Αρχεία Ιστολογίου

6η του Δεκέμβρη, 2012 [κείμενο+ντοκυμαντέρ]

6 δεκεμβρη 2012Αναδημοσίευση κειμένου από Without reason or Rhyme μέσω Ώρας Κοινής Ανησυχίας

Αγαπητέ μικροαστέ, σήμερα θα πρέπει να θυμηθείς.

Είναι λίγο δύσκολο, το ξέρω. Στο κάτω κάτω, εάν θυμόσουν, δεν θα ήμασταν σε αυτή την κατάσταση σήμερα. Αλλά ας κάνουμε ένα μνημονικό τέστ σήμερα, έτσι για αλλαγή.

Ήταν ένα ήσυχο γιορτινό βράδυ, λίγο πριν το καταναλωτικό όργιο και την κατασκευασμένη χαρούμενη ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων, όταν άνοιξες την τηλεόραση. Είδες τα πρώτα πλάνα, τα έκτακτα δελτία ειδήσεων, το πασίγνωστο “πειραγμένο” βιντεάκι. Ένα παιδί σκοτώθηκε από σφαίρα αστυνομικού στα Εξάρχεια. Οι πληροφορίες ήταν λίγες, αλλά ανησύχησες. Θυμάσαι τι σκέφτηκες; Εγώ θυμάμαι: «ας περιμένουμε να μάθουμε τι έγινε. Δεν μπορεί να τον πυροβόλησαν έτσι, εν ψυχρό. Κάτι θα έκανε».  Γιατί στην τελική, αν είσαι νόμιμος, δεν σε πειράζει κανένας.

Μετά, ήρθε η εξέγερση. Φιλοσοφούσες από τον καναπέ σου στα ζεστά, μπροστά στην λάμψη της τηλεόρασης. Θυμάσαι; Τα παιδιά είναι πιεσμένα, το μέλλον τους γίνεται όλο και πιο δύσκολο έλεγες. Θυμάσαι; Ξεσπάνε τα παιδιά.

Αλλά τα παιδιά συνέχισαν να ξεσπάνε και να σπάνε: τράπεζες, αστυνομικά τμήματα, κτήρια του κράτους, διμοιρίες των ΜΑΤ. Αγανάκτησες κάπου εκεί, θυμάσαι; Είπαμε να διαμαρτυρηθούμε, αλλά υπάρχουν και όρια. Στο κάτω κάτω, οι καμένες τράπεζες δεν θα φέρουν πίσω το παιδί που “έφυγε” (είχες αρχίσει ήδη να ξεχνάς ότι τον σκότωσαν, απλά “έφυγε”). Δεν είναι εικόνα αυτή μιας χώρας. Και οι ΜΑΤατζήδες παιδιά του λαού είναι, θυμάσαι τι σκεφτόσουν; Για 700 ευρώ δουλεύουν και αυτοί, δύσκολα περνάνε όπως και εμείς. Το δέντρο τι τους έφταιγε, θυμάσαι; Δεν είναι τα παιδιά μας αυτά, δεν τα αναθρέψαμε έτσι, να πετάνε πέτρες και μπουκάλια στην αστυνομία. Δεν μπορεί να είναι, είναι αναρχικοί, αποβράσματα, προβοκάτορες, αλήτες, καθάρματα, άρπαγες, βάνδαλοι, χούλιγκαν, ανθέλληνες και βρωμιάρηδες. Θυμάσαι;

Μα που είναι η αστυνομία, θυμάσαι; Που είναι να βάλει τάξη, αρκετά, διαμαρτυρηθήκατε, άντε τώρα στα σπίτια σας και στα σχολεία σας, να μορφωθείτε, να κάνετε κάτι στην ζωή σας. Θυμάσαι; Η βία είναι κακή, την καταδικάζουμε από όπου και αν προέρχεται. Την θυμάσαι αυτή την φρασούλα, που από την τηλεόραση έμπαινε στα μάτια σου και έβγαινε από το στόμα σου;  Τις καταστροφές εμείς τις πληρώνουμε. Τα κτήρια είναι και δικά μας χρήματα. Η επιχειρηματικότητα καταστρέφεται, η χώρα δεν αναπτύσσεται, ο τουρισμός πλήττεται, τι θα πούνε οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι, κατάντια για την Ελλάδα.Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα,  την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία, τα έλεγαν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι, θυμάσαι; Το πανεπιστήμιο έχει γίνει μπουρδέλο με αυτό το άσυλο, το θυμάσαι;

Read the rest of this entry