα των τζιν ευθύνεται για μία νόσο των πνευμόνων , την πυριτίαση , η οποία προκαλεί βαριά αναπνευστική ανεπάρκεια και μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στο θάνατο.

Στη Τουρκία οι εργαζόμενοι στις κλωστοϋφαντουργίες που παράγουν τα ξεθωριασμένα τζιν βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με το θάνατο. «Ο μέσος όρος επιβίωσης των «θυμάτων της μόδας των ξεθωριασμένων τζιν», που έχουν προσβληθεί από πυριτίαση είναι έξι χρόνια», επισημαίνεται σε έρευνα που πραγματοποίησε ομάδα επιστημόνων του Τμήματος Παθήσεων Θώρακα του Νοσοκομείου Γεντίκουλέ της Κωνσταντινούπολης με επικεφαλής τη δρ. Νουρ Ντιλέκ Μπαλκάν.

Σύμφωνα με στοιχεία της έρευνας, η οποία παρουσιάστηκε στο 20ο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Πνευμονολογικής Εταιρείας στη Βαρκελώνη, την τελευταία δεκαετία η ευρέως διαδεδομένη χρήση πυριτικής άμμου για τη κατασκευή ξεθωριασμένων τζιν στην Τουρκία έχει οδηγήσει σε επιδημία πυριτίασης.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Μέση οδός καμιά: ή θα λειώσουμε ως μισθωτοί σκλάβοι ή θα επαναστατήσουμε!

Arbeit macht frei: «Η δουλειά απελευθερώνει», διαβεβαιώνει η επιγραφή έξω από το ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Χρησιμοποιώντας παρόμοιου επιπέδου προπαγάνδα η κυβέρνηση Παπανδρέου προσπαθεί να επιβάλλει ένα εργασιακό Νταχάου…

Επιδιώκουν να στρέψουν το ρολόι των εργατικών δικαιωμάτων στον 19ο αιώνα. Λες και δεν υπήρξαν οι χιλιάδες των νεκρών εργατών που πάλεψαν για το 8ωρο, την κοινωνική ασφάλιση, τη στοιχειώδη προστασία από την εργοδοτική αυθαιρεσία. Όλα αυτά ακυρώνονται από την πλέον εργοδοτική κυβέρνηση που έχει γνωρίσει η χώρα.

Η κυβέρνηση αυτή παραδίδει γη και ύδωρ στο κεφάλαιο, ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί έχουν πλήρη συνείδηση ότι υπηρετούν τα συμφέροντα των πλούσιων μεγαλοκαρχαριών κηρύσσοντας πόλεμο κατά του κόσμου της εργασίας. Επειδή ακριβώς είναι συνειδητοί μισθοφόροι του κεφαλαίου, προορίζονται να γίνουν η πλέον διεφθαρμένη κυβέρνηση που υπήρξε στο νεοελληνικό κράτος.

Άνθρωποι που ξεπουλούν το δημόσιο πλούτο και μετατρέπουν τους εργαζόμενους ανθρώπους μιας χώρας κυριολεκτικά σε μισθωτούς σκλάβους, γνωρίζουν πολύ καλά ότι αν αντιδράσουν όπως επιβάλλεται οι εργαζόμενοι, όχι μόνο δεν θα βγάλουν την τετραετία, αλλά θα φύγουν από τη χώρα με ελικόπτερο όπως αξίζει σε ατιμασμένους διεφθαρμένους μισθοφόρους. Για το λόγο αυτό, θα φροντίσουν να αρπάξουν και αυτοί για λογαριασμό τους όσα περισσότερα μπορέσουν από τη λεηλασία των εργαζομένων. Δεν θα βάλουν απλά το χέρι στο μέλι, θα καταπιούν ολόκληρο το βάζο.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry