Αρχεία Ιστολογίου

Μανιφέστο Αντάρτικου Ανοικτής Πρόσβασης του Aaron Swartz

Aaron_Swartz_profile

Info από Παραλληλογράφο Πηγή : Κινήματα από τα κάτω

Στις 11 Ιανουαρίου 2013 αυτοκτόνησε ο 26χρονος Aaron Swartz, προγραμματιστής και ακτιβιστής της ελευθερίας του internet.Ο Aaron Swartz ξεκίνησε προγραμματισμό ως παιδί και σε ηλικία μόλις 14 ετών δημιούργησε την προδιαγραφή RSS.Αντιμετώπιζε ποινή 35 ετών φυλάκισης σε δίκη που θα ξεκινούσε τον επόμενο μήνα επειδή κατέβασε εκατομμύρια ακαδημαϊκές εργασίες από το αρχείο JSTOR σκοπεύοντας να τις διαθέσει ελεύθερα. Ακολουθεί το κείμενό του:

Μανιφέστο Αντάρτικου Ανοικτής Πρόσβασης

Η πληροφορία είναι δύναμη. Όμως, όπως κάθε δύναμη, υπάρχουν εκείνοι που θέλουν να την κρατήσουν για τον εαυτό τους. Ολόκληρη η παγκόσμια επιστημονική και πολιτιστική κληρονομιά, η οποία δημοσιεύθηκε στη διάρκεια των αιώνων σε βιβλία και περιοδικά, ολοένα ψηφιοποιείται και κλειδώνεται από μια χούφτα ιδιωτικές εταιρείες. Θέλετε να διαβάσετε τις δημοσιεύσεις που έχουν τα πιο διάσημα αποτελέσματα των επιστημών; Θα πρέπει να στείλετε τεράστια ποσά σε εκδότες, όπως η Reed Elsevier.Υπάρχουν εκείνοι που αγωνίζονται για να αλλάξει αυτό.

Το Κίνημα Ανοικτής Πρόσβασης έχει αγωνιστεί γενναία για να διασφαλιστεί ότι οι επιστήμονες δεν μεταβιβάζουν τα πνευματικά δικαιώματα τους, αλλά αντί αυτού εξασφαλίζεται ότι η εργασία τους δημοσιεύεται στο Διαδίκτυο, σύμφωνα με όρους που επιτρέπουν σε όλους να έχουν πρόσβαση. Αλλά ακόμη και κάτω από τα καλύτερα σενάρια, το έργο τους θα είναι διαθέσιμο μόνο για τα πράγματα που δημοσιεύονται στο μέλλον. Τα πάντα μέχρι τώρα έχουν χαθεί.

Αυτό είναι πάρα πολύ υψηλό τίμημα. Ο εξαναγκασμός των ακαδημαϊκών να πληρώνουν χρήματα για να διαβάσουν το έργο των συναδέλφων τους; Σαρώνουν ολόκληρες βιβλιοθήκες, αλλά μόνο για όσους επιτρέπει το Google να τα διαβάσουν; Παρέχουν επιστημονικά άρθρα σε ελίτ πανεπιστήμια στον Πρώτο Κόσμο, αλλά όχι στα παιδιά του Παγκόσμιου Νότου; Είναι εξωφρενικό και απαράδεκτο.

Read the rest of this entry

Ο «καρπός» που «έσπειρε» το σύστημα «βλάστησε»

Άρθρο της Χριστίνας Μαυρουπούλου

Η προσπάθεια αποστασιοποίησης των αστών από τον εθνικιστή αντικομμουνιστή δολοφόνο δεν μπορεί να κρύψει ότι είναι προϊόν της σάπιας καπιταλιστικής κοινωνίας.

 

Μία βδομάδα έχει μεσολαβήσει από το μακελειό στη Νορβηγία, που στοίχισε τη ζωή σε οκτώ ανθρώπους από τη βομβιστική επίθεση στην έδρα της κυβέρνησης στην καρδιά του Οσλο, και την εν ψυχρώ δολοφονία 69 νέων στο νησί Ουτόγια, βόρεια του Οσλο, στην πλειονότητά τους έφηβοι μεταξύ 14 και 19 ετών, που προκάλεσε ο 32χρονος, Αντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ, που δηλώνει εθνικιστής και αντικομμουνιστής.

Στο δήθεν «μανιφέστο» του στο διαδίκτυο των 1.5ΟΟ σελίδων, υπό τον τίτλο «2083 – Ευρωπαϊκή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας», σημειώνει: «Πριν ξεκινήσουμε τη σταυροφορία μας, πρέπει να εκπληρώσουμε το καθήκον μας αποδεκατίζοντας τον πολιτιστικό μαρξισμό»… Ο «αντικομμουνισμός» είναι κινητήριος μοχλός και το μεγαλόπνοο πλάνο του είναι «η ανακατάληψη της Ευρώπης από μια συντηρητική επανάσταση» και «η κάθαρσή της από το Ισλάμ και την κουλτούρα του μαρξισμού». Επίσης, αναφέρει ότι είναι μέλος του χριστιανικούΤάγματος των Ναϊτών, που, όπως λέει, ανασυστάθηκε στο Λονδίνο το 2002, ενώ ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη αναφέρει ότι είναι δύο Βρετανοί, ένας Γάλλος, ένας Γερμανός, ένας Ολλανδός, ένας Ελληνας, ένας Ρώσος, ένας Νορβηγός και ένας Σέρβος, χωρίς όμως να τους κατονομάζει.

Read the rest of this entry

Επιστολή – μανιφέστο του φυλακισμένου Ιρανού σκηνοθέτη Τζαφάρ Παναχί στη Μπερλινάλε υπέρ της ελευθερίας έκφρασης ιδεών [video]

Ήταν στην επετειακή Μπερλινάλε του 2010 όταν η κινηματογραφική κοινότητα θορυβήθηκε από μια δυσάρεστη είδηση που ήρθε από την Τεχεράνη: Το ιρανικό θεοκρατικό καθεστώς συνέλαβε και απαγόρευσε την έξοδο απο την χώρα στον σκηνοθέτη Τζαφάρ Παναχί. Ο διευθυντής του Φεστιβάλ Βερολίνου Ντίτερ Κόσλικ, ένθερμος υποστηρικτής των ιρανικών ταινιών αλλά και του αγώνα αυτών των σκηνοθετών που κάνουν πράξη την τέχνη τους και την έκφραση τους μέσα σε αυτές τις αντίξοες συνθήκες, κατάλαβε την διάσταση του γεγονότος αυτού και προσπάθησε να το αναδείξει όσο μπορούσε.

Ένα χρόνο μετά και ενώ όλο το κινηματογραφικό σύμπαν αλλά και η διεθνής διπλωματία δηλώνει την συμπαράσταση της και δίνει δυναμικό παρών στο πλευρό του σκηνοθέτη, ο Παναχί, όπως και ο συνάδελφος του Μοχαμάντ Ρασούλοφ, έχουν καταδικαστεί σε εξαετή φυλάκιση και σε απαγόρευση καλλιτεχνικής ή άλλης δημόσιας έκφρασης για 20 χρόνια!

Ο Ντίτερ Κόσλικ κάλεσε επίσημα τον Παναχί ως μέλος της κριτικής επιτροπής της 61ης Μπερλινάλε. Μια κίνηση τακτικής προκειμένου να αναδείξει όσο γίνεται περισσότερο την δυσάρεστη τροπή των γεγονότων αλλά να δημιουργήσει τριβή και πίεση εις βάρος του καθεστώτος των μουλάδων του Ιράν.

Έτσι στην προχτεσινή έναρξη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου η θέση του Παναχί ανάμεσα στα υπόλοιπα μέλη της κριτικής επιτροπής ήταν άδεια. Και η πρόεδρος της επιτροπής Ισαμπέλα Ροσελίνι διάβασε μια επιστολή του έγκλειστου σκηνοθέτη που έσπασε για πρώτη φορά την καταδικαστική απόφαση της απαγόρευσης δημόσιας έκφρασης με ένα πραγματικά συγκλονιστικό μήνυμα – μανιφέστο για κάθε καταπιεσμένο άνθρωπο:

Read the rest of this entry

«Ματωμένα γράμματα» μιας ιδιοφυΐας

Έχουν περάσει δεκατέσσερα χρόνια από τις 3 Απριλίου του 1996, όταν το αμερικανικό FΒΙ πανηγύρισε τη σύλληψη του σκιώδους «Γιουναμπόμπερ», του πανέξυπνου πλην μισότρελου επιστήμονα που εγκατέλειψε μια πολλά υποσχόμενη ακαδημαϊκή καριέρα για να απομονωθεί σε μια καλύβα στα δάση της Μοντάνα και να μετατραπεί, επί 18 ολόκληρα χρόνια, στον πρώτο γνωστό «οικο-τρομοκράτη» της παγκόσμιας ιστορίας…

Από το 1978, όταν ο 36χρονος τότε Τεντ Καζίνσκι απέστειλε την πρώτη του επιστολή-βόμβα, ως το 1996, οπότε και τον «κάρφωσε» τελικά στις Αρχές ο αδελφός του, τα «ματωμένα γράμματα» του «Γιουναμπόμπερ», κατασκευασμένα έτσι ώστε να πυροδοτούνται όταν οι άτυχοι παραλήπτες τους επιχειρούσαν να ανοίξουν τους φακέλους, στοίχισαν τη ζωή σε τρεις ανθρώπους και ακρωτηρίασαν ή τραυμάτισαν σοβαρά δεκάδες ακόμη σε ολόκληρη την Αμερική. Πανεπιστήμια, αεροπορικές εταιρείες και εταιρείες πληροφορικής περιλαμβάνονται στους «μαλακούς» στόχους του. Και όμως, οι πρώτες δεκαετίες της ζωής του Καζίνσκι δεν προμήνυαν σε τίποτε τη μετέπειτα εξέλιξή του σε «εκδικητή της φύσης» και «τιμωρό του τεχνολογικού πολιτισμού».

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Ανεξάρτητο Πολιτικό ΟΧΗμα (Α.Π.ΟΧΗ.) – Κάλεσμα

ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

από το todaxtylo.wordpress.com

“Το κείμενο που ακολουθεί έχει τον χαρακτήρα του πρωταρχικού καλέσματος. Είναι ανοιχτό προς τροποποίηση από όποιον ενδιαφέρεται προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν αποτελεί κάποιο μανιφέστο που δεν διαπραγματεύεται.

Καλώς σας βρήκαμε,

και καλώς μας βρήκατε. Το κείμενο που ακολουθεί δεν έχει σκοπό. Ή τουλάχιστον δεν έχει κάποιο σκοπό την ώρα που γράφεται. Είναι μια ανοιχτή επιστολή, ένα κάλεσμα, προς όλους εσάς, που νιώθετε την ίδια ανησυχία με εμάς, για όλα αυτά που συμβαίνουν στην κοινωνία μας και όχι μόνο. Μπορεί να μην έχει σκοπό αυτό το κείμενο, αλλά θα ήμασταν το λιγότερο αφελείς, αν δεν ελπίζαμε να έχει αποτέλεσμα. Και δεν υπάρχει καλύτερο αποτέλεσμα από το να…

σταθεί το έναυσμα για τη γνωριμία μας, ηλεκτρονικού τύπου κατ’ αρχήν, αλλά όχι μόνο. Μιας γνωριμίας ουσιαστικής, που θα επέλθει από την ανταλλαγή απόψεων και θέσεων, των προβληματισμών αλλά και των ενδιαφερόντων μας. Εξάλλου ο συγκερασμός ξεχωριστών προσωπικών αντιλήψεων στη δημιουργία μιας νέας κοινωνικής ηθικής αποτελεί το μεγαλύτερο βήμα προόδου και αυτό είναι η μοναδική αδιαπραγμάτευτη αρχή μας.

Η Α.Π.ΟΧΗ. (Ανεξάρτητο Πολιτικό Όχημα) δεν έρχεται για να καλύψει κάποιο πολιτικό κενό, ούτε για να επιφέρει την επανάσταση. Μέλημα και θέλησή της είναι να δείξει το δρόμο, ένα δρόμο απεγκλωβισμένο από όλα αυτά τα στερεότυπα μέσα στα οποία όλοι μας, έχουμε συνηθίσει να δρούμε, να λειτουργούμε, να ζούμε γενικότερα. Ακόμα, ακόμα και η αποχή ως λέξη αποτελεί ένα από τα πιο δυνατά στερεότυπα των καιρών μας, το στερεότυπο της απάθειας και της απαξίωσης. Δεν παύει, όμως, να είναι μια λέξη και μόνο. Όταν η καθημερινότητά μας, διέπεται από πράξεις με νόημα, χωρίς προσωπικό συμφέρον και από σκέψεις με όραμα, χωρίς να χάνονται στη σφαίρα του φανταστικού και απραγματοποίητου, τότε η Α.Π.ΟΧΗ. θα αποτελεί απλώς μια λέξη. Μια λέξη – αφετηρία για ομαδική, συνειδητή και συνειδητοποιημένη οργάνωση αυτής καθ’ αυτής της καθημερινότητας μας πάνω σε μια νέα βάση δεδομένων, με απαραίτητη προϋπόθεση την προσωπική αυτο-οργάνωση του καθενός από εμάς με γνώμονα τις ανάγκες των εκάστοτε χρονικών συγκυριών.

Αν μη τι άλλο θα μπορούσαμε να χαρακτηριστούμε ευθυνόφοβοι ή ακόμα και δειλοί αν δεν αναγνωρίζαμε ότι η χρονική αυτή στιγμή είναι από τις πλέον κατάλληλες για αλλαγή των κοινωνικών δομών. Όταν το πολιτικό παρελθόν αλλά και μέλλον της χώρας μας συντονιζόταν και προβλέπεται να συντονίζεται από τις ίδιες 4-5 απόμακρες οικογένειες, τότε νομίζουμε, ότι υπάρχει χώρος για έναν εναλλακτικό τρόπο συντονισμού. Πιο άμεσο και ευθύ, όπου όλοι μας θα νιώθουμε ότι παίρνουμε μέρος στις αποφάσεις και ότι έχουμε το δικό μας μερίδιο ευθύνης στο κατά πόσο θα προοδεύσει και θα καλυτερέψει η κοινωνία μας. Και τι μπορεί να είναι πιο άμεσο και ευθύ από ένα forum, μέσα στο οποίο ο καθένας θα είναι ελεύθερος να συμβάλλει σε μια γενικευμένη ανάγκη της κοινωνίας για αλλαγή σελίδας. Είναι χρέος όλων μας και πολύ περισσότερο της δικιά μας γενιάς, να αντιληφθούμε τις δυνατότητες μας και κυρίως τα μέσα που μας δίνονται πλέον, για να φέρουμε κάτι διαφορετικό στην κοινωνία.

Τελειώνοντας αυτό το κείμενο θα θέλαμε να αναφερθούμε λιγάκι σε όλους όσους θα προσπαθήσουν να δαιμονοποιήσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αυτή μας την προσπάθεια. Να ξέρουν ότι το μόνο που μπορούν να καταφέρουν, στην καλύτερη γι’ αυτούς περίπτωση, είναι να καταποντίσουν το πολιτικό σκέλος της λέξης Α.Π.ΟΧΗ. Τότε όμως η ανάγκη για κάτι νέο θα είναι ακόμα πιο έντονη και κανείς δεν θα είναι σε θέση να απέχει από το μέλλον του. Για όλους τους υπόλοιπους καλώς σας βρήκαμε, ακόμα μια φορά!

1ο Δημιουργικό Συνέδριο

Α.Π.ΟΧΗ.

ΥΓ1 : Αν φτάσατε ως εδώ το διαβάσμα, τότε μάλλον καλώς σας βρήκαμε idd!

ΥΓ2 : Αν πάλι θέλετε να δείτε από που προήλθε αυτό το κείμενο, τότε μάλλον καλύτερα να learn2google γιατί όπως το βρήκαμε εμείς, μπορείτε και εσείς!

ΥΓ3 : Αν και η πληροφορία ότι όντως έβρεχε τότε δεν είναι 100% εξακριβωμένη, ελπίζουμε στην κατανόησή σας. Τα υπόλοιπα στοιχεία της ιστορίας είναι μάλλον σχεδόν αληθινά.

Αρέσει σε %d bloggers: