Αρχεία Ιστολογίου

ΠΕΣ ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Τις τελευταίες ώρες κυκλοφόρησε στα social media η παρακάτω χειρόγραφη αφίσα της ΚΝΕ για τα ναρκωτικά

Το Επισκίασις, για μια ακόμα φορά στην πρωτοπορεία του μαχητικού ρεπορτάζ, σας παρουσιάζει σε αποκλειστικότητα την επίσημη αφίσα της καμπάνιας του κώματος που θα στολίσει από Δευτέρα όλες τις σχολές

Read the rest of this entry

59 χρόνια από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη

59 χρόνια κλείνουν σήμερα από την 30η Μάρτη 1952, όταν οι κομμουνιστές Μπελογιάννης, Αργυριάδη, Καλούμενου και Μπάτσης στήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα, κατηγορούμενοι για «κατασκοπεία».

Ο Νίκος Μπελογιάννης, μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού στον Εμφύλιο και την αυτοεξορία, επέστρεψε κρυφά στην Ελλάδα τον Ιούνη του ’50, για να συμβάλλει στην αναδιοργάνωση του -παράνομου- ΚΚΕ. Στις 20 Δεκεμβρίου 1950 συνελήφθη και δικάστηκε με βάση το Ν. 509/1947, που θεωρούσε εγκληματική οργάνωση το ΚΚΕ. Επίσης, κατηγορήθηκε ως κατάσκοπος της Σοβιετικής Ένωσης.

Η πρώτη δίκη του Μπελογιάννη ξεκίνησε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου 1951 με 94 κατηγορούμενους συνολικά, από το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών στο Αρσάκειο Δικαστικό Μέγαρο, το οποίο και τελικά το καταδίκασε σε θάνατο. Μετά την διεθνή κατακραυγή που ακολούθησε, ο Νικόλαος Πλαστήρας δηλώνει ότι η απόφαση δε θα εκτελεστεί. Αποφασίζεται όμως ο Μπελογιάνης και ορισμένοι άλλοι κατηγορούμενοι να παραπεμφθούν σε νέα δίκη με τη βαρύτερη κατηγορία της κατασκοπείας, με στόχο να αναιρεθεί η αμνηστία που υποχρεώθηκε να του δώσει. Εν τω μεταξύ στις 14 Νοεμβρίου 1951 βρίσκονται παράνομοι ασύρματοι στις περιοχές Καλλιθέας και Φαλήρου, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους στρατοδίκες, για επιστράτευση του νόμου περί κατασκοπείας. Έτσι ο Μπελογιάννης και οι άλλοι κατηγορούμενοι προσάγονται σε νέα δίκη. Η δεύτερη αυτή δίκη αρχίζει στις 15 Φεβρουαρίου 1952, ενώπιον του Διαρκούς Στρατοδικείου Αθηνών, και ο Μπελογιάννης και τρεις συγκατηγορούμενοί του καταδικάζονται σε θάνατο.

Read the rest of this entry

Άρης Βελουχιώτης: 65 χρόνια από το θάνατό του

Γεννήθηκε και πέθανε επαναστάτης! O λόγος για τον Θανάση Κλάρα, που άφησε την άνετη ζωή του στη Λαμία και πήρε τα βουνά, γράφοντας το όνομα του, ή μάλλον το ψευδώνυμο του «Άρης Βελουχιώτης» στην ιστορία, σαν ίσως την πιο εμβληματική φιγούρα της Αντίστασης. Σήμερα συμπληρώνονται 65 χρόνια από το θάνατο του.

Ιδρυτής του ΕΛΑΣ και ηγετική μορφή του αντάρτικου σώματος του ΕΑΜ, αλλά και ένα από τα σημαντικότερα στελέχη του ΚΚΕ. Ο Βελουχιώτης έρχεται σε ρήξη με το ΚΚΕ μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, καθώς αρνείται να παραδώσει τα όπλα και επιλέγει τον δρόμο της ένοπλης δράσης.

Ο δρόμος που διαλέγει τον οδηγεί τελικά στον θάνατο. Ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ, την ίδια μέρα που το ΚΚΕ τον διαγράφει από τις τάξεις του, βάζει τέλος στη ζωή του στις 16 Ιουνίου του 1945, καθώς είχε περικυκλωθεί από ομάδες της Εθνοφυλακής που είχαν σταλεί για να τον συλλάβουν, στη Μεσούντα του Αχελώου. Το πτώμα του αποκεφαλίζεται και την επομένη κρεμάται στην κεντρική πλατεία των Τρικάλων.

Η πορεία προς τον θάνατο

Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, που υπογράφτηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1945, από την κυβέρνηση Πλαστήρα και το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και προέβλεπε δημιουργία των απαραίτητων συνθηκών για τη διεξαγωγή εκλογών και δημοψηφίσματος για τη μοναρχία στην Ελλάδα, διάλυση των ανταρτικών οργανώσεων, παράδοση των όπλων του ΕΛΑΣ μέσα σε δύο εβδομάδες και παραχώρηση αμνηστίας στους στρατιώτες του ΕΛΑΣ, ο Άρης καταγγέλλει τη συμφωνία ως προδοτική και αποδοχή της αγγλικής κατοχής.

Για τη συνέχεια του αφιερώματος πατήστε στο Read the rest of this entry

Γιώργος Τσαρουχάς : Άλλο ένα έγκλημα της Χούντας – του Δημήτρη Τζανακάκη

Ο Γιώργος Τσαρουχάς ήταν βουλευτής της ΕΔΑ και ένας από τους πρωτεργάτες του αγώνα κατά της χούντας των συνταγματαρχών.

Πέθανε κατά τη διάρκεια βασανιστηρίων,μετά τη σύλληψή του, στις 9 Μαΐου του 1968.

Ο Γιώργος Τσαρουχάς γεννήθηκε το 1912 στην περιοχή της Αδριανούπολης και το 1924,μετά την Μικρασιατική Καταστροφή,εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο χωριό Δρυινοχώρι,κοντά στην Καρπερή Σερρών. Γράφτηκε στην Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης, από όπου όμως αποβλήθηκε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά, για ένα χρόνο ,εξαιτίας της συνδικαλιστικής του δράσης και για τη συμμέτοχη του στο ΚΚΕ.Μετά την λήξη της αποβολής του,πήρε μεταγραφή στην Νομική Αθηνών,από όπου αποφοίτησε.Πήρε μέρος στον πόλεμο του ’40 ως εθελοντής, κατά τη διάρκεια της κατοχής έγινε γραμματέας του ΕΑΜ Ανατολικής Μακεδονίας και μετά την απελευθέρωση διορίστηκε νομάρχης Καβάλας. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου συνελήφθη, καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλάκιση από τα Έκτακτα Στρατοδικεία της εποχής και εξορίστηκε στη Γυάρο. Αφέθηκε ελεύθερος το 1951, συνελήφθη όμως ξανά δύο χρόνια αργότερα και εξορίστηκε εκ νέου, αυτή τη φορά στον Αη Στράτη. Τελικά αφέθηκε ελεύθερος το 1961 και αφού μετέβη στη Μόσχα για να υποβληθεί σε θεραπεία στο μάτι (όπου είχε μόνιμο πρόβλημα), επέστρεψε στην Ελλάδα και στις εκλογές του 1961 εκλέχτηκε βουλευτής με την ΕΔΑ.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry